Μόνο εγώ ξαφνιάζομαι;

Ποιο είναι το πολυτιμότερο υγρό στη Γη; Εάν θεωρείτε ότι είναι το πετρέλαιο, κάνετε λάθος. Είναι το νερό. Ακόμα κι αν περισσότερο από το 70% της γήινης επιφάνειας καλύπτεται από το H20, πολλές περιοχές του πλανήτη πάσχουν από συνεχή έλλειψη πόσιμου νερού.

Το LifeStraw αναμένεται να αλλάξει την κατάσταση. Πρόκειται για συσκευή μικρών διαστάσεων που κατασκευάζεται από την ελβετική Vestergaard Frandsen S.A., η οποία αξιοποιεί μια -κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας- ρητίνη που σκοτώνει τα βακτηρίδια με το που έρχεται σε επαφή μαζί τους. Τα φίλτρα της συσκευής αφαιρούν βακτηρίδια όπως της σαλμονέλας και του σταφυλόκοκκου από τα νερά των ποταμών και των λιμνών. Είναι μια συσκευή πολλών χρήσεων, η οποία, στην εκτιμώμενη τιμή των 3-4 δολαρίων είναι ιδιαίτερα προσιτή και έχει τη δυνατότητα όχι μόνο να περιορίσει τις ασθένειες, αλλά και να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο και την υγιεινή σε πολλές από τις φτωχότερες χώρες του πλανήτη.

Από το in2life.gr.

Μόνο εγώ έχω πάθει σοκ;

Κάνει 3-4 δολλάρια και δεν έχει γίνει χαμός; Αντιλαμβανόμαστε πόσοι άνθρωποι θα γλυτώσουν με αυτήν την πολύτιμη εφεύρεση;

Κανάλια, εφημερίδες, ραδιόφωνα- που είναι όλοι αυτοί;

Σπαταλήσαν τις δυνάμεις τους στα …internetoσκάνδαλα και στην Eurovision;

Τα blog θα σας μαθαίνουν τον κόσμο, σας το λέω.

Το επίσημο (και πολύ ενδιαφέρον) site, θα το βρείτε εδώ ….

Άνοιξε και τον περιμέναμε – αλλά δεν μας λέει που. Πρόταση: τώρα με την eurovision που έρχεται, μετά τα μεθεόρτια, δεν πάμε να τσακίσουμε κανένα δίπιττο; Πρόταση νουμερο δύο: μήπως το μαγαζί να λέγεται «Το bloggerάδικο«;

Υ.Γ. Ρε φιλαράκι George, σήμερα ξεκίνησα την δίαιτα, γιατί μου τα κάνεις αυτά; Τίποτις λάιτ, δεν έχεις;

Έκανα δυο-τρεις πρωταπριλιάτικες φάρσες, εντέχνως τυχαίες, και γέλασα πολύ – και τα θύματα, γιατί ήταν (πιστεύω) όλες καλοπροαίρετες και πετυχημένες.

Εδώ θα βρείτε ξένο site που μάζεψε τις πρωταπριλιάτικες φάρσες απο άλλα site (γνωστά και μη) για το 2006.

Πείτε μου αν ξέρετε κάτι ανάλογο – τι γράψανε οι εφημερίδες;

Το μόνο που βρήκα ήταν οτι Τα Νέα και άλλη μία εφημερίδα έγραψαν για την συμφιλίωση Μητσοτάκη-Σαμαρά (εκτός και αν δεν είναι πρωταπριλιάτικο…) 🙂

Πάντως, με αυτό που γέλασα πολύ ήταν η είδηση (της χρονιάς, πιθανώς):

Η WordPress και η TextPattern ενώνονται, για να φτιάξουν την …WordPattern!

Είναι απίστευτη η εντύπωση που έγινε απο αυτό το αστειάκι (μέχρι και αρνητικά σχόλια διάβασα…)
….

Μόλις πήρα χαμπάρι οτι τόσα χρόνια bloggerας, δεν σας έχω κεράσει φάρσα.

Ετοιμαστείτε. Απο του χρόνου αυτό θα αλλάξει! 🙂

έχουμε και λέμε.

Τριανταοχτάχρονος δίνει αίμα για έναν φίλο του (αν δεν κάνω λάθος) ο οποίος το χρειάζεται.

