Πες το δυνατά ρε, Καρκίνος.

23/10/2008: Με αφορμή την -χθεσινή- Παγκόσμια Ημέρα Καρκίνου του Μαστού, επαναφέρω στην κορυφή αυτό το (για πολλούς διαφορετικούς λόγους) θαυμάσιο ποστ. Όσοι το επισκεφθείτε για πρώτη φορά, καλό είναι να γνωρίζετε οτι τα περισσότερα απο τα 900 σχόλιά του γονατίζουν τον server μου και θα εμφανιστεί με κάποια καθυστέρηση και δυσκολία… Επίσης, αφαίρεσα την φωτογραφία, ωστε να μην γονατίσει η επισκεψιμότητα και τους ξένους server..
05/11/2007: Το post είχε ανέβει πρώτη φορά στις 5/2/2007.

Η απίστευτη συμμετοχή σας με άφησε άφωνο. Δεκάδες άνθρωποι συνέβαλλαν, γράφοντας σχόλια για τους εαυτούς τους ή για συγγενείς, μοιράζοντας τις ιστορίες τους, πόνο και ελπίδα.

Εμεινα άφωνος.

Στην αρχή απαντούσα στα σχόλια, αλλά μετά παρατήρησα οτι το βήμα λόγου που δινόταν εδώ στους (έμμεσα ή άμεσα) παθόντες ήταν πολύ πιο σημαντικότερο απο την δική μου γνώμη.

Έτσι σας άφησα να λέτε ότι βάραινε την καρδιά σας.

Είσαστε πολλοί – πολλοί περισσότεροι απο όσους περίμενα.

Αυτή η συμμετοχή σας με αναγκάζει να το επαναφέρω στην επικαιρότητα, καθώς, μιλώντας με την Αντικαρκινική Εταιρεία, και λαμβάνοντας υπόψιν το #51 σχόλιο απο τον Γιώργο, σκέφτηκα οτι δεν μπορώ να μείνω απαθής παρακολουθώντας αυτήν την συζήτηση.

Πρώτα, το post:

5/2/2007:

Πες το δυνατά ρε, Καρκίνος.

Όχι το ζώδιο, το άλλο. Η “ασθένεια”. Η “επάρατη νόσος”. Η “κατάρα”. Το “ακατανόμαστο”.

Η μάνα μου έπαθε καρκίνο της ουροδόχου κύστης, και πέθανε -τελικά- απο αυτό. Κυρίως, έφταιγε (και φταίει) το κάπνισμα. (Τώρα, πως φτάνει η τζούρα απο το πρωϊνό απαραίτητο τσιγάρο στην ουροδόχο κύστη, τρέχα γύρευε. Φτάνει όμως. Να είσαστε σίγουροι, γιατί η μάνα μου για περίπου ενάμισι – δύο χρόνια, είχε ένα σωληνάκι, πλαστικό, που έδιωχνε τα ούρα σε μία σακούλα).

Όταν τριγυρνούσα στην Πάρο μετά τον θάνατό της, όλοι στραβομουτσουνιάζανε όταν έλεγα “Καρκίνος”. Όταν άκουγα τους ανθρώπους να μιλάνε για άλλους, που πέθαναν απο καρκίνο, έλεγαν “η ασθένεια”.

Μα τον θεο, ούτε να το προφέραν δεν μπορούσαν.

Τι τρέχει με αυτό; Τι είδους κόλλημα είναι; Μήπως και αν το πεις, κολλάς; Μην είναι κολλητικό; Μην το κολλάς με την αναφορά;

~

Κάπου τρία χρόνια πριν, στο γραφείο, έχω χάσει μπόλικα κιλά. Απο την Taste and Diet. Κάθε μέρα, τρώω το φαγητό που μου φέρνουνε – για μήνες λέμε τώρα, ε; – στο εστιατόριο, μαζί με ΟΛΟΥΣ τους άλλους. Πιάνει το κόλπο, τα χάνω τα περιττά, γίνομαι γκομενάκι, είμαι στα πάνω μου, ξυρίζω το κεφάλι μου.

Τι το ‘θελα;

Μήνες μετά, όσο είχα διατηρηθεί, ανακαλύπτω οτι υπάρχει φιλολογία: ο Γιάννης έχει καρκίνο (φτου! που έκανε και ο Φιλιππίδης όταν παρουσίαζε τα ζώδια στις ειδήσεις του Μαστοράκη στον Αντέννα).

