Σήμερα, σε συνέντευξη τύπου που έδωσαν ο Πάνος Καμμένος και ο Παύλος Χαϊκάλης, κατήγγειλαν δημόσια προσπάθεια χρηματισμού του δεύτερου για να ψηφίσει υπέρ του υποψηφίου της κυβέρνησης Σταύρου Δήμα στην προεδρική εκλογή.

Ανέφεραν ότι έχουν ήδη πάει στην δικαιοσύνη, έχουν καταθέσει ήδη από την πρώτη συνάντηση, έχουν καταγεγραμμένα στοιχεία των συναντήσεων αυτών, η εισαγγελία έχει παραλάβει το περιεχόμενό τους, και έχουν κατονομάσει τον μεσάζοντα που υποσχέθηκε τα χρήματα στον Π. Χαϊκάλη.

Ως εδώ η είδηση, απλή, καθαρή, κατανοητή – πάμε στις σκέψεις μου.

~

Από την πρώτη στιγμή, παρέμεινα φειδωλός στο να εκφέρω την σκέψη μου για ποιον εκπροσωπούσε ο μεσάζοντας. Κυρίως επειδή έχω τις επιφυλάξεις μου για το πόσοι άνθρωποι θέλουν την συνέχιση αυτής της κυβερνητικής πολιτικής, και για ποιους σκοπούς:

• Είναι αυτοί που φοβούνται ότι θα χάσουν τις θέσεις τους,
• Είναι αυτοί που ονειρεύονται ότι μέσα στην κρίση θα έχουν περισσότερες ευκαιρίες,
• Είναι αυτοί που πιστεύουν ότι ο κύριος αντίπαλος είναι φαιδρός, και ανησυχούν ειλικρινά,
• Είναι αυτοί που δεν θέλουν να χάσουν την προστασία της κυβέρνησης και φοβούνται μην καταλήξουν αύριο στην φυλακή,
• Είναι αυτοί που δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς, καθώς βρίσκουν την σοβαρότερη εκ των διαθέσιμων επιλογών την παρούσα κυβέρνηση.

Υπάρχουν λόγοι να στηρίξεις δηλαδή αυτήν την κυβέρνηση – και σέβομαι απολύτως μερικούς από αυτούς τους λόγους (σέβομαι, όχι απαραίτητα συμφωνώ). Αλλά επειδή κάποιους άλλους από αυτούς τους λόγους δεν τους σέβομαι, είναι πιθανό, και ούτε καν απαραίτητα με κυβερνητική διαταγή, κάποιοι να πήραν …πρωτοβουλίες, μη χαθεί ο λόγος ύπαρξής τους.

Το κύριο πρόβλημά μου δηλαδή, παραδόξως, δεν βρίσκεται στην απόπειρα δωροδοκίας εν ενεργεία βουλευτή – όσο και αν σου φαίνεται απίστευτο αυτό.

Άσε με να σου εξηγήσω.

~

Μόλις η υπόθεση παίρνει δημοσιότητα, το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας με τον Α. Παπαμιμίκο, γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ βγάζει μία ανακοίνωση.

Ας δούμε πρώτα ποια ανακοίνωση θα ήθελα εγώ από το κυβερνών κόμμα:

Η Νέα Δημοκρατία, με απόλυτη πίστη στους θεσμούς της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας, βλέπει με μεγάλη απογοήτευση την καταγγελία του κ. Χαϊκάλη. Το αν ευσταθεί ή όχι θα το αποφανθούν τα αρμόδια όργανα, εμείς όμως, σε κάθε περίπτωση, καταδικάζουμε απόλυτα κάθε απόπειρα αλλοίωσης της βουλευτικής συνείδησης, στεκόμαστε δίπλα σε όποιον στηρίζει με στοιχεία μία τέτοια καταγγελία από όποιον χώρο και αν ανήκει, και γινόμαστε αρωγοί σε κάθε προσπάθεια να μην πληγωθεί η δημοκρατία στις δύσκολες στιγμές που περνάει ο τόπος.

Πιστεύουμε βαθύτατα ότι ο μόνος τρόπος να μην πάνε χαμένες οι θυσίες του Ελληνικού λαού είναι να μην υποθηκεύσουμε το μέλλον της χώρας με διχαστικές εκλογές αυτήν την στιγμή, αλλά, προφανώς και σε κάθε περίπτωση, αυτό δεν μπορεί να γίνει με τέτοιες πρακτικές, που είναι απολύτως καταδικαστέες.

Αυτή, για μένα θα ήταν μία τίμια δήλωση. Πιστεύουμε ότι πρέπει να προχωρήσουμε με κυβέρνηση τετραετίας, να ολοκληρώσουμε το έργο μας, αλλά επ’ ουδενί με αυτόν τον τρόπο, αυτό θα ήταν ντροπή για την δημοκρατία.

Ας δούμε την ανακοίνωση που έγινε.

«Η Δικαιοσύνη είναι ανάγκη να αποφανθεί άμεσα. Από τη στιγμή που η έρευνά της δεν τεκμηριώνει οτιδήποτε, αποκαλύπτεται πως πρόκειται για μια στημένη προβοκάτσια. Πρέπει να δοθεί ένα τέλος, εδώ και τώρα, σ’ αυτό το άθλιο παιχνίδι με τους θεσμούς και τη χώρα» δήλωσε ο κ. Παπαμιμίκος.

«Την προβοκάτσια αυτή ξεκίνησε πριν τρεις μήνες ο ΣΥΡΙΖΑ και τη συνεχίζουν οι ΑΝΕΛ. ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ προσπαθούν να εκβιάσουν και να τρομοκρατήσουν βουλευτές. Μολύνουν το πολιτικό περιβάλλον επιδιώκοντας ανώμαλες εξελίξεις» πρόσθεσε ο γραμματέας της ΝΔ.

Σύμφωνα με τον Ανδρέα Παπαμιμίκο «το πρόσωπο που σύμφωνα με τις καταγγελίες καταγγέλλεται από τους Ανεξάρτητους Έλληνες υπήρξε στενός συνεργάτης του Π.Καμμένου. Τον συνόδευσε στη συνάντησή του με τον Αλέξη Τσίπρα στις 22.03.2013. Τον συνόδευσε στην επίσκεψή του στην Κύπρο την 01.04.2013. Και είναι βασικός μάρτυρας υπεράσπισής του στην υπόθεση των CDS. Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του».

Είναι στημένη προβοκάτσια, ένα άθλιο παιχνίδι με τους θεσμούς, θέλουν να τρομοκρατήσουν βουλευτές, το ξεκίνησε ο Σύριζα, μολύνουν το πολιτικό περιβάλλον, θέλουν ανώμαλες εξελίξεις, είναι συνεργάτης του Καμμένου ο μεσάζοντας και βασικός υπερασπιστής του. Και για κερασάκι, παντού «φωτογραφίες που φέρεται να προέρχονται από τη ΝΔ» με τον μεσάζοντα και τους Καμμένο – Τσίπρα στο ίδιο τραπέζι από το 2013.

Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του.
~

Λοιπόν.

Άνθρωποι να προσπαθήσουν να επηρεάσουν βουλευτές θα υπάρχουν πάντα. Όποιοι και αν είναι οι λόγοι τους, είτε «εθνικοί», είτε ιδιοτελείς, όποιοι και να είναι οι τρόποι τους, είτε πείθοντας, είτε χρηματίζοντας, είτε εκβιάζοντας, πάντα κάποιοι θα προσπαθούν να επηρεάσουν την εξουσία.

Η δικαιοσύνη είναι υπεύθυνη γι’ αυτό, και ουδείς άλλος. Είτε ο Καμμένος και ο Χαϊκάλης ψεύδονται, και το έστησαν, είτε λένε την αλήθεια και πράγματι κάποιος προσπάθησε να δωροδοκήσει την ψήφο τους, σε κάθε περίπτωση, όπως και στην προ ημερών υπόθεση Ξουλίδου, που είχε λιγότερη τεκμηρίωση γενικότερα, όποιος πάει στην δικαιοσύνη, αφήνει στα χέρια της την υπόθεση και την διαλεύκανση της.

Το πρόβλημά μου όμως, και για μένα το πιο σημαντικό, είναι η κυβέρνησή μου. Αυτή δεν είναι ο Χαϊκάλης, ο Καμμένος, ο Τσίπρας ή ο μεσάζοντας. Αυτή δεν μπορεί να αντιδρά συναισθηματικά, σαν πεντάχρονο που αμύνεται φωνάζοντας. Απαιτείται μία σοβαρότητα, μία διαχείριση της κατάστασής ΠΕΡΑ από το όποιο κομματικό συμφέρον – ακόμα, και κυρίως! σε περίοδο εκλογών.

Λίγες ώρες πριν είχα χειροκροτήσει την δήλωση του πρωθυπουργού (παρότι ήταν σε αντίστοιχο ύφος) ότι δεν θα προχωρήσει σε ακρότητες δηλώσεων

Θετικό βήμα η πολιτική αποφόρτιση από την κυβέρνηση http://t.co/trUN76AJEW Ελπίζω να συμπορευτούν ΠΑΣΟΚ/Σύριζα κλπ για καλύτερες εκλογές.

— Γιάννης @arkoudos (@arkoudos) December 16, 2014

Λίγες ώρες μετά, βλέπω ότι το θυμικό επανήλθε, οι σύμβουλοί του τον εκθέτουν πάλι, και ακόμα και για μία υπόθεση που οφείλει να αντιμετωπίσει προστατεύοντας πρώτος αυτός την δημοκρατία, να αντιδρά βάζοντας το κομματικό συμφέρον πάνω απ’ όλα, και να διαχειρίζεται απολύτως εμπρηστικά την υπόθεση – μια υπόθεση, διάβολε, από την οποία -ΑΝ ισχύει, ΑΝ είναι αληθής- θα εξυπηρετούσε κατ’ αρχάς τα δικά της συμφέροντα αν δεν καταγγέλονταν!

Και φυσικά, προκαλώντας τα αντίθετα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα:

Είχα μία σοβαρή αμφιβολία ότι δεν ευθύνεται η ΝΔ για τν δωροδοκία,μα μετά από αυτήν τν δήλωση http://t.co/AU8ZSPuwgx δεν είμαι τόσο σίγουρος

— Γιάννης @arkoudos (@arkoudos) December 19, 2014

Για μένα, ο μεσάζοντας μίας ενδεχόμενης δωροδοκίας είναι ένα σοβαρό πλήγμα στην δημοκρατία. Αλλά μία κυβέρνηση που θα προσπαθήσει ακόμα και να εκμεταλλευτεί μία τέτοια κατάσταση, ακόμα χειρότερο.

Είχα γράψει παλιότερα, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, για παρόμοιο θέμα:

Έχω ξαναμιλήσει γι’ αυτούς που θεωρώ ότι εκφράζουν μέρος της Νέας Δημοκρατίας σήμερα. Ήμουν σαφής, θεωρώ: υπάρχουν στελέχη που, αυτόνομα, μολύνουν την επιλογή κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου, που σε ένα ευρύτερο πλαίσιο συμφωνούν με την κυβερνητική λύση που προτείνει ως κόμμα.

Διαβάστε λίγο το άρθρο που τα έλεγα: Είναι απολύτως ενδεικτική του δείγματος κυβερνητικής πολιτικής που συνεχίζεται ακόμα και σήμερα.