Δύο-τρία βράδυα πιο πριν, είχε ξεδώσει, για λόγους που τον αφορούν, σε εκδιδόμενες γυναίκες¹. Οι κοπέλες έχουν τον ιο του AIDS, αλλά αν και ο τύπος, κατά δήλωσή του, κρατάει κάποιες στοιχειώδεις προφυλάξεις, τον κολλάει².

Το αίμα ανεξέσταστο, για χίλιους δύο λόγους που με αφήνουν παγερά αδιάφορο, μεταγγίζεται σε δύο άτομα: μία 17χρονη, και έναν 76χρονο. Τα άτομα, αφού τους έγινε η μετάγγιση, εντοπίζονται να έχουν τον ιο.

Αλλα το υπέροχο κράτος μας, τα διορθώνει όλα: αφήνει τους γιατρούς και το προσωπικό που δεν ελέγξανε το αίμα, αλλά ασκεί ποινική δίωξη στον… αιμοδότη!

Εγώ τώρα που είμαι μέρος της κοινωνίας, ρωτάω:

Αποδίδεται δικαιοσύνη;

Δηλαδή ρε αδελφέ, καλύφθηκα;

Ο χριστιανός, αν το ήξερε, μαλάκας είναι; δεν θα έδινε αίμα. Παει αυτό, το λέει και ο εισαγγελέας:

Σύμφωνα με την εκτίμηση του Εισαγγελέα, ο συγκεκριμένος αιμοδότης, τα στοιχεία του οποίου παραμένουν απόρρητα, δεν είχε δόλο για να μεταδώσει με την αιμοδοσία τον ιό IHV σε άλλους συνανθρώπους τους, έπρεπε όμως να απόσχει από την αιμοδοσία τη συγκεκριμένη ημέρα, αφού πριν δώσει αίμα ενημερώθηκε και υπέγραψε το σχετικό «δελτίο αιμοδότη-ιατρικό ιστορικό-οδηγίες αιμοδοσίας».

Ναι ρε φίλε, έπρεπε να απόσχει, δεν διαφωνεί κανείς. Αλλά, δεν πήγε για την διμηνιαία αιμοδοσία ο χριστιανός, να δώσει αίμα κατ’ανάγκη πήγε. Δηλαδή, ο φίλος του χρειαζόταν αίμα, και αυτός δεν το είχε προγραμματίσει να μην πάει να πηδηχθεί δυο μέρες πριν. «Τάδε χρειάζομαι αίμα» του είπανε, πήγε.

Απο την άλλη, σου λέει ο τύπος, το ελέγχουνε το αίμα, αμα γίνει καμιά στραβή, θα το μαζεψουνε.

Αμ δε. Είτε γιατί βαριούνται (δεν το πιστεύω) είτε γιατι κοστίζει, είτε γιατί είχε μπάλα, το αίμα πήγε χωρίς κανέναν έλεγχο στους ασθενείς.

Και ο τύπος, κατά πάσα πιθανότητα, κόλλησε και την γυναίκα του στο μεταξύ.

Ποιός είναι ο ένοχος; Γιατί στο σκαμνί δεν κάθονται υπουργοί και διευθυντές, υπεύθυνοι και προσωπικό;

Μήπως είναι ο ποιο εύκολος στόχος; άλλοι δεν είναι υπεύθυνοι για αυτό το συμβάν;

Από την έρευνα ουδεμία ευθύνη προέκυψε σε βάρος των αρμοδίων ιατρών του Κέντρου Αιμοδοσίας του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, οι οποίοι, σύμφωνα τον Εισαγγελέα, ενήργησαν στο πλαίσιο της συνήθους διαδικασίας και με βάση την υλικοτεχνική υποδομή που διέθεταν.

Ουδεμία ευθύνη. Μάλιστα.

Ευθύνη για τρεις φόνους. Ετσι λέω εγώ.

Εγώ ξαναρωτάω: καλύφθηκα; σαν κοινωνία, είμαι πλέον σίγουρος οτι το επόμενο αίμα δεν είναι μολυσμένο;

Αποδίδεται δικαιοσύνη αν στείλω φυλακή τον 38χρονο;

Κάθε διαφωνία δεκτή.

1. Δεν είναι αυτές οι πουτάνες σε αυτήν την θλιβερή ιστορία [↩]
2. Σημαντικό σχόλιο: Η Μαρία Κ. πιστεύει οτι ο ιος δεν μεταδίδεται απο γυναίκα σε άντρα. Θα πούμε περισσότερα για αυτό μια άλλη φορά – προς το παρόν το αναφέρω απλώς (αν και στην υπόθεσή μας δεν έχει καμία σημασία). [↩]

Αυτή η εποχή, έχει κυρίως χαμένους.

