Σας να μην μας έφταναν όλα τα άλλα…

Μία περίεργη ιστορία έχει αποκαλυφθεί εδώ και λίγο καιρό. Η όλο και αυξανόμενη ποιότητα των εκτυπωτών, μας οδήγησε σε μία γενιά που η εκτύπωση στο σπίτι έχει γίνει σχεδόν εφάμιλλη επαγγελματικών μηχανημάτων.

Με την σειρά του αυτό οδήγησε σε σκέψη τις αρχές.

Είναι δυνατόν να τυπώνει όποιος θέλει, ότι θέλει;

Ανήσυχες οι εταιρείες κατασκευής εκτυπωτών, απο τα αντίγραφα χαρτονομισμάτων και επίσημων εγγράφων που πλαστογραφούνταν χάρη στην απαράμιλλη ποιότητα των μηχανημάτων τους, ανήσυχες και οι αρχές που δεν μπορούσαν να ξεχωρήσουν ποιός τύπωσε τι.

Έτσι, ξεκίνησε το αδιανόητο:

Φίλοι αναγνώστες, οτιδήποτε τυπώσετε, μπορεί, με τις κατάλληλες συνθήκες, να οδηγήσει πίσω σε εσάς.

Αν και φαίνεται απίστευτο, κάθε γράμμα σας – μία ερωτική επιστολή, ένα απειλητικό σημείωμα, μία πλάκα τυπωμενη απο τον αγαπημένο σας (και ως τώρα ανώνυμο) εκτυπωτή, φέρνει και μία υπογραφή.

Αόρατα απο το γυμνό μάτι, κάθε εκτυπωτής τυπώνει μία σειρά απο κουκίδες.

Αυτές οι κουκίδες, όταν αποκρυπτογραφηθούν, περιέχουν μεταξύ άλλων την ημερομηνία εκτύπωσης, και τον σειριακό αριθμό του εκτυπωτή.

Η τεχνολογία πρωτοεφαρμόστηκε απο την εταιρεία Xerox, αρκετά (κάπου είκοσι) χρόνια πριν, και σήμερα την εφαρμόζουν πολλές μεγάλες εταιρείες.

Με τις ευλογίες αυτών που παρακολουθούν, βεβαίως.

Απίστευτο;

Το χειρότερο είναι οτι οι εταιρείες δεν κάνουν απολύτως τίποτα παράνομο – αν και κανείς δεν έχει καταφέρει ακόμα να αποκωδικοποιήσει τις κουκκίδες αυτές απο όλους τους εκτυπωτές. Φυσικά, ελέγχεται αν είναι παράνομο να μην το αναφέρουν πουθενά στα έντυπα που συνοδεύουν την συσκευασία των εκτυπωτών οι εταιρείες…

(στον δικό σας αναφέρεται; έχετε τα χαρτία του; διαβάστε και πείτε μου!)

Εκτός απο εκείνους που …ξέρουν καλά.

Φυσικά, εκτός απο τους …τρομοκράτες και τους …εμπόρους ναρκωτικών, ανησυχούν και οργανώσεις που βρίσκονται στο στόχαστρο των ισχυρών, όπως η Greenpeace, ή αντι-MacDonalds οργανώσεις.

Την ανακάλυψη αυτής της απίστευτης ιστορίας την έκανε η EFF η οποία υπερασπίζεται το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα του καθενός μας.

Αν θέλετε να δείτε αν έχετε και εσείς ρουφιάνο εκτυπωτή, δείτε την λίστα της eff.

Διαβάστε: την έρευνα της eff, ένα εκτενές άρθρο της Washigton Post (από το 2005!), και ένα δύο άρθρα απο τον pathfinder της εποχής.

Ρουφιάνε, θα σε βγάλω απο την πρίζα!

Στην πραγματικότητα δεν είναι bug, αλλα δυνατότητα, πολύ χρήσιμη για προγραμματιστές, αλλά απολύτως επικίνδυνη για τον απλό χρήστη.

Τι θα λέγατε αν μάθαινα τι κάνατε copy την τελευταία φορά;

Για δείτε….

Δείτε τι κάνατε τελευταία φορά copy!

Απίστευτο;

Εγώ χρησιμοποιώ έναν κώδικα απολύτως ασφαλή για εσάς, γιατί είμαι καλός άνθρωπος.

Αν ήμουν όμως κακός άνθρωπος, θα κρατούσα το στοιχείο που έχετε στην μνήμη του υπολογιστή σας, περιμένοντας μήπως κάποια στιγμή έχετε κάνει copy κάτι σημαντικό, όπως ένα username και password για το mail σας, τον αριθμό της πιστωτικής σας κάρτας, ή οτιδήποτε άλλο που θα μπορούσα να εκμεταλευτώ.

Αυτό θα σας έβαζε σε πολύ μεγάλο κίνδυνο – ειδικά αν μπορούσα να ταυτοποιήσω τα στοιχεία που έχετε στην μνήμη σας, με το ποιός είστε (αν για παράδειγμα είσασταν εγγεγραμμένος χρήστης).

Τον κώδικα δεν τον έγραψα εγώ (αν και είναι ενοχλητικά απλός) αλλά τον βρήκα εδώ.

Επίσης, ο ίδιος δικτυακός τόπος, προτείνει την λύση:

  • Πηγαίντε στο Tools -> internet options -> security του Internet Explorer σας
  • Πατήστε το κουμπί custom level
  • Στο security settings, επιλέξτε disable στο Allow paste operations via script.

    Τώρα δεν μπορούν να μάθουν τα περιεχόμενα της μνήμης του υπολογιστή σας με αυτόν τον τρόπο…

  • Ακολουθήστε την. Είναι πολύ πιθανό να έχετε ήδη επισκεφθεί δικτυακούς τόπους που να εκμεταλεύονται αυτό το «κενό» στον internet explorer και να μαθαίνουν (πολύ) προσωπικά σας πράγματα…

    Update:

    Για να επιτρέψετε την σωστή χρήση του κώδικα, ζητήστε του να σας ενημερώνει όποτε κάποιος προσπαθεί να τον διαβάσει:
    Αν αντί για disable στο Allow paste operations via script επιλέξετε το Prompt, τότε θα σας ρωτάει κάθε φορά που η σελίδα στο internet θέλει να διαβάσει τι έχετε εσείς στην μνήμη του υπολογιστή σας…

    stomp.jpg

    Την Τρίτη, Εικοσιεννέα Αυγούστου:

    Όλα γύρω μου θυμίζουν ρυθμό. Γυρίζοντας χτυπούσα τα πόδια μου δύο φορές (stomp, stomp) και ακουλουθούσα χτυπώντας τα χέρια μου, κατεβαίνοντας τον Λυκαβυττο.