Παραμένω σταθερός: Δεν είναι αυτή η Ελλάδα που θέλω, όποια και αν είναι η οικονομική γραμμή σωτηρίας της.

Ακόμα και αν γίνεται για να σωθούμε – δεν θέλω έτσι.

Υποκριτές.

«Τους έβαλε ο Σύριζα να κοιμούνται στο κρύο για να κερδίσουν μερικές ψήφους». Και; Τους σώσαμε; Ζήτησαν να φύγουν από την Ελλάδα – τους ακούσαμε; Ζήτησαν να δοκιμάσουν την τύχη τους αλλού – τους το επιτρέψαμε; «Δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο». Το διεκδικήσαμε μαζί τους; Οι μισοί από σας βρε υποκριτές, λέτε «δεν χωράμε άλλους ξένους» – και όταν θέλουν να φύγουν και να πάνε αλλού, παίρνετε το μέρος της Ευρώπης, και της υπάρχουσας νομοθεσίας της για να τους κρατήσουμε εδώ; Και μετά; Δεν θα πείτε, βρε παλιοϋποκριτές, δέκα λεπτά μετά, δεν θα πείτε «σίγα μην τους ταΐζουμε κιόλας»; Τι θέλατε; τι θέλατε από αυτούς τους ανθρώπους; Που θέλετε να τους στείλετε – γιατί θέλετε να τους κάνετε κακό; Μόνο κακό; Ακόμα και όταν δεν εξαρτάται από εμάς η τύχη τους να τους πατήσουμε; Θέλουν να φύγουν και τους κρατάμε με το ζόρι εδώ; Να κάνουν ΤΙ εδώ; Να δουλέψουν; Να επιβιώσουν; Τι να κάνουν, τι διεκδικήσαμε για την ζωή τους;

Υποκριτές.

Σας ένοιαξε μόνο η απειθαρχία. Μόνο αυτό. ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ. Η απειθαρχία κάποιων που είπαν «πιστεύουμε ότι έχουμε δίκιο, και θέλουμε να το διεκδικήσουμε». Ούτε σας έκλεψαν, ούτε σας σκότωσαν, ούτε καν ασχολήθηκαν μαζί σας. Και ας μην ταίριαξαν στο «τρομοκράτες, ληστές, δολοφόνοι» – ταίριαξαν στα «βρώμικα κουρέλια που θέλουν καθάρισμα με την μάνικα». «Δεν μας ενδιαφέρει η Ελλάδα», είπαν, «θέλουμε να ζήσουμε ΑΛΛΟΥ». Όχι. Εδώ. Με το στανιό. Γιατί απειθάρχησαν, γιατί κέρδισαν την συμπόνια και την φιλία κάποιων, γιατί ήταν αξιοπρεπείς ακόμα και όταν ανόητοι παρεισέφρησαν στις κουβέρτες τους.

Υποκριτές.

Τάχα μου νοιαστήκατε αν μικρά παιδιά κρυώνανε το βράδυ. Και τους χαρίσατε, απλόχερα, αδιάφορα, ένα αβέβαιο μέλλον, σε μία αβέβαιη χώρα, φιμωμένα, με ΜΑΤ στις τρεις το πρωί Κυριακή βράδυ, με μπουνιές και κλωτσιές, να αποχωρίζονται βιαίως τα λιγοστά υπάρχοντά τους, λεφτά, διαβατήρια, οικογενειακές φωτογραφίες – που πετάχθηκαν σαν σκουπίδια.

Και κάθε ένας που είπε έστω και μία κουβέντα συμπαράστασης, όχι να έδωσε μία κουβέρτα, ένα γάλα, μία κουβέντα μόνο, έγινε το κομματικό στέλεχος που εκμεταλλεύτηκε αυτές τις αθώες ψυχές. Εμείς οι κακοί, εσείς οι καλοί. Όσοι είπαν «να τους ακούσουμε» με την παρανομία, όσοι είπαν «δεν γίνεται, δεν θα έχουν ποτέ, ποτέ, ΠΟΤΕ καλύτερο μέλλον», με την νομιμότητα.

Υποκρισία, πήχτρα στην υποκρισία. Για να δούμε, θα κρυφτεί πίσω από τα φωτάκια του δέντρου της καθαρής πλατείας;

…τρία, δύο, ένα – καλή χρονιά.

Δεν κάνουμε με τον ίδιο τρόπο την ευχή, δήμαρχε.

Πρέπει να είναι ωραία να είσαι ψηλά. Πρέπει να είναι όμορφο, ασφαλές και αναζωογονητικό να είσαι πχ ο Τσαουσόπουλος, ή ο Ψαριανός, αυτές τις ημέρες, να είσαι εκεί, ψηλά στον παγκόσμιο αξιακό κώδικα, και κάπου χαμηλά, όταν σκύβεις το κεφάλι σου στους πληβείους, στο πρόσωπο των Σύρων μεταναστών να βλέπεις κουρέλια, ή στο τραυματισμένο πρόσωπο της Κούνεβα, και το χαρακωμένο από τις εμπειρίες πρόσωπο του Γλέζου να βλέπεις την οικογένεια Άνταμς (εδώ, επειδή το πρωτότυπο έγινε «μόνο για φίλους» – και γω δεν είμαι τέτοιος, προφανώς).

Άλλωστε τι είναι οι Σύροι; Κουρέλια είναι. Με την μάνικα θέλουν καθάρισμα, όπως οι βρωμιές. Τι είναι η Κούνεβα και ο Γλέζος; Φρικιά είναι, απομεινάρια μίας πραγματικότητας και ενός σουρεαλισμού που δεν υπάρχει στην καθαρότητα του πολιτικού λόγου που πρεσβεύεις.

Δεν χρειάζεται να καταλάβεις.

Ούτε τους μεν, ούτε τους δε. Ούτε να σκεφτείς τι λες, ούτε τι αναπαραγάγεις.

Σε έναν μικρόκοσμο που σε αποθεώνει, σε μία παντελή έλλειψη σύνδεσης με την πραγματικότητα, σε έναν κόσμο που οι αγωνίστριες δεν υπάρχουν, για να δεχθούν βιτριόλι, οι αγωνιστές δεν υπάρχουν, για να διεκδικήσουν μία άλλη ζωή, σε έναν κόσμο που το επιθυμητό είναι λαμπάκια σε ένα δέντρο, αγορές σε ένα μαγαζί, τσεκιν σε ένα υπερπολυτελές ξενοδοχείο, υποταγή σε έναν πρόεδρο που δεν ξέρεις καν ακόμα το όνομά του, σε έναν μικρόκοσμο που σαν δεύτερη φωνή, άβουλη, θα πάψει όταν θα αρχίσεις τα «Εεεεεεεελα τώρα σε παρακαλώ» της διάνοιας και της μίας μοναδικής αρχής, σαν ένα μικρόφωνο που κρατάς μόνο εσύ, και φοβάσαι μην μιλήσουν άλλοι, με πιο αληθινά δράματα από ένα ..χαμένο ραντεβού, και σου κλέψουν την δόξα.

Και ξεπέφτω και γω, και σε λέω γελοίο, σιχαμένο μαλάκα, εκεί που έχω κρατήσει ένα επίπεδο σε όλα, σε χειρότερα, πολύ χειρότερα από σένα, πέφτω και γω στην «ανωτερώτητά» σου, γελοίε σιχαμένε μαλάκα, και γίνομαι ένα σαν και σένα, να λέω σε άνθρωπο τέτοια πράγματα, κόντρα σε όλα όσα πιστεύω και πρεσβεύω.

Αλλά πόση αντοχή να έχει ο άνθρωπος που σ’ ακούει;

Το ορφανό παιδάκι από την Συρία, ή το καμμένο πρόσωπο της Κούνεβα, δεν επέλεξε να είναι έτσι. Δεν είναι μία μάχη που επέλεξε να δώσει, ένας αγώνας που μπορεί να έχει και τίμημα και το ότι θα μοιραστεί την σκέψη του κάποιος σαν και σένα από τα βάθη του βόθρου σου που αποκαλείς, δήθεν, μυαλό. Όχι: Ήταν κολλημένος στον τοίχο, με μία ανύπαρκτη ζωή, ή μία μάχη με ένα αφεντικό για τις συναδέλφους της. Δεν ήθελε να γίνει ήρωας, να εκπροσωπήσει κάτι, μέσα από ένα κολλημένο από την πείνα στομάχι, ή ένα τραυματισμένο πρόσωπο – έπρεπε να επιβιώσει έναν βιασμό, της ανάγκης για ζωή και της ελευθερίας της.

Και γω, τίποτα πες να μην μπορώ να κάνω για να πάρουν οι άλλοι μιά ευκαιρία να ζήσουν άφοβα αλλού, ή να μην εκβιάζονται με βιτριόλι, ή να μην ζήσουν ξανα ναζισμό και φασισμό – τουλάχιστον, γελοίε, σιχαμένε μαλάκα, να εκτεθώ λίγο και γω, και όταν κάποιος τους σκοπεύει από ψηλά με την θρασύτητα του καλοβολεμένου, για έναν γέλωτα ηλιθίων ακολούθων του, να πετάγομαι, γελοίε, σιχαμένε μαλάκα, και να λέω:

«Τι λες βρε γελοίε, σιχαμένε μαλάκα;»

Να μην σε ανέχομαι. Να μην περάσει έτσι. Καταλαβαίνεις.

Είχα σκοπό να γράψω ένα κείμενο για την δολοφονία Γρηγορόπουλου, και αναφέρθηκα στον Ρωμανό – και το έκανα αχταρμά, προσπαθώντας να βάλω τις σκέψεις μου σε τάξη. Το αρχικό κείμενο θα ανέβει τις επόμενες ημέρες, ίσως αύριο, γιατί σήμερα θέλω να εξηγήσω την αμηχανία που έχω να μιλάω για τον Ρωμανό.

Για τον Ρωμανό δυσκολεύομαι πολύ να πω την γνώμη μου – γιατί αυτή δεν συνάδει με καμία από τις υπάρχουσες που έχω ακούσει, γιατί αυτό το παιδί είναι ακόμα εδώ, και παλεύει, και -το πιο σημαντικό- γιατι είναι πολύ λάθος ένας βολεμένος καναπεδάκιας όπως είμαι εγώ να προσπαθεί να ερμηνεύσει έναν άνθρωπο που κάνει ληστείες, πηγαίνει φυλακή, κάνει απεργία πείνας και κινδυνεύει να πεθάνει *γι’ αυτά που πιστεύει*

Ο μόνος ρόλος που έχω στην υπόθεση, είναι αυτός του δράστη της ενδεχόμενης δολοφονίας του, όχι του φίλου του. Αυτού στον οποίο απευθύνεται, όχι του συναγωνιστή του.

Ενας ιδιαίτερα άβολος ρόλος, ομολογώ.

Μπορώ όμως, και σήμερα το αντιλήφθηκα, να μιλήσω γι’ αυτά που καταλαβαίνω. Αν πράγματι μιλάει σε εμένα, να εκτεθώ και εγώ (ίσως το λιγότερο που μπορώ να κάνω) για να εξηγήσω τι έχω αντιληφθεί από αυτά που λέει, και με αφορούν.

