Δεν τον ήξερα σχεδόν καθόλου. Αλλά εσένα, που ήταν αδελφός σου, σε ξέρω.

Σε ξέρω φιλαράκι.

Ξέρω οτι πάλι θα γίνεις και πατέρας, και μάνα, και αδελφός. Ξέρω οτι θα νοιαστείς, θα σκεφτείς, θα προγραμματίσεις.

Ξέρω οτι ο τελευταίος που θα ασχοληθείς μαζί του, είσαι εσύ.

Του τρίτου, ήταν κολλητός. Και κλαίει και σπαράζει. Όσο και εσύ, αλλά εσύ δεν δείχνεις. Το καταπίνεις, βάζεις άλλες προταιρεότητες.

Και πατέρας, και μάνα και αδελφός.

Κάπου εκεί, κάποια στιγμή, σου μαγκώνει την καρδιά το «τον θέλω πίσω, τώρα».

Σου σφίγγει τον λαιμό, σου κόβει την ανάσα.

Αλλά δεν δακρύζεις, γιατί κάποιος άλλος ζητά την προσοχή σου, την ασφάλειά σου, σε κάποιον πρέπει να φανείς δυνατός.

Και πατέρας, και μάνα και αδελφός.

Όπως πάντα.

~

Να σου πω οτι δεν είσαι τόσο δυνατός;

Να σου πω οτι δεν ορίζεις τις ζωές των άλλων; οτι δεν είσαι θεός; Οτι θα την κάνει την μαλακία του ο άλλος, οτι θα αφήσει την ζωή του να ξεφύγει, θα αδιαφορήσει, θα την αρνηθεί; Κι αν δεν άκουσε, κι αν δεν σκέφτηκε, και αν δεν ήθελε πια, ή δεν κατάλαβε, δεν φταίς εσύ φιλαράκι.

Να στο πω;

Θα κάνει καμία διαφορά;

Θα το θυμηθείς δέκα λεπτά μετά;

~

Φρόντισέ τους όλους, φιλαράκι. Χαιρέτα τον κόσμο, πες ευχαριστώ που ήρθατε, φρόντισε τα απαραίτητα, φρόντισε τους δικούς σου, βάλτους να κοιμηθούν, διώξε τα άσχημα όνειρά τους, χάιδεψε το προσκέφαλό τους.

Σαν πατέρας, σαν μάνα, σαν αδελφός.

Και μετά, όταν θα ‘σαι μόνος, και όλοι θα είναι ήσυχοι και ασφαλείς, κάνε μου και μένα μία χάρη ρε φιλαράκι.

Θυμήσου να κλάψεις και ‘συ.

blog_parnitha.jpg

Πήγα.

Τι λένε; ο ισχυρογνώμων αλλάζει γνώμη, ο βλάκας όχι; Κάτι τέτοιο.

Τέλος πάντως, η ώρα είναι επτά. Ήδη επτά. Τριβελίζει το μυαλό μου, η παρέα μου είναι ήδη εκεί, εγώ στο Παγκράτι, αναρωτιέμαι.

Δεν βαριέσαι λέω, θα πάω και δεν θα το πω σε κανέναν οτι πήγα 🙂

Φεύγω απο σπίτι με την Ελεάνα, ήδη επτά, ήδη έχει ξεκινήσει. Θα πάω, και αν αξίζει τον κόπο, θα έχει μείνει κάποιος εκεί.

Περπατάω την Β.Σοφίας ανάποδα, τα αυτοκίνητα κινούνται κανονικά. Δεν θα έχει πολύ κόσμο, λέω στην Ελεάνα, γι’ αυτό δεν κλείσανε τον δρόμο.

Φτάνουμε στο ύψος της βουλής. Ο κόσμος πυκνώνει.

Αυτοκίνητα της αστυνομίας παρατεταγμένα, ακούγονται στο βάθος βουητά.

Αρχίζω να ελπίζω.

Να ελπίζω οτι ο κόσμος πήγε.

Εγω, που δεν ήθελα να πάω.

Με το που περνάμε το μπλόκο των αστυνομικών, κοσμοσυρροή.

Όλοι μπροστά στην βουλή.

Χαμογελάω.

Εγω, που δεν ήθελα να πάω – τρομάρα μου.

Είναι η πεμπτουσία των διαμαρτυριών.

Καμία πινακίδα με κόμματα, καμία καπήλευση, τα κανάλια μακρυά, μόνο κόσμος, τελείως αυθόρμητα. Φωνάζει, μουντζώνει την βουλή, οι πιο ψαγμένοι έχουν αστεία και σοβαρά πλακάτ, μοιράζουν αυτοσχέδια φέιγ-βολαν, γιουχάρουν χωρίς πρόγραμμα, κανείς απο πάνω, κανείς με ντουντούκα, κανείς να οργανώνει.

