Πες το δυνατά ρε, Καρκίνος.

23/10/2008: Με αφορμή την -χθεσινή- Παγκόσμια Ημέρα Καρκίνου του Μαστού, επαναφέρω στην κορυφή αυτό το (για πολλούς διαφορετικούς λόγους) θαυμάσιο ποστ. Όσοι το επισκεφθείτε για πρώτη φορά, καλό είναι να γνωρίζετε οτι τα περισσότερα απο τα 900 σχόλιά του γονατίζουν τον server μου και θα εμφανιστεί με κάποια καθυστέρηση και δυσκολία… Επίσης, αφαίρεσα την φωτογραφία, ωστε να μην γονατίσει η επισκεψιμότητα και τους ξένους server..
05/11/2007: Το post είχε ανέβει πρώτη φορά στις 5/2/2007.

Η απίστευτη συμμετοχή σας με άφησε άφωνο. Δεκάδες άνθρωποι συνέβαλλαν, γράφοντας σχόλια για τους εαυτούς τους ή για συγγενείς, μοιράζοντας τις ιστορίες τους, πόνο και ελπίδα.

Εμεινα άφωνος.

Στην αρχή απαντούσα στα σχόλια, αλλά μετά παρατήρησα οτι το βήμα λόγου που δινόταν εδώ στους (έμμεσα ή άμεσα) παθόντες ήταν πολύ πιο σημαντικότερο απο την δική μου γνώμη.

Έτσι σας άφησα να λέτε ότι βάραινε την καρδιά σας.

Είσαστε πολλοί – πολλοί περισσότεροι απο όσους περίμενα.

Αυτή η συμμετοχή σας με αναγκάζει να το επαναφέρω στην επικαιρότητα, καθώς, μιλώντας με την Αντικαρκινική Εταιρεία, και λαμβάνοντας υπόψιν το #51 σχόλιο απο τον Γιώργο, σκέφτηκα οτι δεν μπορώ να μείνω απαθής παρακολουθώντας αυτήν την συζήτηση.

Πρώτα, το post:

5/2/2007:

Πες το δυνατά ρε, Καρκίνος.

Όχι το ζώδιο, το άλλο. Η “ασθένεια”. Η “επάρατη νόσος”. Η “κατάρα”. Το “ακατανόμαστο”.

Η μάνα μου έπαθε καρκίνο της ουροδόχου κύστης, και πέθανε -τελικά- απο αυτό. Κυρίως, έφταιγε (και φταίει) το κάπνισμα. (Τώρα, πως φτάνει η τζούρα απο το πρωϊνό απαραίτητο τσιγάρο στην ουροδόχο κύστη, τρέχα γύρευε. Φτάνει όμως. Να είσαστε σίγουροι, γιατί η μάνα μου για περίπου ενάμισι – δύο χρόνια, είχε ένα σωληνάκι, πλαστικό, που έδιωχνε τα ούρα σε μία σακούλα).

Όταν τριγυρνούσα στην Πάρο μετά τον θάνατό της, όλοι στραβομουτσουνιάζανε όταν έλεγα “Καρκίνος”. Όταν άκουγα τους ανθρώπους να μιλάνε για άλλους, που πέθαναν απο καρκίνο, έλεγαν “η ασθένεια”.

Μα τον θεο, ούτε να το προφέραν δεν μπορούσαν.

Τι τρέχει με αυτό; Τι είδους κόλλημα είναι; Μήπως και αν το πεις, κολλάς; Μην είναι κολλητικό; Μην το κολλάς με την αναφορά;

~

Κάπου τρία χρόνια πριν, στο γραφείο, έχω χάσει μπόλικα κιλά. Απο την Taste and Diet. Κάθε μέρα, τρώω το φαγητό που μου φέρνουνε – για μήνες λέμε τώρα, ε; – στο εστιατόριο, μαζί με ΟΛΟΥΣ τους άλλους. Πιάνει το κόλπο, τα χάνω τα περιττά, γίνομαι γκομενάκι, είμαι στα πάνω μου, ξυρίζω το κεφάλι μου.

Τι το ‘θελα;

Μήνες μετά, όσο είχα διατηρηθεί, ανακαλύπτω οτι υπάρχει φιλολογία: ο Γιάννης έχει καρκίνο (φτου! που έκανε και ο Φιλιππίδης όταν παρουσίαζε τα ζώδια στις ειδήσεις του Μαστοράκη στον Αντέννα).

Σου λέει ο άλλος, ξυρισμένο κεφάλι ίσον χημειοθεραπεία, χαμένα κιλά, that fits.

Ε, ούτε τότε δεν είπανε “καρκίνος”. Το έμαθα απο κουβέντα που ξεκίναγε “το ξέρουμε οτι είσαι άρρωστος“.

Άρρωστος, όχι καρκίνος.

Σαν να έχεις τον σατανά μέσα σου.

Και, σαν να μην έφτανε αυτό, αν τελικά τον αποκτήσεις (μακρυά απο μας, ε;) δαγκώνεσαι.

Πως να το πεις; Φυλαγεσαι.

Γιατι σε κοιτάνε σαν πεθαμένο – ήδη. Όπως τους κοίταζες και εσύ παλιά.

~

Λοιπόν, παλικάρια, να τα βρούμε λίγο εδώ: Ζεις, απο τον καρκίνο. Επιβιώνεις. Είναι μπάσταρδη ασθένεια, αλλά δεν είναι θανατική καταδίκη. Πολλοί γλυτώνουν – έχω παραδείγματα-. Και μετά είναι καλά. Απολύτως καλά. Ούτε την ψυχή τους πουλήσανε, ούτε φαντάσματα είναι. Άρρωστοι πριν – καλά τώρα. Και ούτε έχουν να ντρέπονται για κάτι.
Και αξιοπρεπείς, και αμόλυντοι. Για αυτό, αν ακούσετε κανέναν με καρκίνο, μην το κοιτάξετε σαν πεθαμένο. Σαν κρυολογημένο κοιτάχτε τον. Και μην φοβηθείτε να το πειτε – καρκίνος.

Δεν υπάρχει “ανίατη ασθένεια”, “επάρατη νόσος”, “η ασθένεια” και άλλες τέτοιες υπεκφυγές.

Και αν το αντιληφθούμε, ίσως κάνουμε κάτι για αυτό. Αν υποψιαστούμε οτι με τον τρόπο ζωής μας (φυτοφάρμακα, κινητά, τσιγάρα, διατροφή) κινδυνεύουμε, και δώσουμε λίγο σημασία, μπορεί και να το αποφύγουμε.