Σου λέει ο άλλος, ξυρισμένο κεφάλι ίσον χημειοθεραπεία, χαμένα κιλά, that fits.

Ε, ούτε τότε δεν είπανε “καρκίνος”. Το έμαθα απο κουβέντα που ξεκίναγε “το ξέρουμε οτι είσαι άρρωστος“.

Άρρωστος, όχι καρκίνος.

Σαν να έχεις τον σατανά μέσα σου.

Και, σαν να μην έφτανε αυτό, αν τελικά τον αποκτήσεις (μακρυά απο μας, ε;) δαγκώνεσαι.

Πως να το πεις; Φυλαγεσαι.

Γιατι σε κοιτάνε σαν πεθαμένο – ήδη. Όπως τους κοίταζες και εσύ παλιά.

~

Λοιπόν, παλικάρια, να τα βρούμε λίγο εδώ: Ζεις, απο τον καρκίνο. Επιβιώνεις. Είναι μπάσταρδη ασθένεια, αλλά δεν είναι θανατική καταδίκη. Πολλοί γλυτώνουν – έχω παραδείγματα-. Και μετά είναι καλά. Απολύτως καλά. Ούτε την ψυχή τους πουλήσανε, ούτε φαντάσματα είναι. Άρρωστοι πριν – καλά τώρα. Και ούτε έχουν να ντρέπονται για κάτι.
Και αξιοπρεπείς, και αμόλυντοι. Για αυτό, αν ακούσετε κανέναν με καρκίνο, μην το κοιτάξετε σαν πεθαμένο. Σαν κρυολογημένο κοιτάχτε τον. Και μην φοβηθείτε να το πειτε – καρκίνος.

Δεν υπάρχει “ανίατη ασθένεια”, “επάρατη νόσος”, “η ασθένεια” και άλλες τέτοιες υπεκφυγές.

Και αν το αντιληφθούμε, ίσως κάνουμε κάτι για αυτό. Αν υποψιαστούμε οτι με τον τρόπο ζωής μας (φυτοφάρμακα, κινητά, τσιγάρα, διατροφή) κινδυνεύουμε, και δώσουμε λίγο σημασία, μπορεί και να το αποφύγουμε.

Δεν κολλάει με το να το πεις. Με το τσιγάρο, μπορεί. Με το να το πεις, όχι.

Και, αν θέλετε να με ακούσετε, μην το ανάψετε το γαμημένο για λίγο. Έτσι, τιμής ένεκεν.

Μιλώντας με την Αντικαρκινική Εταιρεία, πήρα δύο τηλέφωνα: Πρώτον, το 210.6456713-5, στο οποιο μπορείτε να βρείτε ψυχολογική και άλλη υποστήριξη είτε ως ασθενείς, είτε ως κοντινά πρόσωπα, και το τηλέφωνο 197 που παρέχει μία ακόμα ψυχολογική βοήθεια. Όταν το τηλεφώνημα αφορά θέματα καρκίνου το 197 θα σας περάσει στην αντικαρκινική.

Μην διστάσετε να τους καλέσετε. Η ψυχική σας υγεία (είτε είσαστε ασθενείς, είτε είσαστε κοντικά πρόσωπα) είναι εξίσου σημαντική με την σωματική.

Αν πρέπει να μάθουμε να λέμε “καρκίνος” χωρίς να ντρεπόμαστε, τότε σίγουρα πρέπει να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε τον πόνο της καρδιάς και του νου μας, χωρίς δισταγμούς.

Στην γραμμή θα σας απαντήσουν άνθρωποι που γνωρίζουν πολλά για την ασθένεια, και γνωρίζουν πως να απαλύνουν τον πόνο της ψυχής σας.

Ελπίζω απο καρδιάς να έχω κάνει ότι μπορώ για να απαλύνω τον πόνο σας…

Καταχωρήσεις:

  • Αρχική ημερομηνία: 5/2/2007
  • Δεύτερη ημερομηνία: 5/11/2007
  • Τρίτη ημερομηνία: 23/10/2008

Οι σέρβερ μοιάζουν να μην αντέχουν άλλο να δείξουν αυτήν την σελίδα. Κοντά στα χίλια comment, με γεμάτο κείμενο, και πάνω απο τριάντα τρείς χιλιάδες επισκέψεις, είναι σίγουρα πρόκληση -στην καλύτερη περίπτωση- για το WordPress. Για να το αντιμετωπίσω, χρειάστηκε να χωρίσω τα σχόλια σε σελίδες. Τα σχόλιά σας, μπορείτε ακόμα να τα δείτε συνολικά σε μία σελίδα, πατώντας στην αντίστοιχη επιλογή..