    Σαν μικρό παιδί.

    Παράσταση γεμάτη gangs, δεν σε αφήνει ούτε στιγμή να βαρεθείς ή να κοιτάξεις αλλού. Χωρίς διακοπή, οι τύποι όλο και κάτι κοπανάγανε -απο σπίρτα μέχρι βαρέλια- σε απόλυτα μουσικούς ρυθμούς.

    Και όταν αποσύρονταν στα παρασκήνια, για λίγο μόνο, ο «αδικημένος» (και απόλυτα πετυχημένος, αν κρίνω απο τα χειροκροτήματα) ερχόταν και μας έκανε πλάκα. Το -σχεδόν γεμάτο απο ανθρώπους όλων των ηλικιών- θέατρο του Λυκαβυττού γέλασε πολλές φορές, χειροκρότησε ακόμα περισσότερες, θαύμασε καθ’ όλη την διάρκεια, και έφυγε α-πο-λύ-τως ενθουσιασμένο.

    Υπόψιν: αν και οι stomp μας έρχονται απο το εξωτερικό, δεν μιλούν. Μουκρίζουν απόλυτα κατανοητά, και καταλαβαίνετε τα πάντα, καθώς το κωμικό στοιχείο θυμίζει πολύ παντομίμα… 🙂 Επίσης, μην τραβήξετε τα μάτια σας απο την σκηνή: θα ακούσετε όλο το θέατρο να γελάει, και δεν θα καταλάβετε γιατί, αφού οι πλάκες έρχονται τις πιο απίθανες στιγμές.

    Δύο-τρία tip για τους καινούργιους (σαν και μένα): 1) Πηγαίντε νωρίς (τουλάχιστον 40 λεπτά με μία ώρα πριν την παράσταση) αν θέλετε να καθίσετε κέντρο. Θα βαρεθείτε, αλλά αξίζει τον κόπο. 2) Ζητήστε απο τον ταψιτζή (αν πάτε με ταξί) όσο και αν γκρινιάζει, ότι παραμυθι και αν σας πουλήσει, να σας πάει μέχρι επάνω. Αυτός δεν θα θελήσει (αν είναι γκρινιάρης και κακόψυχος) και θα σας πει οτι δεν επιτρέπεται η άνοδος. Μπαρούφες: η αστυνομία επιτρέπει -σχεδόν αποκλειστικά στα ταξί- να ανέβουν όλο το βουνό, και για ελάχιστα χρήματα θα γλυτώσετε μπόλικο ανέβασμα. Υπολογίστε πάντως κίνηση. 3) Λίγο ψύχρα όταν νυχτώσει ίσως πρέπει να προβλεφθεί.

    Τι σας είπα εχθές; Μην διανοηθείτε και δεν πάτε !

    ~

    Την Δευτέρα Εικοσιοχτώ Αυγούστου:

    Σας το είχα γράψει και παλιότερα: Τότε ήταν μόνο Θεσσαλονίκη, τώρα είναι και στην Αθήνα (28/8-1/9), και στην Θεσσαλονίκη (4-6/9).

    Μην διανοηθείτε και δεν πάτε – αξίζει και τα λεφτά, και τον χρόνο σας.

    Περισσότερο promo εδώ, και official εδώ.

    Με ξέρετε τώρα – όταν προτείνω κάτι τόσο έντονα, αξίζει τον κόπο 🙂

    Απόψε θα είμαι εκεί. Αύριο, σχόλια.

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

    ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ η 11η ΓΙΟΡΤΗ ΤΣΑΚΩΝΙΚΗΣ ΜΕΛΙΤΖΑΝΑΣ

    Μετά το οδυνηρό γεγονός που συντάραξε την κοινωνία μας, την κλοπή της Ιεράς Εικόνας της Παναγίας της Έλωνας -προστάτιδας και πολιούχου της περιοχής μας, πολύτιμο θρησκευτικό λατρευτικό και πολιτισμικό κόσμημα-, εκφράζοντας τη θλίψη της κοινωνίας μας και το σεβασμό στο ιερό κειμήλιο η προγραμματισμένη γιορτή της Τσακώνικης μελιτζάνας του Δήμου μας αναβάλλεται.(Θα ανακοινωθεί από το Δήμο νέα ημερομηνία.)

    Εδώ: http://www.leonidio.gr

    Συγνώμη, προσέξτε με λίγο, γιατί τα έχω πάρει αγρίως:

    Πως τον λέγανε εκείνον τον τύπο που κατηγορήσανε για τις γραμμές μηδέν-ενενήντα;

    Ποιοί τον κατηγορήσανε;

    Ποιοί ουρλιάζανε για την απάτη, και την κομπίνα;

    Δεν σας είχα πει τότε οτι το θέμα δεν είναι η ηθική και η προστασία – αλλά οτι τους χαλάει την αγορά;

    Κάθε βράδυ, μετά τις 12, ο Αντέννα βάζει ένα (καλογυρισμένο) παιχνίδι.

    Μία νεαρά παρουσιάστρια κάθετε μπροστά στην οθόνη μας, και μας μοιράζει δεκαχίλιαρα.

    Αρκεί να βρούμε την λέξη, και να στείλουμε μήνυμα.

    Για να κερδίσουμε τα «ζεστά, γλυκά, λαχταριστά» (όπως ακριβώς τα λέει) δέκα χιλιάδες ευρώ.