Δεν κολλάει με το να το πεις. Με το τσιγάρο, μπορεί. Με το να το πεις, όχι.

Και, αν θέλετε να με ακούσετε, μην το ανάψετε το γαμημένο για λίγο. Έτσι, τιμής ένεκεν.

Μιλώντας με την Αντικαρκινική Εταιρεία, πήρα δύο τηλέφωνα: Πρώτον, το 210.6456713-5, στο οποιο μπορείτε να βρείτε ψυχολογική και άλλη υποστήριξη είτε ως ασθενείς, είτε ως κοντινά πρόσωπα, και το τηλέφωνο 197 που παρέχει μία ακόμα ψυχολογική βοήθεια. Όταν το τηλεφώνημα αφορά θέματα καρκίνου το 197 θα σας περάσει στην αντικαρκινική.

Μην διστάσετε να τους καλέσετε. Η ψυχική σας υγεία (είτε είσαστε ασθενείς, είτε είσαστε κοντικά πρόσωπα) είναι εξίσου σημαντική με την σωματική.

Αν πρέπει να μάθουμε να λέμε “καρκίνος” χωρίς να ντρεπόμαστε, τότε σίγουρα πρέπει να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε τον πόνο της καρδιάς και του νου μας, χωρίς δισταγμούς.

Στην γραμμή θα σας απαντήσουν άνθρωποι που γνωρίζουν πολλά για την ασθένεια, και γνωρίζουν πως να απαλύνουν τον πόνο της ψυχής σας.

Ελπίζω απο καρδιάς να έχω κάνει ότι μπορώ για να απαλύνω τον πόνο σας…

Καταχωρήσεις:

  • Αρχική ημερομηνία: 5/2/2007
  • Δεύτερη ημερομηνία: 5/11/2007
  • Τρίτη ημερομηνία: 23/10/2008

Οι σέρβερ μοιάζουν να μην αντέχουν άλλο να δείξουν αυτήν την σελίδα. Κοντά στα χίλια comment, με γεμάτο κείμενο, και πάνω απο τριάντα τρείς χιλιάδες επισκέψεις, είναι σίγουρα πρόκληση -στην καλύτερη περίπτωση- για το WordPress. Για να το αντιμετωπίσω, χρειάστηκε να χωρίσω τα σχόλια σε σελίδες. Τα σχόλιά σας, μπορείτε ακόμα να τα δείτε συνολικά σε μία σελίδα, πατώντας στην αντίστοιχη επιλογή..

Πολύ κακό... >:(Κακό :(Μέτριο :|Καλό :)Πολύ καλό! :D (122 ψήφοι, βαθμολογία: 4.65 / 5)
Loading ... Loading ...
  1. Εγραψα και μια φορα ως ανωνυμος

    • dimi
    • April 5th, 2013 11:40pm

    Denis, ομολογώ ότι στεναχωρήθηκα με τα posts σου τις τελευταίες μέρες. Θα συμφωνήσω με τους υπόλοιπους, είσαι η “ψυχή” της παρέας και δεν σ’ έχουμε συνηθίσει σε τέτοιες καταθέσεις ψυχής.Δεν είμαι ίσως το κατάλληλο άτομο να σου δώσω συμβουλές, αφού κατά κάποιον τρόπο έχω βιώσει ανάλογες καταστάσεις γι’ αυτό και θα σου πρότεινα, εφόσον έχεις τη δυνατότητα, να μιλήσεις με κάποιον ψυχολόγο που ειδικεύεται σε θέματα καρκίνου. Εάν βρεις κάποιον που ξέρει πραγματικά τη δουλειά του είναι σίγουρο ότι θα σε βοηθήσει να τα βρεις με τον εαυτό σου και τους γύρω σου. Και μην σε ξανακούσω να καλείς τον καρκίνο. Ένας αγωνιστής όπως και εσύ δεν είναι δυνατό να παραδίδει τα όπλα όταν έχει κερδίσει τη μάχη!
    Ggg, έχω διαβάσει για πολλά βότανα, ωστόσο σίγουρα θα πρέπει να μιλήσετε πρώτα με τον γιατρό σας. Παλαιότερα, με είχε συμβουλέψει ομοιοπαθητικός και έπαιρνα βιταμίνες για ενδυνάμωση του οργανισμού. Κάποια στιγμή το συζήτησα τυχαία με το γιατρό μου, που μου είπε ότι πολύ πιθανόν οι συγκεκριμές βιταμίνες να είχαν μπλοκάρει τη χημειοθεραπεία που ακολουθούσα εκείνη την περίοδο! Το φαντάζεσαι; Τρελάθηκα όταν το άκουσα.
    Φρούτα, λαχανικά, όσπρια, ζυμαρικά ολικής άλεσης, αμύγδαλα, καρύδια, αποφυγή ζάχαρης και κατανάλωσης πατάτας και καλαμποκιού είναι από τα πράγματα που λογικά δεν έχουν παρενέργειες. Από’ κει και πέρα, έχω διαβάσει για τον πυρήνα του βερύκοκου (προσοχή, ελάχιστη κατανάλωση γιατί είναι δηλητηριώδης), νερό μέσα στο οποίο έχουμε ψιλοκόψει σκόρδο και κρεμμύδι και φύτρα από ροβίτσα (πράσινο φασολάκι Καλαμάτας). Πάρα πολύ καλά λόγια έχω ακούσει και για το βότανο λαδανιά ή κιστός. Προσπαθώ να ακολουθώ όσο γίνεται τους παραπάνω κανόνες (δεν είναι εύκολο, το ομολογώ), ωστόσο την τρέχουσα περίοδο δεν κάνω χημειοθεραπείες ούτε παίρνω φάρμακα. Για το λόγο αυτό, επαναλαμβάνω ότι δεν πρέπει να ξεκινήσετε τίποτα, δίχως πρώτα να το συζητήσετε με το γιατρό σας. Μην πάτε για μαλλί και βγείτε κουρεμένοι! Για το βασιλικό πολτό, πάλι, έχω διαβάσει αντιφατικές απόψεις, ότι δηλαδή σε ορισμένες μορφές καρκίνου μπορεί να ενδυναμώσει τα υπάρχοντα καρκινικά κύτταρα.

