(*) ή αλλιώς, το μεγαλείο της ανθρώπινης καλοσύνης.

Ε, αυτό είναι από τα άγραφα.

Η Phillip Morris, μία εξαιρετική περίπτωση εταιρίας, η οποία – ειρήσθω εν παρόδω- πραγματεύεται από τρόφιμα μέχρι τσιγάρα (και πολλά άλλα πράγματα) έχει μία σελίδα που μπορώ να την χαζεύω για ώρες…

Τίτλος της: «Why we’re working to stop children from smoking«

Ούτε ανέκδοτο να ήταν. Γιατί λοιπόν παλεύουν -σκληρά, φίλοι και φίλες, σκληρά και με πάθος παλεύουν- οι άνθρωποι;

We also believe that stopping children from smoking is the right thing to do. In fact, because of the serious health effects of our products, we believe we must stop children from smoking.

Α, χα. Καταπληκτικό. Να συνεχίσω;

We currently support some 100 youth anti-smoking programmes in nearly 90 countries, focusing on teaching children to decide against smoking and on establishing laws to prevent them from buying cigarettes.

Σας λέω, παλεύουν σκληρά – σκοτώνονται στην δουλειά.

Έχει και άλλο: Διαβάστε τι ρωτάει αφελής webmasterας (ή μήπως εργαζόμενος στο τμήμα διαφήμισης;)

If you don’t want young people to smoke, doesn’t that mean that you’ll lose your future customers?

Και απαντά η λατρευτή μας εταιρία:

We don’t see young people as our future customers. If our youth smoking prevention efforts and strict marketing standards mean that fewer young people choose to smoke when they become adults, so be it.

Ετσι απλά παιδιά μου. So be it. Βλέπετε το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής; So be it.

Δάκρυσα.

Έχει και άλλο, παιδιά, μην φεύγετε:

«A clear and consistent message» ο τίτλος της σελίδας. Και τι διαβάζουμε εκεί;

Cigarette smoking is addictive. It can be very difficult to quit but, if you are a smoker, this shouldn’t stop you from trying to do so.

Cigarette smoking causes lung cancer, heart disease, emphysema and other serious diseases in smokers. Smokers are far more likely than non-smokers to develop diseases such as lung cancer. There is no such thing as a «safe» cigarette.

Νά ‘ναι καλά οι άνθρωποι! Clear and consistent το message τους! Μου ανοίξανε τα μάτια! Αλληλούια! Είχα σκοπό να τους κάνω μήνυση για την κακομοίρα την μάνα μου, αλλά όχι! Δεν φταίνε αυτοί – οι καλοί κύριοι της Phillip Morris, προστατεύουν τα παιδιά μας από το κάπνισμα.

Δυστυχώς, υπάρχουν στην εταιρία τους κάποιοι κακοί (κακοί-κακοί) καλλικάτζαροι που λένε στον κόσμο τέτοια πράγματα:

«Philip Morris Funded Study of Smoking in the Czech Republic stating that the Czech government had a net gain of $147.1 million from smoking»

Κακός καλικάντζαρος. κακός.

Επίσης:

«Philip Morris Claims Smokers Help Economy»

Τζιζ. Κακός.

Φυσικά, εγώ – που έχω σταματήσει να αγοράζω τσιγάρα για άλλους (υπό μορφή «εξυπηρέτησης») εδώ και χρόνια- μένω άφωνος που σε μία τόσο καλή και προνοητική εταιρεία, υπάρχουν ακόμα καλλικάντζαροι. Και τρέχω (βζιιιν) να αγοράσω τα πακέτα που τόσο πρόθυμα μου πουλάνε – ενώ ταυτόχρονα μου λένε: «μη! κακό!» και «ξέρεις, άμα το καπνίσεις, θα πάθεις καρκίνο».

Αλλά δεν είπαμε; So be it.



 ? 

–>

Σεβασμός στα μεγάλα post της καθημερινότητάς μας.

Το απλό, είναι το ποιο δύσκολο από τις επιλογές μας.

Έχει κλαπεί από το Ιρακ εξοπλισμός και υλικά που θα μπορούσαν να δώσουν την δυνατότητα να κατασκευαστούν πυρηνικές βόμβες, καταγγέλει η ΙΑΕΑ.

