
Προσέξτε τώρα πως πάει όλο αυτό.
Εγώ σας προτείνω να δείτε μία παράσταση που μας (εμένα και της Ελεάνας) άρεσε.
Εσείς λέτε «τι καλά που τα γράφει ο αρκούδος» – και με γράφετε.
Δεν πάτε, βαριέστε.
Δεν πάτε, θέλετε να γλυτώσετε τα 15-20 ευρώ.
Δεν πάτε – τελεία.
Περνάει ο καιρός, 15 παραστάσεις είναι όλες-όλες. Τελειώνει.
Δεν αισθάνεστε οτι σας έλειψε κάτι. Μία χαρά είσαστε.
~
Μετά απο μερικούς μήνες ξαναδιάβαζετε το ποστ και λέτε «τι παπαριές μας έλεγες ρε αρκούδε, σιγά την παράσταση».
Δεν πήγατε όμως, και έτσι δεν ξέρετε.
Δεν ξέρετε αν είναι καλή. Αν θα σας άγγιζε, όπως άγγιξε και μένα. Αν θα πιάνατε τρυφερά το χέρι του καλού ή της καλής σας απο κάτι που καταλάβατε, ή αν θα γελάγατε με τα χάλια σας.
Δεν ξέρετε πόσο ευφραίνει καρδίαν αυτή η παράσταση. Πόσο εκφραστικός είναι ο -με υποψία τρακ- έμπειρος Γιαννακάς Γεννατάς . Πόσο θα θέλετε να αγκαλιάσετε το ταίρι σας μετά απο αυτό.
Δεν ξέρετε πόσο καλή (με όλη την σημασία της λέξεως) είναι αυτή η παράσταση.
Δεν το ξέρετε – γιατί δεν πήγατε.
Γιατί βαριόσασταν. Που να τρέχετε στο Coronet βραδιάτικα. Αλλά τώρα το μετανιώσατε. Είναι τόσο τρυφερή και αστεία και αληθινή παράσταση -λέτε- μακάρι να έπαιρνα την καλή / καλό μου και να την έβλεπα. Να ξεκουνιόμουν μία φορά και να εμπιστευόμουν μία φορά τον αρκούδο…
Θα πέρναγα τόσο καλά. Και όσοι άλλοι την είδαν, είχαν να μου πουν τα καλύτερα.
Αλλά δεν την είδατε.
Κρίμα.
~
Newsflash: έχετε μία ευκαιρία ακόμα να αγγίξετε την τρυφερότητα. Ξεκινά 18/10/2007 και κρατάει 15 παραστάσεις.
Δεν έχω άλλους τρόπους να σας πείσω οτι αξίζει και τα λεφτά, και τον κόπο.
Πάλι θα πεις βαριέμαι;
Ένα ευχαριστώ στην Μαρία για το πολύτιμο δώρο που μου έκανε.
(*) Βλέπεται κυρίως απο ζευγάρια, και απο ανθρώπους που θέλουν να ζευγαρώσουν. Δηλαδή απο σχεδόν όλους 🙂


(2 ψήφοι, βαθμολογία: 4,50 / 5)
Μετά τον Λαζόπουλο, άλλη μία φωνή ξεσκεπάζει τα αυτονόητα.