    • Νανσυ
    • April 6th, 2013 1:00am

    Γεια σας φιλοι μου μολις αναρωσα απο την 3 θεραπεια σε 10 μερες παλι…ευτυχως εχω εξασφαλισει αυτη την δοση μου την εστειλε μια φιλη απο την Ολλανδια να ειναι καλα,μετα τι κανω μεγαλη ανασφαλεια επαναλαμβανω δεν με φοβιζει ο καρκινος με φοβιζει αυτο που συμβαινει με τα φαρμακα DENIS με ρωτησες απο που καταγομε Πελλοπονησο καταγωμε ευχωμε να εχεις βρει τις ισσοροπιες με την οικογενεια σου.Δεν ειμαι καταληλη να δινω συμβουλες εγω παντως αν ειμουν στην θεση σου οπως σου ειχα γραψει και ποιο πανω θα συζητουσα με εναν ειδικο.εγω το εχω κανει οταν βοιωνουμε μια αρωστια λογικο ειναινα ειμαστε φωρτισμενοι.Ggg εχω παρει παρα πολλα βοτανα και παιρνω διαφορα βεβαια εχω ρωτησει τον γιατρο μου και μου απαντησε οτι τα πιο πολλα φαρμακα απο βοτανα γινονται απλως απομονωνωνται η βλαβερες ουσιες .ολα με μετρο βεβαια και ρωτα και τον γιατρο σου.ΤΑ ΜΩΡΑΚΙΑ ΜΑΣ τικανουν????????????SANTY σε διαβασα στην προηγουμενη σελιδα και χαρηκα πολυ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ευχομε να εχετε μια ομορφη νυχτα και και ο Ηλιος που θα ανατειλει να λαμπει πιο πολυ για ολους μας..

    • ggg
    • April 6th, 2013 2:17pm

    Dimi,Νάνσυ, ευχαριστώ για τις συμβουλές, έμαθα για τον κουρκουμά πως βοηθάει την περιπτωσή μας, γλοιοβλάστωμα εγκεφάλου και ο μπαμπάς ξεκίνησε να το “καταναλώνει” βέβαια κατόπιν συνεννόησης με τον γιατρό μας. Για να μην παρεξηγηθώ όταν λέω βοηθάει δεν εξαφανίζει, ούτε έχει άμεσα αποτελέσματα, θέλει χρόνο τον οποίο έυχομαι ο θεός να μας δώσει.
    Η τελευταία μας μαγνητική είχε τόσο σημεία καλυτέρευσης όσο και σημεία επιδείνωσης.Ο γιατρός είναι ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα, εγώ πάλι θέλω να γίνει καλά, ελευθερος καρκίνου που λέέι και ο φίλος μας.

    • sundy
    • April 6th, 2013 7:06pm

    Αχ, Νάνσυ-Νταίζη τι μου έκανες…
    Ψάχνοντας πίσω στο 2010 διάβασα όλες τις συνομιλίες μας. Καλά που άφησες σε προηγούμενο ποστ ένα στίγμα κ έτσι πηγαίνοντας προς τα πίσω τα βρήκα.
    Τι μου κάνεις γιαβρί μου, μιλούσαμε τότε, πού να φαντασθώ, αν δεν καταλάβαινα από το τελευταίο σου ποστ ότι μάλλον γνωριζόμαστε κ να ψάξω προς τα πίσω. Όλο το απόγευμα αυτό έκανα, ξαναδιάβασα το τότε. Εσύ ταλαιπωριέσαι ακόμα, σου εύχομαι να βγεις από αυτήν την περιπέτεια πιο δυνατή κ όσο γίνεται πιο ανώδυνα.
    Για μένα προς το παρόν υπάρχει το ”τότε”. Είδα κ την
    διαφορά, πώς έγραφα ΄τότε και πώς γράφω σήμερα, πόσο αποστασιοποιημένο σε κάνει τελικά ο χρόνος.
    Σας φιλώ όλους κ καλή συνέχεια

    • Νανσυ
    • April 7th, 2013 11:04pm

    Sundy γεια σου.Συγνωμη που σου θυμησα τα παλια σου και σε ευχαριστω που μπηκες στην διαδικασια να ψαξεις τοσο πολυ,οπως ειδες ειχα και εγω δυο χρονια να γραψω δεν ειχα υπολογιστη,καλα κανεις και εισαι αποστασιοποιμενη πρεπει καιαυτο το βιωμα πιστευω να εχει αλλαξη την ζωη σου προς το καλυτερο.Εγω μαχωμε ακομαμε τον καρκινο με κυνηγα τον κηνυγω τωρα ειναι η πεμπτη φορα που κανω χημειοθ.τρια χειρουργια εχω κανει και οσο αντεξω Σoυ χαλασα την διαθεση????αλλαξε σελιδα ..καλο σου βραδυ να εισαυ παντα καλα.Πολυ υσηχια στο Βlokk ειστε ολοι καλα????????????? καληνυχτασε ολους.

    • Anonymous
    • April 8th, 2013 9:28pm

    Γεια σας. Σημερα ηταν μια πολυ κακια μερα για μενα απο το πρωι. Δε βαριεσαι. Λοιπον κατα τις 10 πηγα στο κεντρο υγειας να γραψω δυο φαρμακα. Με το που μπαινω μεσα με χαιρετησε ενας γνωστος και μου λεει ελα καθησε κοντα μου, καθησα κι εγω. Εγω δεν του ειχα πει ποτε οτι ειχα καρκινο, αυτος το ειχε μαθει, και αρχισε να μου μιλαει λες και ειναι οι τελευταιες μου ημερες. Ρε Γιωργο του λεω, αυτη τη στιγμη ειμαι ελευθερος καρκινου, αλλα και να ξαναρθει θα τον πολεμησω, δεν ειμαι απ αυτους που το βαζουν κατω. Αυτος ο μαλακας με κυταξε μ ενα υφος ειρωνικοκοροιδευτικο, σα να λεγε που πας ρε καραμητρο για τον καρκινο μιλας. Αλλαξα κουβεντα, για να μην μαλωσω, και σε λιγο ηρθε η σειρα μου να μπω στο γιατρο. Γεια σου μου λεει, τι κανεις; γνωριζομαστε καλα χρονια βλεπεις, και του απαντω, γιατρε μια χαρα , ειμαι ελευθερος καρκινου, και παω παρα πολυ καλα. Αυτος αρχισε να χτυπαει ξυλο που ειμαι καλα. Σκεφτηκα, δωσε τοπο στην οργη, μην μαλωσεις με το γιατρο, εκανα τη δουλεια μου και εφυγα. Στο δρομο δεν μου εφυγε ουτε στιγμη απ το μυαλο, η συμπεριφορα και των δυο. Τελικα ειμαστε μιασματα; γιατι ο κοσμος μας βλεπει ετοιμους για το μνημα, δεν ξερω τελευταια εχω αρχισει ν απελπιζομαι με τους ανθρωπους, πριν που ειχα και καρκινο δεν με ενοιαζε, τωρα μου κοστιζει. Εχω αρχισει να νοιωθω την αποριψη, λες και ειμαι δεν ξερω και γω τι. Κατι τετοιες στιγμες θελω να φωναξω με ολη τη δυναμη της ψυχης μου, ΡΕ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ, ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΗΜΟΥΝ ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΝΟΧΛΗΣΑ ΠΟΤΕ ΟΥΤΕ ΣΑΣ ΚΟΛΛΗΣΑ ΤΗ ΝΟΣΟ ΜΟΥ. Μαλακες ,ε μαλακες. Συγχωρηστε με για τις λεξεις μου, αλλα τελευταια εχω γινει πιο ευεραισθητος, ισως φταινε και τα χαπια της χμθ που παιρνω καθε μερα, για πολυ καιρο. Ειναι γεγονος, το νοιωθω , η ψυχολογια μου εχει αλλαξει πολυ, ισως φταινε τα χαπια , ισως και οι ανθρωποι. Νανσυ μου ειμαστε πατριωτες, εγω στην Πατρα γεννηθηκα, δεν ξερω γιατι, το καταλαβα, γι αυτο σε ρωτησα. Στεφανια καλο σου βραδυ, να προσεχεις τη μικρουλα σου. Χαιρετισμους και στα υπολοιπα κοριτσια. Γεια σας.