Ηρθαν χωρίς να τους πει κανείς να ‘ρθουν, και έτσι μένουν όσο θέλουν γιατί δεν υπάρχει κανείς να τους πει να φύγουν. Κάνουν ότι θέλουν, μιλάνε, γνωρίζονται, συναντιούνται, και σπάνε την κουβέντα κάθε λίγο για να γιουχάρουν και να μουντζώσουν. Και μετά ξαναγνωρίζονται, γελάνε με τα χαριτωμένα αυτοσχέδια αυθόρμητα χάπενιγκ, φωτογραφίζουν τους άλλους και τους φωτογραφίζονται και αυτοί.

Και κάθε λίγο γιουχάρουν και μουντζώνουν.

Και όλοι χαμογελάνε, μιλάνε, θυμώνουν, λυπούνται, και συμμετέχουν.

Η καλύτερη διαδήλωση της ζωής μου.

Γιατι δεν ήταν κανενός, ούτε ΓΣΕΕ, ούτε ΑΔΕΔΥ, ούτε ΠΑΣΟΚ, ούτε ΚΚΕ, ούτε ΣΚΑΪ, ούτε MEGA.

Γιατί ήταν όλων αυτών που ήταν εκεί, που διαμαρτυρήθηκαν χωρίς εχθρό, που δεν οργανώθηκαν ούτε καλουπώθηκαν.

I stand corrected που λένε και τα ξένα.

Ήταν όαση για όσους ήταν εκεί.

Όαση δημοκρατίας.

Ας βρούμε λοιπόν ποιος φταίει (αφού επιμένετε).

Φταίει ο κρατικός μηχανισμός; Φταίει, αν δεν έκανε το καθήκον του. Τι θεομηνίες και μαλακίες, για αυτό σας πληρώνουμε. Αν ήταν όλα καλά, δεν θα άναβε, ή θα την σβήναμε μόνοι μας. Απο την άλλη, αν γίνεται χαλασμός κυρίου, και έχει 7000 βαθμούς όξω, τι να σου κάνει και ο υπουργός;

Φταίει η πυροσβεστική; Όχι. Δεν το λέω κατηγορηματικά, αλλά η πιθανότητα «να πα να γαμηθεί, άστο να καει» μου φαίνεται πολύ μικρή.

Φταίνε οι εμπρηστές; Αφού βρίσκουν πελάτες!; Τι να κάνουν δηλαδή; Παράνομοι είναι, δεν τους νοιάζει.

Φταίνε οι πελάτες; Τρελοι είμαστε; αφού πελάτες είμαστε όλοι εμείς….

Εναντίον ποιανού δηλαδή θα κατέβουμε την Κυριακή;

Την Κυριακή, γίνεται χαμός. Διαμαρτυρίες, πορείες, ενημέρωση απο σταθμούς, βαβούρα.

Οι τηλεοράσεις φωνάζουν: Οι Bloggers διαμαρτύρονται και θα κατέβουν στην Βουλή.

Να με συμπαθάτε, αλλά δεν νομίζω οτι ξέρω αν θα πάω.

Επιτρέψτε μου, πριν αρχίσετε τα «τι λες ρε μαλάκα»:

Αν με ενοχλεί κάτι τώρα τελευταία, είναι διάσπαση της τιμωρίας. Με ενοχλεί που πληρώνω καπέλο φόρο στο κινητό, με ενοχλεί που διώχνουν τους συμβασιούχους που χρειάζονται (για να φέρουν άλλους), με ενοχλεί που επιτρέπουν παρακολουθήσεις κινητών, που επιτρέπουν φόνους για να μην γίνουν γνωστές οι παρακολουθήσεις, που βάζουν χέρι στα ταμεία (αυτοί, που η σύνταξή τους είναι σίγουρη), με ενοχλεί που οι δρόμοι γεμίζουν νερά με την πρώτη βροχή, που όταν τους αποκαλούν «κλέφτες» φωνάζουν «εσείς κλέψατε περισσότερα».

Με ενοχλεί.

Αλλά, αν κατέβω την Κυριακή, θα είναι σαν να λέω οτι όλα όσα με ενοχλούν, θα φύγουν, αρκεί να τα πω.

Δεν θέλω να τα πω, τα ξέρουν.

Αυτό που θέλω να κάνω είναι να τους πονέσω.

Έγιναν τόσα πράγματα, τόσες αδικίες, τόσες απατεωνιές – και δεν παραιτείται κανείς. Δεν παραιτείται κανείς, διότι η καρέκλα είναι ζεστή, και προσφέρει ασφάλεια.