Εξοπλισμός που ήταν εκεί ΠΡΙΝ την έναρξη του πολέμου (ορίστε;) ήταν γνωστός και είχε περάσει από τον έλεγχο της ΙΑΕΑ (what?) και όταν άρχισε ο πόλεμος (η κατάληψη από τους Αμερικανούς του ιρακινού πετρελαίου λέω εγώ, αλλά μην δίνετε σημασία), τέθηκαν κάτω από την φύλαξη των Αμερικανών (κατακτητών) και της (κουκλοθέατρου) προσωρινής κυβέρνησης.

Και μετά, χάθηκαν. Παφ. Πάνε. Η ΙΑΕΑ δεν τα βρίσκει (ψάξε, ψάξε, δεν θα το βρεις), ο Ομάρ Ρασίντ («πρωθυπουργός» της κυβέρνησης κουκλοθέατρο) λέει «ξέρετε, τώρα το προσέχουμε, αλλά να, όλο και κάτι πήρανε» (α;), και σήμερα βγαίνει η ΙΑΕΑ και λέει.

Και λέει. Κρατηθείτε.

«Την εξαφάνιση περίπου 350 τόνων συμβατικών εκρηκτικών από πρώην στρατιωτική εγκατάσταση του Ιράκ που έμεινε δίχως φρούρηση κατόπιν της επέμβασης του Απριλίου του 2003»

Και που να πήγανε τούτα εδώ ωρε; να τα πήρανε οι Αμερικανοί, για να τους κοστίσει λιγότερα ο πόλεμος; να τα πήρανε για να τα δόκουνε στους τσετσένους; να τους τα κλέψανε οι ιρακινοί; να τους τα έκλεψε η Αλ Τζαζίρα;

Και μετά τι ωρε; μετά θα ακούτε τα τηλέφωνα ολωνώνε μας για να δείτε μήπως τα πήραμε εμείς; εγω; και θα μπαίνετε στο σπίτι μας χωρίς ενταλμα, για να τα βρείτε; και θα μας γδύνετε στην μέση του δρόμου, μπας και τα κουβαλάμε μαζί; Και θα μας γράφετε με τα αερόστατα (να, ρε ματάκια, να μη στα χρωστάω) και με τις κάμερες στον δρόμο; που τις έχετε για να «ρυθμίζουν της κυκλοφορία» – αλλά γράφουν και ήχο; ε;

Ητανε που ήτανε η ρουφιάνα η μέρα μου, επίτηδες μου φαίνεται το κάνουνε…

Από το in.gr, ένα δύο τρία.

 ? 

–>

Σήμερα η καλημέρα μου επιφύλλαξε προδοσίες.

Περίμενα να φερθούν αλλιώτικα. Ακόμα και αν υπάρχει δικαιολογία για το φέρσιμο, επιμένω ότι η πρώτη αίσθηση (αυτό που ο πλανήτης αποκαλει χαριτολογώντας «παρεξήγηση») για μένα είναι σημαντικό κομμάτι της ιστορίας.

Τι τα θες; Δεν τα περίμενες; Τα περίμενες. Δεν τα έβλεπες να έρχονται; Τα έβλεπες.

Αν είσαι τόσο βλάκας ώστε να το βλέπεις και να μην κάνεις τίποτα να το αποφύγεις, ή έστω να το δεχθείς, τότε η βλακεία σου, φτάνει κλινικές περιπτώσεις.

Γιατρέ μου, είμαι κλινικά ηλίθιος. Η προσβολή ήταν εκεί, και την χάζευα τόσο καιρό. Όταν ήρθε και μου μίλησε – ήμουν απροετοίμαστος.

Για μένα, να σας πώ, οτι ισχύει αυτό: αυτοί που δεν πρέπει να με φοβούνται, αυτοί που μπορούν να έχουν εμπιστοσύνη σε μένα, αυτοί που τους έχω δείξει ποιος είμαι (συνήθως θυσιάζοντας κάτι) δεν επιτρέπω ρε γαμώτο να αντιδρούν έτσι. Trust goes both ways ρε σεις!

Δεν γαμιέται. Πάλι κερδισμένος είμαι.

Κάτι έμαθα πάλι σήμερα.

Class is in session.

Εφημερίδα «Τα ΝΕΑ», Τρίτης, 19 Οκτωβρίου. Είχε πέσει στα χέρια μου και διάβασα υπέροχα άρθρα, που αξίζουν (τα περισσότερα, τουλάχιστον) να τους ρίξετε μια ματιά. Τα συγκέντρωσα εδώ για σας:

***

Ο λόγος στους αναγνώστες.