    Σας θυμίζει τίποτα;


    antenna090.jpg
    Η κυρία μας προτρέπει να παίξουμε το παιχνίδι. «Θέλουμε να κερδίσετε όλοι!». «Ειναι κρίμα να μην διεκδικήσετε και εσείς τα δέκα χιλιάδες ευρώ». «Αυτά τα ζεστά, λαχταριστά δέκα χιλιάδες ευρώ!». Αυτό που η κυρία κάνει δεν είναι τηλεπαιχνίδι – λοταρία, γιατι αυτά απαγορεύονται. Η λέξη που λείπει είναι δύσκολη, γιατί απευθύνεται σε τηλεθεατές με μυαλό και σωστή χρήση του.

    Ναι είναι παιχνίδι.

    Ναι, είναι φτιαγμένο για ηλίθιους.

    Ναι, πληρώνεις για να συμμετάσχεις. Είτε με μήνυμα, είτε με μηδέν-ενενήντα.

    Ναι, η ερώτηση είναι βλα-κώ-δης (για να συμμετάσχουν όσο το δυνατόν περισσότεροι).

    Ναι, το διοργανώνει ο Αντέννα, το παρουσιάζει ο Αντέννα, το καλύπτει τεχνολογικά ο Αντέννα, αλλά δεν είναι του Αντέννα. Μην τυχόν φάμε καμιά μήνυση καλοκαιριάτικα.

    Ναι, περιέχει όρους όπως:

    9. ΑΠΟΔΟΧΗ ΟΡΩΝ
    9.1 Κάθε χρήστης της υπηρεσίας με την κλήση του τηλεφωνικού αριθμού ή της αποστολής SMS και συμμετοχής του στο διαγωνισμό θεωρείται ότι έχει αποδεχθεί πλήρως και ανεπιφύλακτα τους όρους διεξαγωγής του διαγωνισμού.
    9.2 Καθένας που επιθυμεί να προβεί σε έλεγχο, εφόσον έχει έννομο συμφέρον, οφείλει να το πράξει εντός μηνός το αργότερο από την ημερομηνία κλήσης, γνωστοποιώντας στις Διοργανώτριες το αίτημά του προ της διεξαγωγής της σχετικής κλήρωσης για την ανάδειξη του νικητή. Αίτημα τρίτου προς έλεγχο που δεν πληροί τις παραπάνω προϋποθέσεις, δεν ικανοποιείται από τις Διοργανώτριες σημειώνεται δε ότι τα στοιχεία κλήσεων και μηνυμάτων μετά την διενέργεια κάθε κλήρωσης καταστρέφονται για τεχνικούς λόγους.

    Τεχνικοί λόγοι απαιτούν την καταστροφή. Τι βολικό.

    Ναι, δεν παίζεις για να κερδίσεις – όοοοοοχι βέβαια, πως σας πέρασε αυτό απο το μυαλό. Άλλωστε το παιχνίδι δεν δίνει δώρα:

    Διευκρινίζεται ότι τα έπαθλα παρέχονται αιτία προκηρύξεως και κατά κανένα τρόπο εξ άλλης αιτίας, ιδίως όχι αιτία δωρεάς.

    Φυσικά απευθύνεται μόνο σε ενήλικες. Υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να μην ληστευθούν οι αθώες ψυχές των παιδιών:

    γ) Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους.

    …αλλά η εταιρεία δεν κάνει απολύτως τίποτα για να το επιβεβαιώσει. Μπορεί όμως να μην σας δώσει το δώρο που κερδίσατε (αυτό κι αν είναι καινούργιο!) αν είσαστε κάτω των δεκαοχτώ.

    Για επιστροφή χρημάτων; Ούτε λόγος.

    στ) Η Rosegarden Studios, ο AΝΤΕΝΝΑ TV, η Αntenna Internet, η Audiotex ή o εκάστοτε πάροχος τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών για την υλοποίηση της υπηρεσίας ουδεμία υποχρέωση ή ευθύνη έχουν έναντι οποιασδήποτε αξίωσης επιστροφής ποσού το οποίο έχει διατεθεί για κλήση ή αποστολή SMS στο πλαίσιο του προγράμματος ή/ και του διαγωνισμού.

    Ουδεμία ευθύνη. Ο Αντέννα που το προβάλλει, η Αντέννα Ιντερνετ που το διαφημίζει, η Audiotext που το υποστηρίζει, και η εταιρεί παραγωγής ουδεμία ευθύνη έχουν. Ίσως να ζητήσουμε τα λεφτά μας απο τον εισαγγελέα που μπορεί να επιληφθεί της υποθέσεως (κάτι αστεία που λέω πρωϊ – πρωϊ…)

    Ναι λοιπόν, όλα αυτά ισχύουν. Ενα πράγμα δεν ισχύει. Δεν είναι κομπίνα, και δεν είναι παράνομο.

    Γιατι αν ήταν, θα είχε σταματήσει, σωστά;

    Να σας πω κάτι στα ίσια; Frankly, στα αρχίδια μου. Δεν πρόκειται ποτέ να παίξω τετοιες μαλακίες. Δεν με ενδιαφέρει το κάθε κοροϊδο που νομίζει οτι μπορεί να βγάλει λεφτά χωρίς να δουλέψει και να χύσει τον ιδρώτα του – και αν.

    Δεκάρα δεν δίνω. Ας παίξουν τα κοροΐδα.

    Αυτό που μου την σπάει είναι ο Αντέννα. Που στην αρχή το παίζει μάγκας, ντροπή, και καταστρέφονται τα παιδιά μας, και φωνές και ουρλιαχτά…

    …και μετά, μόλις καταλαγιάσει η σκόνη, αρχίζει το δικό του παιχνίδι.

    Κάθε πολιτικός που εμφανίζεται εκεί, δεν είναι υπαίτιος; Ρωτάω, δεν ξέρω: δεν απαγορεύεται η διεξαγωγή τυχερών παιχνιδιών;

    Το καλύτερο απο όλα;

    Ακούστε:

    Την πρώτη φορά μόνο που κάθε συμμετέχων θα καλέσει ή θα στείλει SMS κατά τη διάρκεια κάθε ημέρας κάθε συμμετέχων θα πρέπει να απαντήσει σωστά σε μια ερώτηση πολλαπλών επιλογών. Κάθε φορά που τυχόν ξανακαλέσει ο ίδιος συμμετέχων και εφόσον υπάρχει αναγνώριση του αριθμού του, ο αριθμός του καταχωρείται και για όσες φορές ξανακαλέσει ο ίδιος συμμετέχων με σκοπό να συμμετάσχει δεν θα του τεθεί δεύτερη ερώτηση.