  2. Tελευταια ξεχναω να γραψω τ ονομα μου, δεν ξερω γιατι.

    • ioanna
    • April 9th, 2013 9:16am

    καλημέρα σε όλους ,

    DENIs αστους να λένε οτι θέλουν πρέπει να είσαι πολυ περήφανος που το πάλεψες και το παλέυεις .Απο δω και μπρός σου έυχομαι μια καλή ζωή να δεις την εγγονουλα σου να μεγαλώνει και να γίνεται ολόκληρη γυναίκα.
    Εγώ είμαι περίφανη με τον μπαμπα που το παλεύει και προσπαθεί να πάρει τα πάνω του.
    Ευχομαι σε όλους μας τα καλυτερα

    • sundy
    • April 9th, 2013 5:06pm

    Νάνσυ,
    δεν μου χάλασες την διάθεση κ δεν αλλάζω σελίδα.
    Μπαίνω σχεδόν καθημερινά, αλλά κάτι έχει αλλάξει κ δεν νιώθω πια την ανάγκη να γράψω. Αυτό ήθελα να πω με αποστασιοποιημένη, όχι αδιάφορη, αλλά τα βλέπω από άλλη σκοπιά, χωρίς την ένταση να είσαι μέσα στον αγώνα.
    Τότε ένιωθα ότι με βοηθούσε κ ότι μπορούσα να βοηθήσω, τώρα έξω από τον χορό φοβάμαι μην θίξω κανέναν.
    Denis,
    μην δίνεις σημασία, εμείς να είμαστε καλά. Αυτοί παίρνουν αυτό που τους αξίζει, τον φόβο μην αρρωστήσουν. Στην τελική είναι να τους λυπάσαι.
    Και πάλι καλή συνέχεια
    Υ.Γ. Νάνσυ, δεν με χάλασαν τα παλιά, ίσα-ίσα
    Φιλιά

    • ΜΑΝΙΑ
    • April 10th, 2013 7:28am

    Καλημερα σε ολους.Εχτες βγηκε ο πατερας μου απο το νοσοκομειο,παει περασε κι αυτο. Ευχομαι να ειστε ολοι καλα ψυχολογικα και σωματικα και επιτελους εφτιαξε ο καιρος.DENIS διαβασα το Post σου και “γελασα” απο τα νευρα μου αν ειναι δυνατον και λεγομαστε ανθρωποι τι να πω! Φιλια σε ολους και σας σκεφτομαι τον καθενα ξεχωριστα και σας νιωθω.

    • ioanna
    • April 10th, 2013 10:22am

    καλημέρα σε όλους ,

    ΜΑΝΙΑ, περαστικά για τον μπαμπά όντως παει πέρασε κι αυτό .Πιστεύω και ελπίζω να πάνε όλα καλά απο δω και μπρος.
    Φίλοι μου, σημερα θύμωσα πάρα πολύ με μερικούς συγγενείς του μπαμπά μου που έμαθα οτι τον θεωρούν ξεγραμμένο(αυτό δεν με νοιάζειτόσο, όσο οτι το διαδίδουν κιόλας). Νευρίασα γιατι ενώ εμείς προς το παρόν τα πάμε καλά όσον αφορα τις εξετάσεις του και την ψυχολόγία του παρόλα αυτά υπάρχουν και οι ….. στους οπoίους έχει αναφερθεί και ο DENIS.Το μoνο που με ενδιαφέρει είναι μην μάθει κάτι ο πατέρας μου δεν με νοιάζει τίποτα άλλο.Επιπλέον δανείζομαι και την έκφραση της SUNDY ” Αυτοί παίρνουν αυτό που τους αξίζει, τον φόβο μην αρρωστήσουν. Στην τελική είναι να τους λυπάσαι”.Πολύ πετυχημένο!!
    Τώρα και μόνο απο αυτό ξέρω οτι θα τα καταφέρουμε όσο καλύτερα μπορούμε θα παλέψουμε και ίσως και μεις κάποια στιγμή να”είμαστε ελευθεροι καρκίνου”.
    Εύχομαι για όλους τα καλύτερα

    • john
    • April 12th, 2013 10:05am

    Γεια σας . Ήθελα να ρωτήσω αν ξέρεις κάποιος κάτι για κάποιο φαρμακο Varumin. Ευχαριστω.

  3. Ιωαννα μου φαινεται για τον περισσοτερο κοσμο, ολοι οι καρκινοπαθεις ειμαστε ξεγραμμενοι. Υπαρχει μεγαλη αγνοια γυρω απο τον καρκινο, και γω το παραδεχομαι δεν γνωριζα πολλα για το θεμα, μεχρι που αρρωστησε η αδερφη μου στο παχυ εντερο, ειναι μια χαρα τωρα και εχουν περασει επτα χρονια, αλλα ποτε δεν καταδικασα κανενα, παντα εδινα κουραγιο ακομα και αν δεν το πιστευα. Πριν ενα μηνα αφαιρεσαν το στηθος της μητερας μου, και λυπηθηκα παρα πολυ 87 ετων γιαγια. Τελικα εχει γινει οπως η γριπη. Κατα τ αλλα εγω εξακολουθω να ειμαι μονος, η οικογενεια μου με πουλησε,η ψυχολογια μου ειναι χαλια για πρωτη φορα μετα απο τον καρκινο τοσο πολυ, ελπιζω αυτο να μην μου κοστισει περαιτερω, γιατι πιστευω η ιασις επερχεται μετα απο παρα πολυ κ αλη ψυχολογια. Στεφανια πως εισαι; ελπιζω να εισαι καλυτερα. Νανσυ επισης, καλα η dimi ξερω πρεπει να κερδισει ο παναθηναικος για να γραψει. ΓΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥς.