[…] Ο Χρ. Ιακωβίδης, από τις Θερμοπύλες Λαμίας, μου έστειλε ένα ποίημα για τη Σακοράφα, σημειώνοντας ότι «η Σοφία με συγκίνησε. Το πιστεύω μου το στέλνω σε σένα, με ένα ποίημά μου». Δυστυχώς, η στήλη δεν δημοσιεύει ποιήματα. Αυτήν τη φορά, όμως, θα κάνει μια εξαίρεση […]

Όταν ένα ποιήμα, βάζει στην θέση της μία κοινωνία.

Και η «συνέχεια», εδώ:

[…] Ο ισραηλινός στρατός υποστηρίζει ότι σκοπός των επιχειρήσεων ήταν η καταστροφή των σηράγγων διά μέσου των οποίων οι Παλαιστίνιοι μεταφέρουν λαθραία όπλα από την Αίγυπτο […]

***

Σχόλιο του Τζόν λε Καρέ:

[…] Όμως, σας παρακαλώ, μην αισθανθείτε απομονωμένοι από την Ευρώπη, που την έχετε σώσει δύο φορές. Ξαναδώστε μας πίσω την Αμερική που αγαπούσαμε και οι φίλοι σας θα σας περιμένουν […]

Αλλά και:

Ο αντίλογος του …Πούτιν:

[…] Εάν συμβεί αυτό, οι ξένοι τρομοκράτες και οι δραστηριότητές τους θα λάβουν μια επιπλέον ώθηση που θα μπορούσε να οδηγήσει στην εξάπλωση της τρομοκρατίας σε άλλα σημεία του κόσμου […]

***

Σας το είπα, ξέφυγα από το δάσος! 🙂

[…] Οι μαύρες αρκούδες της Ιαπωνίας έχουν αρχίσει να σπάνε παράθυρα για να μπουν μέσα σε σπίτια και δεν δείχνουν καθόλου τη φυσική συστολή που συνήθιζε να τις κρατάει στα βουνά, μακριά από τους ανθρώπους. […]

***

Αυτός ο Βρανάς, καμιά φορά με κάνει και δακρύζω:

[…] Ένα αγόρι…
… σε ένα τσίρκο απορεί όταν βλέπει ένα τεράστιο ζώο δεμένο από το πόδι μόνο με ένα λεπτό σκοινί. Και ο πατέρας του τού εξηγεί: «Όταν ο ελέφαντας ήταν μικρός, τον είχαν δέσει από το πόδι με μια βαριά αλυσίδα. Όσο και αν προσπάθησε, δεν μπόρεσε να τη σπάσει. Μεγαλώνοντας, έπαψε πια να προσπαθεί. Και τότε δεν χρειαζόταν άλλο η αλυσίδα. Έφτανε το σκοινί». […]

***

Υπάρχει και αυτό, που δεν είναι εκείνης της ημέρας, αλλά ήθελα να δω που θα καταλήξει:

[…] Η ανέγερση ανάλογης φυλακής στην Ελλάδα -επεσήμανε ο κ. Παπαληγούρας- θα είχε πολύ υψηλότερο κόστος κατασκευής από ό,τι στην Αλβανία. Παράλληλα, σημείωσε ότι υπάρχουν και ανθρωπιστικοί λόγοι, προκειμένου οι Αλβανοί κρατούμενοι στις ελληνικές φυλακές να εκτίσουν τις ποινές τους κοντά στους συγγενείς τους. […]

εδώ, και εδώ η συνέχεια.

Όλες παλιές ειδήσεις, ε; και όλες με ενδιαφέρον.

Η εκδίκηση στα fast-food δελτία ειδήσεων…

Με ρωτήσανε, και σκέφτηκα οτι είναι εξαιρετική η ερώτηση: Ποιός δικαιούται περισσότερο να σηκώνει την σημαία, αυτή ή αυτός;

Κάνω την ερώτηση σε εσάς, η άποψή μου δεν έχει σημασία στην παρούσα φάση. Οταν ολοκληρωθούν οι σκέψεις σας, θα αναφέρω την θέση μου.

Σημειώνω οτι θεωρώ τους επισκέπτες του blog μου ανθρώπους με ήθος, και περιμένω αντίστοιχες απαντήσεις.



 ? 

–>

Σημαντικό δεν είναι να διαφημίζεσαι απλώς, αλλά να διαφημίζεσαι σ’ αυτούς που πρέπει.