Κάποτε, έχω την αίσθηση ότι όλοι ήταν ικανοποιημένοι αν, κοιτώντας την ζωή τους, έβλεπαν μία οικογένεια, ένα δικό τους σπίτι, ένα αυτοκίνητο.

Ίσως και μία έχρωμη τηλεόραση.

Σήμερα, μοιάζει όλοι να θέλουν να γίνουν κροίσοι. Αυτοκίνητα, σπίτια, κινητά με hands free, ρολόγια και τσάντες αξίας, τίποτα να μας ξεχωρίζει απο τους πλούσιους. Όλοι μία κάστα, και δεν μπορεί, κάποιους πρέπει να εκνευρίζει σοβαρά αυτή η τακτική.

Εμείς και οι πλούσιοι ίδιοι; αστειεύεστε;

Στην πραγματικότητα ο τρόπος για να αποκτήσεις το αγαθό άλλαξε – ήρθε πιο κοντά. Οι φημισμένες τσάντες longchamp (περί τα 600 ευρώ η μία) πουλιούνται κάτω απο το βλέμμα μας – κυρίως σε πελάτες που έχουν να πληρώσουν μία περιουσία.

Όσοι δεν έχουν, χρεώνονται. Σε πιστωτικές, σε δάνεια, στην ζωή.

Όσοι δεν μπορούν, ή είναι ήδη χρεωμένοι, αγοράζουν φθηνά αντίγραφα απο τους μαύρους.

Η πιθανότητα να μην την επιθυμήσουν, μοιάζει να μην είναι επιλογή.

Σε τι διαφέρουμε απο τους πλούσιους; Σε απολύτως τίποτα. Μοιάζουμε το ίδιο, οδηγούμε τα ίδια αυτοκίνητα, ντυνόμαστε το ίδιο (τουλάχιστον στις καθημερινές μας διαδρομές).

Και μήπως, μεταξύ μας, είναι αυτοί πλούσιοι;

Με τον ίδιο τρόπο που τα «αποκτήσαμε» εμείς, με τον ίδιο τα αποκτήσανε αυτοί. Μεγάλες επιχειρήσεις, με τρελούς τζίρους είναι σοβαρά υπερχρεωμένες σε επαγγελματικά δάνεια και υπερτιμημένες μετοχές.

Εταιρείες δημιουργούν εταιρείες (που δημιουργούν εταιρείες) για να καλύπτουν με ύποπτες και σκοτεινές διαδρομές κρυφά τιμολόγια.

Όλα δανεικά, όλα ξένα.

Κοιτάζω το κινητό μου. Εκατό χιλιάδες δραχμές έκανε. Κάποτε θα ντρεπόμουν να δώσω τόσα λεφτά.

Τώρα μεγάλωσα.

Οι ίδιοι άνθρωποι που «μεγαλώσαμε» και αποκτήσαμε ευθύνες, αδυνατούμε να απεργήσουμε.

Δεν μας παιρνάει απο το μυαλό να κατεβούμε στους δρόμους, να τσακωθούμε με την εξουσία, να πούμε στο αφεντικό μας «αντε γαμήσου». Απο την στιγμή που θα μας κοροιδέψουνε, μέχρι την στιγμή που θα το ξεχάσουμε ούτε ένα μάτι δεν προλαβαίνει να ανοιγοκλείσει.

Όλα υπολογισμένα, τα αγαθά μας (που δεν είναι δικά μας, δανεικά απο την τράπεζα είναι) μας κρατούν σαν αλυσίδες όταν πάμε να σηκωθούμε.

Νιώθουμε ελεύθεροι γιατί πάμε για «σκι στον Παρνασσό» ή «διακοπές στην Μύκονο» αλλά αγνοούμε πλήρως την πραγματική ελευθερία του να μην έχεις ρεύμα για δέκα μέρες.

Δεν ανησυχώ για μας – προσαρμοζόμαστε δύσκολα.

Για τα παιδιά μας ανησυχώ: αν είμαστε εμείς το πρότυπό τους, ή που θα μας πάρουν χαμπάρι και θα αντιδράσουν, ή που θα ομαλοποιηθούν με το σύστημα.

Ποιός θα τολμήσει να τους πει την αλήθεια;

Είχα γράψει παλιότερα για την Κιβωτό.