  4. Γιαννη αν θελεις γραφε και συ καπου καπου, εχουν περασει χρονια φανταζομαι μετα απο τις απωλειες που ειχες, εχουμε αναγκη και απο σενα καποια λογια, εισαι εξω απο το χορο τωρα και χρειαζομαστε τη ν αποψη σου.

    • STEFANIA
    • April 12th, 2013 11:11pm

    Καλό βράδυ σ΄όλους κι όλες….Διονύση,γιατί τώρα άρχισες να ενεργοποιείς την απαισιοδοξία σου;Πέρασες από τρομακτικά στάδια:τη διάγνωση του καρκίνου,τη γιγάντια προσπάθεια να το δεχτείς,την διαδικασία που επί τακτά διαστήματα δηλητηρίαζες το σώμα σου με τις σκληρές θεραπείες….έζησες την υπέροχη στιγμή ν΄ακούσεις πως είσαι ελεύθερος καρκίνου πια…Και τώρα;Τώρα τι;;;;;Ποιά είναι τα μεγάλα σου παράπονα,ποιά είναι η πίκρα η μεγάλη που σε κάνει να μην μπορείς να δεχτείς και να ζητήσεις συγγνώμη;;;;;Φιλαράκο μου,ξέρεις καλύτερα απ΄οποιονδήποτε άλλο,πως η ζωή είναι απλά στιγμές…..Δώσε το χέρι σ΄εκείνους που σε αγαπούν και το ξέρεις…..Με συγχωρείς που στα λέω όλα τούτα μα,υπάρχουν στιγμές που κι εγώ πιάνω τον εαυτό μου να βασανίζεται για κάποια λόγια που ειπώθηκαν εκατέρωθεν αλλά και για κάποια άλλα που δεν λέχθηκαν ποτέ!!!!!
    Από την δεκαετή παρέα μου με τον καρκίνο,κατάλαβα πως πέρα από το συνεχές φλέρτ με τον θάνατο,πέρα από τη σωματική εξάντληση,υπάρχει και το φοβερότερο όλων:η αλλοίωση του χαρακτήρα,της όλης ψυχοσύνθεσης τόσο του ασθενούς αλλά και των πολύ δικών του,της οικογένειάς του!!!!Διακυμάνσεις που ξαφνιάζουν,φθείρουν,πονάνε,απογοητεύουν,θυμώνουν και,κάποιες φορές χαροποιούν,δίνουν ελπίδα,θάρρος κι αγάπη πολλή αγάπη όμως……Διονύση,ψάξε πιο πολύ μέσα σου…Κοίτα τους δικούς σου ανθρώπους κατάματα και κάνε ένα φλας μπακ στην κοινή σας ζωή……Κλείσε τα μάτια σου και σκέψου ποιά χέρια σ΄έσφιξαν δυνατά και πόσα μάτια βούρκωσαν όταν ζούσες τον εφιάλτη…..Δεν μπορεί,κάποιοι θα ράγισαν,κάποιοι θα λύγισαν και θα πόνεσαν για όλο αυτό που βίωνες….Αυτό να θυμάσαι δεν το έκαναν από λύπη-αν είναι δυνατόν,τους ανθρώπους που λατρεύουμε δεν τους λυπόμαστε,απλά τους πονάμε….
    Εγώ,ποτέ δεν τον λυπήθηκα,απλά τον λάτρευα και πονούσα μαζί του…Ξενυχτούσα καπνίζοντας….Πήγαινα κι άκουγα τους χτύπους της καρδιάς του….Την επόμενη μέρα ίσως και να καυγαδίζαμε για οποιονδήποτε λόγο αλλά αυτό τι σήμαινε;Πως τον έβγαλα από τη ζωή μου;;;;;Αν είναι ποτέ δυνατόν….
    Δεν θέλω να κουράσω περισσότερο….Σκέψου….κλείσε τα μάτια κι άκου την καδιά σου…..
    Α,και κάτι τελευταίο:άσε τους γύρω ν΄αναρωτιούνται γιατί ζεις ακόμα….μάλλον εκείνοι νοσούν και δεν γνωρίζουν πως πάσχουν από την ασθένεια που είναι πολυσύνθετη και είναι της μόδας:κακομοιριά-περιέργεια-κακεντρέχεια-άγνοια……
    Ζητώ την πλήρη κατανόηση για την πολυλογία μου….Καλό σας βράδυ!!!!!!!!

  5. Στεφανια μου, ζητησα συγνωμη , αλλα δεν εγινε δεκτη. Σιγουρα αποφασισαν να με αφησουν στην τυχη μου. Οντως και η γυναικα μου και η κορη μου, μουσταθηκαν παρα πολυ ολο αυτο το διαστημα, αλλα φαινεται τους τελειωσε. Χθες εμαθα κατι τρομερο, οταν ημουν ετοιμοθανατος στο νοσοκομειο, καποιος δικος μου πηρε τη γυναικα μου τηλεφωνο, και της ειπε, απελπισου, εγινε καλα. Δεν μπορω να το πιστεψω, μου ειναι αδιανοητο. Η γυναικα μου ειναι απο τις λιγες τοσο ηθικες γυναικες πανω στη γη, αν αναρωτιεσται υστερα απ αυτο, δεν ξερω τι να πω, μαλλον τους τελειωσα. Και ειναι τοσο δυσκολο να το χωνεψω ολο αυτο, παω να τρελαθω. Βεβαια υπαρχει και η συκοφαντια, και γι αυτο εχω καποιες αμφιβολιες. Ισως και να της βγαινουν οι μαλακιες που εκανα πριν χρονια και να εκδικειται. Ενοιωσα την αγαπη σε ολο της το μεγαλειο, οσο ημουν αρρωστος, πιστεψε με ομως, τωρα τους ειχα περισσοτερο αναγκη. Δεν μπορω να υποφερω την αποριψη επισης απο την κορη μου, χθες την ενοιωσα κι αυτην. Και τωρα προσπαθω να μαζεψω τα κομματια μου, και να συνεχισω, ομως ειναι πολυ δυσκολο. Θα το ξεπερασω το ξερω, δεν ξερω ομως επειτα απο τοση στενοχωρια, ποτε θα ξαναπεσω. Τον καρκινο δεν τον φοβαμαι καθολου, οπως και δεν τον φοβηθηκα ποτε, δεν ξερω γιατι, ισως ειναι αφυσικο οπως λεει η φιλη μας η ΣΑΝΤΥ, αλλα ετσι ειναι. Εγω απο αλλη αιτια θα πεθανω, οχι απο καρκινο. Η απαισιοδοξια μου πηγαζει απο το χωρισμο μου αυτες τις πολυ δυσκολες ωρες, ισως και απο την επικουρικη χμθ που παιρνω, και θα παιρνω για καιρο ακομα. Μην σας ζαλιζω αλλο γεια σας.