Αν συνεχίσεις, θέλω να καταλάβεις και εσύ ότι δεν θέλω να τον κρίνω – θέλω να κρίνω εμένα. Δεν θέλω να τον ηρωποιήσω, θελω να αντιληφθώ τις δικές μου ευθύνες. Δεν θέλω να σε πείσω ότι έχω δίκιο, δεν ξέρω ούτε και γω αν έχω δίκιο. Μάλλον δεν εχω. Θέλω να σου εξηγήσω τι έχω καταλάβει, και αν κάνω λάθος, πολύ πιθανό να κάνω, ξέχεσέ με πιο κάτω, στα σχόλια, και πες μου είσαι μαλάκας, δεν θέλει να σου πει αυτό το παιδί. Να καταλάβω θέλω, όχι να διδάξω. Ναι; Ναι. Προχωράμε.

~

Το ερώτημα για τον Ρωμανό για μενα έχει τεθεί τελείως λάθος. Δεν ξέρω ποιος φταίει γι’ αυτό, αλλα νομίζω ότι οι σπουδές του δεν είναι καν το θέμα. Ο Ρωμανός – όπως καταλαβαίνω εγώ- δεν θέλει να σπουδάσει. Μπορεί να θέλει, δεν αντιλέγω, αλλά δεν είναι αυτό το σημαντικό θεωρώ:

Ο Ρωμανός θέλει να αλλαξει τον κόσμο. Και θα κάνει απεργία πείνας μέχρι τον θάνατο για να το πετύχει.

Οι σπουδές είναι μία αφορμή. Του επέτρεψαν να δώσει εξετάσεις, μόνο για να του το απαγορέψουν μετά. Τον βράβευσαν, του έδωσαν οικονομικό «δώρο» – ενώ γνώριζαν καλά ότι δεν υπήρχε περίπτωση να του επιτρέψουν να βγει από την φυλακή ούτε μία ώρα.

Και όχι μόνο σ’ αυτόν – είναι ένα κερασάκι σε μία βρώμικη τούρτα. Ετσι συμπεριφέρονται σε όλους. Στις φυλακές βάζουν «τους χειρότερους της κοινωνίας μας» για να τους συμπεριφερθούν με ακόμα πιο απάνθρωπο τρόπο αμέσως μετά. Τον Καρέλι τον βασάνισαν επι μέρες, βγάζοντας του τα νύχια, σπάζοντάς του τα πέλματα – παραλίγο ακόμα και να του κόψουν τελείως τα γεννητικά όργανα. Και αυτή είναι η γνωστή περίπτωση – όχι η μόνη. Στους ασθενείς στις φυλακές Κορυδαλλού τους στοιβάζουν εν γνώση τους ότι υπάρχει θέμα δολοφονικής φυματίωσης. Για όποιον διαμαρτύρεται για τις απάνθρωπες συνθήκες, του έχουν πλέον έτοιμα λευκά κελία. Στην Θεσσαλονίκη, ο πρόεδρος της εισαγγελείας εφετών ντρέπεται γιατί στέλνει φυλακισμένους σε υπερπληθείς φυλακές, που δεν τους επιτρέπεται ούτε προαυλισμός – για μήνες. Κοινοποιεί την ντροπή του και δημόσια, με καμία αντίδραση. Για κάθε φυλακισμένο το κοστος διαβίωσης είναι περίπου ενάμισι ευρώ την ημέρα – και για το φαγητό του. Κοιμούνται σε στρώματα στο πάτωμα, μέσα σε βρώμικα κελιά, με κατσαρίδες για κατοικίδια.

Αυτά, τα κάνει το κράτος. Δεν είναι άγνωστο, δεν είναι καν περίεργο – όσα αναφέρω, είναι και τεκμηριωμένα, και δημοσιευμένα, και, κυρίως, ανεκτά εδώ και πολλά χρόνια.

Αυτός είναι ο άμεσος κόσμος του Ρωμανού. Αυτόν τον κόσμο θέλει να αλλάξει τώρα, και ευρύτερα τους λόγους που καθορίζουν την ύπαρξη του κόσμου αυτού. Όχι η φυλακή: η κόλαση της φυσιολογικής ζωής μας.

Εγώ, πάντως, έτσι καταλαβαίνω. Δεν έχει να κάνει με σπουδές, με μια σχολή ή μία άδεια τον μήνα. Ακόμα και αν λύναμε αυτό, θα είχε πολλούς, ακόμα περισσότερους και πιο σημαντικούς λόγους να μας ξεγυμνώσει – και είμαι σχεδόν βέβαιος ότι θα δοκίμαζε να το κάνει, με κάθε πιθανό τρόπο.

Και φαντάσου: Δεν μπορούμε καν να λύσουμε το απλό, να του δώσουμε αυτό που του υποσχεθήκαμε με τον τρόπο μας ότι θα του παρέχουμε, αυτό για το οποίο τον βραβεύσαμε όταν επιχείρησε να πετύχει! Μπορούμε να τον καταλάβουμε καν όταν ζητά έναν καλύτερο κόσμο; Έχει κανένα νόημα να προσπαθούμε εμείς να πατρονάρουμε ένα νέο παιδί («υποσχέσου ότι δεν θα δραπετεύσεις») που αρνείται όχι να αποδεχθεί, όπως εμείς, μα καν να ανεχθεί μία τέτοια πραγματικότητα;

Είμαστε εμείς ικανοί να βοηθήσουμε σε οτιδήποτε προσπαθεί να μας πει;

Εγώ πάντως, έτσι καταλαβαίνω. Μπορεί να κάνω λάθος – μακάρι να κάνω λάθος, να είναι όλα για μία άδεια, για ένα σχολείο. Γιατί αν έχω δίκιο, δεν θα τον σκοτώσει μία αθέτηση υπόσχεσης τον Ρωμανό – αλλα μία αδυναμία αντίληψης της ευρύτερης εικόνας.

Μίας τρομαχτικης κόλασης αδικίας και υποκρισίας, που ανεχόμαστε και συντηρούμε, και που δεν διορθώνεται τόσο απλά με μία άδεια.

Η Εισαγγελία Πρωτοδικών έστειλε αίτημα άρσης ασυλίας για τον Γ.Μιχελάκη στον Άρειο Πάγο. Αυτός, στον Υπουργό Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου. Μετά από μήνες -και κάποια δημοσιεύματα- ο Υπουργός πίσω στον Άρειο Πάγο, ο Άρειος Πάγος πίσω στον Υπουργό, και αυτός, επιτέλους, στην Βουλή. Η Βουλή όρισε μία επιτροπή, που θα έπαιρνε απόφαση για το αν η δικαστική παραγγελία ήταν πολιτική, ή όχι. Η επιτροπή απεφάνθη ότι, πράγματι, το αίτημα είχε μία λογική, δεν είναι πολιτικό, και ψήφισε ως πρόταση προς την βουλή την άρση της ασυλίας για να υπερασπιστεί ο άνθρωπος τον εαυτό του στο δικαστήριο.

Στην ψηφοφορία της Βουλής όμως, εχθές, καταψηφίστηκε η πρόταση και το αίτημα της άρσης ασυλίας, και έτσι, ο Γ.Μιχελάκης δεν θα βρεθεί αντιμέτωπος με την εισαγγελία.

Η δικογραφία εμφάνιζε τον Γ.Μιχελάκη να έχει εισπράξει χρήματα από τον Α. Πάλλη, ως δωροδοκία. Δεν θα μάθουμε ποτέ αν η εισαγγελία έχει ελλειπή/ψευδή στοιχεία, ή μία ακλόνητη υπόθεση στα χέρια της: κάθε καταγγελία *δωροδοκίας* βουλευτή, (ακόμα και αν έχει περάσει από τα χέρια της εισαγγελίας που έχει συντάξει δικογραφία) – εφόσον δεν οδηγεί αποκλειστικά σε επηρεασμό αποτελέσματος ψηφοφορίας στην οποία συμμετέχει, θεωρείται φαίνεται, πολιτική(!) – και ως τέτοια(*) η βουλή προστατεύει τα στελέχη της:

@ziggy362 @arkoudos > Για βουλευτές συγκεκριμένα, τιμωρείται η δωροληψία για να ψηφίσουν ή να μην ψηφίσουν κάτι ή να απέχουν. Αν δεν κάνω >

— xasodikis (@xasodikis) November 27, 2014

@ziggy362 @arkoudos >λάθος, ο Μιχελάκης κατηγορείται ότι τα πήρε για να υποβάλλει ερωτήσεις. Γι' αυτήν την περίπτωση, υπάρχει κενό δικαίου >

— xasodikis (@xasodikis) November 27, 2014

@arkoudos @ziggy362 Από πλευράς ποινικού δικαίου, μόνο ποινικού, (φαίνεται πως) ναι.

— xasodikis (@xasodikis) November 27, 2014

Αυτά.

Εγώ δεν νιώθω ότι αποδόθηκε δικαιοσύνη εχθές, πάντως.

Υ.Γ.: Μην παρεξηγηθώ, ορθώς προστατεύονται οι βουλευτές θεωρώ από πολιτικές διώξεις – απλώς δεν πιστεύω ότι εδώ είχαμε μία τέτοια. Κάθε άλλο.

Όσο πιο πολύ περνάει ο καιρός, τόσο νιώθω ότι το blog μου βασίζεται κυρίως σε πολιτική/κοινωνική αναζήτηση, και έχει ξεφύγει από τα χαλαρότερα θέματα του παρελθόντος του.

Είναι λογικό – αλλά δεν είναι και απαραιτήτως ευχάριστο. Θα ήθελα να έχω χρόνο και μυαλό να γράψω κάτι πιο χαλαρό, σχεδόν υποχρεωτικά, να μην γίνει μία μονότονη παράθεση από φόβους – αλλά πάλι, δεν είναι εύκολο, τόσα σημαντικά πράγματα γίνονται γύρω μας, που μυαλό.

Σπάζοντας λοιπόν την συνήθεια, ας δούμε ένα χρηστικότερο άρθρο που θέλω να θυμάμαι, ώστε αν ω μη γένοιτο πάει κάτι στραβά με τον υπολογιστή μου, να μπορώ να επανέλθω με τα βασικότερα προγράμματα που χρησιμοποιώ δεν μπορώ να λειτουργήσω χωρίς αυτά, χωρίς ιδιαίτερο ψάξιμο. Ευκαιρία, να γνωρίσετε και εσείς μερικά από αυτά.

Taskbar Shuffle
Είναι ένα μικρό προγραμματάκι, που αναλαμβάνει μία πολύ σημαντική δουλειά: Να αλλάζει την σειρά των προγραμμάτων στην taskbar. Σε επόμενες εκδόσεις των Windows αυτό είναι αναμενόμενο – αλλά στα XP δεν υπήρχε, και πραγματικά μου έλυσε τα χέρια. (Το website του κατασκευαστή έκλεισε αλλά ήταν αρκετά δημοφιλές και το βρίσκετε εύκολα)

Dropbox
Πλέον το ξέρουν όλοι, αλλά όταν το είχα πρωτοχρησιμοποιήσει ήμουν μάλλον από τους λίγους. (Υπόψιν ότι έχει ακούσει ουκ ολίγα για την ασφάλεια των αρχείων του, και την περιέργεια των εργαζομένων του)

GreenShot
Το απόλυτο πρόγραμμα για να φωτογραφίζεις την οθόνη του. Σώζει αυτόματα στον δίσκο, ελέγχεις την ποιότητα, μπορείς να κάνεις παρεμβάσεις στην εικόνα. Αθόρυβο, αναβαθμίζει τέλεια το πλήκτρο PrintScreen του υπολογιστή σου.