Πολύ κακό... >:(Κακό :(Μέτριο :|Καλό :)Πολύ καλό! :D (125 ψήφοι, βαθμολογία: 4.66 / 5)
Loading...Loading...
  1. Είμαστε εδώ!
    Και είμαστε πολλοί που ενώνουμε τις φωνές μας!
    Φιλιά, καλή δύναμη!
    με αγάπη
    sundy

    • VIKI
    • March 6th, 2010 11:20am

    ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΕΦΗ Η ΣΚΕΨΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ

  2. Καθε μερα προσευχομαι για τον Αλκη και για λιγο θυμαμαι αυτο το αχαρο δωματιο με τις απαισιες μυρωδιες με τους ορους να τρεχουν ασταματητα να αλλαζονται καθε τόσο , το πορτ να βουλωνει να ερχονται οι χειρουργοι να το φτιαχνουν , ο πυρετος να ανεβοκατεβαινει η μυτη να αιμορραγει και να ερχονται ωρλ για πωματισμο να εχεις το νου σου το αιμα που σου βαζουν να ειναι ακτινοβολημενο , Που οσο τελειο και να είναι το προσωπικο αρχιζεις να απεχθανεσαι τα παντα και με το δικιο σου.Τα θυμαμαι οχι για να πεσουμε ψυχολογικα αλλα για να εκτιμησουμε οτι καποιοι ειμαστε στα σπιτια μας Και μονο οτι κοιμομαστε στο κρεβατακι μας πρεπει να δοξαζουμε το Θεό. Εφη φιλια!!!

  3. Hodgkin cat δίνω ρέστα…..
    Τα περιγράφεις τόσο ρεαλιστικά και συνάμα αισιόδοξα!
    Φιλιά
    Έφη, Άλκη, οικογένεια, κρατάτε…….

    • ΓΕΩΡΓΙΑ
    • March 6th, 2010 8:46pm

    Eτσι οπως τα περιγραφει η hodgkin cat και ακομα χειροτερα …..Ομως τωρα ειναι εδω το ιδιο και η Σοφια και το ιδιο θα λεμε και για τον Αλκη σε λιγο καιρο γιατι ειναι αγωνιστης και το χει αποδειξει…πολλακις!!!Για να αρχισεις να ανεβαινεις πρεπει να πιασεις πατο πρωτα….Ροδα ειναι και θα γυρισει…ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ!!!!!!ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ…….
    Φιλια πολλα και μια γλυκια αγκαλια….

    • VIKI
    • March 7th, 2010 3:43pm

    …ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΚΗ,ΚΑΙ ΣΟΥ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΚΑΛΙΑ(ΒΙΚΥ,ΓΙΩΡΓΟΣ,ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ)

  4. Και μια ερωτηση ασχετη .Ξερει καποιος αν δημοσιος υπαλληλος εν ενεργεια με αναπηρια 67% δικαιουται επιδομα βαριας αναπηριας?

    • nina
    • March 8th, 2010 12:29pm

    kuragio ke dinami Efi ke Alki…
    eyhes gia grigori veltiosi pros to kalitero…
    filia ke zestes angalies

    • μαρια
    • March 8th, 2010 2:27pm

    καλησπερα σε ολους hodgkin cat εγω σαν ιδιωτικος υπαλληλος επειδη ρωτησα την προνοια αλλα και το ικα για αναπηρικη συνταξη λογω αναπηριας 67% μου ειπαν οτι αυτα καταβαλονται εφοσον δεν υπαρχει κανενα αλλο εισοδημα. βεβαια καλο ειναι να το ψαξεις και μονη σου γιατι λιγο βαριουνται να εξηγησουν μην υπαρχει καποιο αλλο επιδομα σε αυτη την περιπτωση. νινα καλα εισαι? ευχομαι να εισαι παντα καλα. ολια να ξερεις σε σκεφτομαι ελπιζω να ειναι ολα καλα μακαρι να μας εγραφες κατι. εφη κουραγιο οι προσευχες μου ειναι μαζι σας.