(*) Απίστευτο: δεν παραιτείται κανείς! Καμία ευθυξία, καμία υποχρέωση, καμία ευθύνη. Κανείς!

Και όταν έρχονται οι εκλογές, απο υπερόπτες γίνονται ζήτουλες, και παρακαλάνε κλαίγοντας σχεδόν για μία ψήφο – προσφέροντας τα πάντα, όσα γνωρίζουν καλά οτι έχουμε ανάγκη, διότι μας τα στερήσανε οι ίδιοι.

Κλαίνε για την καρέκλα; Κλαίω για τις συντάξεις. Κλαίνε για την θέση; Κλαίω για τον αδικοχαμένο Κώστα της Vodafone. Κλαίνε για το υπουργείο; Κλαίω για τον τύπο με την …ζαρτινιέρα. Κλαίνε για την πρωθυπουργία; Κλαίω για την Πάρνηθα.

Μετά απο τις δηλώσεις περί «θεομηνίας», τις δηλώσεις περί «ζαρτινιέρας», τις δηλώσεις
περί «μαχαίρι στο κόκκαλο», τις δηλώσεις περί «αναδάσωσης», τις δηλώσεις περί «δυσκολίας να καλυφθούν οι ασφαλισμένοι», τις δηλώσεις περί «δημόσιας υγείας», τις δηλώσεις περί «γκρεμίσματος των αυθαιρέτων», λέω να κάνω και εγώ μία δήλωση:

Στις εκλογές, θα φροντίσω να κλάψουν την ψήφο μου αυτοί οι δύο «μεγάλοι» υποψήφιοι.

Αυτή είναι η διαμαρτυρία μου, αυτή η πορεία μου, αυτή η διαδήλωσή μου.

Υπομονή, μέχρι τον Σεπτέμβρη.

blog_fire.jpg

Υπάρχουν άνθρωποι που αναρωτιούνται:

Άραγε μπορούμε να μαζευτούμε και να κάνουμε κάτι;
(εκτός απο το να χαζεύουμε στην τηλεόραση και να καταδικάζουμε με κείμενα)

Προς το παρόν, απορούν απλώς.

Η απάντησή σας, θα βοηθήσει να δούμε αν ήρθε ο καιρός.

Διότι χτυπώντας απλώς πλήκτρα στο πληκτρολόγιο, ούτε δάση φυτεύονται, ούτε Αμαλίες ανασταίνονται…

Σχόλια εκεί, όχι εδώ.

blog_10maria.jpg

Ταίνια μικρού μήκους (διάρκειας 15 λεπτών περίπου) που προβάλλεται την Τετάρτη 27 Ιουνίου 2007 στις 19:30 στο Αμφιθέατρο «Αντώνης Τρίτσης» του Πνευματικού Κέντρου (Ακαδημίας 50).

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Περισσότερα για το έργο: http://www.10mariakindynos.org/.

Μην σνομπάρετε τις ταινίες μικρού μήκους, καμιά φορά κρύβουν πολύ ταλέντο…

…που είσασταν όταν έψαχνα για σπίτι; Ε;

Λοιπόν, τα παιδιά, ψάχνουν για έναν νοικάρη λουκούμι. Προσφέρουν μεγάλο σπίτι, με πλεονεκτήματα και χαρές.

Και μηνιαίως θα βλέπετε τους bloggers να τους ρωτάτε πως πάνε τα posts.

Περισσότερες πληροφορίες εδω (με χάρτες, συν, πλην, όλα τα καλά).

Το δημοσιεύω και εγώ α) διότι πολύ τα πάω τα παιδιά, β) μιά bloggeroικογένεια είμαστε, βοηθάμε ο ένας τον άλλο, γ) βαριόμουν να γράψω άλλο Post παρασκευιάτικα, και μου ήρθε λουκούμι.

Επειδή όμως είμαι και blogger τρομάρα μου, άμα μπορέσω και κάνω κέφι και γουστάρω και δεν βαριέμαι, θα σας ανεβάσω και μία φωτογραφία ντουκουμέντο (ναι, έτσι, ντουκουμέντο, να κάνει εντύπωση), για το πως έψαχνα εγώ να βρώ σπίτι.

Θα την βάλω Το ‘βαλα! σε τούτο το ποστ που διαβάζετε, για να μην το ψάχνετε αλλού και χαθείτε και σας ψάχνουμε. Να μας ξανάρθετε λοιπόν, μπας και γουστάρω και κάνω δουλίτσα για πάρτη σας.