 ? 
–>

Ξεκίνησα να γράφω για τον έρωτα που έβλεπα γύρω μου…

…και ξαφνικά, ακούστηκαν άλλες φωνές:

Ο Νίκος, υποστηρίζει (σε comment) οτι:

Anotera opws o erwtas?
Erwtas ti ilithia leksi!
Yparxei arage?
Einai apokoumpi twn romantikon?
Einai to farmako mias aniatis asthenias?
Pezi alla tekmiriwmeni apantisi eina auti kata tin gnomi mou:
O erwtas einai mia emporiki sinalagi opou pernis kati kai dinis kati se antalagma.
Edw h magiki leksi einai to ANTALAGMA

και στο ξεκίνημα του blog του επιμένει, αλλά και ο araxtos, επίσης από τους καινούργιους, πιστεύει ότι:

[…] Προσωπικά πιστεύω ότι ο έρωτας είναι μια ανακάλυψη των γυναικών.
Από τότε που το σεξ έγινε αμαρτωλό, βρισιά, (άντε και…) οι γυναίκες ανακάλυψαν τον έρωτα για να καλύψουν τις «αμαρτίες τους».[…]

(όλο το post του εδώ)

Μήπως κάνω λάθος; Μήπως ο έρωτας πέθανε;

Ενδιαφέρον. Για πείτε, για πείτε…



 ? 

–>

Περίεργη μέρα… Η μεταμεσονύχτια ταλαιπωρία με πέτρα που ευτυχώς εδέησε να πέσει δεν είχα την αίσθηση ότι με είχε επηρεάσει. Άλλωστε τι να κοιμηθείς 4 ώρες, τι να κοιμηθείς 9, σωστά;

Αλλά ο φίλος μου ο Βασίλης, που με σκέφτεται, είπε να μου στείλει ένα email.

Είναι είδηση στον Pathfinder και έλεγε με λίγα λόγια αυτό:

[…] Η νεαρή κοπέλα, όπως θυμάται ο Κέιθ, του χαμογέλασε, όταν τον διέκρινε μέσα στο πλήθος, αλλά αμέσως μετά χάθηκε ανάμεσα στους θαμώνες.

Ο ίδιος είναι πεπεισμένος, ότι η ωραία άγνωστη κατοικεί σε εκείνη την περιοχή, γιατί, πριν την χάσει από το οπτικό του πεδίο, την είχε ακούσει να τηλεφωνεί σε μια φίλη της. Επομένως, θεωρεί, ότι είναι ζήτημα χρόνου να την εντοπίσει. Ήδη, έχει παρατείνει τις καλοκαιρινές του διακοπές κατά τέσσερις μήνες, ωστόσο, δηλώνει αποφασισμένος να παραμείνει στο Σπλιτ για όσο διάστημα χρειαστεί. […]

…και με έκανε μαλάκα. Δεν είχε καμία τέτοια πρόθεση, πιθανόν το αντίθετο είχε στο μυαλό του, αλλά..

…έρχεται και η Venetia με τα comments της, και έρχεται και η occhiata με τα δικά της, κάνει και την παρέμβασή του ο Λύκος με το δικό του

…και διαβάζω «…για κάθε μέρα δεν παίρνω όρκο αν θα κρατηθώ να μην στείλω μήνυμα…»

…και πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται «…τι χτίστηκε εκεί, που δεν γκρεμίζεται με τίποτα;»

Τι τα θέλετε, υπάρχουν πράγματα που είναι ανώτερα από μας.

Ευτυχώς.



 ? 

–>

Εκλογές έρχονται, καιρός να βγούμε στους δρόμους εμείς οι «προγραμματιστές».

Ο καθένας λέει ότι του κατέβει.



 ? 

–>

Το βρήκα, παρατημένο και εκτός τόπου στο blog του Νικόλα. Το μάζεψα, και το φέρνω εδώ να το δουν ΟΛΟΙ.

Venetia – email
Μακάρι να είχαν όλοι τη δυνατότητα να ερωτευτούν παράφορα και να μην αισθάνονται τη γη κάτω από τα πόδια τους. Σπάνια συμβαίνει αυτό πλέον και είναι τυχεροί όσοι το αισθάνονται.Βρήκα τυχαία αυτή τη σελίδα κι είπα να αφήσω ένα μήνυμα.Να είστε όλοι καλά
12.10.04 @ 15:08:28

Για να το ακούσουμε όλοι.

Sorry Νικόλα για το κλέψιμο. Αν σε πειράζει, το βγάζω αμέσως.