  5. Συνταξη εφοσον δουλευουμε το ξερω οτι δεν δικαιουμαστε αλλα υπαρχει ενα επιδομα βαριας αναπηριας 530 ευρω το διμηνο που ειναι αμφιλεγομενο , οσο ψαχνω στο ιντερνετ, αν το δικαιουμαι.θα το ψάξω μονη μου καλα λες .Σ΄ευχαριστώ!

    • μαρια
    • March 8th, 2010 10:11pm

    hodgkin cat αυτο το επιδομα ειναι απο την προνοια? εχω μπερδευτη με αυτο πολυ, οταν ειχα παρει τηλεφωνο μου ειπαν οτι εφοσον εργαζομαι δεν το δικαιουμαι επειδη ομως εχω εναν γνωστο μου που το παιρνει εδω και χρονια και εργαζεται ταυτοχρονα το ειχα αναφερει στην προνοια αλλα δεν βρηκα ακρη.

    • Eφη
    • March 9th, 2010 2:12am

    ΖΟΥΜΕ,ΑΝΑΠΝΕΟΥΜΕ,ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ.ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΜΑΣ ΤΡΑΒΟΥΝ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΟΥΣ,ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΟΥΝ.5 ΛΙΤΡΑ ΔΙΑΡΡΟΙΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ,3 ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ,ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΣΟ;ΜΑΣ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ ΣΧΕΔΟΝ ΕΧΟΥΝ ΡΙΞΕΙ Ο,ΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ,Ο,ΤΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ,ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΨΑΜΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ.ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ 2 ΑΤΟΜΑ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΤΟΥ ΝΑ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΑΝΕΣ ΣΤΟ ΚΡΕΒΒΑΤΙ,ΝΑ ΚΟΙΤΑΖΟΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΥ ΠΑΜΕ,ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ,ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΒΓΑΛΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ.Ο ΑΛΚΗΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΛΗΘΑΡΓΟ,ΤΟΥ ΡΙΧΝΟΥΝ ΜΟΡΦΙΝΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ,ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΞΕΡΩ ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΕΧΩ ΝΑ ΔΩ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΤΟ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟ.ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ,ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ,ΙΟΥΣ,ΝΕΦΡΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ,ΚΑΡΔΙΑ.ΔΕ ΘΕΛΩ ΠΙΑ ΝΑ ΡΩΤΑΩ,ΟΣΟ ΡΩΤΑΩ ΤΟΣΟ ΑΠΕΛΠΙΖΟΜΑΙ.ΝΑ ΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΑΣ,ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΛΙΣ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΑΠΟΚΑΜΩΜΕΝΟ,ΔΕ ΜΕ ΚΡΑΤΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΑΛΛΟ.

    • despinaS
    • March 9th, 2010 2:38pm

    Έφη, λεπτό προς λεπτό, ώρα με ώρα, μέρα τη μέρα όλα είναι ρευστά και αλλάζουν .Ευχομαι το επόμενο να φέρνει κουράγιο και δύναμη πρώτα στο Άλκη και ύστερα σε όλους εσάς που παλεύετε. Είμαστε όλοι εδώ με όλες τις ευχές μας και την αγάπη μας.
    Συνεχίστε δυνατά
    Δέσποινα.

  6. Eφακι θα το παλεψετε και θα νικησετε.
    Μαρία ναι απο την προνοια ειναι αυτο το επιδομα .Ίσως αυτός που λες τοτε που το πηρε να μην εργαζοταν και να εργαστηκε μετα και ξερεις στην ελλαδα ολα γινονται.θα προσπαθησω να βρω τηλεφωνα να με ενημερωσουν αρμοδιως και θα σου πω.