Ιδού:

blog_look4rent.jpg

Για την ιστορία δεν χρειάστηκε να το αναρτήσω γιατι το καμάρι μου η Ελεάνα βρήκε σπίτι εκτός συναγωνισμού (πράγμα που ξάφνιασε όοοοοολους όσους θεωρούσαν απίθανο το αίτημα 400 ευρώ δυο υπνοδωμάτια) – αλλά θα τα πούμε μιαν άλλη φορά αυτά…

…άντε να νοικιάσετε τώρα το σπίτι των παιδιών 🙂

Στο μεταξύ, αμα πάτε απο μένα, και σας αρέσει, και το κλείσετε, να πιείτε ένα κρασί στην υγειά μας (εμένα και της Ελεάνας), που είμεθα καλοί άνθρωποι.

Μουτς.

Εγώ θα ψηφίσω, ακόμα κι αν έχουν έτσι τα πράγματα.

Όχι βέβαια τους δύο μεγάλους.

Αλλά αυτά που λέει ο αραχτός, τα υιοθετώ (σχεδόν) όλα.

blog_ekloges.jpg

(Η φωτό είναι για την νέα διακόσμηση του αραχτού)

Στο πλαίσιο (όχι το κατάστημα) του αφιερώματός μας «επικοινωνήστε τα δικαιώματά σας», και μετά το γράμμα προς τα ΕΛΤΑ (για να μου φέρουν τα γράμματα με λουλούδι στην πόρτα, όπως έγραφε και η Cyberella), ακολουθεί είδηση τύπου Ευαγγελάτου.

Το email στάλθηκε στις 5 μεγαλύτερες γαλακτοβιομηχανίες της Ελλάδας (και όχι μόνο):

Εβγα (επικοινωνία)
Φάγε (επικοινωνία)
Δέλτα (επικοινωνία)
Όλυμπος (επικοινωνία)
Μεβγάλ (επικοινωνία)

Και έγραφε:

ΠΑΣΤΕΡΙΩΣΗ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ

Παρέλαβα σήμερα με email ένα εδιαφέρον κείμενο(*) που θα ήθελα να σχολιάσετε:

«Ξέρετε ότι αν το γάλα στο χάρτινο μπουκάλι δεν πουληθεί στην καθορισμένη χρονική διάρκεια επιστρέφει στη βιομηχανία για να ανα-παστεριωθεί και να ξαναγυρίσει στο σουπερμάρκετ; Ο νόμος επιτρέπει τις μεγάλες βιομηχανίες να επαναλάβουν τη διαδικασία έως 5 φορές.

Όταν το γάλα φτάνει στο σουπερμάρκετ για την πώληση, φέρνει έναν αριθμό στο κάτω μέρος της συσκευασίας του. Αυτό το νούμερο είναι από το 1 έως το 5. Αν έχει τον αριθμό 1 σημαίνει ότι βγαίνει από το εργοστάσιο για πρώτη φορά, αλλά αν έχει τον αριθμό 4 σημαίνει ότι έχει ήδη γυρίσει πίσω στη βιομηχανία 3 φορές.»

Ισχύει κάτι τέτοιο στην εταιρεία σας; Γνωρίζετε αν ισχύει σε άλλες γαλακτοβιομηχανίες του χώρου;

Μετά την 5η παστεροποίηση(**), ποιά η χρήση του αποσυρμένου γάλακτος απο την βιομηχανία σας;

Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας,
Arkoudos.

(*) Το email έλεγε και άλλα, αλλά είπα να μην τους στεναχωρήσω μεγάλους ανθρώπους. Εσάς πάλι, που αδιαφορώ για το αν θα σας στεναχωρήσω, ιδού το πρωτότυπο:

blog_gala.jpgΞέρετε ότι αν το γάλα στο χάρτινο μπουκάλι δεν πουληθεί στην καθορισμένη χρονική διάρκεια επιστρέφει στη βιομηχανία για να ανα-παστεριωθεί και να ξαναγυρίσει στο σουπερμάρκετ; Απίστευτο; Ο νόμος επιτρέπει τις μεγάλες βιομηχανίες να επαναλάβουν τη διαδικασία έως 5 φορές, κάτι που αφήνει το γάλα χωρίς γεύση και τελικά χωρίς ποιότητα και διατροφική αξία.