VolumeMouse
Scrollάροντας στην taskbar αυξομειώνεις τον ήχο του μηχανήματος. Δεν έχω ιδέα πως δούλευα πριν. (τσεκάρετε το site του κατασκευαστή, έχει και άλλα προγράμματα, ίσως τα βρείτε ενδιαφέροντα)

NotesHolder
Το είχα από τότε που θυμάμαι τον υπολογιστή μου, είναι ένα μικρό τύπου Notepad πρόγραμμα που «καρφιτσώνει» σε μία γωνιά, ανοίγει αυτόματα μόλις πας επάνω του το mouse, σώζει αυτόματα ο,τι του γράφεις, τα καταχωρει ανα ημερομηνία, και έχει και καλή αναζήτηση. Δεν είναι δωρεάν μόνο, αλλά το δωρεάν κομμάτι του κάνει την δουλειά μια χαρά. (USB Mode)

XMPlay
Mp3 (και όχι μόνο) player, που το βασικό του προσόν είναι ότι με το skin «Windows Classic 2 Mini» πιάνει ελάχιστο χώρο στην οθόνη μου. Υπάρχουν πολλά, εμένα μου κάνει την δουλειά που χρειάζομαι αυτό. (USB Mode)

FoldersPopUp
Από τις τελευταίες προσθήκες, με μεσαίο κλικ οπουδήποτε στο Desktop, ή Shift-μεσαίο κλικ οπουδήποτε, ανοίγει ένα μενού στο οποίο έχεις σώσει τα προγράμματα, τους φακέλους και τα link που χρησιμοποιείς πιο συχνά, για εύκολη μετάβαση. Μεγάλο του προσόν, ότι δουλεύει και στο παράθυρο που ανοίγει όταν πας πχ να σώσεις ένα αρχείο, και έτσι μεταφέρεσαι εύκολα από φάκελο σε φάκελο. Είναι υπο κατασκευή, οπότε ίσως να μην είναι και το πιο ολοκληρωμένο (πριν χρησιμοποιούσα το QuickCliq που είναι πιο κολοφτιαγμένο, αλλα ίσως λίγο πιο βαρύ και αργό) (USB Mode)

Executor
Το διαμαντάκι μου. Του αναθέτεις ένα πλήκτρο, σου εμφανίζει ένα πεδίο, και κάνεις αναζήτηση στα προγράμματα/φακέλους/link/διαδικασίες που έχεις επιλέξει – κοινώς, ένα text launcher. Του έχω φορτώσει τα πάντα, και παραμένει γρήγορο και εξαιρετικά αξιόπιστο. Για skin έχω αυτό. Είναι αδύνατο να δουλέψω σε υπολογιστή χωρίς να το έχω. Hint: του έχω αναθέσει το πλήκτρο Insert που δεν μου χρειαζόταν, και έτσι γλυτώνω τον άβολο συνδυασμό πλήκτρων (USB Mode)

XNView
Για οργάνωση και πείραγμα σε φωτογραφίες. Δεν είναι photoshop, αλλά η δυνατότητα να πειράξεις με ενδιαφέροντες τρόπους πολλές μαζί (γράφοντας πχ επάνω τους την ημερομηνία που τραβήχτηκαν από την EXIF πληροφορία του αρχείου) είναι ασυναγώνιστη. Καλό και για μετονομασίες αρχείων. (USB Mode)

StrokeIt
Το ακριβώς αντίθετο του Executor – εκείνο δουλεύει με τον πληκτρολόγιο, τούτο ενεργοποιεί καταστάσεις (όπως Copy/paste), ανοίγει sites και πηγαίνει σε φακέλους και προγράμματα, σχεδιάζοντας ένα σύμβολο στην οθόνη (δύσκολο να το εξηγήσω, τούτο το video ίσως το περιγράφει καλύτερα). (νομίζω και USB Mode)

LeDimmer
Για μενα που δουλεύω βράδυ, είναι ένα χρήσιμο εργαλείο. Σκοτεινιάζει την οθόνη – εκτός από το πρόγραμμα που δουλεύεις εκείνη την στιγμή. Χρήσιμο και για τα αδιάκριτα βλέμματα 🙂 Στο site δεν έχει screenshots, αλλά μπορείτε να καταλάβετε τι είναι εδώ. (USB Mode)

Texter
Το βασικότερο πρόγραμμα για να κάνω οποιονδήποτε κώδικα (και όχι μόνο). Γράφεις μερικούς χαρακτήρες, και αυτό τους αντικαθιστά με το κείμενο που του έχεις δώσει. Πχ, αν γράψω Lorem και πατήσω {TAB} θα μου γράψει αυτόματα όλο αυτό:

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nam et arcu mauris, a congue augue. Nullam feugiat elementum nisl vitae consectetur. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; Quisque dignissim dolor vel felis vestibulum mollis. Quisque volutpat urna vel dolor dignissim aliquet. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Nam blandit urna sollicitudin felis aliquet rhoncus. Donec enim tortor, laoreet et posuere placerat, feugiat non nibh. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nullam condimentum turpis nec justo mollis a ullamcorper ligula tempor.

Με έχει γλυτώσει από ΤΟΝΟΥΣ δακτυλογράφησης, κυρίως κώδικα, και με βοηθάει να γράφω χωρίς απαραιτήτως να θυμάμαι το σύνολο της εντολής σε σχεδόν κάθε πρόγραμμα (πολύ βολικό). Θέλει όμως προφανώς εκπαίδευση για οτιδήποτε γράψεις. Ο δημιουργός του το έχει παρατήσει, αλλά μπορείτε ακόμα να το βρείτε. (USB Mode)

AutoHotKey
Θυμάστε το Texter που μόλις σας έγραψα; Ε, φτιάχθηκε με αυτό το πρόγραμμα. Βασικά, μπορείς να φτιάξεις οτιδήποτε με αυτό το πρόγραμμα, από ένα Notepad, μέχρι έναν Mp3 player ή μία μεγάλη εφαρμογή. Δημιουργήθηκε για να παρακολουθεί τι γράφεις και να το αντικαθιστά (όπως κάνει το Texter) αλλά εξελίχθηκε πολύ σύντομα σε κάτι με τεράστιες δυνατότητες. Είναι λίγο δύσκολο αν προσπαθήσεις να εντρυφήσεις, αλλά αποζημιώνει για τον κόπο σου, και οι βασικές λειτουργίες γίνονται πανεύκολα. Must για όσους θέλουν να δοκιμάσουν προγραμματισμό, και με εξαιρετικά καλή βάση dedicated ενδιαφερόμενων και online βοήθειας. (USB Mode… σχεδόν.)

Αυτά. Ότι γράφω ότι είναι σε USB Mode είναι προγράμματα που μπορεί ο καθένας να τα έχει μαζί του σε ένα stickάκι, δεν θα του λείψουν σε κανένα μηχάνημα 🙂 και δεν χρειάζονται εγκατάσταση / ή τρέχουν σε όλα τα μηχανήματα σας μέσω Dropbox. Όλα δε είναι για Windows XP, εκεί τα δουλεύω. Δεν κάνω αναφορά στα Sublime (ο καλύτερος code editor για μένα, πολύ παραμετροποιήσιμος, όπως τον χρειάζομαι), XAMPP που φτιάχνει έναν σέρβερ στο μηχάνημά σου για προσομοίωση πριν ανεβάσεις κάτι – κλπ, αυτά είναι πιο τεχνικά και ενδιαφέρουν λιγότερους.

Είχα υποσχεθεί και στο παρελθόν ότι θα ενημερώνω με καινούργια ευρήματα, αλλά δεν είμαι πολύ τυπικός σ’ αυτά – οπότε… 🙂

Μοιραστείτε και εσείς στα σχόλια: Ποια προγράμματα δεν μπορείτε να αποχωριστείτε; Τι ξεκινάει αυτόματα με το που ανοίγετε το μηχάνημα; Τι σας εκνευρίζει που λείπει στον ξένο υπολογιστή που καθίσατε; 🙂

Έχω μία περίεργη μάλλον οπτική γι’αυτό που λέμε «ανάπτυξη». Δεν είναι αυτό που εννοεί, ή αφήνει να εννοηθεί ο Σαμαράς. Η λέξη ανάπτυξη για μένα έχει μία συγκεκριμένη διαδρομή, από κάτω προς τα επάνω. Αν σε μία χώρα, μία οποιαδήποτε χώρα, υπάρχει ένας υπερβολικός αριθμός πεινασμένων, ακόμα και αν όλη η υπόλοιπη κοινωνία μπορεί να κάνει συναλλαγές σε κοινό νόμισμα, να αγοράζει αυτοκίνητα, να κάνει μπίζνες, ακόμα και αν όλοι αυτοί μεταξύ τους λένε «κοίτα, είμαστε σε φάση ανάπτυξης», όσο περισσότεροι στερούνται βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, τόσο σε μεγαλύτερη ύφεση βρίσκεται αυτή η χώρα.

Πρόσεξε τώρα να δεις πως το σκέφτομαι:

Στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού, το περιβόητο @kolastirio, η κατάσταση έχει γίνει χειρότερη από αυτήν για την οποία έκαναν απεργία πείνας οι κρατούμενοι πριν μερικούς μήνες όταν πρωτοδημοσιεύτηκε το πρόβλημα. Πρόσεξε τι σου λέω: χειρότερη. Τώρα, έχουμε και νεκρούς, από την καταραμένη φυματίωση για την οποία προσπαθούσαν να μας προειδοποιήσουν οι κρατούμενοι. Βαρέθηκα να εξηγώ πόσο αναίσθητο είναι να προσποιούμαστε τους δικαστές, όταν επιβάλλουμε δια της σιωπής και της ανοχής μας αυτές τις συνθήκες, αλλά, σε κάθε περίπτωση, άνθρωποι έχουν πεθάνει γιατί οι κρατούμενοι στερήθηκαν ένα βασικό τους δικαίωμα, αυτό της παροχής υγείας και της αξιοπρεπούς διαβίωσης. Αν είμαστε τυχεροί ως κοινωνία, κάτι που πλέον κυνικά αποκλείω, αυτό έγινε υποτίθεται γιατί δεν έχουμε αρκετά χρήματα για να τους παρέχουμε αξιοπρεπείς συνθήκες – ή έχουμε, όπως υποστηρίζω και εδώ «Ισοδύναμα της αξιοπρέπειας» αλλά οι προτεραιότητές μας είναι διαφορετικές.

Πριν από λίγο καιρό, το omniaTV ταξίδεψε μέχρι το όρος Πατέρα και ανέδειξε, όντας το μοναδικό μέσο ενημέρωσης που μπήκε στον κόπο θυμίζω (αν και χρηματοδοτούμενο από τον κόσμο, και όχι από διαφημίσεις εταιριών) βλέποντας με τα μάτια τους τις συνθήκες στις οποίες ήθελε το κράτος με τα ΜΑΤ και την απειλή βίας, να μεταφέρουν τους κατοίκους του καταυλισμού πίσω από νομισματοκοπείο. Να σας θυμίσω ότι ο χώρος που παρείχε το κράτος δεν είχε καμία σταθερή υποδομή για νερό, καμία σταθερή υποδομή για θέρμανση, για ρεύμα, και τα κοντέινερ που θα τους έβαζαν ήταν …σεισμοπλήκτων δεκαετίας και μισοκατεστραμμένα. Σχολείο τα παιδιά που πηγαίνουν ήδη τώρα στο Χαλάνδρι, θα έβρισκαν μετά από μερικές δεκάδες χιλιόμετρα, και αν. Αν δεν πάγωναν από το κρύο το βράδυ, δηλαδή.

