Η απίστευτη συμμετοχή σας με άφησε άφωνο. Δεκάδες άνθρωποι συνέβαλλαν, γράφοντας σχόλια για τους εαυτούς τους ή για συγγενείς, μοιράζοντας τις ιστορίες τους, πόνο και ελπίδα.
Εμεινα άφωνος.
Στην αρχή απαντούσα στα σχόλια, αλλά μετά παρατήρησα οτι το βήμα λόγου που δινόταν εδώ στους (έμμεσα ή άμεσα) παθόντες ήταν πολύ πιο σημαντικότερο απο την δική μου γνώμη.
Έτσι σας άφησα να λέτε ότι βάραινε την καρδιά σας.
Είσαστε πολλοί – πολλοί περισσότεροι απο όσους περίμενα.
Αυτή η συμμετοχή σας με αναγκάζει να το επαναφέρω στην επικαιρότητα, καθώς, μιλώντας με την Αντικαρκινική Εταιρεία, και λαμβάνοντας υπόψιν το #51 σχόλιο απο τον Γιώργο, σκέφτηκα οτι δεν μπορώ να μείνω απαθής παρακολουθώντας αυτήν την συζήτηση.
Πρώτα, το post:
5/2/2007:
Πες το δυνατά ρε, Καρκίνος.
Όχι το ζώδιο, το άλλο. Η «ασθένεια». Η «επάρατη νόσος». Η «κατάρα». Το «ακατανόμαστο».
Η μάνα μου έπαθε καρκίνο της ουροδόχου κύστης, και πέθανε -τελικά- απο αυτό. Κυρίως, έφταιγε (και φταίει) το κάπνισμα. (Τώρα, πως φτάνει η τζούρα απο το πρωϊνό απαραίτητο τσιγάρο στην ουροδόχο κύστη, τρέχα γύρευε. Φτάνει όμως. Να είσαστε σίγουροι, γιατί η μάνα μου για περίπου ενάμισι – δύο χρόνια, είχε ένα σωληνάκι, πλαστικό, που έδιωχνε τα ούρα σε μία σακούλα).
Όταν τριγυρνούσα στην Πάρο μετά τον θάνατό της, όλοι στραβομουτσουνιάζανε όταν έλεγα «Καρκίνος». Όταν άκουγα τους ανθρώπους να μιλάνε για άλλους, που πέθαναν απο καρκίνο, έλεγαν «η ασθένεια».
Μα τον θεο, ούτε να το προφέραν δεν μπορούσαν.
Τι τρέχει με αυτό; Τι είδους κόλλημα είναι; Μήπως και αν το πεις, κολλάς; Μην είναι κολλητικό; Μην το κολλάς με την αναφορά;
~
Κάπου τρία χρόνια πριν, στο γραφείο, έχω χάσει μπόλικα κιλά. Απο την Taste and Diet. Κάθε μέρα, τρώω το φαγητό που μου φέρνουνε – για μήνες λέμε τώρα, ε; – στο εστιατόριο, μαζί με ΟΛΟΥΣ τους άλλους. Πιάνει το κόλπο, τα χάνω τα περιττά, γίνομαι γκομενάκι, είμαι στα πάνω μου, ξυρίζω το κεφάλι μου.
Τι το ‘θελα;
Μήνες μετά, όσο είχα διατηρηθεί, ανακαλύπτω οτι υπάρχει φιλολογία: ο Γιάννης έχει καρκίνο (φτου! που έκανε και ο Φιλιππίδης όταν παρουσίαζε τα ζώδια στις ειδήσεις του Μαστοράκη στον Αντέννα).
Σου λέει ο άλλος, ξυρισμένο κεφάλι ίσον χημειοθεραπεία, χαμένα κιλά, that fits.
Ε, ούτε τότε δεν είπανε «καρκίνος». Το έμαθα απο κουβέντα που ξεκίναγε «το ξέρουμε οτι είσαι άρρωστος«.
Άρρωστος, όχι καρκίνος.
Σαν να έχεις τον σατανά μέσα σου.
Και, σαν να μην έφτανε αυτό, αν τελικά τον αποκτήσεις (μακρυά απο μας, ε;) δαγκώνεσαι.
Πως να το πεις; Φυλαγεσαι.
Γιατι σε κοιτάνε σαν πεθαμένο – ήδη. Όπως τους κοίταζες και εσύ παλιά.