Όταν το γάλα φτάνει στο σουπερμάρκετ για την πώληση, φέρνει έναν αριθμό στο κάτω μέρος της συσκευασίας του. Αυτό το νούμερο είναι από το 1 έως το 5. Αρκεί να αγοράζετε γάλα που φέρει έως τον αριθμό 3, δηλαδή γάλα που έχει ανα-παστεριωθεί 2 φορές. Σας συμβουλεύουμε να μην αγοράζετε γάλα με αριθμό 4 ή 5 γιατί η ποιότητά του έχει καταστραφεί. Αν αγοράζετε κασόνι με μπουκάλια γάλα, ο ίδιος αριθμός αναγράφεται στο κάτω μέρος του, 1 έως 5. Αν έχει τον αριθμό 1 σημαίνει ότι βγαίνει από το εργοστάσιο για πρώτη φορά, αλλά αν έχει τον αριθμό 4 σημαίνει ότι έχει ήδη γυρίσει πίσω στη βιομηχανία 3 φορές.

Την επόμενη φορά που θα αγοράσετε γάλα, κοιτάχτε στον πάτο του μπουκαλιού. Μην αγοράσετε γάλατα με αριθμό 4 ή 5, ούτε ακόμα και με 3, αν είστε λεπτομερείς στις αγορές σας.

(**) Το ξέρω. Βιαζόμουνα 🙂

Η γνώμη μου είναι οτι αν ισχύει είναι πολύ πιθανό να μην παστεριώνεται πάλι μόνο του, αλλά να ανακατεύεται με τα …καινούργια γάλατα. Αριθμός πάντως (χωρίς να ξέρω τι πραγματικά αντιπροσωπεύει) υπάρχει στις συσκευασίες.

Η πιο γρήγορη απάντηση κερδίζει τον διαγωνισμό της ταχύτητας, η πιο σαφής τον διαγωνισμό της ειλικρίνειας, και τον άτυπο διαγωνισμό Αρτέμης Μάτσας κερδίζει η εταιρεία που θα καρφώσει και τις άλλες.

Υ.Γ. Την άποψή μου για την ΦΑΓΕ την θυμάστε έτσι;

Η Viviartia (κοινώς ΔΕΛΤΑ) ήταν η πρώτη που απάντησε γραπτά και εμπεριστατωμένα.

Η απάντησή της:

Αγαπητέ κύριε,

Έχουμε λάβει το email σας και θα θέλαμε να δηλώσουμε κατηγορηματικά ότι τα όσα αναφέρονται είναι ψευδή και αποτελούν ανεύθυνες διαδόσεις που στοχεύουν στην υποβάθμιση της αξίας του γάλακτος.

Ο αριθμός που αναγράφεται στο κάτω μέρος της συσκευασίας των προϊόντων γάλακτος είναι ο αριθμός του γεμιστικού της μηχανής που εμφιαλώθηκε η συγκεκριμένη συσκευασία. Ο αριθμός αυτός είναι απαραίτητο να αναγράφεται στα πλαίσια του συστήματος ιχνηλασιμότητας που πρέπει εφαρμόζεται από όλες τις εταιρίες.

Το φρέσκο γάλα ΔΕΛΤΑ παράγεται από 100% φρέσκο ελληνικό γάλα, το οποίο συλλέγεται καθημερινά από επιλεγμένες φάρμες σε όλη την Ελλάδα και παστεριώνεται στα 2 εργοστάσια μας στον Ταύρο Αττικής και στην Σίνδο Θεσσαλονίκης λίγες ώρες πριν διατεθεί στα καταστήματα. Κάθε συσκευασία φέρει πάνω της τον αριθμό ταυτότητας ο οποίος μας επιτρέπει να γνωρίζουμε μέχρι και την φάρμα παραγωγής του γάλακτος που περιέχεται.

Όταν το γάλα φθάσει στην ημερομηνία λήξης του, αποσύρεται από τα καταστήματα, επιστρέφεται στην εταιρία και στην συνέχεια αποστέλλεται στις χωματερές για καταστροφή ή σε μονάδες λιπασμάτων ακολουθώντας όλες τις νόμιμες διαδικασίες. Τα πρωτόκολλα καταστροφής αποδεικνύουν στους τακτικούς ελέγχους που γίνονται από τις κρατικές υπηρεσίες την απόλυτη εφαρμογή της διαδικασίας.

Τέλος, η εταιρία μας θα καταφύγει σε κάθε νόμιμο μέσο για τον περιορισμό των ανωνύμων που θίγουν την φήμη και την αξιοπιστία ολόκληρου του κλάδου.

Για οποιαδήποτε άλλη πληροφορία ή διευκρίνιση οι σύμβουλοι ενημέρωσης του Κέντρου Ενημέρωσης ΔΕΛΤΑ είναι στην διάθεσή σας στο τηλ. χωρίς χρέωση 800-1199-800.

Έλενα Αργυράκη
Υπεύθυνη Κέντρου Ενημέρωσης ΔΕΛΤΑ

Σαφές, ξεκάθαρο, εμπεριστατωμένο.