Στις Αμυγδαλέζες, οι άνθρωποι στοιβάζονται εκεί, πολλοί πλέον του για όλους τους ανθρώπους στην Ελλάδα δεκαοχταμήνου κράτησης, με ελλείψεις σε φαγητό, ούτε τις στοιχειώδεις παροχές αξιοπρεπούς διαβίωσης. Οι συνθήκες είναι τραγικές, τα περιγράφουν όλοι, αλλά το δράμα δεν συνεχίζεται – εντείνεται. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι ακόμα και ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΙ έκανε έρανο(!) για να μαζέψει τα απολύτως απαραίτητα για την διαβίωση των ανθρώπων, καθώς η κυβέρνηση αδυνατεί (ή επιθυμεί να μην) τα παρέχει.

Στις φυλακές Θεσσαλονίκης οι κρατούμενοι είναι για μήνες(!) εντός του κτιρίου και δεν προαυλίζονται(!) (εκτός όλων των άλλων δεινών με τα οποία τους βασανίζουμε) γιατί ..δεν έχουμε λεφτά για φύλακες.

Το σχολείο 18 Άνω δεν θα δουλέψει για φέτος και η χρονιά πάει μάλλον στράφι, καθώς δεν υπάρχουν τα χρήματα για την λειτουργία του. Οι υπάλληλοι καταγγέλλουν ότι έχουν να πληρωθούν 2 χρόνια.

Και για τα υπόλοιπα σχολεία όμως, οι χιλιάδες ελλείψεις σε προσωπικό μένει να καλυφθούν από ..εθελοντές, καθώς το υπουργείο παιδείας αδυνατεί να βρει πόρους για να πληρώσει την εργασία τους.

Στο Κέντρο Περίθαλψης Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες στα Λεχαινά η κατάσταση για τα παιδιά είναι απελπιστική. Οι υπάλληλοι, τα κλείνουν σε κλουβιά, μοιράζουν κατασταλτικά φάρμακα και οι συνθήκες διαβίωσης είναι εξευτελιστικές. Δεν τα λέω εγώ, τα λένε οι ξένοι εθελοντές που εργάστηκαν εκεί, στο BBC.

Στην Αμυγδαλέζα, δε, υπάρχει και μία ακόμα πτυχή. Αυτή των παιδιών. Εκατό-εκατον πενήντα παιδιά ζουν εκεί, πολλά χωρίς ρούχα και παπούτσια, χωρίς τα απαραίτητα κρεβάτια για όλους, έχοντας περάσει μία απίστευτη ψυχολογική διαδικασία ήδη, φυλακισμένα για έως οκτώ μήνες από δέκα ετών(!) έως δεκάξι, περνώντας, όπως και οι ενήλικες συγκάτοικοί τους, ημέρες παγωνιάς μέχρι να έρθει ελεημοσύνη. Δείτε το άρθρο, είναι συγκλονιστικό.

Και αυτά είναι τα ελάχιστα παραδείγματα τα οποία γνωρίζω και μπορώ να μιλήσω γι’ αυτά. Δεν αναφέρω καν τους ανασφάλιστους ασθενείς που δεν βρίσκουν φάρμακα, το πόσοι άνθρωποι ζουν χωρίς ρεύμα εν έτη 2014/15, το πόσοι άνθρωποι δεν έχουν ούτε τα απαραίτητα για να επιβιώσουν.

Πρόσεξε τι λέω:

Από εκεί ξεκινάει η ανάπτυξη.

Ανάπτυξη δεν είναι η πολύχρωμη προεδρία της Ελλάδας στην Ευρώπη, η ανακάλυψη του σκελετού στην Αμφίπολη, ή μια συμφωνία με μεγάλη εταιρία που θα εκμεταλλευτεί τον όποιο εθνικό μας πλούτο με αμφιλεγόμενο συχνά αντίτιμο. Αυτά, μπορεί να φέρουν την ανάπτυξη, μπορεί και όχι όμως. Οι συμφωνίες που οδηγούν μεγάλες εταιρίες να αποφύγουν να πληρώσουν στο κράτος πχ τις υποχρεώσεις τους, έχουν γραβάτες και κοστούμια και τιζεράκι από κάτω «η ανάπτυξη ήρθε» – αλλά δεν είναι ανάπτυξη.

Ανάπτυξη, η μόνη που καταλαβαίνω και κατανοώ, είναι να έχουν φάρμακα οι φυλακισμένοι, νοσηλεία τα παιδιά, αξιοπρεπείς συνθήκες οι φυλακισμένοι – και την ελευθερία τους αν χρειαστεί, ρεύμα όλοι οι άνθρωποι, φαγητό όλοι οι άνθρωποι, νερό και στέγη όλοι οι άνθρωποι.

Ουτοπικό; Αδιαφορώ (Είμαι βέβαιος πως όχι: ). Είναι μία κόκκινη γραμμή, μία κόκκινη γραμμή που επιμένω ότι πρέπει να θέσει κάθε άνθρωπος, πριν πανηγυρίσει το όποιο Success Story:

Δεν υπάρχει ανάπτυξη μιας χώρας, όταν οι άνθρωποι που ζουν σ’ αυτήν είναι σε ύφεση συνθηκών αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Ας διορθωθεί αυτό, και μετά πανηγυρίζουμε όσο θέλετε για την δική σας «ανάπτυξη».

Μία μέρα μετά την απόπειρα «μετεγκατάστασης» των Ρομα που ζουν στο Χαλάνδρι, -μία μέρα πριν οι φυλακισμένοι για πάνω από 18μήνες, ενάντια σε κάθε νόμο και λογική στα κελιά τους φωνάξαν Ελευθερία, Liberte, Freedom, η κυβέρνηση, ζητά ψήφο εμπιστοσύνης μιας πολιτικής, μίας καθημερινότητας που βιώνουμε καθημερινά, όλοι μας.

Ok, λοιπόν, ας μιλήσουμε για εμπιστοσύνη.

Ο οικισμός μετεγκατάστασης που βρίσκεται στα Μέγαρα, αποτελείται από σύγχρονους οικίσκους που διαθέτουν όλες τις απαραίτητες εγκαταστάσεις για την αξιοπρεπή διαβίωση των οικογενειών που θα μετεστεγαστούν (ύδρευση, αποχέτευση, ρεύμα), κεντρικό κτίριο με πλυντήρια, γήπεδο ποδοσφαίρου και μπάσκετ.

και

“υπάρχει ήδη ο έτοιμος καταυλισμός που πληροί όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις που ορίζουν οι Διεθνείς Συμβάσεις για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων”.

Αυτά έλεγε ο Μανώλης Αγγέλακας, Γ.Γ. Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής στο Δελτίο Τύπου που εξέδωσε την ημέρα που οι μπουλτόζες πήγαν στα σπίτια των Ρομά.

Εμπιστοσύνη.

Δύο ημέρες μετά, και μετά από σχετική συζήτηση που είχα μαζί τους,

@ypopto_mousi @potmos ρε παιδιά το @TheTOC_gr αντιγράφει την Αυτοδιοίκηση που λέει "έχει ρεύμα/νερό/αποχέτευση". Ποιος δεν τα λέει καλά;

— Γιάννης @arkoudos (@arkoudos) September 30, 2014

@potmos αυτό ήθελα να πω, στο μυαλό μου είσαι, αύριο όποιος θέλει παίρνουμε καμέρες κ πάμε @arkoudos @TheTOC_gr

— ypopto_mousi (@ypopto_mousi) September 30, 2014

δύο άνθρωποι έκαναν το προφανες.

Πήραν το αυτοκίνητό τους, μόνοι τους, με μία κάμερα, και κατέγραψαν τον “έτοιμο καταυλισμό που πληροί όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις που ορίζουν οι Διεθνείς Συμβάσεις για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων”:

Υπάρχει νερό. ΨΕΜΑΤΑ. Δεν «υπάρχει νερό», υπάρχουν δεξαμενές που θα χρειάζονται διαρκώς γέμισμα.

Υπάρχει αποχέτευση. ΨΕΜΑΤΑ. Δεν υπαρχει αποχέτευση, υπάρχουν βόθροι, που θα χρειάζονται διαρκώς άδειασμα.

Υπάρχει ρεύμα. ΜΕΓΑΛΑ ΨΕΜΑΤΑ. ΔΕΝ υπάρχει εγκατάσταση δικτύου από την ΔΕΗ (κοστίζει πολλά, και δεν το βάζει, ούτε θα το βάλει ποτέ). Υπάρχουν ηλεκτρογεννήτριες, που ένας θεός ξέρει πως θα τροφοδοτούνται.

Αξιοπρεπής διαβίωση. ΨΕΜΑΤΑ. Είναι δέκα χιλιόμετρα βουνού για να φτάσεις σε οποιαδήποτε είδη πρώτης ανάγκης, ούτε σχολείο υπάρχει κοντά για τα πενήντα παιδιά που τώρα πάνε σχολείο στο Χαλάνδρι, ούτε περίθαλψη κανενός είδους.

Αξιοπρεπής διαβίωση. ΨΕΜΑΤΑ. Τα κοντέινερ είναι χρησιμοποιημένα από το 1999! Κάποια είναι με σπασμένες πόρτες, μερικά έχουν επικίνδυνα, τρύπια πατώματα. Υπάρχουν κοντεϊνερ με σπασμένα τζάμια – εκεί, όπου τώρα που δεν έχουν ξεκινήσει τα μεγάλα κρύα, έχει 9 βαθμούς κελσίου!

Αυτοί οι άνθρωποι θα οδηγηθούν εκεί για να θαφτούν, μακρυά από τα βλέμματά μας, και οι κραυγές τους δεν θα ακούγονται από κανέναν.

Πρόσεξε το νόημα του ποστ: Δεν λέω αν καλώς ή κακώς είναι εκεί που είναι τώρα οι Ρομά. Δεν δίνω δίκιο, ή άδικο σ’ αυτούς που έχουν τα χωράφια τους, δεν ασχολούμαι με το πόσα χρόνια – και γιατί, κατοικούν ήδη εκεί οι Ρομά.

Πρόσεξε το νόημα του ποστ: Δύο παιδιά, ο @Potmos και το @Ypopto_Mousi, έχασαν (όχι τώρα, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) την εμπιστοσύνη τους. Δύο άνθρωποι, με ένα αυτοκίνητο και ένα smartphone, ξεσκέπασαν ένα παραμύθι που σερβίρεται αδιακρίτως από όλα τα ΜΜΕ, παρά τις ενυπόγραφες, αθόρυβες αλλά έντονες, και διαρκείς ενστάσεις για το αντίθετο.

ΨΕΜΑΤΑ. Η Αποκεντρωμένη διοίκηση είπε ΨΕΜΑΤΑ, τα μέσα μετέδωσαν τα ΨΕΜΑΤΑ, και οι πολίτες το μόνο κριτήριο που είχαν για να κρίνουν ήταν με βάση τα ΨΕΜΑΤΑ.