    • Κώστας
    • March 10th, 2010 2:04am

    ΈΦΗ μιά μέρα πρίν 5 χρόνια περίπου Σηκώθηκα το πρωί να πάω στην δουλειά μου, στην πορεία παθαίνω ένα πολύ σοβαρό ατύχημα δέν μπαίνω σε λεπτομέρειες γιατί δέν είναι αυτό το θέμα μας… το θυμάμαι σάν χθές ήμουν πεσμένος κάτω βαριά χτυπημένος κειτάζω στα δεξιά μου κ βλέπω δύο σύννεφα δέν θα τα ξεχάσω ποτές αυτά τα σύννεφα… λέω αυτό ήταν ήρθε το τέλος μου κυρίος όταν άρχιζα να φτύνω αίμα… Πιάνω τον σταυρό στο λαιμό μου κ λέω σε έναν φίλο μου πές στούς γονείς μου ότι τους αγαπώ πολύ!.Πάω εντατική κάθομαι 8 μέρες οι γιατροί λένε στους γονείς μου ότι ηπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μήν τα καταφέρω… έκατσα συνολικά 17 μέρες, φευγοντας από το νοσοκομείο οι Γιατροί μας ήπαν ότι έπεσα από την Ακρόπολη κ Σώθηκα!! με μεγάλη τους χαρά φυσικά!. ΕΛΠΙΔΑ ΕΦΗ ΜΟΥ ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ!! θα τα καταφέρει ο Άλκης κ όλα θα αλλάξουν… Αυτό να σκεφτόμαστε, αυτό σκέφτομαι και για τήν μανούλα μου…

    • VIKI
    • March 10th, 2010 5:26pm

    ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΚΗ ΣΟΥ ….ΑΥΤΟ ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΔΥΝΑΜΗ…..

    • ΓΕΩΡΓΙΑ
    • March 10th, 2010 11:10pm

    Μια προσευχη και απο εμας….

    • Εφη
    • March 11th, 2010 12:45am

    Να το πω ΘΑΥΜΑ;Να πω οτι ανοιξαν οι ουρανοι και ακουστηκαν οι προσευχες ολων αυτων των ανθρωπων που προσευχονταν ταυτοχρονα για το παιδι μας,οι δικες σας,οι δικες μου και η δικη του η προσευχουλα;Δεν ξερω πως να το πω.Πειτε το εσεις οπως θελετε.Η ουσια ειναι πως ο Αλκης μας θα ζησει.Σημερα γελουσαν οι παντες.Σημερα γελουσε και ο ιδιος.Ειναι ξανα ο παλιος του εαυτος.Με τα ανεκδοτα του,με τους γριφους του,με τα ονειρα του για ολα αυτα που τον περιμενουν εκει εξω.Χωρις φαι και νερο ακομη,αλλα και χωρις πονους πια.Νηφαλιος,χωρις μορφινη.Κοιμαται ηρεμα και γλυκα,αστραφτει μεσα στο μισοσκοταδο του δωματιου.Ειναι τοσο ομορφος,σαν να ερχεται απο εναν αλλο κοσμο,σαν ξαναγεννημενος,μοσχοβολαει μυρο.Δεν χορταινω να τον κοιταζω,δεν μπορω να παρω τα ματια μου απο πανω του.Ξαναγεννηθηκε ,εφτασε στο μηδεν και ξαναγεννηθηκε απο την αρχη.Οι γιατροι του μας ειπαν ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ.Λευχαιμια δεν υπαρχει πια μεσα του.Το μοσχευμα του αδερφου του που κοντεψε να τον σκοτωσει του εσωσε τελικα τη ζωη.Τα λεμφοκυτταρα του Αγγελου που κατεστρεψαν ολο το γαστρεντερικο του συστημα σκοτωσαν και οποια τυχον λευχαιμικα κυτταρα ειχαν απομεινει μεσα του.Η νοσος του μοσχευματος κατα του ξενιστη,ετσι λεγεται αυτο που περασαμε,ειναι ταυτοχρονα και μοσχευμα κατα της λευχαιμιας.Ο ΑΛΚΗΣ ΜΑΣ ΘΑ ΖΗΣΕΙ.ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΓΙΑ ΜΑΣ.Η ΑΓΑΠΗ ΣΑΣ ΜΑΣ ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΑΣ.Δεν εχω λογια.Μονο δακρια.Αλλα αυτη τη φορα ειναι δακρια ανακουφισης και χαρας.

  7. Έφη,
    αυτά ήταν τα καλύτερα νέα όλης της εβδομάδος, όλου του μήνα, όλου… Αυτά τα νέα δίνουν ελπίδα σε πολλούς. Εμείς σε ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας.
    Ομολογώ τώρα ότι έγραφα αραιά, γιατί ξέρω τι θα πει GVHD και δεν είχα λόγια παρηγοριάς να πω σε μια τόσο κρίσιμη κατάσταση. Χαίρομαι από καρδιάς για σας!
    Φιλιά
    Πάντα τέτοια.