Αν υιοθετούσα το email χωρίς αναζήτηση της άλλης πλευράς, θα είχα να γράψω, διάφορα. Αλλά η ΔΕΛΤΑ, εμένα με κάλυψε πλήρως. Δεν ισχύει, δεν επαναπαστεριώνονται τα γάλατα, άμα τη επιστροφή καταστρέφονται.

Αναμένω ίδια απάντηση και απο τις άλλες εταιρείες…

Ιδού και η απάντηση της ΦΑΓΕ:

Αγαπητέ κύριε,

Σε απάντηση του ερωτήματος που θέσατε, σας ενημερώνουμε ότι το γάλα ΦΑΓΕ όπως και όλα τα άλλα προϊόντα που επιστρέφονται στην εταιρία, σε οποιαδήποτε συσκευασία, συγκεντρώνονται σε ειδική εγκεκριμένη εγκατάσταση καταστροφής, όπου, με τη βοήθεια σπαστήρα, συνθλίβονται και το μεν υλικό συσκευασίας απορρίπτεται το δε περιεχόμενο διατίθεται αποκλειστικά για χρήση ως ζωοτροφή όπως επιτάσσει ο κανονισμός 79/2005 ΕΕ και για καμία άλλη χρήση. Η ανωτέρω διαδικασία επιτηρείται από τις αρμόδιες αρχές.

Με εκτίμηση,

Αλέξης Αλεξόπουλος
Marketing & Communications Director

Ότι επιστέφεται, διατίθεται για ζωοτροφή.

Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις από ΕΕΤΤ, Συνήγορο του Καταναλωτή, Συνήγορο του πολίτη, η HOL δεν έχει (δεήσει να) απαντήσει στο αίτημά μου για αποδέσμευση.

Με αφορμή το καινούργιο λογότυπο της HOL, δράττομαι της ευκαιρίας να ευχηθώ στην HOL μακροημέρευση, επιτυχίες, και το καινούργιο της μότο να ακολουθηθεί πρώτα απο την ίδια:

blog_hol.jpg

Να αποκτήσει πολιτισμό στην επικοινωνία της.

Χα -χα.

Γελάσαμε.

Διαβάστε:

Στην «τσιμπίδα» του νέου Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας έπεσε και ο νομάρχης Θεσσαλονίκης. Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης οδηγούσε τη μηχανή του χωρίς κράνος και τιμωρήθηκε με πρόστιμο 350 ευρώ και 5 βαθμούς στο πόιντ σίστεμ.

Συγκεκριμένα, δημοσιεύθηκαν φωτογραφίες του νομάρχη να οδηγεί τη μηχανή του, ενώ μαζί του ήταν και η νικήτρια του διαγωνισμού της Eurovision Μαρίγια Σερίφοβιτς.

Τις φωτογραφίες του νομάρχη είδε ο υπουργός Μεταφορών Μιχάλης Λιάπης, ο οποίος σε τηλεφωνική του επικοινωνία με την Τροχαία Θεσσαλονίκης ζήτησε να χρεωθεί πρόστιμο στον κ. Ψωμιάδη ύψους 350 ευρώ και να του καταλογιστούν και πέντε βαθμοί ποινής.

Απο το in.gr.

Το βρήκατε αστείο; Γελάσατε;

Ωραία – για σκεφτείτε και αυτό:

Φανταστείτε λοιπόν, κάποιους με φωτογραφικές μηχανές, να τραβάνε φωτό – και να σου στέλνουν σπίτι το πρόστιμο.

Κυκλοφόρησες χωρίς κράνος μέχρι το περίπτερο; Μία εβδομάδα μετά, πρόστιμο στο σπίτι.

Δεν έβαλες την ζώνη για ένα τετράγωνο; Μία εβδομάδα μετά, πρόστιμο στο σπίτι.

Α, δεν έχει πλάκα τώρα ε;

~

Εντάξει, καταλαβαίνω ότι ο Ψωμιάδης ήταν προκλητικός. Αλλά υπάρχει λόγος που οι φωτογραφίες δεν χρησιμοποιούνται με τέτοιον τρόπο. Και είναι σαφές οτι έγινε για λόγους εντυπωσιασμού.

Φοβάμαι όμως, περισσότερο απο όσο γελάω με τέτοια περιστατικά. Γιατί, αν γελάσω τώρα, όταν θα δω την φάτσα μου, δεν θα γελάω καθόλου. Θα είμαι μάλλον θυμωμένος.