~
Λοιπόν, παλικάρια, να τα βρούμε λίγο εδώ: Ζεις, απο τον καρκίνο. Επιβιώνεις. Είναι μπάσταρδη ασθένεια, αλλά δεν είναι θανατική καταδίκη. Πολλοί γλυτώνουν – έχω παραδείγματα-. Και μετά είναι καλά. Απολύτως καλά. Ούτε την ψυχή τους πουλήσανε, ούτε φαντάσματα είναι. Άρρωστοι πριν – καλά τώρα. Και ούτε έχουν να ντρέπονται για κάτι.
Και αξιοπρεπείς, και αμόλυντοι. Για αυτό, αν ακούσετε κανέναν με καρκίνο, μην το κοιτάξετε σαν πεθαμένο. Σαν κρυολογημένο κοιτάχτε τον. Και μην φοβηθείτε να το πειτε – καρκίνος.
Δεν υπάρχει «ανίατη ασθένεια», «επάρατη νόσος», «η ασθένεια» και άλλες τέτοιες υπεκφυγές.
Και αν το αντιληφθούμε, ίσως κάνουμε κάτι για αυτό. Αν υποψιαστούμε οτι με τον τρόπο ζωής μας (φυτοφάρμακα, κινητά, τσιγάρα, διατροφή) κινδυνεύουμε, και δώσουμε λίγο σημασία, μπορεί και να το αποφύγουμε.
Δεν κολλάει με το να το πεις. Με το τσιγάρο, μπορεί. Με το να το πεις, όχι.
Και, αν θέλετε να με ακούσετε, μην το ανάψετε το γαμημένο για λίγο. Έτσι, τιμής ένεκεν.
Μην διστάσετε να τους καλέσετε. Η ψυχική σας υγεία (είτε είσαστε ασθενείς, είτε είσαστε κοντικά πρόσωπα) είναι εξίσου σημαντική με την σωματική.
Αν πρέπει να μάθουμε να λέμε «καρκίνος» χωρίς να ντρεπόμαστε, τότε σίγουρα πρέπει να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε τον πόνο της καρδιάς και του νου μας, χωρίς δισταγμούς.
Στην γραμμή θα σας απαντήσουν άνθρωποι που γνωρίζουν πολλά για την ασθένεια, και γνωρίζουν πως να απαλύνουν τον πόνο της ψυχής σας.
Ελπίζω απο καρδιάς να έχω κάνει ότι μπορώ για να απαλύνω τον πόνο σας…
- Αρχική ημερομηνία: 5/2/2007
- Δεύτερη ημερομηνία: 5/11/2007
- Τρίτη ημερομηνία: 23/10/2008
Οι σέρβερ μοιάζουν να μην αντέχουν άλλο να δείξουν αυτήν την σελίδα. Κοντά στα χίλια comment, με γεμάτο κείμενο, και πάνω απο τριάντα τρείς χιλιάδες επισκέψεις, είναι σίγουρα πρόκληση -στην καλύτερη περίπτωση- για το WordPress. Για να το αντιμετωπίσω, χρειάστηκε να χωρίσω τα σχόλια σε σελίδες. Τα σχόλιά σας, μπορείτε ακόμα να τα δείτε συνολικά σε μία σελίδα, πατώντας στην αντίστοιχη επιλογή..
(135 ψήφοι, βαθμολογία: 4,67 / 5)
Loading...
Κοριτσια σας ευχαριστω για την υποστηριξη σας και ξερω οτι θα συνερθω. ομως μου ηρθε τοσο αναπαντεχα και απροσμενα μετα απο λιγο καιρο ηρεμιας που ειχα ηρθε αυτο να με ταρακουνησει. σας ευχαριστω πολυ για τα λογια σας και θα τα καταφερω, ξερω οτι θα μαθω να ζω και με αυτο οπως εμαθα να ζω με πολλα αλλα πανω στο σωμα μου που μου θυμηζουν καθημερινα την υπαρξη του καρκινου. Καλαμερα σε ολους και χαιρομαι που εχω καπου να πω αυτα που σκεφτομαι και με πονανε.