    Η παρουσιάστρια το επαναλάμβανε συνεχώς: Μόνο με ένα sms.

    Αλλά επειδή είμαι γατόνι, και επειδή αποκλείεται να θέλουν να φάνε 1 μόνο ευρώ απο κάθε κορόϊδο, έριξα μία ματιά στους όρους, και έφριξα:

    Έχετε αντιληφθεί πως παίζεται το παιχνίδι; Να σας το πω;

    Ο τηλεφωνικός αριθμός κάθε πέμπτου τηλεθεατή που καλεί ή στέλνει SMS καταγράφεται ώστε ο συγκεκριμένος συμμετέχων να έχει τη δυνατότητα να συμμετέχει περαιτέρω στον διαγωνισμό. Οι λοιποί συμμετέχοντες των οποίων οι τηλεφωνικοί αριθμοί δεν καταχωρήθηκαν δεν έχουν δικαίωμα περαιτέρω συμμετοχής στο διαγωνισμό παρά μόνο αν επαναλάβουν την ίδια διαδικασία εξ αρχής.

    Το καταλάβατε; Ένας στους πέντε μπαίνει στην κλήρωση! Αλλιώς ξαναδοκιμάστε!

    Ποιος; Απο ποιούς; Ω, λυπάμαι, το ξέχασα:

    σημειώνεται δε ότι τα στοιχεία κλήσεων και μηνυμάτων μετά την διενέργεια κάθε κλήρωσης καταστρέφονται για τεχνικούς λόγους

    Βλακεία μου.

    Πείτε μου απο που δεν βρωμάει αυτή η αηδία:

    Παίζουν ανήλικοι, κανείς δεν είναι υπεύθυνος, υπάρχει πλήρης αδιαφάνεια (είναι αδύνατο να μάθεις ποιός παίζει, πότε παίζει), και το κερασάκι στην τούρτα; καταστρέφονται τα αρχεία μετά απο κάθε παιχνίδι, για τεχνικούς λόγους!

    Σας θυμίζω παλιότερη κουβέντα μου:

    Πάντως, υπάρχει και το ηθικό θέμα -ξαφνιαστήκατε τώρα, ε; παραδεχθείτε το- που έχει να κάνει με την χρήση των κινητών απο ανήλικους, ανεξέλεγκτο τζόγο απο εταιρείες, διαβλητά συστήματα, και πάει (μακρυά) η βαλίτσα. Αναρωτιέμαι μήπως ήρθε ο καιρός, τώρα που η τεχνολογία και η οικονομία ανθίζουν, να κρίνουμε το ηθικό ή μη ενός εγχειρήματος με βάση… οικονομικά κριτήρια.

    Το άρθρο ήταν εδώ

    Η αρχή είχε έρθει με αυτό το post: Και joker, ο αριθμός επτά

    Απο τον Αντέννα δεν περιμένω να ντραπεί κανείς. (Να βγάζουν τον σκασμό περιμένω, και να μην με κοροϊδεύουνε, σε περιπτώσεις άλλων κομπιναδόρων).

    Αλλά απο τους εισαγγελείς; Απο τους πολιτικούς που ξημεροβραδιάζονται εκει μέσα;

    Κανείς δεν ντρέπεται;

    Φωνάξτε μωρέ να σταματήσουμε αυτή την πρωτοφανή αηδία πια!

    Φρέσκο πράγμα:

    Έριξα μία ματιά απο περιέργεια να δώ τι είναι αυτό το Rosegarden που έχει αναλάβει την παραγωγή.

    Έ-φρι-ξα!

    Ξεχάστε τις μαϊμουδιές και τις προχειρότητες του Χρηστίδη, εδώ έχουμε να κάνουμε με επαγγελματίες:

    http://www.rosegardenstudios.tv/

    Στο παρελθόν ήταν γνωστή ως Callactive που ειδικευόταν όχι μόνο στα τηλεπαιχνίδια, αλλά και στα τηλεραντεβού και πάει λέγοντας…

    ..είδαν όμως που είναι το χωμί και ειδικευτήκανε.

    Διοργανώνουν παιχνίδια σε πολλές χώρες, κάνοντας συνεργασίες με τους τηλεοπτικούς σταθμούς. Αν και φροντίζουν αυτοί για τις συνεργασίες με εταιρείες τηλεφωνικής χρέωσης, στην ελλάδα πρέπει να βρήκαν τον παράδεισό΄τους, αφού ο Αντέννα έχει …σταθερή συνεργασία με την AudioText.

    Δύο σε ένα.

    Το δε βιντεάκι προβολής τους είναι ιδιαίτερα κατατοπιστικό. Απίστευτη οργάνωση, meetings, αξιολόγηση ανα πάσα στιγμή της κίνησης και των κλήσεων, άμεση και αυτόματη αναπροσαρμογή των ερωτήσεων (υποθέτω αν η ερώτηση είναι τόσο δύσκολη που δεν μπορεί να την απαντήσει ένα τρίχρονο).

    Βέβαια, για να μην ξεχνιόμαστε, σύμφωνα με τους όρους που αυτόματα δέχεστε όταν συμμετέχετε

    σημειώνεται δε ότι τα στοιχεία κλήσεων και μηνυμάτων μετά την διενέργεια κάθε κλήρωσης καταστρέφονται για τεχνικούς λόγους

    Δηλαδή η αυτοματοποίηση και η οργάνωση της εταιρείας είναι στην τεχνολογική κορυφή όσο διαρκεί το παιχνίδι αλλά μετά -παφ!- τεχνικοί λόγοι αναγκάζουν την εταιρεία να σβήσει όοοοοολα τα στοιχεία που είναι πιθανό να θέσουν ερωτήματα όπως:

    – Ποιοί πήραν τηλέφωνο
    – Ποιοί είναι οι ένας στους πέντε
    – Ποιοί κληρώθηκαν
    – Ποιοί τελικά βγήκαν στον αέρα
    – Και ποιοί τελικά πήραν τα λεφτά.