    • ioanna
    • April 14th, 2013 12:43pm

    καλησπέρα σε όλους ,

    Να είστε όλοι καλά. DENIS καλά έκανες και ζήτησες συγγνώμη έστω κι αν “έφαγες ” τα μούτρα σου που λένε. Απο κει φαίνεται το μεγαλείο του ανθρώπου. όσο γι αυτό που ανέφερες για τη γυναίκα σου , το τηλέφωνο και τις συκοφαντίες καλύτερα να πιστέψεις οτι είναι συκοφαντίες. Ο κόσμος αρέσκεται στα ψέμματα και στις υπερβολές δεν ξέρω γιατί. Εγώ το έμαθα απο πρώτο χέρι αποτις βλακείες και τα ψέμματα που διαδίδουν για το μπαμπά μου οι συγγενεςίς μας που ευτυχώς για τον πατέρα μου αλλά και γι αυτούς (!!!) μένουν μακρυά μας. Πάντως εγώ μέσα απο την καρδιά μου σας ευχαριστώ όλους σας γιατι απο δω μέσα ασχετα με το πως βίωσε ο καθένας σας τον καρκίνο , μου δώσατε αισιοδοξία και ελπίδα.ΣΤΕΦΑΝΙΑ παρόλλο που βιώσες την απώλεια τα λογια σου ειναι παρηγορητικά και αισιόδοξα να είσαι καλά και να προσέχεις το κοριτσάκι σου. Την άλλη βδομάδα θα πάρουμε τις αιματολογικές και θα μπεί για την τρίτη θεραπεία. Μακάρι να δείξουν και έστω μικρή βελτίωση ή έστω και σταθερότητα.
    Να είστε όλοι καλά

    • STEFANIA
    • April 14th, 2013 9:04pm

    Απόψε ούτε κι εγώ είμαι καλά….η ψυχολογία μου είναι χάλια και όλοι σας ξέρετε το γιατί….Είμαι μόνη μου αν και περιστοιχίζομαι από ανθρώπους που μ΄αγαπούν πολύ….Διονύση κι εγώ νιώθω πως,ώρες-ώρες δεν με καταλαβαίνουν…Ίσως επειδή από την αρχή ήμουν απόλυτα ψύχραιμη μ΄αυτό που μου συνέβει..Σα να μην έχω το δικαίωμα να λυγίσω….σα να μην έχω το δικαίωμα να πω κι εγώ πως αισθάνομαι τον ουρανό πάνω στο κεφάλι μου….Η μοναξιά φίλοι μου,αχ αυτή η μοναξιά…πόσο πονάει!!!!!Πάντα ήμουν δυνατή πίσω από κείνον,αυτός μ΄έμαθε ν΄αντέχω στα δύσκολα….Του το έλεγα συνέχεια,του τόνιζα πως μαζί του ήμουν δυνατή κι άτρωτη….Ήξερα τις δυνάμεις μου,ήξερα ως που μπορώ να φτάσω,πόσο μπορώ ν΄αντέξω…..Κάποιες στιγμές λοιπόν μ΄εγκαταλείπουν η αισιοδοξία,η δύναμη,το χαμόγελο,η καθαρή σκέψη….Λογικό δεν είναι όμως;;;;Μάλλον το μετατραυματικό σοκ δεν έχει παρέλθει…..Σας λύπησα φίλοι μου και κάποιους τους απογοήτευσα….Είδες αγαπητέ μου Διονύση;;;;Αυτά που περιέγραψα εγώ,ίσως τα νιώθουν κι εκείνοι που σε πόνεσαν..ναι,μπορεί μολονότι δεν δέχτηκαν τη συγνώμη σου,να νιώθουν πόνο που είναι μακριά σου….Όλα τα λόγια τα παίρνει ο αέρας…αυτό που μένει είναι αυτό που είναι καλά κρυμμένο μέσα μας και που πολλές φορές δεν το αντιλαμβανόμαστε κι εμείς οι ίδιοι!!!!!Τι είναι;;;;Αγάπη,πολλή αγάπη…..συναισθήματα που δεν αποτυπώνονται σε φύλλο χαρτιού,ούτε κι εκφράζονται με λόγια….Σκέψου..σκέψου και περίμενε….μάλλον θα χτυπήσει το κουδούνι του σπιτιού σου…..Καλό σας βράδυ….

  6. Στεφανια λυπαμαι που νοιωθεις κι εσυ ετσι περιπου, ο πονος ειναι ιδιος, τα λογια σου ειναι βαλσαμο στην ψυχη μου καθε φορα που γραφεις, αν θελεις μπορουμε να μιλαμε απο το face book, to mail μου ειναι, spathis [παπάκι] hotmail [τελεία] com

  7. Στεφανια μου, δεν χτυπησε το κουδουνι του σπιτιου μου , χτυπησε ομως το κουδουνι του καρκινου παλι. Το περιμενα, εξ αλλου το ειχα παρακαλεσει, και το φιλαρακι μου οκαρκινος ξαναρθε. Νοιωθω τοση δυναμη μεσα μου που ειναι παλι θεμα χρονου να παει παλι στο διαβολο, σιγουρα δεν καθαριζει μαζι μου, αν το θελησω βεβαια. Γιατι αυτη τη φορα δεν ξερω αν προβαλλω αντισταση, μπορει και να καθισω να τις φαω. Οι ανθρωποι ειναι τοσο μικροι που δεν καταλαβαινουν ποσο χρειαζονται ο ενας τον αλλον. Νομιζουν οτι θα ζουν αιωνια, και φερονται εγωιστικα, ανεγκεφαλα, μικροπρεπως. Δεν πειραζει, ας ειναι. Ημουν τοσο σιγουρος οτι θα ξαναρθει συντομα, που το ειχα πει και μου ελεγαν μλμ. Καιομως το διαισθανθηκα, εχοντας διαβασει παρα πολυ, ειχα βγαλει το συμπερασμα οτι η ψυχολογια ειναι το παν για την ιαση η την αποφυγη της νοσου, γιαυτο ημουν σιγουρος οτι με αυτα που περασα τελευταια οτι θα ξαναρχοταν. Δεν μου κοστισε σχεδον καθολου , το περιμενα, και δεν δινω δεκαρα για οτι κι αν συμβει, το μονο που θελω ειναι να δω τη μικρουλα που θα κανει το κοριτσακι μου, και αν μου επιτρεψουν να την παιξω και λιγακι, αν προλαβω. αν δεν προλαβω δε βαρυεσαι; αυτα ειχα να σας πω, γεια σας.