σοφακι θα ξαναερθει η ηρεμια και θα εισαι καλυτερα.παντως η vπροταση για να ερθεις θεσσαλονικη ισχυει οποτε θελεις.vivian πως εισαι;λενα;
Σοφία μου τη δύναμη που έχεισ εσύ, αν τη συγκρίνουμε με ολων τη δύναμη εδω μέσα η δική σου την ξεπερνάει κατα πολύ. πέρασες τόσα και σε σταματάει αυτό?είμαι σίγουρη πως θα πάρεισ τα πάνω σου!είσαι και θα εξακολουθείς να είσαι δυνατή.συνέχισε κι εμείς εδώ είμαστε όπως κι εσύ για εμάς!φιλιά πολλά!!!!!!!!!φιλιά σε όλους!!!!!!!
πως παει παιδια πολυ ζεστη μονο αυτο μου θυμιζει οτι ειναι καλοκαιρι πια.
σοφακι περνουμε δυναμη απο εσενα να εισαι παντα καλα και να ξεπερνας ολα μα ολα τα προβληματα !!!!!
λενα μου εισαι καλα;; σε εχασα ελπιζω να εισαι καλα και εσυ και ο μπαμπακας σου το ξερω το καλα στις δικες μας περιπτωσεις ειναι σχετικο αλλα τι να πεις πια !!!
χτες και σημερα ειμαι τελιως μονη στο σπιτι και αυτο το μυαλο μου ολο σε ασχημες σκεψεις με οδηγει!!
ο μπαμπας ειναι στο εξοχικο και ειναι χαρουμενος τον εχω αφησει χωρις να του πω τιποτα του αξιζει μια περιοδο ηρεμιας και δεν με νιαζει τι λενε
(δυσκολευεται αλλα το παλευει ο μπαμπακας μου δεν μπορει να παρει ανασα αλλα εκει εχει πεισμα)
σημερα πηγα με την κολλητη μου να δουμε το ξαδερφακι της που εδω και δωδεκα χρονια ζει ενα γολγοθα παλευει σαν μικρο αγριμι με τον καρκινο με την λευχεμια
το δωματιο γεματο παιχνιδια παντου γελια μα τα ματια …βουρκωμενα γεματα αγωνια το παιδακι αυτο μεγαλωσε μεσα στο νοσοκομειο η μαμα του και ομπαμπας του ζουν και αυτοι μαζι του εκει δεν εχουν ζωη αυτο το κοριτσακι ειναι η ζωη τους και τρελενομαι και ταραζομαι και μου ερχεται να τα σπασω ολα και αναρωτιεμαι γιατι θεεμου πρεπει και τα παιδια να παθενουν καρκινο ΓΙΑΤΙ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; τα παιδια πρεπει να παιζουν ανεμελα και να κανουν σχεδια για το μελλον!!
μικρα σωματακια μικρα κεφαλακια χωρις μαλλια και αυτα τα ματια αχ ρε γαμωτο λυγιζω τι αδικη που ειναι η ζωη στελνω πολλα φιλια στην μικρη μου φιλεναδα σταματισα εδω και καιρο να προσευχομαι οντας θυμωμενη με τον θεο σημερα θα προσευχηθω για αυτην καντε το και εσεις βρε παιδια μπας και ακουσει αυτην την φορα ο θεοςκαι το αφησει να ζησει ο αγελουδι!!
συγνωμη βρε παιδια αλλα τα εχω λιγακι χαμενα αλλα πανω απο ολα πρεπει να ειμαστε ανθρωποι και δεν πρεπει να κοιταμε μονο το δικο μας σπιτι και το δικο μας προβλημα αυτο για μερικους γονεις που δεν πανε τα παιδια τους να δουνε τα φιλαρακια τους και να τους δωσουν δυναμη!!!!! ας ξυπνησουν επιτελους τι σκληροι που γεινομαστε εμεις οι ανθρωποι μερικες φορες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Καλησπέρα και από μένα! Πήγα θάλασσα και ένιωσα λίγο σα να μην υπάρχει πλεόν ο εφιάλτης. Σοφία μου είσαι πρότυπο για όλους μας! Δε φαντάζεσαι τι δύναμη παίρνουμε όλοι όταν μετά από τέτοιο γολγοθά που έχεις περάσει ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ, μαζί μας. Είσαι ζωντανή απόδειξη αυτού που λένε ότι ο επιμένων νικά! Θα περάσει κι αυτή δύσκολη περίοδος….αλήθεια γιατί δε ζητάς κάποια βοήθεια για το σπίτι; Maryland μου κι εγώ νιώθω απίστευτη οργή όταν ακούω για παρόμοια περιστατικά…ρωτάς γιατί…δεν υπάρχει καμία απάντηση, δε ξέρω τι να πω! Οι γιατροί τι λένε, θα κάνει χμθ ο μπαμπάς; Εμείς τη Δευτέρα πάμε για αιματολογικές, ο γιατρός θέλει καρκινικούς δείκτες. Αναστασία μου καταλαβαίνω απόλυτα τη θέση σου. Όταν η μαμά μου ρώτησε το μπαμπά τι θα ήθελε να του φτιάξει να φάει, της απάντησε: δε θέλω να φάω…θέλω να με κάνεις να μη πονάω..! Υπομονή…Φιλάκια πολλά στη παρέα!
