Έλαβα αυτό το email απο τον κύριο Δ. Στάθη.

Του απάντησα επί προσωπικού, αλλά αργότερα αντιλαμβανόμενος ότι δεν το έστειλε σε εμένα (αποκλειστικά) αλλά ότι πρόκειται για αίτηση προς δημοσίευση, το δημοσιεύω – μαζί με την απάντησή μου.

Το αίτημα:

ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΙΣ. ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ.

Οι ειδήσεις δεν είναι reality show και κουτσομπολιά,

Δεν είναι ψίθυροι, κοκορομαχίες και λασπολογία,

δεν είναι η κλειδαρότρυπα και οι ωμοί εκβιασμοί,

δεν είναι η παραγωγή οσμών και η ανθρωποφαγία,

δεν είναι η μάχη συμφερόντων μέχρις εσχάτων,

δεν είναι οι υποκλοπές και η εκμετάλλευση της φιλίας,

δεν είναι κρεατομηχανή ανθρώπων και κανιβαλισμός,

δεν είναι μαύρες σακούλες γεμάτες δεσμίδες εκατομμυρίων ευρώ,

δεν είναι η αρένα του Κολοσσιαίου της Ρώμης,

δεν είναι όσα βλέπουμε κάθε βράδυ,

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΣΑΣ

Ειδήσεις είναι η αληθινή ενημέρωση, το εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ και η τεκμηριωμένη άποψη.

ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ

Προτείνω να κλείσουμε τις τηλεοράσεις σε ένδειξη διαμαρτυρίας,

τη Δευτέρα 28-01-08, 19:00-21:00, και να ρίξουμε μεγάλες ποσότητες αποσμητικό χώρου.

Παρακαλώ να δημοσιοποιήσετε και να διαδώσετε την πρωτοβουλία ώστε να ενημερωθούν και να συμμετέχουν όσο το δυνατόν περισσότεροι στη διαμαρτυρία αυτή.

ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΣΤΑΘΗΣ

Διαφωνώ, αλλά δεν αρνούμαι το αίτημα για δημοσίευση.

Η απάντηση:

Κύριε Στάθη,

Το πρόβλημά μας (θεωρώ ότι) ΔΕΝ είναι η ποιότητα της ειδησεογραφίας μας.

Σας ενοχλούν όλα αυτά; Σας ενοχλεί η βρώμα, η δυσωδία, τα κουτσομπολιά, σας ενοχλεί η κλειδαρότρυπα, η ανθρωποφαγία, οι μάχες συμφερόντων;

Δεν διαφωνώ – και εμένα.

Αλλά η τηλεόραση ΔΕΝ είναι το πρόβλημα, αντιθέτως: ίσως είναι η λύση.

Αντί να αποφύγουμε να την κοιτάξουμε, ας την κοιτάξουμε λίγο πιο προσεκτικά.

Γιατί ΕΜΑΣ δείχνει.

Αν ακουλουθήσουμε την προτροπή σας, δεν θα δείχνει όλα αυτά. Δηλαδή, δεν θα δείχνει τι γίνεται γύρω μας. Δίπλα μας. Σπίτι μας. Οι δημοσιογράφοι βολικά θα καλύψουν τα άσχημα γεγονότα θεωρώντας οτι «δεν θέλουμε να τα δούμε». Τα ίδια που -επίσης βολικά- δεν συμφέρει κανέναν να ειδωθούν.

Αν, αντιθέτως, κοιτάξουμε ποιο προσεκτικά, θα αντιληφθούμε τι γίνεται γύρω μας. Θα αποδώσουμε, όταν έρθει η ώρα, τα του Καίσαρος τω Καίσαρι.

Δεν προκαλεί η τηλεόραση την βρώμα κύριε Στάθη. Απλώς, την αναμεταδίδει. Αν δεν μας νοιάζει τι γίνεται, ας κλείσουμε τις τηλεοράσεις μας – θα σταματήσει να βρωμά, έστω και για λίγο. Αλλά, μην γελιέστε – εκεί είναι.

Ή την βλέπουμε και την καταδικάζουμε, ή, βολικά, την αποθέτουμε κάτω απο το χαλάκι.