Σήμερα, όλη μέρα, στην κρατική τηλεόραση (ΕΤ1, ΝΕΤ, ΕΤ3) και το ραδιόφωνο γίνεται Μαραθώνιος για να συγκεντρωθούν χρήματα.

Σας θυμίζω ότι ο σκοπός είναι σωστός, και οτι επιχορήγηση απο κράτος ή εκκλησία δεν υπάρχει.

Παραθέτω λογαριασμούς:

ΕΘΝΙΚΗ Τράπεζα : 180/47 0417-79
IBAN : GR97 0110 1800 0000 1804 7041 779)
ΕΜΠΟΡΙΚΗ Τράπεζα : 85438522
Alpha Bank : 115 00 20 02 019 118
Eurobank: 0026.0003.08.0200575515
Αγροτική Τράπεζα : 017 04 00 55 72 18
Τράπεζα Πειραιώς : 5011-026757-274

Και ευκολία:

Δηλώστε τις προσφορές σας στο τηλεφωνικό κέντρο : 210-95 56 400

Στείλτε SMS
Γράψτε Κ και στείλτε το στο 1818 (1 €/sms).

Τα ‘χουμε ξαναπει: ένα ευρώ είναι αρκετό.

Γιατί αν λυπηθήκαμε για τα παιδάκια του Τσουνάμι, και τούτα εδώ, παιδάκια είναι.

Αντε, μπας και μαζευτεί τίποτα, και κάποιος απο μας κοιμηθεί κάτω απο μία στέγη αύριο – έτσι, για αλλαγή.

Τις τελευταίες μέρες στο δίκτυο κυκλοφορεί μία επικίνδυνη πλάκα.

Το αρθρο του in.gr είναι σαφές: «Ιός μεταμφιέζεται σε πρόγραμμα αποστολής SMS από την Cosmote» και παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα, για να αντιληφθείτε περι τίνος πρόκειται:

Η Cosmote προειδοποεί το κοινό για μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, με δήθεν αποστολέα την εταιρεία, που ζητούν από τους παραλήπτες να κατεβάσουν ένα κακόβουλο λογισμικό, μεταμφιεσμένο σε πρόγραμμα που στέλνει μηνύματα SMS από τον υπολογιστή.

Η αποκλειστικότητα του αρκούδου; Βρήκα την σελίδα.

Σας θυμίζω να μην κάνετε κλικ. Πρόκειται για ψεύτικη σελίδα, που δεν έχει να κάνει ούτε με Cosmote, ούτε με SMS – παρα μόνο με ένα πρόγραμμα ιο.

Μου ήρθε με email, απο spammer ¹ και είναι ε-ξαι-ρε-τι-κά καλοφτιαγμένη. Θυμάστε την «πλάκα» της Alpha Bank που γελάγαμε; Ε, τούτη εδώ δεν θα μας κάνει να γελάσουμε καθόλου:

Προχθές, φίλος προγραμματιστής μου την έδειχνε ως αληθινή. Και το παιδί είναι μέσα στα πράγματα, και τα Internetικά, και τα computerικά.

Ξαναθυμίζω – μην δοκιμάσετε να κατεβάσετε τίποτα, λέει ψέματα, είναι ιος. Το ‘πα; Το ΄πα. Τραβάτε τώρα να την δείτε…

Mirror1 mirror2 mirror3

Screenshot:

1. Ορίστε τα παιδιά, και εγώ πάλευα να τα δίωξω… [↩]

Δεν είχα σκοπό να κάνω post βραδιάτικα καθώς δεν το συνηθίζω, αλλά διάβασα τούτο δώ και έμεινα άφωνος!

Αφορά συνέντευξη στο ρ/σ Flash του υπευθύνου του τμήματος αιμοδοσίας του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης – εκεί που συνέβησαν τα περιστατικά μόλυνσης ασθενών με AIDS. Το όνομά του είναι Παπαγιάννης, και καλά θα κάνουμε να τον θυμόμαστε καλά στο μέλλον, καθώς ο κρατικός μηχανισμός συχνά ανακυκλώνει τέτοιες «φιγούρες».

Δεν παραθέτω απόσπασμα απο την εξαιρετική περιγραφή στο blog Οσα παίρνει ο ANemos: μπείτε να το διαβάσετε.

Είναι ανατριχιαστικά απολαυστικό.