    Όπως σημειώνει ο Μαύρος Γάτος στο comment του, μόλις βγεις στον αέρα (χο-χο) έχεις να κερδίσεις το Joker. Ο ίδιος το υπολογίζει σε μία-στις-1024.

    Θυμίζω: η ρουλέτα σταματάει μία-στις-36.

    Και μετά σου λέει δεν είναι παράνομο όλο αυτό…

    Δεν ξέρω αν είναι παράνομο, πάντως αηδία είναι!

    .

    Πάει πολύς καιρός, περπατούσα στον δρόμο, γυρίζοντας σπίτι.

    Τότε, περπατούσα πολύ – γιατί δεν είχα και πολλά καλύτερα πράγματα να κάνω 🙂

    Μπροστά μου, μπορούσα να δώ ένα ζευγάρι, τις πλάτες τους, που μου κίνησε την περιέργεια. Εκείνος κοντά στα 180-200 κιλά, εκείνη μία μελαχρινή μικροκαμωμένη και λεπτή κοπέλα.

    Εβλεπα μόνο τις πλάτες τους.

    Πιασμένοι χέρι – χέρι, κάπου κάπου σταματάγανε και φιλιόντουσαν, ανταλλάσανε λόγια αγάπης, και συνεχίζανε τον δρόμο τους.

    Και οι δύο ερωτευμένοι.

    Αύξησα το βήμα μου, απο καθαρή περιέργεια. Ήθελα να δώ τι στραβό έχει εκείνη η κοπέλα για να είναι με αυτόν τον τύπο.

    Όταν την είδα – και αυτό μου συμβαίνει σπανιότατα, σας διαβεβαιώ – σχεδόν την ερωτεύτηκα.

    Μία υπέροχα ζεστή και όμορφη κοπέλα. Μία κουκλίτσα.

    Αναρωτήθηκα τότε, γιατί αυτοί οι δύο να είναι μαζί – τι του βρίσκει.

    Ένα πράγμα μου φάνηκε προφανές: είναι καλά μαζί.

    Πολύ πρόσφατα, φίλος «έμπλεξε» με μία κοπέλα.

    Αυτος, χωμένος σε μαθηματικά, εξετάσεις, δουλειά, μία ιδιοφυϊα στον χώρο του προγραμματισμού, θρήσκο και σοβαρό παιδί.

    Δεν είναι όμως και ο Τζορτζ Κλούνεϊ.

    Αυτή, το άκρο αντίθετο: Διασκεδάζει στα μπουζούκια, έχει μάθει να θέλει, κάνει σχέσεις με βάσεις που δεν έχουν καμία σχέση με την δημιουργία οικογένειας (sic), εν ολίγοις, μία τυπική femme fatale – αράχνη.

    Και βέβαια, και κορμί, και πρόσωπο μοντέλου.

    Για λόγους που δεν θα αναλύσω εδώ (ούτε αλλού), αυτοί οι δύο βρέθηκαν μαζί – και μάλιστα, αυτή έμοιαζε απόλυτα ερωτευμένη μαζί του.

    Αυτός, παρότι πρέπει να ζούσε το όνειρο αρκετών ανδρών, δεν έμοιαζε το ίδιο ικανοποιημένος.

    «Δεν έχω τι να συζητήσω».

    Την μία και μοναδική φορά που την γνώρισα, η διαφορές μεταξύ τους ήταν εμφανείς – και δεν μιλάω για το εμφανισιακό, ε;

    Αλλού ο ένας, αλλού η άλλη.

    Η σχέση εξατμίστηκε σχεδόν άμεσα.

    ~

    Καμιά φορά, ονειρευόμαστε την/τον σύντροφό μας σαν τα μοντέλα στα περιοδικά. Δεν είναι κακό, στην πραγματικότητα είναι μία καθαρά γονιδιακή διαδικασία για να επιλέξουμε την μητέρα / τον πατέρα των παιδιών μας.

    Το πρόβλημα είναι, όπως μου έλεγε παλιά ένας φίλος, ότι στην σχέση γαμάς (με το συμπάθειο) μισή ώρα και μιλάς οχτώ.

    Η έμπνευση έρχεται απο το μυαλό – και αφού οι άντρες συχνά δεν μπαίνουν στο τριπάκι να προσπαθούν να ομορφύνουν, να καλλωπιστούν, να βάψουν τα μαλλιά και τα νύχια τους, κλπ, σε εσάς το λέω κυρίες μου:

    Μπορεί να σας ερωτευτούν για τον κώλο σας (με το συμπάθειο πάλι) αλλά θα σας αγαπήσουν αν ταιριάζετε.

    Σε μία σχέση καλός είναι ο έρωτας, δεν λέω, αλλά η αγάπη είναι το μόνο που κρατάει.

    Φίλος μου το έδειξε πρόσφατα, και με έβαλε σε ένα περίεργο τριπάκι.

    Εξηγούμαι:

    Πάρτε μία οποιαδήποτε συσκευασία που αγοράσατε. Δείτε το Barcode της.

    Αποτελείται απο κάθετες γραμμές και αριθμούς, σωστά; Τίποτα όμως δεν είναι τυχαίο. Δείτε οτι ξεκινάει (απο αριστερά προς τα δεξιά) με δύο κάθετες μπάρες, που είναι μεγαλύτερες απο τις άλλες που βρίσκονται πάνω απο τους αριθμούς.

    Οι ίδιες δύο μπάρες βρίσκονται στην μέση, και στο τέλος του barcode. Τώρα, αναζητήστε οποιαδήποτε συσκευασία που να έχει τον αριθμό 6 στο δεξί μέρος του barcode.

    Γράφεται με δύο μπάρες, όπως ακριβώς και το σχέδιο στην αρχή, στην μέση και το τέλος του barcode.

    6 6 6.

    Δείτε και που αλλού συναντάμε το 666.

    Και με αυτά και αυτά τα εσχατολογικά, ερχόμαστε στο τριπάκι.

    Απο την μία φαντάζομαι έναν σκοτεινό τύπο που φτιάχνει το barcode με τέτοιον τρόπο, ώστε να υπηρετήσει τον Θεο του.