Δύσκολο το έργο που παρακολουθούμε, συμφωνώ. Δυσκολότερη όλων, η αλήθεια.

(έχω ήδη εκφράσει εντόνως την άποψή μου σε παλαιότερο post)

Τα -όποια- σχόλιά σας, στα σχόλια.

Για να χαλαρώσουμε/τε λίγο, μου το έστειλε ο Γιάννης Χ και το μοιράζομαι μαζί σας.

Υπόψιν: για να γελάσετε το βάζω. Όχι για να το ακολουθήσετε. Ε;

* Τα φλας προδίδουν την επόμενη κίνηση σου. Ο γνήσιος Έλληνας οδηγός δεν τα χρησιμοποιεί ποτέ.

* Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κρατάτε απόσταση ασφαλείας από το προπορευόμενο όχημα διότι στο κενό που αφήσατε μπορεί να «χωθεί» κάποιο άλλο όχημα φέρνοντας σας σε ακόμα πιο δύσκολη θέση.

* Όσο πιο γρήγορα διασχίσετε ένα κόκκινο φανάρι, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες να συγκρουσθείτε με άλλο όχημα.

* Ποτέ μα ποτέ μην ακινητοποιήσετε το όχημα σας σε πινακίδα ‘STOP’. Τα οχήματα που σας ακολουθούν δεν θα περιμένουν αυτή την αντίδραση σας, με αποτέλεσμα να καρφωθούν» πάνω σας.

* Ποτέ μην κλείσετε το δρόμο σε ένα σαραβαλάκι. Ο οδηγός του δεν έχει τίποτα να χάσει.

* Το φρενάρισμα πρέπει να γίνετε όσο πιο αργά μπορείτε για να σιγουρέψετε την καλή λειτουργία του ABS, το οποίο με τη σειρά του θα σας ανταμείψει με ένα χαλαρωτικό μασάζ του ποδιού σας. Για τους μη κατόχους ABS είναι μια ευκαιρία να τεντώσουν τα πόδια τους.

* Ποτέ μην προσπερνάτε από αριστερά όταν μπορείτε να το κάνετε από δεξιά. Είναι μια ευκαιρία να γελάσετε καθώς ο οδηγός του οχήματος που μόλις προσπεράσατε τρομάζει.

* Τα όρια ταχύτητας είναι αυθαίρετοι αριθμοί που δίνονται μόνο ως πρόταση και δεν είναι προφανώς εκτελέσιμα στην Ελλάδα.

* Βρίσκεστε στην αριστερή λωρίδα με τρελό μποτιλιάρισμα και δεν υπάρχει χώρος να κινηθείτε ούτε εκατοστό. Ο οδηγός του οχήματος που βρίσκετε ακριβώς από πίσω σας, ο οποίος κορνάρει και αναβοσβήνει τα φώτα, είναι πεπεισμένος πως μπορεί να τα πάει καλύτερα από εσάς, αν ήταν στην θέση σας.

* Ο γνήσιος Έλληνας οδηγός, ελαττώνει πάντα ταχύτητα για να περιεργαστεί οτιδήποτε του κινήσει το ενδιαφέρον. Αυτό μπορεί να είναι από βιτρίνα μέχρι και γκόμενα (εντός πόλεως) και από ατύχημα μέχρι και αλλαγή λάστιχου (εκτός πόλεως).

* Μάθετε να αλλάζετε λωρίδες με γρήγορους χειρισμούς. Χάρις στον υπουργό συγκοινωνιών, η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε μια απέραντη πίστα με τρύπες-κλειδιά οι οποίες έχουν τοποθετηθεί σε καίρια σημεία για να ελέγξουν τα αντανακλαστικά σας.

* Είναι παράδοση στην Ελλάδα να κορνάρεις μόλις ανάψει το πράσινο φανάρι ακόμα και αν είστε πρώτος σ ‘ αυτό.

* Ποτέ μην κάνεις χώρο σε αντίθετα διερχόμενο όχημα όταν κινείσαι αντίθετα σε μονόδρομο. Ο οδηγός του θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον παράλληλο μονόδρομο, άρα για να κινείτε στον ίδιο δρόμο με εσάς μάλλον το κάνει επίτηδες.