    • STEFANIA
    • April 15th, 2013 10:05pm

    Αγαπητέ μου με μπέρδεψες πάλι…Ήρθε; Πως ήρθε;Το έχεις τσεκάρει ιατρικώς,δεν είναι φάντασμα να έρχεται και να φεύγει όποτε θέλει…..Ασχολήσου μ΄αυτό σοβαρά κι άσε τ΄άλλα κατά μέρος…..Α,η κόρη είναι και έγκυος…υπολόγισε και τις ορμόνες της που σε τέτοιες φάσεις μιλούν μόνο αυτές….Φρόντισε τον εαυτό σου διότι η ζωή είναι όμορφη,πολύ όμορφη……Καληνύχτα….

    • sundy
    • April 15th, 2013 10:06pm

    denis,
    τι συμβαίνει; με τρομάζεις…
    δεν με τρόμαξε το θέμα της επανεμφάνισης (που μπορεί να συμβεί στον καθένα), με τρομάζει το πώς γράφεις…
    εμείς δεν μπορούμε να σε στηρίξουμε όσο χρειάζεσαι, επέτρεψέ μου να σου πω ότι ίσως χρειάζεσαι επαγγελματική βοήθεια
    Αν πάλι μπορούμε να βοηθήσουμε, εμείς είμαστε εδώ. Είναι φοβερό να περνάς κάτι τέτοιο μόνος σου

  8. Δεν καταλαβαινω γιατι σας μπερδεψα, οσο για την ιατρικη βοηθεια ας το αφησω στην ακρη γιατι μπορει και να πω και τπτ που δεν πρεπει. Λοιπον εδω και 5 μερες ειχα δυσπνοια πηγα το πρωι στον αγ, Σαββα, βγηκε μια ακτινογραφια, εδειξε κατι, αμεσως εγινε αξονικη και υπαρχει μαζα στον πνευμονα. Τοσο απλα. Οσο για τα υπολοιπα ειναι πικρια που βγαινει. ΑΥΤΑ….

  9. και η οποια μαζα δεν υπηρχε προ διμηνου που ειχα κανει αξονικη, γι αυτο νομιζω οτι ειναι απο το λουκι που τραβηξα τον τελευταιο καιρο.

    • sundy
    • April 15th, 2013 10:34pm

    Συγγνώμη αν σε έθιξα με την ”επαγγελματική” βοήθεια που ανάφερα. Με τρόμαξε αυτή η απότομη αλλαγή σου και θεώρησα ότι είμαστε πολύ ”λίγοι” για να σε στηρίξουμε, αλλά τώρα εξηγείται, είναι πολύ πρόσφατα τα νέα που πήρες. Ο καθένας μας θα είχε τέτοια αντίδραση. Ξέσπασε όπως εσύ θέλεις κ σε βοηθάει

  10. Στεφανια λυπαμαι για τα περι ορμονων, εγω δεν σε κοροιδεψα ποτε.

  11. Δεκτη η συγνωμη σου Σαντυ, αλλα δεν με πειραξε τοσο ο καρκινος οσο η αντιμετωπηση που ειχα απο την οικογενεια μου, και επειδη μαλλον διαβαζει και ηγυναικα μου το σαιτ ηταν λογια ακαταλαβιστικα για σας αλλα πολυ ευκρεινη για εκεινη

    • sundy
    • April 15th, 2013 11:03pm

    Είναι πολύ πρόσφατα τα νέα. Σου δίνω λίγη διορία να συνέλθεις κ μετά θέλω να ανασυγκροτηθείς κ να δράσεις σαν τον denis που ξέρουμε, γιατί αυτές τις μέρες είσαι ένας άλλος (δεν μιλάω για σήμερα που είναι λογικό με τα νέα που πήρες), τις τελευταίες μέρες είσαι ένας άλλος, ίσως φταίνε κ τα ”ακαταλαβίστικα” για μας.
    Καλό ξημέρωμα, αύριο είναι μια καινούργια μέρα, καλή δύναμη για τον νέο αγώνα

  12. Και πως να μην ειμαι ενας αλλος βρε Σαντυ, με ολα αυτα που μου εχουν συμβει τελευταια. Λιγο ειναι να δυαλυεται η οικογενεια σου μετα 34 χρονια, και να εισαι και σε μειονεκτικη θεση; ορα καρκινος; Αυριο θα ξεδιαλυνουν καποια πραγματα, εχω να κανω επισκεψη σε Σωτηρια, εχω φιλο θωρακοχειρουργο εκει, και μετα ξανα Σαββα, το εχω πει σε αυτο το μπλοκ πολλες φορες, εγω πεφτω για λιγο και ξανασηκωνομαι πολυ γρηγορα.

    • ioanna
    • April 16th, 2013 6:13am

    Καλημέρα ,

    Διονύση σήμερα που έχεις να κοιτάξεις το θέμα της υγείας σου , σου εύχομαι να ξεπεράσεις και αυτό το εμπόδιο.Το ξέρω έχεις κουραστεί και γω προσωπικά δεν μπορώ να νιωσω την ψυχολογία σου για όλα αυτά που περνάς (προσπαθώ όμως να την καταλάβω) ακόμα και με την οικογένεια σου .Προσπάθησε όμως ειναι κρίμα επειδή πέρασες τόσο μεγάλο λούκι απο τους δικούς σου να ξαναμπεί η υγεία σου σε κίνδυνο.
    Ο πατέρας μου είναι περίπου ίδια ηλικία με σένα2-3 χρόνια πιο μεγάλος(εσύ φταις μας έχει αποκαλύψει την ηλικια σου) και αυτός οτι κατάφερε στη ζωή το κατφερε απο μόνος του αισιόδοξος ανθρωπος μαχητής και περήφανος σαν εσένα. Αυτά μπορώ να καταλάβω απο σενα διαβάζοντας τα post σου.
    Οπότε όπως καταλαβαίνεις ταυτίζομαι μαζί σου σε αυτό το σημείο και θέλω γρήγορα να αλλάξεις την διάθεση σου και να τον στείλεις απο κει που ήρθε τον καρκίνο για άλλη μια φορά. Συγχώρεσε με αν πω κάτι που δεν πρέπει αλλά η ζωή σου έδωσε μια δυτερη ευκαιρία και πιστευω πως θα σου δώσει κι άλλη “άδραξε” την! είσαι νέος κάνε νέο ξεκίνημα. Καλή επιτυχία να εχεις και περιμένω κ γω να ακούσω νεα σου αισιόδοξα και δυναμικά .
    ΜΑΝΙΑ πως είναι ο μπαμπάς σου?