Καλημερα σε ολους σας. χιλια ευχαριστω για την συμπαρασταση και την κατανοηση. εχω αρχισει και συνιθηζω να κινουμε με τον καθετηρα και ηδη νοιωθω πολυ καλυτερα. το μονο που θελω τωρα ειναι να παω διακοπες και ας εχω και αυτο μαζι μου. Οντως εχω περασει πολυ χειροτερα και αυτο ειναι ενα τιποτα. Το παιδακι με την λευχιμια εχει περισσοτερο αναγκη απο ολους εμας. Οταν ακουω για καρκινο στα μικρα παιδια λυγιζω γιατι εχω και εγω παιδια και μονο στην σκεψη φρικαρω. Ο θεος να το εχει καλα και να δινει δυναμη στους γονεις του.
Καλημέρα σε όλους. Σοφάκι γνωρίζω πολύ καλά πως κάτι στιγμές σαν και αυτές τα λόγια και οι ευχές όλων είναι μεν σημαντικές αλλά συγχρόνως και «περιττές». Περιττές με την έννοια ότι ότι και να λέμε όλοι εμείς πρώτη και πάνω απο όλα πρέπει εσύ να ηρεμήσεις να εκτιμήσεις την κατάσταση και να βρεις και πάλι τον τρόπο να σηκωθείς. Ειδικά στις περιπτώσεις που έχεις περάσει τόσες δυσκολίες και ξαφνικά προστίθετε ακόμη μια ίσως η πιο μικρή απ όλες που κανονικά θα έπρεπε να το περάσεις στο ντούκου. Δυστυχώς όμως δεν είναι έτσι,. Το κάθε τι που έρχετε μαζί με την ασθένεια είτε σαν ακολουθία είτε σαν αποτέλεσμα είτε σαν παρενέργεια χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη δύναμη για να τοποθετηθεί εκεί που πρέπει και να προχωρήσουμε μπροστά.
Είμαι σίγουρος ότι μόλις περάσει το αρχικό σοκ θα δείξεις για μια ακόμη φορά ότι δεν είσαι εύκολος αντίπαλος. Θα δείξεις ότι όπου υπάρχει ψυχή και θέληση όλα τα εμπόδια αντιμετωπίζονται. Το οφείλεις στους ανθρώπους που είναι δίπλα σου σε στηρίζουν σε αγαπούν , σε όλους εμάς που προσευχόμαστε για σένα παρόλο που δεν σε γνωρίζουμε και πάνω απο όλα στα παιδιά σου και στη Σοφία. Μην φοβάσαι να κλαις. Το κλάμα καθαρίζει και ελαφραίνει την ψυχή. Να έχεις πίστη στο θεό και να μην απογοητεύεσαι. Είμαστε όλοι δίπλα σου.
George εχεις απολυτο δικιο σε ολα και σε ευχαριστω που μου τα θυμησες για αλλη μια φορα. ηδη ειμαι πολυ καλυτερα και ετοιμη και παλι να αντιμετωπισω καθε αλλη δυσκολια. Οσο με το κλαμα εχεις απολυτο δικιο, εκλαψα και εφυγαν ολα απο μεσα μου. ελπιζω ολοι να ειμαστε καλα και να συνεχιζουμε να στηριζουμε ο ενας τον αλλον οπως εμεις ξερουμε και καταλαβενομαστε. Φιλακια και καλη εβδομαδα σε ολους.