* Θυμηθείτε ότι ο σκοπός κάθε Έλληνα οδηγού είναι να φτάσει πρώτος και θα κάνει ότι χρειαστεί γι’ αυτό.* Πάντα θα υπάρχει ένας πολύ καλός λόγος για τον οποίο εσείς θα βιάζεστε. Αντιθέτως όλοι οι υπόλοιποι οδηγοί των οχημάτων που θα συναντήσετε στον δρόμο σας δεν έχουν ιδέα γιατί πήραν τους δρόμους σήμερα.

* Οι Ελληνίδες γυναίκες οδηγοί, μπορούν να πλένουν, μαγειρεύουν, πλέκουν, να κάνουν sex, να μιλούν στο τηλέφωνο αλλά δεν μπορούν να οδηγήσουν.

* Το προστατευτικό κράνος φοριέται στον αγκώνα για ανεξακρίβωτους ακόμα λόγους. Σας συμβουλεύουμε να ακολουθήσετε και εσείς τη μόδα.

* Οι προστατευτικές ζώνες είναι επικίνδυνες. Έρευνες στην Ελλάδα έδειξαν ότι χιλιάδες crash test κάνουν λάθος. Άμα είναι γραπτό σου, θα πας κι ας φοράς ζώνη…

* Ανεξαρτήτως άσματος, το στερεοφωνικό του οχήματος σας πρέπει να παίζει στο φουλ. Με αυτό τον τρόπο διασκεδάζετε τους πεζούς που περιμένουν υπομονετικά πότε θα τους δώσει κάποιος προτεραιότητα να διασχίσουν την διάβαση.

* Οι πεζοί είναι οι κυριότεροι εχθροί των οδηγών, διότι καταλαμβάνουν χώρο στα πεζοδρόμια με αποτέλεσμα να μην μπορούν να σταθμεύσουν αυτοκίνητα και διασχίζουν τους δρόμους αναγκάζοντας τα διερχόμενα οχήματα να ελαττώσουν ταχύτητα.

Εσείς, άλλωστε, δεν κάνετε τέτοια πράγματα, και σέβεστε τα άλλα οχήματα – και τους πεζούς.

Ε;

Λοιπόν, δημοσιογραφάκια και πολιτικάκια της πλάκας:

Ακούω διαρκώς τις τελευταίες ημέρες οτι «ο κόσμος κουράστηκε», οτι «θέλει να ηρεμήσει απο όλα αυτά», «οτι βαρέθηκε να ακούει διαρκώς ονόματα και βρωμιές»…

Επειδή ο κόσμος είμαι (και) εγώ, επειδή φωνάζετε πάνω απο την φωνή μου, επειδή το παίζετε ξερόλες, σας προειδοποιώ:

Δεν κουράστηκα, δεν βαρέθηκα, δεν έχω αηδιάσει (ακόμα).

Θέλω όλες τις λεπτομέρειες, θέλω να τσακωθείτε μεταξύ σας, θέλω να κάνετε λάθη και να αποκαλύψετε περισσότερα.

Ξέρω οτι θα τα κουκουλώσετε, ξέρω οτι θα τα σβήσετε, ξέρω οτι θα ξαναγίνετε φιλαράκια.

Αλλα δεν θα το κάνετε στο όνομά μου.

Επιπλέον, απο σήμερα, κάθε ένας που θα πετάγεται επωνύμως και θα λέει οτι «ο κόσμος κουράστηκε» θα θεωρώ οτι είναι συμμέτοχος αυτής της διαδικασίας, εξίσου βρώμικος, και οτι φοβάται.

Και φοβάται οτι θα αποκαλυφθούν ΚΑΙ τα δικά του μυστικά.

Δεν θα κρύψετε τις βρωμιές σας με πρόσχημα την δική μου άνεση. Το Star Channel έχει αναλάβει τις αθώες ειδήσεις για μένα. Εσάς, σας έχω για το ρεπορτάζ.