    • ΓΕΩΡΓΙΑ
    • March 11th, 2010 1:09pm

    Αυτα ειναι ΣΠΟΥΔΑΙΑ νεα!!!!!!!!Μπραβο στο παλληκαρι μας!!!!!!Ειδες που ΟΛΑ γινονται τα παντα μπορουν να ανατραπουν…. ενιοτε και απο τη θετικη πλευρα!!!!!!!!Δε σου το λεγα οτι το δωματιο 3 ειναι γουρλιδικο??????Πιασατε πατο αλλα τωρα αρχιζει η ανοδος…..Τα καλυτερα ερχονται…..Μια ζεστη αγκαλια και ενα γλυκο φιλι απο ολους μας…..

    • μαρια
    • March 11th, 2010 2:11pm

    πραγματικα ειναι οτι καλυτερο εχω ακουσει το τελευταιο διαστημα χαιρομαι απο την καρδια μου για σας, εφη σου το ειπα ο θεος ακουει!!!!!!!! η αληθινη απο ψυχης προσευχη ακουγεται!!!!!. πολλα συνχαρητητια και στον μικρο αλκη αλλα και σε εσας τους γονεις που μονο εσεις ξερετε ποσες φορες ματωσε η καρδουλα σας ευχομαι ο θεος να ειναι παντα μαζι σας.

    • VIKI
    • March 11th, 2010 4:52pm

    ΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΟΛΩΝ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΔΥΝΑΜΗ….ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΧΑΡΕΙΤΕ ΥΓΙΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ…ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΝΕΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ…

    • Anthoula
    • March 11th, 2010 5:00pm

    Έφη,
    διάβαζα καθημερινά με αγωνία τα νέα σου και σήμερα έκλαψα από χαρά για τα υπέροχα νέα!!Στον υπέροχο αγωνιστή ΑΛΚΗ και στην υπέροχη μαμά του ταιριάζουν νομίζω οι πιο κάτω στίχοι από ένα τραγούδι της Αστεριάδη,

    ” Μια γιορτή ήρθε σαν τις άλλες, μια γιορτή με τη χαρά
    Στην αυλή σου τραγουδάνε δυο χρυσά πουλιά
    Στα δρομάκια παίζουν πάλι τα μικρά παιδιά
    Στα δρομάκια παίζουν πάλι τα μικρά παιδιά

    Σήμερα γιορτάζει όλη η γη !!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

  8. Σ΄ευχαριστω θεε μου που τελικα η προσευχη ολων μας εγινε δυναμη πραγματικη ,δε ξερω αλλα πραγματικα ουτε για τον εαυτό μου δεν εχω προσευχηθει ετσι.Μαλλον τελικα καποιοι αλλοι προσευχονται και για τον καθενα μας.Μπραβο μπραβο!!!!

    • μελινα
    • March 11th, 2010 6:28pm

    καλησπερα και απο εμενα.εφη μου χαρηκα παρα πολυ για τα νεα που διαβασα.σου ειχα πει οτι ηθελα να σε δω και εσενα και τον αλκη αλλα τοτε δεν τα καταφερα.αν ακομη θες και μπορω να ερθω πες μου που εισαι.πηρα τηλ στο νοσκομειο αλλα για ευνοητους λογους δεν μπορεσαν να μου δωσουν πληροφοριες!!μπραβο στον μικρο ηρωα που τα καταφερε.μπραβο του!!

    • Eφη
    • March 11th, 2010 7:06pm

    Χαιρομαστε το μεγαλο μας ΘΑΥΜΑ,δε χορταινουμε να τον αγκαλιαζουμε,να τον φιλαμε.Ακουμπαω στο κορμακι του και νιωθω πως προσκυναω σε εκκλησια.Που να τη χωρεσω τοση χαρα;Ανθισε ξανα το χαμογελο στα χειλη μας.Η αγαπη σας μας στηριξε στις δυσκολιες.Με τα λογια σας στεγνωναν τα δακρια μου.Σας ευχαριστω ολους απο καρδιας.Μελινα,ο νοσοκομος μας μου ειπε οτι πηρες.Το δρομο τον ξερεις,Αγ.Σοφια,3ος οροφος,Μ.Μ.Μ.Ο,ΔΩΜΑΤΙΟ 3.Το μειλ μου το εχει ο αρκουδος φυσικα,καμμια αντιρρηση να σου το δωσει για να κανονισουμε κατι.Μην αργησεις μονο γιατι δεν σκοπευουμε να μεινουμε εδω για πολυ!!!Η ζωη ειναι εκει εξω και μας περιμενει,τα θελουμε ολα,να ρουφηξουμε την καθε στιγμη.Δεν ειναι υπεροχο να μπορεις να ονειρευεσαι ξανα;