Επεμβαίνω στην κουβέντα σας μόνο για να θυμίσω σε όλους οτι για κάποια πράγματα, είναι αναγκαίο να εμπιστευτούμε άλλους με τους φόβους μας, τις ελπίδες μας, το κλάμα μας – και οτι στην Μέριμνα και στην Αντικαρκινική υπάρχουν άνθρωποι έτοιμοι να ακούσουν…
Είναι πολυ απλό, και συχνά ξεχνάμε πόσο αναγκαίο είναι…
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΕΙΜΑΙ ΣΤΗ ΠΑΤΡΑ ΕΔΩ ΚΑΙ 4 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΠΙΘΑΝΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΛΕΜΦΩΜΑ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ ΚΑΝΑΜΕ ΜΕ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΥΣΗ ΣΤΕΡΕΟΤΑΚΤΙΚΗ ΒΙΟΨΙΑ ΛΟΓΩ ΚΟΝΤΡΑΣ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ .ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΞΟΝΙΚΕΣ ΣΤΟ ΘΩΡΑΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΛΙΑ ΕΔΕΙΞΑΝ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΔΥΟ ΠΑΡΑΚΕΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟ ΙΔΙΟ.ΤΟ ΑΣΧΗΜΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΛΑΘΟΣ ΒΡΕΘΗΚΑΜΕ ΣΤΗ ΠΑΤΡΑ..ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΝΑ ΕΡΘΩ ΑΘΗΝΑ Η ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΩ ΠΑΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ..???
ΕΠΙΣΗΣ ΕΧΩ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΜΕΧΡΙ 15000 ΕΥΡΩ ΜΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΤΕ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟ ΙΑΣΟ Η ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ.ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΛΕΜΦΩΜΑ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.
Alex,
Γιατί να μην περιμένουμε να είμαστε σίγουροι πριν κάνουμε τέτοιες συζητήσεις? Η πιθανότητα δεν ισοδυναμεί με ΄βεβαιότητα έτσι δεν είναι?
Σε κάθε περίπτωση όμως, αν όντως έχεις τη συγκεκριμένη ασθένεια πρέπει να ψάξεις τι είναι το καλύτερο για την περίπτωσή σου.
Όπως θα σου γράψουν και οι υπόλοιποι φίλοι, δεν υπάρχουν συνταγές.
Η Αθήνα έχει το πλεονέκτημα της επιλογής: πολλά νοσοκομεία και πάρα πολλοί γιατροί, για μερικούς οι καλύτεροι.
Τα δημόσια νοσοκομεία κάνουν εξίσου καλή δουλειά με τα ιδιωτικά, αυτό που διαφέρει είναι σίγουρα οι «ξενοδοχειακές» υπηρεσίες που παρέχουν τα ιδιωτικά.
Εγώ το μόνο που μπορώ να πώ για αυτό είναι ότι όταν αρρώστησε ο μπαμπάς μου ψάξαμε αρκετά και μας πρότειναν δύο γιατρούς έναν σε δημόσιο και έναν σε ιδιωτικό. Επιλέξαμε τελικά το ιδιωτικό γιατί ο γιατρός συγκέντρωνε τις καλύτερες «κριτικές» και θεωρείται κορυφή για την Ελλάδα. Πράγματι, όσες φορές μπαίνουμε για χημειοθεραπεία μιλάμε με άτομα από όλη την Ελλάδα που έρχονται αυθημερόν, κάνουν τη θεραπεία και φεύγουν. Οι θεραπείες στο εν λόγω θεραπευτήριο κοστίζουν γύρω στα 200 ευρώ τη φορά, για την περίπτωση του μπαμπά μου βέβαια.
Αν επιβεβαιωθεί η πρόβλεψη των γιατρών σου, εγώ θα έλεγα να το ψάξεις όσο μπορείς περισσότερο.
Εύχομαι ολόψυχα να είναι κάτι άλλο, Alex.
Αν χρειαστείς κάτι και έχουμε τη δυνατότητα να βοηθήσουμε, μη διστάσεις να μας το γράψεις!
Παιδιά σας φιλώ όλους πολύ!
Alex,έλα Αθήνα ασυζητί !!!!! Η επαρχία νοσεί σε τέτοιες ασθένειες και να φέρεις μαζί σου τα πλακάκια της βιοψίας για να επαναλάβεις τις εξετάσεις .Στην Πάτρα πήγες σε αιματολόγο ή σε ογκολόγο?
Alex, Αθηνα αμεσως. Σε δημοσιο.
καλημερα στην παρεα .κουραγιο και δυναμη για ολους.σοφια πως εισαι.
Αναστασια ειμαι πολυ καλυτερα. Ο μπαμπας σου πως ειναι; Η νεφροστομια του; Τον καταλαβενω απολυτα τα εχω περασει ειναι δυσκολο και ειδικα το καλοκαιρι. Αlex και εγω πιστευω οτι πρεπει να ερθεις στην Αθηνα. Φιλακια και στους υπολοιπους της παρεας μας.