    Απο την άλλη, φαντάζομαι μυστήριους rock τύπους, που έχουν σκάσει στα γέλια, κάνοντας πλάκα για το τι θα γίνει αν το ανακαλύψουν οι πιστοί.

    Ένα είδος πλάκας.

    (Όνομάζεται easter egg, ή αλλιώς ‘πασχαλινό αυγό’ και είναι η προσπάθεια δημιουργών να περάσουν -χάριν αστεΐσμου συνήθως- κρυφά μηνύματα που ελάχιστοι γνωρίζουν, στις δημιουργίες τους – δείτε εδώ και εδώ)

    Το θέμα είναι:

    Ποιός έγινε πρώτα, ο μύθος ή η επιβεβαίωσή του;

    Είδαν κάποιοι «τας γραφάς» και είπαν «Α! έτσι πρέπει να δοξάζουμε τον Σατανά!» ή οι γραφές αποκάλυψαν το αληθινό;

    Σε απλά ελληνικά: αν κάποιος περνούσε το μήνυμα, εσφαλμένα, οτι ο αριθμός του θηρίου είναι όχι το 666 αλλά το 222, θα γεμίζαμε με 222 στα barcode και αλλού ή θα παρέμενε το -ορθό- 666;

    Σε μεγαλύτερο επίπεδο: Πόσα απο τα πράγματα που μας απασχολούν πραγματικά υπάρχουν ή μας απασχολούν αποκλειστικά και μόνο επειδή τα γνωρίζουμε;

    Αν τα θέματά μας υπάρχουν μόνο και μόνο επειδή κάποιος τα τόνισε, τότε παύει να είναι αληθινό το σημαντικό της ύπαρξής τους; ‘Η είναι αδιάφορο – αρκεί και μόνο που μας απασχολούν;

    Βαθιές κουβέντες καλοκαιριάτικα, το ξέρω – αλλά ας όψεται αυτός που μου έδειχνε τα barcode…

    Πρόχειρη βιβλιογραφία: Η ερώτηση των ανθρώπων που πιστεύουν (με συμβουλές του πατέρα Παΐσιου) | Η επιστημονική εξήγηση (στα αγγλικά) | Περισσότερα για τον «αριθμό τους θηρίου» απο το Wikipedia | Ο Ιός της Κυριακής ασχολείται με το θέμα | Η αποκάλυψη του Ιωάννου – το εν λόγω κεφάλαιο βρίσκεται εδώ.

    Έψαχνα πάντα να βρώ τις μικρότερες γραμματοσειρές, για την δουλειά μου ως γραφίστας. Έχει βέβαια νόημα μόνο για το web – αλλά το web είναι και η κυριότερη δουλειά μου.

    Όλες επι πληρωμή.

    Καλά, όχι όλες – αλλά στην πραγματικότητα, δεν έψαχνα μόνο για μικρές γραμματοσειρές, αλλά για τις δικές μου μικρές γραμματοσειρές, καθώς οι γραμματοσειρές ήταν πάντα χούι μου.

    Ε, τριάντα χρόνια αναζήτησης (τα τρία πρώτα της ζωής μου απλώς άραζα) και η αναζήτηση έφτασε στο τέλος: μου πήρε ελάχιστη ώρα και έφτιαξα την δική μου.

    Ιδού, δείτε την, πάρτε την αν σας είναι χρήσιμη (αν και σας προτείνω τις αυθεντικές, και σαφώς πιο καλογραμμένες σχεδιασμένες απο τον Νίκο Γιαννακόπουλο).

    Και αφήστε εκεί κανένα σχόλιο, να ξέρει ο κόσμος οτι με αγαπάτε 🙂

    ‘Η ακόμα καλύτερα, τώρα που το σκέφτομαι, φτιάξτε την δική σας!

    Μιλάω για μία πανεύκολη και απολαυστική online διαδικασία, σας εγγυώμαι (όπως πάντα) άπειρη δημιουργικότητα και απλά εργαλεία.

    (όταν τελειώσετε, πατήστε το κουμπί κάτω απο το πλήκτρο με την δισκέτα, και αντιγράψτε το σε ένα notepad για να το κρατήσετε).

    Αντε, και καλά γράμματα 🙂

    blogtext.gif

    Κατ’ αρχάς, τα σημαντικά: γύρισα, πέρασα πολύ καλά, ήρθα και βρήκα προβλήματα με φίλους, η ζωή συνεχίζεται.

    Τώρα, το post.

    Στο internet έχω βρει πολλά χρήσιμα site. Αρκετά απο αυτά, είναι ταυτόχρονα και διασκεδαστικα.

    Διαβάστε:

    November 2003 – Due to a delay of my flight to Australia I had to stay the whole day and night at the airport. I couldn’t afford the taxi fare back to the hotel and the overnight stay at the hotel again. I spent Hours on the internet then walked up and down the huge airport. I went window shopping through the expensive stores. There is a reason for the loud speaker announcements. People can be be hearing-impaired. Have you ever thought of that? The bathrooms were very clean. At some remote ones I had the chance of having a shower as well. The security staff are friendly but with the recent bombings in Turkey they should be alert.[…]

    Όλη η περιγραφή, εδώ.

    Το site πραγματεύεται …διαμονές σε αεροδόμια. Οι τουρίστες που αναγκάζονται (λόγω καθυστερήσεων ή έλλειψης χρημάτων) να κοιμηθούν σε αεροδρόμια, μοιράζονται τις εμπειρίες τους.

    Φυσικά, έψαξα και βρήκα το αποσπασμα απο διαμονή στο Ελευθέριος Βενιζέλος.

    Περισσότερα αποσπάσματα θα βρείτε εδώ.

    Το site είναι όλο στα αγγλικά – και έχει αρκετά αεροδρόμια, απο πολλές χώρες…

    Υ.Γ. Μετά τα camping, ασχολούμαι με διαμονές σε αεροδρόμια. Έχω αρχίσει να ραππάρω μου φαίνεται… 🙂

    …ανέκδοτο για τις δύσκολες μέρες που ζούμε.

    Ένας Αμερικανός πηγαίνει στον σταθμό ενός τραίνου για να κάνει ένα μεγάλο ταξίδι.

    Βλέπει εκεί ένα μηχάνημα με την ένδειξη «Ρίξτε ένα δολάριο στην σχισμή και το μηχάνημα θα σας πει ποιος είστε!»