~

Μερικές ημέρες πριν, στην Ιερισσό, ένα μεγάλο μουσικό γεγονός έγινε για την στήριξη των κατοίκων που διαμαρτύρονται στις πρακτικές της εταιρίας που διαχειρίζεται την εξόρυξη χρυσού στις #Skouries.

Το γεγονός, παρότι είχε αρκετό κόσμο, προφανώς λιγότερο απ’ όσες είχε και η πολυδιαφημισμένη συναυλία της Lady Gaga λίγες ημέρες πριν (αν και δεν ξέρω για τα εισιτήρια…), δεν είχε ούτε ένα δευτερόλεπτο παρουσίας στα καναλια.

Ούτε πριν, για να ξέρει ο κόσμος να πάει, ούτε μετά, για να παρουσιαστεί ένα γεγονός που το βίωσαν πολλές εκατοντάδες άνθρωποι.

Ούτε ένα δευτερόλεπτο δημοσιότητας.

Γιατί;

~

Οι φυλακισμένοι για παράνομη είσοδο στην χώρα, είτε είναι μετανάστες, είτε είναι πρόσφυγες, για κάποιους δεν έχει καμία διαφορά – προς το χειρότερο, έχουν πλέον ξεπεράσει το νόμιμο μέγιστο των 18 μηνών φυλάκισης.

Καμία αρχή δεν αντιδρά, καμία δεν διαμαρτύρεται.

Γιατί;

~

Οι ληστές του Βελβεντου, με απόφαση δικαστηρίου, όχι μόνο δεν αποτελούσαν μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης, μα δεν τιμωρήθηκαν καν για αντίσταση κατά της αρχής.

Θυμάσαι πόσο αίμα, πληγές είχαν τα πρόσωπά τους; Θυμάσαι την αστυνομία με γελοίο photoshop, να δημοσιεύει τα αλλοιωμένα προσωπά τους μήπως προκύψουν άλλες κατηγορίες εις βάρος τους;

Γιατί τους χτύπησαν; Γιατί η ΕΔΕ που έγινε απεφάνθει ότι προέβαλαν αντίσταση – μα το δικαστήριο τους αθώωσε πανηγυρικά για οποιαδήποτε κατηγορία αντίστασης, που είναι και η πιο εύκολη να μπει, καθώς δεν χρειάζεται καν την ελάχιστη τεκμηρίωση;

Που είναι η δική τους δικαιοσύνη;

Γιατί δεν κινείται, αυτεπάγγελτα, ο εισσαγγελέας;

Γιατί;

Εμπιστοσύνη.

Το κράτος ψεύδεται ασύστολα, παίζοντας ξεδιάντροπα με τις ζωές ανθρώπων. Η δικαιοσύνη αδιαφορεί αν κρατούμενοι ξυλοκοπήθηκαν, χάνουν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους. Η δημοσιογραφία, καταπίνει αμάσητα τα ψέματα των αρχών, και αποκρύπτει γεγονότα που αφορούν χιλιάδες – μόνο επειδή δεν την συμφέρουν.

Εμπιστοσύνη;

Σε τι να δείξεις εμπιστοσύνη;

Και είναι, μόλις, μίας Τετάρτης γεγονότα.

Θα αστειεύεστε, βέβαια.

~

Links:

To επιτόπιο ρεπορτάζ των @Potmos & @ypopto_mousi: Ρομά: «Μετεγκατάσταση» ή εξορία;

Το Δελτίο Τύπου της αποκεντρωμένης που μιλούσε ξεκάθαρα για έτοιμο καταυλισμό υποδοχής: Συναντήσεις Γ.Γ. Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής για την επικείμενη κατεδάφιση παράνομων κτισμάτων στον καταυλισμό Ρομά Χαλανδρίου

TVXS: Εξέγερση μεταναστών στο κέντρο κράτησης Ελληνικού: «Ελευθερία» φωνάζουν

Η συναυλία στην Ιερισσό που «δεν είδε» κανένα κεντρικό ΜΜΕ: Ιερισσός: Συναυλία για μια εξόρυξη που δεν πρόκειται να γίνει

Διαβάστε επίσης Free Press: Αποφασίστε αν κάτι που διαβάζετε πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει – και στηρίξτε το, με όποιον τρόπο μπορείτε.

Υποστηρίξτε το OmniaTV που έχει μόνο εμάς για χορηγούς

Αυτήν την στιγμή, ο πρώτος που κερδίζει τις εκλογές, ο,τι ποσοστό και να έχει συγκεντρώσει, θα πάρει μπόνους 50 έδρες στο κοινοβούλιο.

Πενήντα έδρες, είναι το ένα έκτο της βουλής – νούμερο διόλου ευκαταφρόνητο.

Και είναι μία πρωτοφανής αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος επίσης.

Με αυτό το +50 είχαν την δύναμη να κυβερνήσουν αρκετές κυβερνήσεις, χωρίς εξαίρεση των δύο τελευταίων – που, κατά την γνώμη μου ήταν οι χειρότερες όλων των εποχών: Όχι απλώς για τα εμφανή αποτελέσματα της διακυβέρνησής τους, αλλά γιατί μοιραία, σε δύσκολους καιρούς, τα λάθη (ή οι εμμονές) κοστίζουν μακράν περισσότερο.

Τώρα, που οι ισορροπίες αλλάζουν, και αυτοί που αισθάνονταν ισχυροί νιώθουν πως θα μείνουν στο περιθώριο, σκέφτονται, έστω και έτσι, να στερήσουν το μπόνους των πενήντα βουλευτών από τον επόμενο πρώτο. Αυτό, σε συνδυασμό με τα στενά όρια στα αποτελέσματα, θα αφαιρέσει από το πρώτο κόμμα, που δεν υπολογίζουν ότι θα είναι οι ίδιοι, την δυνατότητα ισχυροποίησης στην πρόθεση σχηματισμού κυβέρνησης πλειοψηφίας – έστω και με συνεργασίες.

Κανονικά, κάθε αλλαγή πρέπει να ισχύει όχι από την τρέχουσα, μα από την μεθεπόμενη εκλογική διαδικασία, δίνοντας την δυνατότητα σε όλα τα κόμματα να αναπροσαρμόσουν τις επιλογές τους, και να παίξουν όλοι σε ένα παιχνίδι που κανείς δεν ελέγχει το μαχαίρι και το καρπούζι ταυτόχρονα. Πλην όμως, η σημερινή κυβέρνηση, ψάχνει (καταπώς φαίνεται από τα ρεπορτάζ) τρόπο για να ορίσει ως την επόμενη ως εκλογική διαδικασία στην οποία ο πρώτος δεν θα λαμβάνει το μπόνους των πενήντα (μεταξύ άλλων)

Και νομίζω ότι αυτό, είναι το πιο σωστό που μπορεί να γίνει.

Αντιλαμβάνομαι ότι θα είναι παράτυπο. Αντιλαμβάνομαι ότι είναι άδικο. Αντιλαμβάνομαι ότι είναι σκαιότατο. Και αντιλαμβάνομαι κάθε μικροπολιτικό λόγο που μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτήν την σκέψη.

Μ’όλα ταύτα, συνυπογράφω και εγώ την αφαίρεση του μπόνους των πενήντα, ακόμα και από την επόμενη εκλογική διαδικασία, αν αυτό είναι δυνατόν.

Παρότι σθεναρός αντίπαλος των έργων της τρέχουσας συγκυβέρνησης, θεωρώ πιο σημαντικό, και πιο επιβεβλημένο να αντιπροσωπεύεται όσο το δυνατόν καλύτερα ένα κόμμα στην βουλή, ακόμα και αν αυτό μοιάζει να ευνοεί αυτήν την στιγμή την συγκυβέρνηση.

Αναγνωρίζω ότι δεν είναι μόνο αυτό: οι συνασπισμοί παραδείγματος χάριν, που τώρα απαγορεύονται ή έχουν παράλογες απαιτήσεις για να γίνουν δεκτοί, θα μπορούσαν να επιτραπούν, προστατεύοντας όχι μόνο την πλειοψηφία των ψηφοφόρων – μα και την μειοψηφία τους.

Αναγνωρίζω επίσης ότι μπορεί να φέρει σοβαρά προβλήματα στην επόμενη βουλή, να μας οδηγήσει σε μονοπάτια που δεν θα θέλαμε να βρεθούμε.

Αναγνωρίζω τέλος, πως, ο,τι έχει γίνει σ’ αυτήν την χώρα, τα τελευταία χρόνια, έχει γίνει μ’ αυτό το μπόνους δύναμης στον πρώτο.

~

Σε κάθε περίπτωση όμως, αν και μία ευρύτερη αναδιαμόρφωση, με την αντίστοιχη ευρύτερη συναίνεση θα ήταν θεμιτή, έστω και αυτό μόνο, για μένα, έστω και αυτή η καταφανής αδικία προς τον επόμενο πρώτο από τους νυν κυβερνώντες, θα ήταν προς την σωστή κατεύθυνση.

Όσα αρνητικά και να επιφέρει, δεν θα ευθύνεται αυτή, μα κυρίως η ψήφος μας. Δεν θα είναι πια ο νόμος υπεύθυνος για τις όποιες αποφάσεις βγουν, μα περισσότερο από πριν, εμείς οι ίδιοι. Και κανείς δεν πρέπει να μας «προστατέψει» από την όποια απόφασή μας.

Και για μένα, αυτός που ονειρεύεται να γίνει ο επόμενος πρώτος, θα έπρεπε να αποδεχθεί την αλλαγή, ακόμα και αν αδικείται κατάφορα, ακόμα και αν είναι ελλιπείς οι αλλαγές και γίνονται για μικροκομματικούς λόγους.

Για το καλό της δημοκρατίας, όση μας έχει απομείνει τουλάχιστον.

Αυτή η γνώμη μου, και κρίνομαι.

~

Υ.Γ.: Για την μείωση των βουλευτών σε διακόσιους, έχω ήδη πάρει θέση: Διακόσιες θα ‘ναι οι ώρες μας

Ένα ζευγάρι ανθρώπων, δέχεται επίθεση στο Παγκράτι. Δεκαπέντε εύσωμοι με ξυρισμένο κεφάλι τους επιτίθενται επειδή δεν είναι παντρεμένοι, πρώτα φραστικά, και μετά με βία. Ο άνδρας ξυλοκοπείται και περιλούζεται με χλωρίνη, στην γυναίκα, που γρονθοκοπείται επίσης, της σπάνε αδυσώπητα το πόδι.

Όχι; Δεν είναι έτσι; Είναι λιγότερο ευχάριστο έτσι; Ίσως είναι πιο εκνευριστικό, ίσως πιο ενοχλητικό, ίσως ταυτιζόμαστε με το θύμα περισσότερο.

Μα τα στοιχεία είναι ίδια. Το ζευγάρι, είναι του ιδίου φύλου, αλλά αυτό δεν αλλάζει κάτι. Δεν μπορεί, και να θέλει, να παντρευτεί, γιατί δεν το αφήνουμε – αλλά και ούτε αυτό αλλάζει κάτι στην ιστορία μας. Η χλωρίνη και το σπασμένο πόδι είναι ίδια. Και αυτά έχουν σημασία.

Είναι προφανώς ένα ομοφοβικό χτύπημα. Μα είναι και κάτι περισσότερο από αυτό: είναι περισσότερο από μία επιβολή, είναι περισσότερο από ένα βιασμό, πρόκειται για έναν συνεχή βιασμό, μία διαρκή βία:

Θεωρώ, προσωπικά, ότι η καταδίκη ήταν υποτονική.