ευχαριστω πολυ… μαλλον ανεβαινω πανω στο ιασο γενεραλ. μου ειπαν οτι ειναι αντιμετωπισιμο το προβλημα αναλογα τη περιπτωση.το κοστος ειναι 15 000 ευρω για 8 επισκεψεις.η διαγνωση προφορικα ειναι λεμφωμα κεντρ.νευρικου συστηματος.θα το παλεψουμε…ευχαριστω πολυ για τη συμπαρασταση.. ευχομαι σε ολους καλη δυναμη….
καλημερα σε ολους.σοφια μου η νεφροστομια του εχει πρηστει και βγαζει απο ενα σημειο υγρο.ο γιατρος ειπε οτι ειναι απο την ζεστη και τα κιλα.σημερα κανουμε εισαγωγη στο νοσοκομειο και την δευτερα η την τριτη κανουμε εγχειρηση.φοβαμαι πολυ γιατι ο γιατρος δεν ειναι και πολυ αισιοδοξος.alex ευχομαι ολα να πανε καλα.θα περιμενουμε νεα σου.λενα βυκη strong maryland τι κανετε.vivian πως εισαι.ΝΙΩΘΩ τι κανεις πως ειναι ο συζηγοσ.αρκουδε θελω να σε ευχαριστισω για ακομη μια φορα.φιλια
ΚΑΛΟ ΜΟΥ ΦΙΛΟΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ.. ΕΙΧΑ ΛΙΓΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ. ΣΧΕΔΙΑΖΩ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΟΥ . ΛΕΩ ΝΑ ΠΑΩ.ΑΛΟΝΝΗΣΟ. ΣΟΦΑΚΙ ΜΟΥ ΔΕΙΞΕ ΔΥΝΑΤΗ. ΕΓΩ ΠΕΡΝΩ ΘΑΡΡΟΣ ΑΠΟ ΣΕΝΑ………ΦΙΛΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ…….ΖΕΣΤΗ ΠΟΛΥ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ
H VIVIAN ΕΙΜΑΙ
Alex ολα θα πανε καλα και να σκεφτεσαι θετικα. Μην φοβασαι να ρωτας τους γιατρους τα παντα για τις αποριες σου και τους προβληματισμους σου. Αναστασια ευχομαι να παει καλα το χειργ και να βγει δυνατοτερος. Vivian ελπιζω να περασεις καλα στην Αλονησο, ολα τα νησια ειναι υπεροχα. Οι αλλοι που χαθηκανε; Αντε παιδια να μαθουμε κανενα νεο σας.
Καλησπέρα σε όλους! Alex εύχομαι να πάνε όλα καλά και να γυρίσεις σύντομα στο σπίτι σου! Αναστασία μου καλή επιτυχία για το χειρουργείο του μπαμπά σου! Να σκέφτεσαι ότι είστε κοντά στο επόμενο βήμα για το καλύτερο. VIVIAN το μωράκι καλά; Όπου κι αν πας να περάσεις υπέροχα! Σοφία μου χαίρομαι που νιώθεις καλύτερα! Εγώ αύριο θα πάω για τα αποτελέσματα των αιματολογικών του μπαμπά. Aπ’ό,τι ήδη έμαθα η CEA είναι πολύ αυξημένη, αλλά με τη μετάσταση τι να περιμένει κανείς; Το ευοίωνο είναι ότι τις τελευταίες μέρες ο μπαμπάς αισθάνεται καλύτερα, δε πονάει τόσο. Προς το παρόν μου αρκεί αυτό…να τον βλέπω καλά. Σας φιλώ όλους!
Γεια σε όλους…
Ειναι η δευτερη φορα που γραφω (ειχα ξαναγραψει στις 11.06) και είχα καρκίνο του μαστού. Την άλλη εβδομάδα έχω την 4η χημειοθεραπεία και έχω έρθει μια εβδομάδα διακοπές ενδιάμεσα στις χημειοθεραπείες. Ο γιατρός μου μου είπε να ζω την ζωή μου σαν να μην έχει συμβεί τίποτα κι αυτό κάνω.
Θέλω να ευχηθώ σε όσους γράφουν εδώ είτε για τον εαυτό τους είτε για δικά τους πρόσωπα … ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΠΑΙΔΙΑ … ΜΗ ΜΑΣΑΤΕ … ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΜΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΔΩΣΕΤΕ ΠΟΤΕ … ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ.