Και το δεύτερο vote ειχε την κινησούλα του:

Πόσα blog επισκέπτεστε κάθε μέρα;

Πέντε με δέκα: 26% (14)
Πάνω απο δέκα, όσα περισσότερα μπορώ: 26% (14)
Ένα ή δύο: 25% (13)
Τρία με πέντε: 23% (12)

Μοιρασμένες οι απαντήσεις, αλλά παρόλα αυτά με ξάφνιασαν τα άκρα:

25% βλέπουν μόνο ένα με δύο blog,
26% πάνω απο δέκα.

Δηλαδή οι μισοί σχεδόν εκ των συμμετεχόντων είναι καλά ενημερωμένοι απο διάφορα blog, ενώ (μάλλον) τούτο δω το καλύβι είναι απο τις ελάχιστες πηγές ενημέρωσης για τους υπόλοιπους.

Καλό μου ακούγεται.

*

Η επόμενη ερώτηση μου άρεσε γιατί είναι λίγο απρόσμενη:

Αν αύριο το πρωϊ χαλάγανε όλα τα blog του κόσμου (μαζί και το δικό σας), τι θα κάνατε;

Αναρωτιέμαι δηλαδή πως (και αν) το blog έχει γίνει συνήθεια τέτοια, που θα αναζητούσατε άλλους τρόπους έκφρασης (μαζικούς, όπως η εφημερίδα, ή μοναχικούς όπως οι αφίσες και τα …χαρτάκια), ή απλώς θα ακολουθούσατε τα παλιά, δοκιμασμένα συστήματα για να λέτε τα νέα σας (καφές και τηλέφωνο).

Ακόμα και τα δύο τελευταία έχουν την διαφορά τους, καθώς ο καφές προϋποθέτει προσωπική επαφή, το τηλέφωνο είναι πιο «κοκκούνινγκ» στυλ.

Για τους επισκέπτες που δεν έχουν blog ¹, ας ψηφίσουν πως θα προτιμούσαν να εκφραστούν αν δεν υπήρχε καν το blog ως εργαλείο.

Αυτά, και καλό voting 🙂

1. αν και σήμερα όοοοολοι έχουν απο ένα blog – καλά, εκτός απο την ξ 🙂 [↩]

Δέχομαι, τις τελευταίες 3 ημέρες περίπου ένα spam comment το δεκάλεπτο. Χρειάζεται να τα σβήνω, πάντα με τον φόβο οτι θα σβήσω κανένα δικό σας (αυθεντικό, απο τους χρήστες που αγαπάω – σλούρπ!) μήνυμα.

Αυτό, δεν μπορεί να περάσει έτσι. 🙂

Έτσι, προσέθεσα ένα ακόμα πεδίο για κάθε μήνυμα που στέλνετε. Θα σας ζητάω να βάλετε έναν αριθμό. Το blogger ζητούσε γράμματα – και μάλιστα ξένα και δυσκολοδιάβαστα – εγώ το μόνο που ζητάω είναι ένα αριθμούλι, τόσο δα.

Σπάσιμο, το ξέρω, αλλά ακόμα χειρότερο είναι οι spammers.

Spammers – Arkoudos 1-2

Νόμος της μηχανικής επισκευής:
Αφότου τα χέρια σας καλύφθηκαν με γράσο, θα έχετε φαγούρα στη μύτη ή θα πρέπει να κατουρήσετε.

Νόμος του εργαστηρίου:
Οποιοδήποτε εργαλείο, όταν πέφτει, θα κυλήσει στη λιγότερο προσιτή γωνία.

Νόμος της πιθανότητας:
Η πιθανότητα να σας προσέξουν είναι ευθέως ανάλογη προς την ηλιθιότητα της πράξης σας.

Νόμος του τηλεφώνου:
Εάν σχηματίζετε έναν λανθασμένο αριθμό, δεν ακούτε ποτέ σήμα κατειλημμένου

Νόμος του άλλοθι:
Εάν λέτε στον προϊστάμενο ότι αργήσατε στη δουλειά επειδή σας έσκασε το λάστιχο, το επόμενο πρωί σίγουρα θα σας σκάσει το λάστιχο.

Νόμος της ουράς:
Εάν αλλάξετε την ουρά στην οποία βρίσκεστε (ή την λωρίδα κυκλοφορίας), αυτή που ήσαστε μέσα πριν θα αρχίσει να κινείται γρηγορότερα από αυτή που είστε τώρα.

Νόμος του λουτρού:
Όταν το σώμα βυθίζεται πλήρως στο νερό, χτυπάει το τηλέφωνο.