~

Τι; Δεν θα βρουν κόσμο να τραβάνε φωτογραφίες;

Και τις κάμερες ρύθμισης κυκλοφορίας, τι τις έχουμε;

Το ετοίμαζα για τον πρώτο διάσημο, όποιος και να ήταν:

Να είναι καλά ευχόμαστε ο άνθρωπος. Αλλά η ερώτηση είναι: Θα του ζητηθεί -άραγε- φακελάκι;

(Μην ανησυχείτε, θα ρωτάω για κάθε επώνυμο που ακούω στο εξής)

Τι πιστεύετε εσείς; Θα του ζητηθεί; Αν του ζητηθεί, θα δώσει;

Θυμάστε τι λέγαμε για τα φακελάκια, ε;

Το έστειλα την Δευτέρα 11/6, στα ΕΛΤΑ:

Έχω μετακομίσει σε πολυκατοικία όπου δεν υπάρχει θυρωρός, αλλά κάθε ένοικος έχει δικό του κουτί εισερχόμενης αλληλογραφίας.

Υπάρχει όμως και ένα κοινό κουτί, το οποίο χρησιμοποιείται για περιοδικά και μεγάλα δέματα.

Ο ταχυδρόμος που μας εξυπηρετεί, αποθέτει συχνά τα γράμματα στο κοινό κουτί (ή στο πάτωμα(!) όταν αυτό γεμίζει), και όχι στα αντίστοιχα των κατοίκων κουτιά, με αποτέλεσμα να χρειάζεται οι ένοικοι να ελέγχουν κάθε ημέρα δεκάδες γράμματα για να βρουν το δικό τους, και πολλές φορές να υπάρχουν λάθη.

Η ερώτηση που θέλω να σας κάνω είναι η εξής:

Είναι υποχρέωσή του να «μοιράζει» τα γράμματα στα ονομαστικά κουτιά, ή (αν και όταν το κάνει) το κάνει απο απλή εξυπηρέτηση;

Εάν δεν έχει υποχρέωση να το κάνει, τότε δεν μπορώ να απαιτήσω -καλώντας στα ΕΛΤΑ που μας εξυπηρετούν- να «μοιράζει» τα γράμματα στα αντίστοιχα κουτιά, αλλιώς, αν είναι υποχρέωση του ταχυδρόμου, θα πρέπει να επικοινωνήσω ξανά με εσάς, ή τα τοπικά ΕΛΤΑ;

Σας ευχαριστώ,
Αρκούδος

Πρόβλεψη (δύο, για να είμαστε ειλικρινής):

Ένα: Πόσες μέρες θα τους πάρει να απαντήσουν;

Δύο: Ποιά πιστεύετε ότι θα είναι η απάντησή τους;

Ο διαγωνισμός έχει ξεκινήσει….

Λίγα για το φιλαράκι μου,ε;...Φαντάσου τώρα το σκηνικό:

Είμαι λέει ο Γιάννης. Έχω έναν φίλο, τον Νίκο.

Δεν είμαστε πολύ φιλαράκια, έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο. Έχουμε γενικά παρτίδες, για χρόνια.

Μία μέρα, αποφασίζουμε να τα αρπάξουμε απο τον Μανώλη. Ο Μανώλης είναι ο εργοδότης μου, με πληρώνει για δουλεύω για αυτόν. Επειδή είμαι καλός(;) στην δουλειά μου, με έχει σαν βασιλιά – αλλά δεν αλλάζει το γεγονός οτι είναι ο εργοδότης μου.

Κάνουμε λοιπόν μία παρανομία στον Μανώλη. Του κλέβουμε το παιδί, ή του αρπάζουμε τα λεφτά και τα μοιραζόμαστε.

Αλητεία.

Μας παίρνει χαμπάρι ο Μανώλης όμως μία μέρα, και ξεκινάει να μας βρίζει. Επειδή με έχει ανάγκη, δεν μπορεί να με απολύσει – αλλά μου τα χώνει χοντρά.

Εγώ, αδιαφορώ. Με έχει ανάγκη ο κεφτές.

Έλα όμως που φωνάζει έναν πόλισμαν. Του λέει «το και το», «αυτοί οι δύο παρανόμησαν».

Ο αστυνόμος το σκέφτεται. Εγώ που είμαι πονηρός, τον πιάνω, και του λέω «άστο, μην το κυνηγήσεις». «Γιατί;» με ρωτάει το όργανο.

Του εξηγώ εγώ λοιπόν:

«Εγώ και ο Νίκος, είμαστε φίλοι. Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλο. Για να μην χαλάσεις αυτήν την σχέση, μην το κυνηγήσεις. Άσε που έχουμε κάνει και μυστικές κουβέντες μεταξύ μας, και δεν θέλουμε να τα μάθουν άλλοι.