    Περίεργος καθώς είναι ρίχνει το δολάριο και το μηχάνημα του λέει:

    -«Είσαι ο Τζων Μπουλ από την Νέα Υόρκη, λογιστής, ύψος 1,80, βάρος 90 κιλά και θα πάρεις το τρένο των 2:30 για Σικάγο»
    Εντυπωσιάζεται ο τύπος με την ικανότητα του μηχανήματος!

    Για να ξεγελάσει το μηχάνημα, τρέχει και αγοράζει ένα ψεύτικο μουστάκι και ξαναρίχνει ένα δολάριο.

    -«Είσαι ο Τζων Μπουλ από την Νέα Υόρκη, λογιστής, ύψος 1,80, βάρος 90 κιλά και θα πάρεις το τρένο των 2:30 για Σικάγο», του λέει πάλι το μηχάνημα!

    Μα δεν είναι δυνατόν φωνάζει αυτός! Ο τύπος τσαντίζεται και τον πιάνει μανία να ξεγελάσει το μηχάνημα!
    Τρέχει στις τουαλέτες και μεταμφιέζεται σε άραβα! Ξαναπηγαίνει στο μηχάνημα και πάλι τα ίδια.

    -«Είσαι ο Τζων Μπουλ από την Νέα Υόρκη, λογιστής, ύψος 1,80, βάρος 90 κιλά και θα πάρεις το τρένο των 2:30 για Σικάγο».

    Αγανακτισμένος πάει λοιπόν και μεταμφιέζεται σε γυναίκα, ρίχνει πάλι το δολάριο και το μηχάνημα του λέει:

    -«Είσαι ο Τζων Μπουλ από την Νέα Υόρκη, λογιστής, ύψος 1,80, βάρος 90 κιλά και με τις βλακείες σου έχασες το τραίνο!»

    Παλιότερα, σας είχα μιλήσει για το Paper Napking – το οποίο όμως, για τεχνικούς λόγους άσχετα με την εργασία του, το σταματήσανε.

    Για όσους δεν θυμούνται, και βαριούνται να ανατρέχουν σε παλιότερα post μου, (αν είναι ποτέ δυνατόν!) μία σύντομη περιγραφή:

    Είναι ένας email λογαριασμός, που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει. Τον δίνετε σε όποιον δεν γουστάρετε να ξαναμιλήσετε, και όταν αυτός με το καλό στείλει ένα μαίηλ, παίρνει μία απάντηση του τύπου «αυτό είναι ένα μήνυμα απόρριψης. Το πρόσωπο που σας έδωσε αυτή τη διεύθυνση δεν θέλει να έχει καμία σχέση μαζί σας», και πάει λέγοντας.

    Το παλαιότερο post μου πάντως είχε πολύ περισσότερη πλάκα, απο αυτήν την κρύα περιγραφή 🙂 Μπορείτε ακόμα να το δείτε, δεν έφυγε..

    Για αυτούς που το θυμούνται συνεχίζω το post:

    Τέλος πάντων λοιπόν, αυτή η υπηρεσία σταμάτησε. Και άλλοι όμως είχαν παρόμοια ιδέα, και την έφεραν σε εφαρμογή.

    Έχετε ένα site που θέλετε να δοκιμάσετε; Σας ζητάει όμως έναν πραγματικό mail λογαριασμό. Την στιγμή που τον δίνετε ξέρετε καλά, οτι θα έρθει ένα χρήσιμο mail, που θα έχει το password σας και άλλα στοιχεία, και απο εκεί και πέρα, όλα τα άλλα θα είναι spam.

    Κάποιοι λοιπόν, το σκέφτηκαν, και έφτιαξαν μία email υπηρεσία που λειτουργεί ως …προσωρινό mail.

    Δίνετε το email σας (όποιο σας έρθει στο μυαλό, απο arkoudos@mailinator.com μέχρι bush@mailinator.com), χωρίς να έχετε πρωτα ανοίξει λογαριασμό – δεν είναι απαραίτητο, και λειτουργεί μόνο για μερικές ώρες. Υστερα, σβήνει τα πάντα, και χάνονται όλες οι προσπάθειες των spammer στην λήθη…

    Μπαίνετε στο site, και τσεκάρετε τον λογαριασμό. Αν κάποιος σας έχει στείλει κάτι, θα φανεί. Επειδή όμως δεν υπάρχει password, και άλλοι μπορούν να δουν τον λογαριασμό σας (δοκιμάστε να βάλετε το bob). Έτσι, καλό θα είναι α) να μην έχετε στείλει κάτι εκεί δοκιμαστικά, γιατί μπορεί να δουν το αληθινό mail σας άλλοι και να σας βάλουν σε τίποτα spam λίστες, και β) να μην σας στείλουν τίποτα σημαντικό, όπως είναι ένα password.

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε το β, τότε τουλάχιστον επιλέξτε ένα mail που δεν θα μπορεί κανείς να μαντέψει (πχ sjdhjfks11@mailinator.com)…

    Θυμηθείτε το όμως μετά ε; για να μπορείτε να μπειτε…

    Ωραίο; Δοκιμάστε το και εσείς.

    Δυστυχώς δεν δουλεύει σωστά με τα ελληνικά – αλλά παρόλα αυτά, μπορεί να δοκιμαστεί άνετα για οποιαδήποτε αγγλόφωνη υπηρεσία

    …την έχω δει και ζωντανά, σχεδόν, σε παραλλαγή βέβαια, και έχω γελάσει πολύ:

    Μία ομάδα από άντρες κάθονται στη σάουνα και συζητούν για δουλειές και μετοχές όταν ξαφνικά χτυπάει ένα κινητό.

    «Γεια σου μωρό μου, είσαι στο κλαμπ;»

    «Ναι καλή μου.»

    «Αγάπη μου δε θα το πιστέψεις αλλά είμαι μπροστά στου YSL και υπάρχει ένα πανέμορφο μινκ προσφορά στη βιτρίνα.»

    «Πόσο κάνει καλή μου;»

    «Το σκοτώνουν. Μόνο 2.000.000. Το πιστεύεις;»

    «Μα δεν έχεις ήδη πολλά παλτά;»

    «Σε παρακαλώ αγάπη μου, είναι μοναδικό!»