Ψάχνω να βρω γιατί, αλλά είμαι αφελής, γιατί το γιατί είναι σαφές:

Δεν μας νοιάζει.

Η χλωρίνη και το σπασμένο πόδι που χάρισαν σε ένα ζευγάρι δεκαπέντε σαδιστές, μία πολύ ξεκάθαρη ομάδα ανθρώπων. Κράτησε πέντε λεπτά, και αν.

Η αδιαφορία μας, όμως, κρατάει για πάντα.

Δεν επιβάλλεται η ενόχλησή μας. Πρέπει να έρχεται ως αποτέλεσμα συνειδητής σκέψης, πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι αυτοί οι δύο άνθρωποι δεν αξίζουν την περιφρόνηση κανενός επειδή επέλεξαν να είναι μαζί, πρέπει να είναι ευκρινές ότι η βία που τους ασκήθηκε δεν είναι ούτε κατά διάνοια ίση, και αντίστοιχη, της όποιας διαφωνίας μπορεί να έχει ο καθένας μας για την επιλογή τους.

Αυτό το δώρο της υγιούς αντίδρασης όμως, δεν το είχαμε.

Οι ομάδες κρούσης λειτουργούν με βάση την δική μας ανοχή. Τροφοδοτούνται από την δική μας σιωπηλή αποδοχή. Καλύπτουν την δική μας ανομολόγητη σιχασιά.

Και ακόμα και αν κάνουμε τελικά μία δήλωση υποστήριξης, τυπική ή ουσιαστική, αυτή συνήθως θα είναι μισή, καθώς σπάνια θα συνοδευτεί με πίεση για λύση στα προβλήματα που η ίδια η κοινωνία μας δημιουργεί σε δύο ανθρώπους που θέλουν, απλώς, να είναι ισότιμα ερωτευμένοι όπως όλοι οι υπόλοιποι (δες πχ το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια).

Οι μαυροφόροι φαντάροι χαρίζουν πέντε λεπτά ξύλο και χλωρίνη.

Εμείς με την σιωπή μας, μια ζωή ανισότητας και αδικίας.

Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος τι από τα δύο πονάει πιο πολύ.

Να τα πιάσουμε όμορφα-όμορφα ξεκάθαρα από την αρχή; Πολλά πράγματα για τα οποία θα μιλήσω εδώ, δεν τα ξέρω.

Πάμε λοιπόν.

§
Το 2009, οι επτά μεγαλύτεροι τηλεοπτικοί σταθμοί της Ελλάδας, το Mega, ο Antenna, το Star, ο Σκαϊ, το Alter, το Μακεδονία και o Alpha, δημιουργούν μία κοινή εταιρία, την «Ψηφιακός Πάροχος Α.Ε.» με σκοπό την μετάβαση στην ψηφιακή εποχή που είναι επιβεβλημένη, καθώς η ΕΕ ζητά ψηφιακή μετάβαση του αναλογικού σήματος (που τότε ήταν καθολικό) με καταλυτική ημερομηνία διακοπής αναλογικού το 2012, και τελική ημερομηνία το 2015.

Στην παρουσίαση τονίζεται το εξής:

Μάλιστα, όπως τόνισε από την πλευρά του ο διευθύνων σύμβουλος της Digea, Γιώργος Μαθιός, δεν υπάρχει ακόμη το νομικό πλαίσιο της μετάβασης, ενώ το τρέχον καθεστώς εγκατάστασης κεραίας ξηράς είναι τουλάχιστον μη ρεαλιστικό.

Λίγο νωρίτερα, πάντως, σε σύντομο χαιρετισμό που απηύθυνε στην παρουσίαση της πλατφόρμας ο υπουργός Εσωτερικών, Προκόπης Παυλόπουλος, δεσμεύθηκε ότι «η πολιτεία θα κάνει ό,τι πρέπει», σημειώνοντας με νόημα «ότι έχει μάθει από τα λάθη του παρελθόντος»

Εδώ το άρθρο και η παρουσίαση της εταιρίας.

Ας κρατήσουμε για το μέλλον ότι οι κορυφαίες επτά επιχειρήσεις τύπου, με κανάλια-εφημερίδες-ραδιόφωνο και επιχειρήσεις που κάποιες εξ αυτών συνεργάζονται με το δημόσιο, συνενώνουν τις δυνάμεις τους σε μία εταιρία (χωρίς… ανταγωνισμούς) και το «έχουμε μάθει από τα λάθη του παρελθόντος», και «θα κάνουμε ο,τι πρέπει» από τον Υπουργό.

Αυτά, το (μακρινό) 2009

§

Το 2011, κλείνει ο τηλεοπτικός σταθμός Alter, λόγω χρεών. Είναι ένας από τους επτά που απαρτίζουν την διοίκηση του ψηφιακού μπουκέτου της Digea που μόλις έχει δημιουργηθεί, με βάση το αναμενόμενο και υποχρεωτικό πέρασμα από την αναλογική στην ψηφιακή εποχή.

Όταν ο σταθμός κλείνει, δεν σταματάει η μετάδοσή του. Στην αρχή από το ψηφιακό μπουκέτο, και σιγά σιγά αποκλειστικά από το αναλογικό, μεταδίδει μία σειρά από (οργισμένα) μηνύματα για απολύσεις όχι μόνο τις δικές του, όχι μόνο του χώρου του τύπου, αλλά και από άλλους επιχειρηματικούς χώρους.

Αυτή η μετάδοση «βραχυκυκλώνει» την Digea η οποία στην αρχή απευθύνεται στο ΕΣΡ, μα στην συνέχεια «κατεβάζει» σύμφωνα με τις κατηγορίες, την ποιότητα του προγράμματος του σταθμού, αναγκάζοντάς το να μεταβεί από κινούμενες καρτέλες σε ακίνητες, και στην συνέχεια στην απώλεια ήχου, στην απώλεια ποιότητας και τέλος στο οριστικό κλείσιμο της ψηφιακής μετάδοσης.

Είχα γράψει τότε ένα άρθρο, (θα μου επιτρέψετε να το πω προφητικό) με τίτλο ο «Δικτάτωρ Κλικλίκος» στο οποίο έλεγα, αθώα και αφελώς, τα εξής μεταξύ άλλων:

Στο προκείμενο όμως, παρατηρώ ότι η Digea, ζητά από το ΕΣΡ, να νομιμοποιήσει την διακοπή μίας εκπομπής, και αυτό το συζητά, επειδή μιλάει όχι για τα δικά της δικαιώματα, αλλά για τα δικαιώματα των άλλων εργαζομένων!

Και επειδή η Digea δεν υπάρχει, δεν είναι αυτόνομη επιχείρηση, τα υπόλοιπα κανάλια που την απαρτίζουν, φοβούνται και αντιδρούν, ψάχνοντας τρόπους να το κάνουν, να φιμώσουν ένα κανάλι -όχι επειδή μιλάει για τα δικά του προβλήματα, αλλά επειδή “απειλεί” να δώσει λόγο σε άλλους εργαζόμενους, όπως πχ της Χαλυβουργίας!

Κάτι που προφανώς τους προκαλεί ανατριχίλα.

Φυσικά, αν ήταν κανονική εκπομπή, όπως πχ του Τσίμα, του Βαξεβάνη κλπ, αν από εκεί μιλούσαν οι υπάλληλοι για τα προβλήματά τους, δεν θα ετίθετο θέμα νομιμότητας από το ΕΣΡ. Σωστά;

Όλο το (πολύ ενδιαφέρον κατ’ εμέ) άρθρο, εδώ (ανοίγει σε νέο παράθυρο)

Εδώ, το βίντεο με την καρτέλα που οι εργαζόμενοι διαμαρτύρονται για την προσπάθεια της Digea να τους κατεβάσει την ποιότητα, και εν τέλει την μετάδοση.

Αυτά, το 2011.

§

Το 2013, κλείνει η ΕΡΤ. Δεν θα μιλήσουμε εδώ για την απόφαση, έχω στο παρελθόν τοποθετηθεί, εδώ θα μιλήσουμε για τον ρόλο της Digea. Είχε ρόλο η Digea σ’ αυτήν την ιστορία; Μα, φυσικά και είχε.

Μόλις κόπηκε το τηλεοπτικό σήμα της ΕΡΤ, σειρά είχε το internetικό σήμα. Με την βοήθεια του ThePressProject που παρείχε τον δίαυλο, η ΕΡΤ (ή έστω πλέον οι υπάλληλοί της) μετέδιδαν κανονικά πρόγραμμα, μέσω διαδικτύου. Θυμίζω: δεν υπήρχε πλέον φορέας, δεν υπήρχε κατοχή σήματος, δεν υπήρχε πλέον νομικά η υπόσταση της ΕΡΤ.

Το σήμα λοιπόν μεταδιδόταν internetικά, και, αν δεν με απατά η μνήμη μου, είχε εξαιρετικά ευρεία αποδοχή εντός, και εκτός Ελλάδος. Ο τηλεοπτικός σταθμός 902 λοιπόν, τότε επίσημο κανάλι του ΚΚΕ, αποφασίζει να αναμεταδώσει το internetικό σήμα μέσα από την συχνότητά του.

Το αποτέλεσμα είναι αυτό:

Κάθε φορά που μεταδίδει internetικό σήμα των εργαζομένων η Digea ρίχνει τις περιβόητες «μπάρες» στην οθόνη, διακόπτοντας την μετάδοση. Όταν το 902 επανέρχεται στο «κανονικό» πρόγραμμά του, η digea επιτρέπει την μετάδοσή του, μέχρι να ξαναδείξει από το internetικό σήμα την εκπομπή των εργαζομένων, και να ξαναπέσει η μπάρα.

Ξανά, και ξανά, και ξανά και ξανά.

Αυτό γίνεται τόσες φορές, που το ΚΚΕ βγάζει την εξής (απίστευτη) ανακοίνωση:

«Μόλις η digea ρίξει μπάρες στη μετάδοση του 902 εμείς ανταποδίδουμε αρχίζοντας τη μετάδοση ενός μουσικού θέματος από τον Καραγκιόζη. Μόλις κατεβάσουν τις μπάρες συνεχίζουμε με κανονικό πρόγραμμα. Δηλαδή ο τηλεθεατής έχει δύο στοιχεία που του εξασφαλίζουν ότι θα δει έστω και με διακοπές τη μετάδοση των εργαζομένων της ΝΕΤ:

1. Παρακολουθεί πότε παίζει το μουσικό θέμα του Καραγκιόζη (μ’ αυτό μπαίνει σε εγρήγορση) και γνωρίζει ότι μετά από λίγο θα δει και τα 22- 25 δευτερόλεπτα από τη μετάδοση των εργαζομένων στη ΝΕΤ.

2. Κρατά πατημένο το χρονόμετρο ώστε από τα 20 δευτερόλεπτα να προετοιμάζεται ψυχολογικά έτσι που να μη τσαντίζεται επειδη σε λίγο θα δει μπάρες στην οθόνη.

Το κρίσιμο είναι να παραμείνει συντονισμένος στον 902 κι αντί να του σπάνε τα νεύρα, να διασκεδάζει σκεπτόμενος τους τύπους στην κονσόλα της digea που κοντεύουν να βγάλουν κάλους στα δάκτυλα καθώς κάθε λίγο πρέπει να πατάνε το κουμπάκι που ρίχνει τις μπάρες».