Επιπλέον, το αντιγράφω αυτολεξεί, όπως το βρήκα στο MediaBlog:

ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΩΤΟ

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ δεν μπορεί να είναι οι πρωταγωνιστές των γεγονότων, δεν μπορεί να είναι τα πρόσωπα-κλειδιά στις εξελίξεις και πολύ περισσότερο δεν μπορεί να είναι μέρος του προβλήματος. Δεν είναι η δουλειά τους να δημιουργούν τα γεγονότα, αλλά να καταγράφουν τα γεγονότα. Όταν τα πράγματα εξελίσσονται διαφορετικά, με τους δημοσιογράφους να στρέφουν πάνω τους τους προβολείς, να επιτίθενται, να καταγγέλλουν, να εξηγούν και να απολογούνται, τότε έχει χάσει η δημοσιογραφία, που αυτό σημαίνει ότι έχει χάσει η κοινωνία. Ποιος έχει κερδίσει; Η πολιτική εξουσία που βρίσκει δρόμο διαφυγής καθώς με ευκολία μπορεί να αμφισβητήσει την αξιοπιστία των ΜΜΕ και να υποδείξει ως φαύλους, παραμυθάδες και αργυρώνητους αυτούς που η δουλειά τους είναι μόνο να πληροφορούν.

ΜΑΘΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ

Η σχέση του δημοσιογράφου με τον πολιτικό, τον μεγάλο επιχειρηματία και τον τραπεζίτη, αυτούς δηλαδή που αποκαλούμε πηγές της ενημέρωσης, είναι εξαιρετικά δύσκολη. Δεν βρίσκονται στην ίδια πλευρά του λόφου και εάν βρεθούν, τότε οι δημοσιογράφοι έχουν προδώσει τους αναγνώστες, τους τηλεθεατές τους και τους ακροατές τους. Ο δημοσιογράφος με τον πολιτικό και τον οικονομικό παράγοντα δεν μπορεί να είναι «κολλητοί». Οι σχέσεις τους πρέπει να είναι, κοινωνικά, ευπρεπείας και οι αποστάσεις ασφαλείας να τηρούνται συστηματικά και συνειδητά. Όσες φορές ο κανόνας παραβιάζεται, χάνουν οι πολίτες καθώς γίνονται θεατές ενός στημένου παιχνιδιού.

ΜΑΘΗΜΑ ΤΡΙΤΟΝ

Ο δημοσιογράφος δεν μπορεί είναι μεσολαβητής ούτε διαχειριστής στην επίλυση διαφορών των προσώπων της εξουσίας. Πολύ περισσότερο, δεν μπορεί να είναι διακινητής, «βαποράκι» δηλαδή, των πληροφοριών που συγκεντρώνει στο ρεπορτάζ. Διότι τότε υποκρύπτει από τους πολίτες όσα γνωρίζει και δίνει την ευκαιρία για κουκουλώματα στους παράγοντες της πολιτικής και οικονομικής ζωής.

Έχετε χέσει στο τάφο του επαγγέλματός σας. Μην νομίζετε οτι δεν έχει βρομήσει μέχρι εδώ.

Και μην νομίζετε οτι δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι.

Ας δούμε λοιπόν, ποιοι άλλοι με (μας) κοροϊδεύουν τόσους μήνες τώρα…

Πριν απο λίγο καιρό, ο Κώστας, φίλος και πρώην συνάδελφος, μου ζήτησε την βοήθειά μου να φτιάξει ένα widget για το Facebook.

Παρότι ήξερα -πάνω κάτω- τι ήταν το facebook, φυσικά, δεν ήμουν εκεί.

Χρειάστηκε να μπω, μόνο και μόνο για να βρώ τα γραφικά που χρειαζόταν για να φτιάξει την εφαρμογή του.

Εκτοτε, αγοράζω και πουλάω φίλους μέσα απο τις εφαρμογές του facebook, αφήνω comment σε wall, κάνω καινούργιες γνωριμίες.