Άστο σου λέω… »

Είναι λογικό αυτό; Στέκεται πουθενά;

Όχι ε;

Και αν το έκανα, πως θα με λέγατε; Δεν θα με λέγατε -το λιγότερο- θρασύτατο αρχιμαφιόζο;

Το λιγότερο;

Ναι, ε;

Για διαβάστε:

Η πρώτη ποινική δίκη για τις «έκτακτες μεταγωγές», μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες πτυχές του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» με την υπογραφή Μπους, άρχισε την Παρασκευή στο Μιλάνο. Πράκτορες της CIA κατηγορούνται για την απαγωγή Αιγύπτιου ιμάμη από την Ιταλία το 2003. […]

[…] Η ιταλική κυβέρνηση είχε ζητήσει από το Ανώτατο Δικαστήριο να βάλει στην …άκρη την υπόθεση, υποστηρίζοντας ότι τα έγγραφα της εισαγγελίας παραβιάζουν τους νόμους για το κρατικό απόρρητο και επιφέρουν ζημία στις σχέσεις με τη CIA, αναφέρει το BBC. […]

Απο άρθρο του in.gr.

Το οποίον, σου λέει, αφου το φιλαράκι μου (CIA) και εγώ τα έχουμε καλά, και έχουμε και μυστικά, άστο.

Γελάσαμε;

Όχι ε;

Και αν το ξαναδούμε;

Σε μία άλλη χώρα;

Με τις ίδιες (πως τα είπαμε πριν; Θρασύτατα αρχιμαφιόζικες) δικαιολογίες: η τρομοκρατία!

Όχι; Δεν γίνεται;

Ιδού:

[…] Όπως αποκάλυψε το BBC, η εταιρεία BAE Systems, η μεγαλύτερη εταιρεία που εμπορεύεται οπλικά συστήματα στη Βρετανία, κατέθεσε 1,9 δισεκατομμύριο δολάρια σε λογαριασμούς του πρώην πρεσβευτή της Σαουδικής Αραβίας στις ΗΠΑ. πρίγκιπα Μπάνταρ μπιν Σουλτάν. […]

[…] Η έρευνα για την υπόθεση είχε κλείσει μετά από απόφαση του Βρετανού πρωθυπουργού τον περασμένο Δεκέμβριο.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ υπεραμύνθηκε την Πέμπτη την απόφασή του να σταματήσει η έρευνα, επειδή εάν συνεχιζόταν θα ζημιώνονταν ζωτικής σημασίας βρετανικά εθνικά συμφέροντα.

Από την Βρετανία όπου βρίσκεται ο Τόνι Μπλερ είπε πως εάν συνεχιζόταν η έρευνα για απάτη, η Σαουδική Αραβία πιθανότατα θα τερμάτιζε κάθε μορφής συνεργασία σε θέματα ασφαλείας και παροχής πληροφοριών. «Θα υπήρχαν συνέπειες στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας και θα χάνονταν χιλιάδες θέσεις εργασίες για Βρετανούς» πρόσεθεσε.[…]

Σε άλλο άρθρο, άλλης ημέρας, απο το in.gr

Μην το πειράζετε το φιλαράκι μου ρε παιδιά! Αφού είπαμε: να χαλάσουμε τις σχέσεις μας;

Μπείτε σε αυτήν την διεύθυνση, και δείτε το.

Εγώ, σας προειδοποιώ, ακολούθησα ότι ζήταγε. Σαν hint σας λέω να μπείτε σε όλα τα δωμάτια, αφήνοντας τελευταίο το δωμάτιο της κοπέλας…

Ύστερα, αν θέλετε επιστρέψτε, και διαβάστε το υπόλοιπο απο αυτό το άρθρο, για να διαβάσετε την άποψή μου (στα comments).

Δεν σας την γράφω εδώ, καθώς δεν θέλω να σας χαλάσω την έκπληξη…

Το σχόλιό μου θα μπει (μάλλον) αύριο στα comments. Μην ανησυχείτε, το έχω ήδη γραμμένο 🙂 Στο μεταξύ, μπορείτε να σχολιάσετε ότι θέλετε, είμαι πολύ περίεργος για τις αντιδράσεις σας….

Για όσους έχουν την ευγενική καλωσύνη, μην αποκαλύψετε στα σχόλιά σας περι τίνος πρόκειται. Ευχαριστώ.

Δεν σας προτείνω να κάνετε οτιδήποτε, δεν είναι αυτός ο ρόλος μου. Σας ενημερώνω απλώς οτι εγώ το ακολούθησα κατά γράμμα. Εσείς κάντε ότι θέλετε 🙂