    «Καλά, καλά, πάρ’το!»

    «Σ’ ευχαριστώ καρδιά μου. Α, για να μη σε κρατώ πολύ», πέρασα από τη Mercedes το πρωί και είδα το νέο κάμπριο. Πέθανα! Μίλησα στον πωλητή και αυτό που έχει στην έκθεση είναι ολοκαίνουργιο, με δερμάτινα καθίσματα, υδραυλικά, ηλεκτρικά, τα πάντα. Χρώμα χρυσό! Τι λες;»

    «Έλα τώρα γλυκιά μου, έχουμε ήδη πολλά αυτοκίνητα!»

    «Μα μου είχες υποσχεθεί ότι μπορώ να πάρω ένα κάμπριο!»

    «Πόσο κάνει;»

    «Δε θα το πιστέψεις, αλλά ο πωλητής είπε ότι θα μας το αφήσει μόνο 35.000.000, full extra, κομπλέ, με το κλειδί στο χέρι!!!»

    «Καλά, καλά, άντε πάρ’το!»

    «Μωρό μου σε λατρεύω. Είσαι ο καλύτερος σύζυγος που θα μπορούσε να έχει μια γυναίκα. Ελπίζω να μην το παρακάνω αλλά θυμάσαι το ταξίδι που είχαμε κάνει στο Παρίσι; Θυμάσαι το ξενοδοχείο με την πισίνα και τα γήπεδα του τένις; Πουλιέται. Το είδα το πρωί στο μεσιτικό γραφείο. Αν το αγοράζαμε θα είχαμε το τέλειο μέρος να μείνουμε τους κρύους μήνες του Χειμώνα!!!»

    «Να σου πω, το είχα σκεφτεί κι εγώ. Πουλιέται είπες;»

    «Αλήθεια; Το είχες σκεφτεί; Να πάω να κάνω μια προσφορά;

    Ξέρεις, δεν είναι πολύ ακριβό και θα ταίριαζε στον τρόπο ζωής μας!»

    «Πόσο το έχουν;»

    «Μόνο 180.000.000 αγάπη μου. Είναι ευκαιρία!»

    «Νομίζω έχουμε λεφτά στην άκρη. Πήγαινε και κάνε μια προσφορά

    αλλά με τίποτα πάνω από 165.000.000.»

    «Τελικά η σημερινή μέρα είναι καταπληκτική! Δε βλέπω την ώρα να σε πετύχω το βράδυ στο σπίτι για να το γιορτάσουμε!!!»

    «Τα λέμε το βράδυ καλή μου.»

    Ο τύπος κλείνει το κινητό και ρωτά δυνατά:

    «ΡΕ ΣΕΙΣ! ΠΟΙΑΝΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΕΔΩ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ;;;;;»

    Έμεινα άφωνος διαβάζοντας την είδηση των Νέων:

    ΘΥΕΛΛΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ προκάλεσε χθες, πρωτοφανής επιχείρηση λογοκρισίας των κομμάτων της αντιπολίτευσης που σημειώθηκε στην Εθνική Τράπεζα, η οποία εμφανίστηκε να επιτρέπει την είσοδο από το σύστημα πληροφορικής του πιστωτικού ιδρύματος μόνο στην ιστοσελίδα της N.Δ.

    «Άρνηση πρόσβασης. Τα συστήματα ασφαλείας του Ομίλου της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος δεν σας επιτρέπουν την πρόσβαση στην τοποθεσία που επιλέξατε». Αυτό ήταν το μήνυμα που διάβασαν όσοι από τους εργαζομένους του Ομίλου Εθνικής, πληκτρολόγησαν χθες στον υπολογιστή τους: www. pasok.gr.

    «Πόρτα» έφαγαν και όσοι επιχείρησαν να επισκεφτούν τις επίσημες ιστοσελίδες του KKE και του Συνασπισμού. Με έκπληξη, ωστόσο, διαπίστωσαν ότι η πρόσβαση ήταν ελεύθερη σε όσους υπαλλήλους επιθυμούσαν να… σερφάρουν στο site τής N.Δ.! Από την πρωτοφανή απαγόρευση, όπως προέκυψε στη συνέχεια, είχε εξαιρεθεί και ο δικτυακός τόπος του ΛΑΟΣ![…]

    Όλο το άρθρο, εδώ

    Σύντροφοι, για να μην σας παίρνουν χαμπάρι, μία είναι η λύση.

    Δείτε τα site σας απο εδώ: http://www.workfriendly.net/

    Δώστε τον δικτυακό τόπο που επιθυμείτε, και θα τον δείτε σε ένα περιβάλλον που μοιάζει με …word αρχείο, χωρίς ενοχοποιητικές φωτογραφίες και λογότυπα.

    Δεν κατάφερα να το κάνω να δουλέψει με το blog μου – και υποτίθετε ότι θα δουλέψει, αφού έχω βάλει αυτό:

    – αλλά όλα εμφανίζονται κινέζικα…

    Ούτε και με τα ελληνικά site είχα μεγάλη επιτυχία…

    Φυσικά, για σοβαρό ανώνυμο surfing, δοκιμάστε κάτι σαν και αυτό: http://www.virtual-browser.com/

    …μοναχά για πάρτη μας.

    Στην πραγματικότητα δεν ετοιμάζω τίποτα, καθώς μία άθλια εβδομάδα απο το γραφείο μου στέρησε έναν σκληρό (ναι, ακόμα έναν) και άπειρες ώρες δουλειάς (και φωτογραφίες, και προσωπικά αρχεία…).

    Αλλά που θα πάει, θα φύγω.

    Για μία βδομαδούλα το βάζω στον αυτόματο και σας έχω ετοιμάσει κείμενα (για όσους με επισκέπτονται, να μην βαριούνται). Στο μεταξύ εμείς πάλι σε camping, αυτή την φορά σε κοντινό νησί (δεν το λέω για να μην το γκαντεμιάσω).

    Απο κοντά, την επόμενη εβδομάδα, εν μέσω δεκαπενταύγουστου.

    Φιλιά και ευχές, CU.