    • μελινα
    • March 12th, 2010 1:14am

    σε οποια σωματικη κατασταση και να ειμαστε τα ονειρα δεν σταματουν ποτε.μερικα πραγματοποιουνται αμεσως μερικα αργουν και μερικα δεν βαγαινουν ποτε αληθινα.τα ονειρα μας ειναι οι στοχοι μας.δεν τους πετυχαινουμε ολους αλλα καποιους τους καταφερνουμε.οπως εσεις τωρα με το μικρο Αλκη!!του αξιζε να τα καταφερει.πολλα πολλα φιλια!!θα τα πουμε συντομα!!

    • κατερινα
    • March 12th, 2010 8:00am

    Αγαπητη Εφη δεν ειχα γραψει τιποτα ολες αυτες τις ημερες που παρακολουθω τον αγωνα σας … Μολις τωρα μπηκα και διαβαασα τα υπεροχα νεα σας και δε μπορω να σου περιγραψω πως ενιωσα … Εχοντας η ιδια παλεψει και ξεπερασει τον καρκινο του μαστου πιστεψα στο ονειρο και για αλλη μια φορα ευτυχως βγηκε αληθινο … Κατι τετοιες περιπτωσεις σαν τη δικια σας δινουν κουραγιο σε ολους οσους παλευουν να συνεχισουν να το κανουν … Σας ευχομαι να βγειτε πολυ συντομα γιατι οντως σας περιμενουν πολλα να ζησετε … Σκεψου πως μπηκατε και πως βγαινετε … Δεν ειναι η ζωη απλα υπεροχη μερικες φορες ?

    • Κώστας
    • March 12th, 2010 5:52pm

    ΖΗΤΩΩΩΩΩΩΩΩ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    • Εφη
    • March 13th, 2010 1:08am

    Kωστακη μου,πως ειναι η μανουλα σου;Παλευετε κι εσεις;Γραψε μου δυο λογια…

    • Κώστας
    • March 13th, 2010 5:29am

    Εφούλα όπως το λές παλεύουμε! τι να πώ πιά δέν ξέρω συνήθισα την στεναχώρια, αυτό που της δίνει δύναμη κ χαμόγελο το εγγονάκι της το καλήτερο φάρμακο! 2 χρόνια τώρα κάνει ασταμάτητα χημ/πείες με φοβερές παρενέργειες που την έχουν στείλει πολλές φορές νοσοκομείο.. κ όμως χαμογελάει. κ΄ η δική σου οικογένεια με έκανε να ελπίζω μου έδωσε δύναμη κ σε ευχαριστώ για αυτό.. όλα θα πηγαίνουν προς το καλήτερο. (Αύριο
    που θ΄αλλάξουν όλα και αντί να κλαις θα΄χεις πια να λες
    πως όλα στη ζωή αλλάζουν κι όλες οι στιγμές δεν μοιάζουν
    κι όταν θα το δεις θα με θυμηθείς
    έλα τώρα ζήσε τις χαρές κ ξέχνα το χθές….)