Γειά σας παιδιά!
Ελπίζω όλοι όι γράφοντες να είστε καλά!
Κατερίνα, καλή συνέχεια με τις θεραπείες σου, αλλά στο μεταξύ κοίτα να ευχαριστηθείς τις διακοπές σου και κάνε ένα μπανάκι και για εμάς τους κλεισμένους στα γραφεία με τα κλιματιστικά!
Πολλά φιλιά!
Γειά σας παιδιά. Τα έμαθα τα ωραία. Ο δείκτης που έλεγα και πιο πάνω, 380(!) με φυσιολογική τιμή έως 3 για μη καπνίζοντες. Η νόσος επεκτείνεται….κι εμείς συνεχίζουμε να ελπίζουμε(;) Αναρωτιέμαι…
γεια σας .αυριο το πρωι στης 8 ο πατερας μου μπενει στο χειρουργειο για την ολικη κυστεκτομη.ειμαι δυαλιμενη.δεν νιωθω τιποτα μεσα μου εκτος απο μια τεραστια αγωνια για το αν θα το αντεξει.κυριευτικα απο πανικο και τα καταθλιπτικα που μου εδωσε ο γιατρος δεν βοηθανε.περιμενα ο συζηγος να με στηριξει αυτες τις μερες αλλα δυστηχως αντιμετοπιζω την αδιαφορια του ως εχει.το μονο που λεω αυτο τις μερες ειναι ‘πρεπει να αντεξει για να αντεξω και εγω.αν τον χασω θα χαθουν τα πντα για μενα.δεν εχει νοημα να ζω σε εναν κοσμο που δεν θα υπαρχει ο πατερας μου.συγνωμη παιδια .ηθελα να πω αυτα που νιωθω και ειστε οι μονοι που το καταλαβενουν.ευχομαι ολοι να εισται καλα και να συνεχιζεται με δυναμη.φιλια σε ολους.αρκουδε για ακομα μια φορα σ ε υ χ α ρ ι σ τ ω .θα σας πω αυριο τα νεα.
αχ βρε αναστασια μου και εγω το ιδιο αισθανομαι οτι αμα παθει κατι ο μπαμπας μου θα χαθω καθοτι του εχω μια τρελη αγαπη περα απο καθε οριο κουραγιο αναστασια μου μπορει να πανε ολα καλα τοσα θετικα ακουμε!!
βικυ τι να πω αστα να πανε με αυτες της παλιοεξετασεις που μας κοβουν της ελπιδες ευχομαι να της διαψευσουμε αυτες της αρνητικες προγνωσεις μεσα απο την καρδια μου το ευχομαι
λενακι μου εισαι καλα;; εχω καιρο να δω νεα σου
αναστασια μου και εγω πιστευω οτι καμια φορα φορτωνω πολυ τον αντρα μου και οτι θα ηθελε να με βλεπει περισσοτερο χαρουμενη και ολο ζωη οπως παλιοτερα
αλλα δεν ειναι εφεικτο
εξαλου ειπαμε να ειμαστε μαζι και στα καλα μα και στα ασχημα !!!
το θετικο ειναι οτι ειναι και ο ιδιος πολυ δεμενος με τον μπαμπα μου και δεν κανει τιποτα απο καθικον απλα!!
αλλα κακα τα ψεμματα οπως ποναει το παιδι για τον γονιο δεν ποναει ο αλλος αυτο το λεω με ολη την καλη προθεση που εχω δεν ειναι εφικτο να ποναμε το ιδιο και εγω θα ημουνα χαλια αν παθενε κατι καποιος απο τους γονεις του
αλλα δεν θα αγγιζα οπως τωρα το ανωτατο οριο του πονου της θλιψης και της απογνωσης
Καλημέρα παιδιά!
Πολύ θλίψη έπεσε στο blog και δυστυχώς περιλαμβάνω και τον εαυτό μου!
Ο μπαμπάς μου περνά δύσκολα λόγω των παρενεργειών από τις χμθ. Δύο μέρες είναι στο κρεβάτι και με τα χίλια ζόρια τον σηκώνουμε να βάλει κάτι στο στόμα του!
Δυστυχώς…. Αλλά τι να κάνουμε. Είπαμε έχουμε αγώνα.