    • STEFANIA
    • April 16th, 2013 8:14am

    Καλημέρα σας….Αγαπητέ Διονύση,θέλω να ξεδιαλύνω την παρεξήγηση:όταν μίλησα περί ορμονών,εννοούσα πως οι γυναίκες που εγκυμονούν,έχουν σκαμπανεβάσματα στην συμπεριφορά τους λόγω ταχέων και φυσιολογικών αλλαγών στις ανθρώπινες ορμόνες…Αυτό ήθελα να πω και αν είναι δυνατόν να προσπάθησα να σε κοροϊδέψω,δεν κάνει κάποιος λογικός άνθρωπος πλάκα με τόσο σοβαρά θέματα…..
    Αυτά σχετικά με την μη καλή κατανόηση των λεγόμενων μου-ζητώ ξανά συγνώμη-.Σε ό,τι αφορά το θέμα της υγείας σου,εξέτασε το ενδεχόμενο αφαίρεσης της μάζας…..Εφόσον πας στο Σωτηρία,δες και τον Θάνο που είναι επεμβατικός ακτινολόγος….Πρέπει να δουν βιοψίες αν δεν κάνω λάθος…Περιμένω τα νέα σου….Ψηλά το κεφάλι,συνεχίζουμε……Έχετε την καλημέρα μου……

    • ΜΑΝΙΑ
    • April 16th, 2013 10:44am

    Καλημερα κι απο μενα.Χαθηκα λιγες μερες γιατι τρεχαμε στο νοσοκομειο επαθε ξανα θρομβωσεις και δεν ηταν καθολου καλα ο πατερας μου .Τωρα τον εχουν μεσα και με αντιπηκτικα προσπαθουν να κανουν τον οργανισμο του να αντιδρασει.Μολις καθαρισει απο αυτο μας ειπε ο γιατρος θα αρχισει παλι χημειοθεραπεια για να αποφυγουμε κι αλλες βλαβες.Σε ευχαριστω IOANNA και ολους που ενδιαφερεστε.DENIS στεναχωρηθηκα και πραγματικα δεν το περιμενα αυτο που ακουσα.Ομως εσυ τοσο καιρο εισαι αυτος που μας δινεις τις ΣΩΣΤΕΣ συμβουλες που μας βοηθας που μπενεις στον πονο του αλλου και προσπαθεις να μας καταλαβεις,βοηθησε λοιπον τωρα εσυ τον εαυτο σου.Οπως και της ΙΟΑΝΝΑS ετσι και ο δικος μου πατερας ειναι στην ιδια ηλικια με σενα.Μην τα παρατας λοιπον γιατι εισαι νεος ακομα,παρε δυναμη απο το μικρο σπορακι που ειναι στην κοιλια της κορης σου και με πεισμα ξεπερασε και αυτο.Καποιες φορες θελω να δωσω ενα “σκαμπιλι”στον πατερα μου γιατι τον βλεπω πως παραταει τον αγωνα ομως δεν το κανω,δεν μπορω.Συνεχισε λοιπον να εισαι το πρωτυπο δυναμης ολων μας εδω. Καλημερα σε ολους

  13. Γεια σας και παλι. Σημερα τα νεα ειναι ευχαριστα. Πριν λιγο γυρισα απο Σαββα ΚΑΙ Σωτηρια, και τα πραγματα εχουν ως εξης. Καρκινος δεν υπαρχει, αυτη η μαζα που εβλεπαν, ειναι υγρο που προυπηρχε στον υπεζωκοτα, και εχει λιγοστεψει και εχει μεινει λιγο. Αυτοι στον αγ σαββα οι πνευμονολογοι δεν με ειχαν εξετασει ποτε, γιατι το προβλημα αυτο το ειχα αντιμετωπισει στο Σωτηρια, εκει εχω το φιλο μου τον Παπαμιχαλη θωρακοχειρουργος καλος, αλλα πανω απ ολα φιλος, πηγαινω στο σπιτι του, μενει πολυ κοντα μου. Μαζι και με αλλους γιατρους μελετησαν το θεμα, και το αποτελεσμα ειναι οτι δεν υπαρχει καρκινος 100%. Με το θανο Στεφανια, δουλευε γυναικα κολητου μου που ειναι τωρα στο Σισμονογλειο πολλα χρονια. Σημερα ολη μερα γυρνουσαν στο μυαλο μου τα περι ορμονων, και συνειδητοποιησα τα λογια σου, συγνωμη, αλλα το ειχα καταλαβει απο το πρωι. Ιωαννα μου οι πρωτες λεξεις που εγραψα σ αυτη την ιστοσελιδα ηταν, γεια σας και πιο κατω οτι ειμαι 60 χρονων παιδι πραμα, εδω δεν μπηκα ποτε για κανενα αλλο λογο, παρα να μεταδωσω τα αποθεματα αισιοδοξιας και αγαπης που εχω μεσα μου για το συνανθρωπο μου, και αν καποτε χρειαστω κι εγω βοηθεια να την εχω αν ειναι δυνατον. Στη Στεφανια ζητησα να εχουμε επικοινωνια, γιατι εκεινη με χρειαζεται περισσοτερο, επειδη εχει μια μονιμη θλιψη και την κατανοω, παλι για να βοηθησω. Μανια μου λυπαμαι που ο μπαμπας ειναι παλι μεσα, σου ευχομαι τα καλυτερα , και υποσχομαι σε ολους, οτι θα προσπαθησω να ξαναγινω αυτος που ειμαι κανονικα.

    • ioanna
    • April 16th, 2013 3:41pm

    καλησπέρα σε όλους ,

    Τι ευχάριστα νέα είναι αυτά μπράβο και πάλι μπράβο DENIS.και μενα ο μπαμπάς μου μπήκε σήμερα για θεραπεία οι αιματολογικές ήταν καλές και ογιατρός του είπε πάμε πολύ καλά. περιμένω πως και πώς να βγεί να δω την έκφραση του προσώπου του.ΜΑΝΙΑ θα πάνε όλα καλά ο μπαμπα σου το παλεύει , να προσέχεις τον ευατό σου και το μωράκι σου.