    • Eφη
    • March 13th, 2010 2:31pm

    Πολυ ομορφο το ποιηματακι σου,γλυκε μου και σ ευχαριστω ,το σημειωσα σ ενα χαρτι να το εχω να το βλεπω και να σε θυμαμαι οπως λες κι εσυ.Η ζωη ειναι αγωνας κι η μανουλα σου αγωνιστρια πραγματικη που παλευει μερα τη μερα εδω και 2 χρονια,για να χαιρεται το εγγονακι της και να το βλεπει να μεγαλωνει λιγο λιγο,αυτα την κρατουν στη ζωη και της δινουν δυναμη να παλευει περισσοτερο κι απ τα φαρμακα τους.Εντυπωση μου εκανε και η ιστορια σου με το ατυχημα που ειχες,ηρθες κι εσυ τοσο κοντα στο θανατο κι ομως επεζησες,τα διαβαζα ολα οσα μου γραφατε κι επαιρνα δυναμη απο τη δυναμη σας.Απο το δωματιο 3 της Μ.Μ.Μ.Ο που μακαρι να αποδειχτει οτι ηταν τελικα Μοναδα Με Μοναδικη Ομορφια οπου μεσα εδω βρηκαμε την υγεια μας,μια ζεστη ΚΑΛΗΜΕΡΑ κι ενα γλυκο χαμογελο απο το παιδι και μακαρι να μπορουσα να σας το δειξω αυτο το χαμογελο για να περνετε θαρρος και αισιοδοξια και ολοι οσοι παλευετε οι ιδιοι εδω μεσα.Μεσα απ την καρδια μου σας ευχομαι να ζησετε το ΘΑΥΜΑ οπως το ζησαμε κι εμεις και να προσευχεστε στην Παναγια και σ οποιον ο καθενας μας εχει προστατη γιατι ερχεται η στιγμη που η προσευχη εισακουεται αλλα κανεις δεν ξερει ποτε θα γινει αυτο.Κυριακη,ξερω οτι ισως να διαφωνεις με καποια απο αυτα που λεω,ισως και επειδη εισαι γιατρος,αλλα τον δρομο για την προσευχη να ξερεις πως μου τον εδειξε ο Αλκης και αυτο με σημαδεψε βαθεια και δε θα το ξεχασω ποτε.Και δεν προσευχομαστε μονο για να ζητησουμε κατι αλλα και για να ευχαριστησουμε οταν μας δοθει και για να βοηθησουμε και καποιον αλλο οπως κανατε ολοι εσεις για μας γιατι παντα υπαρχει καποιος που χρειαζεται ενα ΘΑΥΜΑ.

  9. Χαίρομαι ειλικρινά για την καλή πορεία.
    Χαίρομαι για όλους που έχουν καλή έκβαση της νόσου τους.
    Οι προσευχές κάνουν σίγουρα καλό για όσους πιστεύουν, και καλά κάνουν και πιστεύουν. Για το αν πιστεύω εγώ ή όχι, και σε τι πιστεύω, δεν είναι της παρούσης και χωράει πολλή συζήτηση.
    Δεν θέλω να ανοίξω ένα τέτοιο θέμα, γιατί μοιραία θα μιλήσουμε και για την άλλη ζωή, πέρα από δω, και δεν είναι όλοι έτοιμοι για μια τέτοια συζήτηση, πόσο μάλλον εσύ μετά από αυτήν την ταλαιπωρία που περάσατε.
    Μένω στα καλά νέα σας και εύχομαι μόνο τέτοια από δω και πέρα, για σας και για όλους που περνάνε τώρα μια άσκημη φάση.
    Καλή βδομάδα.
    Με αγάπη
    sundy

    • despinaS
    • March 14th, 2010 8:13pm

    Σήμερα έμαθα τα ευχάριστα. Η ψυχή μου χοροπηδά από χαρά.Μετά από ένα Σαββατοκύριακο που τα παιδιά μου με γέμισαν χαρά (γιατί πάλεψα για να είμαι κοντά τους και να ζώ αυτές τις μικρές στιγμές)και περηφάνεια ήταν το καλύτερο νέο για να κλεισει η μέρα. Τελικά όλα είναι δυνατά.
    Άλκη , Έφη έτσι χαρούμενη να είναι ηζωή σας και όλα αυτά ένα άσχημο όνειρο.
    Είναι περίοδος επανελέγχου, η ψυχολογία λίγο πεσμένη αλλά όπως πάντα από εδώ μέσα η δύναμη που αντλώ είναι τεράστια.
    Σας ευχαριστώ όλους
    ΔέσποιναS

    • Εφη
    • March 17th, 2010 12:52am

    Σημερα ξεκινησαμε διατροφη,εκεινος ονειρευοταν καρμποναρες και γαριδομακαροναδες (τι να κανουμε,τον εχω καλομαθημενο…)και φυσικα ξεκινησαμε με τσαι και φρυγανιες αλλα Ο.Κ. ειναι κι αυτο ενα βημα μπροστα.Μελινακι,σε περιμενουμε,ελα να πιουμε καφε στο σαλονακι μας της Μ.Μ.Μ.Ο (Γεωργια,ξερω οτι εχεις λυθει στα γελια).Εχω μια κρυφη ελπιδα πως ισως και να βγουμε καπου κοντα στου Ευαγγελισμου με τη χαρη της Παναγιας,εχουμε τοσα να κανουμε και να απολαυσουμε,ειναι τοσο λαμπερο το ουρανιο τοξο μετα την καταιγιδα…