Νόμος στενής επαφής:
Η πιθανότητα να συναντήσετε κάποιον είναι μεγαλύτερη όταν είστε με κάποιον με τον οποίον δεν θέλετε να σας δούν μαζί.

Νόμος του αποτελέσματος:
Όταν προσπαθείτε να αποδείξετε σε κάποιον ότι μια μηχανή δεν λειτουργεί, τότε είναι η στιγμή που θα λειτουργήσει.

Νόμος της βιομηχανικής:
Η ένταση της φαγούρας είναι αντιστρόφως ανάλογη προς την προσιτότητα του σημείου που σας ‘τρώει’.

Νόμος του θεάτρου:
Σε οποιαδήποτε αίθουσα, οι άνθρωποι τα καθίσματα των οποίων είναι τα πιό απομακρυσμένα από το διάδρομο φθάνουν στο τέλος.

Νόμος του καφέ:
Μόλις κάθεστε έχοντας φτιάξει ένα φλυτζάνι καυτού καφέ, ο προϊστάμενός σας θα σας ζητήσει να κάνετε κάτι που θα διαρκέσει έως ότου ο καφές κρυώσει.

Νόμος Murphy των ντουλαπιών:
Εάν υπάρχουν μόνο δύο άνθρωποι σε ένα δωμάτιο ντουλαπιών, θα έχουν τα παρακείμενα ντουλάπια.

Νόμος των κουβερτών/των ταπήτων:
Οι πιθανότητες να προσγειωθεί οτιδήποτε περιέχει σοκολάτα-μαρμελάδα-βούτυρο σε ένα χαλί ή κουβέρτα είναι μεγαλύτερες όσο πιο καινούργιο και ακριβό είναι το χαλί/η κουβέρτα.

Νόμος της αγοράς (1) :
Εάν το παπούτσι σου κάνει, τότε είναι άσχημο.

Νόμος της αγοράς (2):
Μόλις ανακαλύψεις το προϊόν που σου αρέσει πραγματικά, η εταιρία θα σταματήσει να το κατασκευάζει.

Εξαιρετική ετοιμότητα έδειξαν οι ελεγκτές της Νομαρχίας Πειραιά!

[…]Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, τρεις φορές οι ελεγκτές της Νομαρχίας Πειραιά αντίκρισαν

– Κατσαρίδες στο δάπεδο του υπογείου που λειτουργεί ως αποθήκη
– Υγρασία στον τοίχο της σκάλας του καταστήματος προς το υπόγειο.
– Γλυκίσματα και αρτοσκευάσματα τοποθετημένα σε πάγκους και ράφια ακάλυπτα.
– Πολλά άχρηστα αντικείμενα (απλωμένα σεντόνια, λεκάνη με είδη ρουχισμού) στην αποθήκη του καταστήματος.
– Στα ψυγεία κατάψυξης προϊόντων υπήρχαν σε πολλά σημεία ακάλυπτες πίτες που είχαν ενωθεί με τον πάγο του ψυγείου.
– Κάτω από τους πάγκους όπου γινόταν η έκθεση γλυκισμάτων βρέθηκαν ρυπαρά ταψιά με υπολείμματα τροφών.
– Υπήρχε μηχάνημα στιγμιαίας παρασκευής παγωτού άνευ αδείας.
– Ο θερμοθάλαμος με τις πίτες (τυρόπιτες, σπανακόπιτες, πίτσες) ήταν τοποθετημένος εκτός του καταστήματος.[…]

Απο άρθρο του in.gr. Το link της ανακοίνωσης στην Νομαρχία, απο τον αγαπημένο σας αρκουδοδημοσιογράφο.

Απίστευτο. Μετά από τρεις φορές, που αντίκρυσαν κατσαρίδες, βρώμικα ταψιά, σεντόνια… τι σκέφτηκαν να κάνουν;

Μα ναι! να το σφραγίσουν!

Και είναι και είδηση!

Πέρα απο την πλάκα:

– Την δεύτερη φορά, γιατί έδειξαν ανοχή;

– Πόσο καιρό απείχε ο πρώτος (διερευνητικός) απο τον τρίτο (καταδικαστικό) έλεγχο;

– Λειτουργούσε στο μεσοδιάστημα το κατάστημα; Είχαν ειδοποιηθεί οι καταναλωτές;

Τέλος, σε ποιόν θα κάνει μήνυση ο καταναλωτής: στο κατάστημα που είχε αυτά τα χάλια, ή στην Νομαρχία που τα ανέχθηκε επι δύο ελέγχους;