Μόνο και μόνο για αυτό, αν μη τι άλλο, καλά θα κάνω να προτείνω να ψηφίσετε την εφαρμογή του (είναι στην τρίτη σελίδα)- και όσοι έχετε facebook, κατεβάστε την και χρησιμοποιήστε την 🙂

Μπορεί να έχει και easter egg, δεν ξέρω κιόλας…. :p

Update: ο διαγωνισμός είναι λίγο περίεργος.. Απο τον κόσμο βγαίνει ο πρώτος. Έτσι, άλλοι που έχουν 15 φίλους είναι πρώτοι, και αλλοι που έχουν καλή εφαρμογή, έχουν μόνο 5 ψήφους… Όχι πολύ σωστό IMHO…

Ξαφνιάζεστε με ότι συμβαίνει; Πιστεύετε οτι ‘δεν είναι δυνατόν;’

Ας πάρουμε τα πράγματα ανάποδα, και θα ανακαλύψουμε τι πάει στραβά.

Τον τελευταίο καιρό, είχα τονίσει αρκετές φορές οτι έχουμε την εξουσία που μας αξίζει.

Αν είμαστε γελοίοι, αστείοι, κρυβόμαστε πίσω απο το δάχτυλό μας, αρνούμαστε να ξεβολευτούμε, δεν παραδεχόμαστε τα λάθη μας, θεωρούμε οτι είμαστε πιο σημαντικοί απο ότι πραγματικά είμαστε, μας κολακεύει το «είσαι θεός/α», δεν έχουμε μέτρο, είμαστε της αρπαχτής, εκμεταλευόμαστε το κάθε τι υπέρ μας – και όχι υπέρ του συνόλου, αδιαφορούμε για τον γείτονα, τότε τι θα ψηφίσουμε;

Ακριβώς αυτούς που έχουμε.

Είμαι δηλαδή εγώ και σκέφτομαι: είναι δυνατόν να ψεύδεται και να κρύβεται πίσω απο το δάχτυλό του, το γραφείο τύπου του πρωθυπουργού, επί κοντά έναν μήνα, αναμασώντας μαλακίες του τύπου «δημοσιογραφικό απόρρητο», και ξεφυσώντας απο αγανάκτηση κάθε φορά που τους λέμε ‘γελοίους’;

Και μετά σκέφτομαι: ναι, είναι δυνατόν.

Και για να πειστώ, κοιτάω εμάς.

Ε, ναι λοιπόν, είναι δυνατόν.

Αφού εμείς ψηφίζουμε, τι θα ψηφίσουμε; Νομοταγείς;

Και αφου απο εμάς θα προέρχονται, τι θα είναι; Αξιοπρεπείς;

Τώρα, πάρτε αυτήν την κουβέντα, και μπορείτε να την προσαρμόσετε οπουδήποτε:

Στον Τύπο, στην Τηλεόραση, στην Δικαιοσύνη, στην Πολιτική, στους Προέδρους Ομάδων, στους Γιατρούς, στους Εφοριακούς.

Απο εμάς προέρχονται.

Όλοι τους.

Γιατί ξαφνιαζόμαστε με το ποιόν τους;

Ποια η διαφορά μεταξύ θεωρίας και πράξης;
Στην θεωρία δεν υπάρχει καμία διαφορά. Στην πράξη υπάρχει.

Απο τον Ανδρέα, που μου γεμίζει το inbox μου με υπέροχα άχρηστα email 🙂

Είμαι πιο εκνευρισμένος απο όσο άφησα να φανεί στο προηγούμενο post μου.

Είμαι θυμωμένος, απορημένος, πικραμένος.

Γιατι βρε γελοίε;

Γιατί βρε κατακάθι της κοινωνίας;

Τι θα κερδίσεις αν πεις τέτοια πράγματα;

Ένα παιχνίδι; Την αίγλη σου; Την ιδιότητα του αρχηγού;

~

Το ξέρεις, φυσικά, οτι ο άλλος θα απαντήσει.

Τον έφερες να αναγκαστεί να απαντήσει.

Και το ξέρεις οτι οι μεν θα κάνουν πλάκα στους δε.

Και οι δε, δεν θα σηκώσουν την πλάκα, θα σηκώσουν το χέρι τους.