Αναστασία κράτα γερά! Κανένας άντρας (φίλος, γκόμενος κ.λ.π) δε θα πονέσει το δικό σου τον πατέρα. Ο πόνος είναι δικός σου και μόνο δικός σου! Προσπάθησε να ηρεμήσεις γιατί αν πάθεις εσύ κάτι τι θα γίνει μετά?
Maryland, καλή μου! Εσύ δεν έχεις και παιδάκια? Πάνω από όλα αυτά! Γιατί τη χρειάζονται τη μανούλα τους!
Βίκυ μου, κάνε κουράγιο και προχώρα! Δεν έχουμε άλλη επιλογή!
Επιστρέφω στις αγωγές μου!
Πολλά φιλιά σε όλους σας!
Πριν 3 μήνες ο πατέρας μου ήταν βράχος αν και ηλικίας 70 ετών πρώην αθλητής κτλ.
Παρουσίασε μια βραχνάδα την απέδωσε σε κρύωμα μετά από 20 μέρες αποφάσισε να Πάι σε ένα ορλ. Και αυτός τον παρέπεμψε στο νοσοκομείο οπού εισήχθη και μετά από 5 μέρες νοσηλείας τον παρέπεμψαν στο AHEPA όπου μετά από 5 μέρες νοσηλεία τον δώσαμε εξιτήριο και λόγο απεργιών στάσεων εργασία κτλ τα αποτελέσματα βγήκαν μετά το πέρας 45 ήμερων περίπου με διάγνωση Hodgkin
Νοσηλευτικέ πριν 10 μέρες για 3 μέρες στο AHEPA του δώσαμε εξιτήριο και 2 κουτιά φάρμακα και του κλείσαμε πάλι στις 15 του μίνα
Εγώ έχω μπερδευτεί
1 είναι σοβαρή νόσος
2 να ψάξω για νοσοκομείο πιο σοβαρό
3 μήπως δε κατάλαβα κάτι
Φίλε Κώστα , και εγώ πάσχω από τη νόσο αυτή όπως το λέει και το ψευδώνυμό μου άλλωστε! Είναι νεοπλασματική νόσος αλλά αντιμετωπίσιμη.Προφανώς ο πατέρας σου έκανε χημειοθεραπεία όταν εισήχθη για δεύτερη φορά και τα χάπια που σας έδωσαν είναι για συντήρηση μέχρι την επόμενη χμθ.Προφανώς μένεις Θεσ/νίκη αφού λες για ΑΧΕΠΑ.Αν ναι καλύτερα να πάρεις το φάκελο και να πας Θεαγένειο στην αιματολογική κλινική.Εκεί τα περιστατικά είναι περισσότερα και οι γιατροί πιο εξειδικευμένοι.Επίσης γνώμη μου είναι να κάνει μια εξέταση που λέγεται Ρet scan η οποία μοιάζει με αξονική αλλά είναι πιο λεπτομερής , δείχνει το στάδιο της νόσου καλύτερα και απόφασίζεται η πιο κατάλληλη θεραπεία.Η εξέταση γίνεται μόνο Αθήνα, Ευαγγελισμό (δημόσιο )και Υγεία (ιδιωτικό) .Ψάξτο γιατί απ’ ότι κατάλαβα οι γιατροί δε σε ενημέρωσαν ιδιαίτερα. Εύχομαι να πάνε όλα καλά , και μη διστάσεις να ρωτήσεις οτιδήποτε.
Ευχαριστώ για την άμεση απάντηση στο μήνυμα μου μένω, Κατερίνη και αυτή την περίοδο δεν έχω χρόνο, λόγο δουλείας ούτε την 19 μηνών κόρη μου να δω και ο πατέρας μου έχει παραδοθεί τελείως έχοντας την εντύπωση πώς τελείωσε ο πόλεμος και το να δόση μια μάχη ακόμα είναι περιττό
Το να πάμε Αθήνα μάλλον θα είναι μια καλή κίνηση το θέμα είναι να των πείσουμε
Ps. Ερώτηση πόσο άσχημη είναι αυτή η νόσος
Πόσα στάδια έχει και πιο το προσδόκιμο
Το e-mail seitarid@otenet.gr
HODGKIN CAT EIMAI H VIVIAN ΠΕΣ ΜΟΥ ΣΕ ΠΑΡΑKΑΛΩ Η ΝΟΣΟΣ HODGKIN ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΦΑΓΟΥΡΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ?
ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΛΛΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