Το ξύλο, την πέτρα, το σίδερο.

Το ξέρεις οτι αυτοί που θα πάνε στο γήπεδο (απο το οποίο έχεις φροντίσει να λείπεις) θα σου απαντήσουν.

Και αν χάσουν;

~

Ηλίθιοι αυτοί, καυλωμένα παιδάκια, ρομποτάκια της πλήξης και της μιζέρια τους, με το αίμα να τρέχει καυτό στις φλέβες τους.

Στρατός.

~

Και απο τι -βρε κακόψυχε, άχρηστε βλάκα- θα τραφεί η κακία τους;

Ένα παράδειγμα θέλουν.

Αν εσύ δεν ήθελες, θα τους έπειθες. Θα τους έκανες ανθρώπους. Θα πανηγύριζαν την ομάδα τους και μετά θα πήγαιναν ήρεμοι σπίτι τους.

Τι τον θες τον στρατό ρε αστείο ανθρωπάκι;

Γιατί τον θέλεις ετοιμοπόλεμο; Τυφλό; Χωρίς φραγμούς;

~

Τα ίδια σκατά δημοσιογράφοι, πρόεδροι, παράγοντες.

Και η ανόητη στην ενηλικίωσή της πιτσιρικαρία να παλεύει για άδειους πολέμους.

Που κερδίζουν άλλοι, στα γραφεία τους, με τις γραβάτες τους και τα μπίζνες πλάν τους.

Γελοίε, ε γελοίε.

Για πες μας λοιπόν;

Με πόσους νεκρούς θέλεις να κερδίσεις την Κυριακή;

«Γαμήστε τον πούστη τον Ολυμπιακό»

Και μόνο η αντίδραση των σχολιαστών δείχνει οτι μία τέτοια δήλωση δεν ήταν μόνο εμπρηστική, αλλά και στην ουσία στρέφει τον κόσμο σε επεισόδια και δημιουργεί ένταση.

Ένταση που όχι μόνο δεν χρειαζόταν, ειδικά σε ένα τέτοιο παιχνίδι με τόσο μεγάλη ιστορία προβλημάτων, αλλά απέχει απο οποιαδήποτε λογική αντιμετώπιση και δείχνει αδυναμία, όχι μόνο στον έλεγχο της δικής του ομάδας, αλλά και στο ελληνικό ποδόσφαιρο γενικότερα.

Επιπλέον, με αυτή την δήλωση, στην ουσία όχι μόνο επικροτεί, αλλά και δημιουργεί την ένταση που ο Ολυμπιακός θα ακολουθήσει, δημιουργώντας φαινόμενα Ριζούπολης.

Και όλα αυτά με τις ευλογίες του επίσημου Παναθηναϊκού.

Η δήλωση αυτή δείχνει α) πως ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στην ομάδα του, καθώς επιστρατεύει μία ανόητη ψυχολογία προσπαθώντας να επιφέρει ένα θετικό αποτέλεσμα, β) πως ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού δεν έχει κανέναν έλεγχο της κατάστασης, πιέζοντας να δημιουργηθούν καταστάσεις που -μόλις πριν λίγους μήνες- είχαν σαν αποτέλεσμα νεκρούς, και γ) οδηγώντας τον Ολυμπιακό να αντιδράσει πυροδοτώντας ένα ακόμα πιο εκρηκτικό κλίμα.

Δεν χρειαζόταν, δεν έφερε τίποτα καλό, και δεν θα μας βγει σε κανένα καλό αυτή η δήλωση.

Δεν θέλω καν να σκεφτώ τι θα γεννηθεί απο αυτήν την βλακεία όχι τώρα -τα αρχικά αποτελέσματα θα φανούν άμεσα- αλλά εάν και εφόσον χάσει ο Ολυμπιακός στο Καραϊσκάκη.

Βλακεία, βλακεία, βλακεία.

Η ιδιοσυγκρασία, η αυθεντικότητα και ο τρόπος σκέψης του Νότη Σφακιανάκη σε κάνουν είτε να τον μισείς, είτε να τον χαίρεσαι.

Εγώ, συχνά, τον χαίρομαι.