Μπορεί να φαίνεται αστείο, μα, για διάφορους λόγους – δεν είναι.

Το παιχνιδάκι συνεχίζεται για αρκετή ώρα, ίσως μερικές ημέρες, ώσπου το 902 κουράζεται να παίζει την γάτα με το ποντίκι, και σταματά η τηλεοπτική αναμετάδοση της ΝΕΤ.

Προσέξτε με λίγο εδώ γιατί είναι σοβαρό: Ακόμα και αν είχε υπάρξει αίτημα από τις αρμόδιες αρχές, αυτό έπρεπε να ακολουθήσει μία διαδικασία. Να γίνει το αίτημα προς τον 902, που εκπέμπει το σήμα, να σταματήσει. Να πειθαρχήσει αυτός, ή να αρνηθεί, προβάλλοντας την όποια ένστασή του. Να ελεχθεί η θέση του, και, ο υπεύθυνος για τον νόμο, να οδηγηθεί στον εισαγγελέα για εξηγήσεις. Να τιμωρήσει, με όποιον τρόπο οφείλει, η δικαιοσύνη, τον σταθμό.

Τον 902, η δικαιοσύνη. Όχι η Digea.

Ο 902 δεν επικοινώνησε ποτέ τέτοια διαδικασία. Η «ποινή» του εκτελέστηκε απ’ ευθείας από κάποιον υπάλληλο της Digea με άνωθεν εντολές. Δεν αναφέρθηκε ποτέ καμία υπογραφή αιτήματος, καμία έγγραφη εντολή, κανένα ονοματεπώνυμο αιτούντα.

Δεν κατεβάζεις όμως έτσι το πρόγραμμα τηλεοπτικού καναλιού επειδή δεν σ’ αρέσει αυτό που δείχνει.

Είναι σαν να σου λέει ο περιπτεράς σου «δεν μπορείς να αγοράσεις την εφημερίδα που θέλεις, γιατί δεν αρέσουν αυτά που γράφει στον κυρ-αστυνόμο από ‘δω».

Σκέψου το λίγο, είναι πολύ σοβαρό: Λέγεται λογοκρισία.

Και εκεί ολοκληρώνεται και (τυπικά και ουσιαστικά, κατ’ εμέ) το τηλεοπτικό μαύρο της ΕΡΤ.

Αυτά, το 2013.

§

Η σύσταση της Digea, και το κλείσιμο της ΕΡΤ, οδήγησαν όμως και σε μία άλλη παρενέργεια, που έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον (αν και, εδώ πλέον δηλώνω άσχετος και αδαής):

Η νέα αντιπαράθεση στη Βουλή για το χάρισμα των ψηφιακών τηλεοπτικών συχνοτήτων στη Digea των ιδιωτικών καναλιών πανελλαδικής εμβέλειας που λειτουργούν με προσωρινό καθεστώς λειτουργίας χωρίς άδειες, έναντι ελάχιστου τιμήματος, ανάμεσα στον υφυπουργό Μεταφορών Μ.Παπαδόπουλο και τη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ζωή Κωνσταντοπούλου επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά το οργανωμένο κυβερνητικό σχέδιο υπέρ των καναλαρχών.

Μέσα σε ένα μήνα, τον Ιανουάριο του 2014, έγινε ένας δήθεν διαγωνισμός για τις ψηφιακές συχνότητες με ορισμό του χαμηλότερου τιμήματος για πανελλαδική εμβέλεια 16 εκατ. και για περιφερειακή εμβέλεια 2,6 εκατ. Ως προϋπόθεση του «διαγωνισμού» προβλεπόταν πως αν κατατεθεί μια μόνο προσφορά θα πάρει το σύνολο των ψηφιακών συχνοτήτων υποχρεωτικά. Όπως επίσης πως αν κατατεθεί προσφορά για το σύνολο των ψηφιακών συχνοτήτων θα δοθούν οι συχνότητες στο χαμηλότερο τίμημα της εκκίνησης της ….δημοπρασίας. Οι όροι της δήθεν δημοπρασίας έβγαζαν εξ΄ αρχής εκτός διαγωνισμού τα περιφερειακά κανάλια, ενώ οι Καναλάρχες μέσω της Digea έκλεισαν συμφωνίες κορυφής με Nova και ΟΤΕώστε να μην κατέλθουν στο διαγωνισμό.
Η εμφανιζόμενη ως «ανεξάρτητη» Εθνική Επιτροπή τηλεπικοινωνιών η οποία διορίστηκε λίγες μέρες πριν τη δημοσίευση του διαγωνισμού, κατακύρωσε τον μοναδικό υποψήφιο, τη Digea καταργώντας τη δημοπρασία που η ίδια ανακοίνωσε.

Έτσι οι ψηφιακές συχνότητες παραδόθηκαν από την κυβέρνηση και την ΕΕΤΤ για τα επόμενα 15 χρόνια στους καναλάρχες που είναι ιδιοκτήτες των «παράνομων» ιδιωτικών καναλιών, για να γίνουν ο μοναδικός ρυθμιστής του τηλεοπτικού τοπίου πληρώνοντας στο δημόσιο πολύ λιγότερα απ΄ όσα πλήρωνε το κάθε κανάλι για τη μια συχνότητα που είχε όλα τα προηγούμενα χρόνια! Ενώ τα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια όπως το Mega και ο ΑΝΤ1 υποχρεούνταν να αποδίδουν, το καθένα περισσότερα από 1 εκατ. ευρώ το χρόνο στο δημόσιο για τις αναλογικές τους συχνότητες , τώρα ως μέτοχοι της Digea πληρώνουν όλοι μαζί για 16 τηλεοπτικές ψηφιακές συχνότητες πανελλαδικής εμβέλειας ένα εκατομμύριο το χρόνο! Έχουν επίσης το προνόμιο να νοικιάζουν τις συχνότητες αυτές με τιμολόγιο που ακόμη παραμένει άγνωστο!

Σε αυτό το αποτέλεσμα συνέπραξε το υπουργείο Μεταφορών υπό τον Μιχάλη Χρυσοχοϊδη που τον Νοέμβριο του 2013 πέρασε νομοθετική ρύθμιση για τον διορισμό των μελών της ΕΕΤΤ από τον υπουργό.! Η ΕΕΤΤ με νέα σύνθεσή της χάρισε στη Digea το σύνολο των ψηφιακών συχνοτήτων, καθιστώντας την ρυθμιστή στην κατοχή του πολυτιμότερου πόρου του δημοσίου σύμφωνα με το Σύνταγμα.

(όλο το άρθρο εδώ, και μία συγνώμη στις Τυπολογίες για την πλήρη αναμετάδοση, αλλά πραγματικά, δεν ήξερα τι να αφαιρέσω!)

Τι καταλαβαίνω ότι λέει το άρθρο; Στην δημοπρασία, κατέβηκε μόνο ένας (γιατί η ΕΡΤ είχε κλείσει) πήρε το δικαίωμα ψηφιακής μετάδοσης (γιατί η ΔΤ/ΝΕΡΙΤ δεν είχε ακόμα ανοίξει) και θα κάνει και απόσβεση γιατί θα νοικιάζει την ψηφιακή μετάδοση!

Ωραίο; Πάμε παρακάτω.

Γιατί εμφανίστηκε μόνο ένας; Γιατί δεν ήρθαν πχ άλλοι, αφού είναι τόσο ενδιαφέρον διαγωνισμός;

Σύμφωνα με το τεύχος προκήρυξης της ΕΕΤΤ για την επίγεια ψηφιακή τηλεόραση, ο πλειοδότης είναι υποχρεωμένος προτού ενεργοποιήσει ένα κέντρο εκπομπής να έχει ολοκληρώσει όλη τη διαδικασία αδειοδότησης των κεραιών, σύμφωνα με τον νόμο. Στην περίπτωση της ψηφιακής τηλεόρασης πλειοδότης είναι η Digea και, σύμφωνα με πληροφορίες, ετοιμάζεται τροπολογία που θα απαλλάσσει τον ψηφιακό πάροχο ή θα ελαχιστοποιεί τις διαδικασίες νομιμοποίησης των κεραιών. Είναι σαφές ότι με τον τρόπο αυτό νοθεύεται ο διαγωνισμός, διότι πολλοί από τους δυνάμει υποψήφιους παρόχους δικτύου δεν συμμετείχαν λόγω του υψηλού κόστους αδειοδότησης, που πολλές φορές υπερβαίνει τα 6.000 ευρώ ανά σημείο εκπομπής, καθώς και της υποχρέωσης η αδειοδότηση να είναι έτοιμη πριν από την ενεργοποίηση. Θα έχει ενδιαφέρον να πληροφορηθούμε αν στις 27 Ιουνίου που θα ενεργοποιηθούν τα 19 κέντρα εκπομπής της Πελοποννήσου θα υπάρχει έστω και ένα που θα είναι αδειοδοτημένο. Και το πιο ενδιαφέρον θα είναι να μάθουμε αν θα υπάρξουν κυρώσεις από την ΕΕΤΤ…

Εδώ Χμμμ… Υποχρεωτικά αδειοδοτημένος, αλλά όπως θα δούμε και παρακάτω, εχμ, μάλλον δεν είναι και τόσο σημαντικό αυτό.

Ε, καλά θα μου πεις. Ένας εμφανίστηκε, 18 εκατομμύρια δεν είναι και λίγα, αφού έτσι έπρεπε να γίνει. Ναι, αλλά υπήρξε και μία έρευνα. Που εξηγούσε πόσο θα περίμενε κανείς να εισπράξει για την παραχώρηση της ψηφιακής μετάδοσης για δεκαπέντε χρόνια:

Όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής, που είχε παραδοθεί στο Υπ. Υ.Με.Δι. στις 23 Φεβρουαρίου 2012 από την εταιρεία Analysys Mason, τα προσδοκώμενα έσοδα του ελληνικού δημοσίου από τη διάθεση – πώληση των συχνοτήτων ψηφιακής τηλεόρασης στην Ελλάδα για τα επόμενα 15 χρόνια ανήρχοντο στα 715 εκατομμύρια ευρώ, αντί των 18 εκατομμυρίων που «εξασφάλισε» με την ανάθεση στην Digea!

Έτσι λέει η Analysys Mason. Επτακόσια δεκαπέντε εκατομμύρια θα μπορούσε να κερδίσει το κράτος, σύμφωνα με την παραγγελθείσα έρευνά της. Και στο ίδιο άρθρο:

Ως προς την πρώτη παραχώρηση των συχνοτήτων ψηφιακής τηλεόρασης που τελικώς δόθηκαν στην Digea, ο υπολογισμός των προσδοκώμενων εσόδων προκύπτει με έμμεσο αλλά σαφή τρόπο, από τη σύγκριση της αξίας των δύο αγορών.

Η αξία της αγοράς που θα αναπτυχθεί από την παραχώρηση των συχνοτήτων ψηφιακής τηλεόρασης για τα επόμενα 15-20 έτη υπολογίζεται στα 10,3 δισεκατομμύρια €

Η αξία υπολογίζεται στα δέκα δις. Να ‘χαμε μία κρατική να τα κάνει τι αξία θα αποκόμιζε, ε; Αλλά δεν πειράζει καλή είναι και η ιδιωτικη πρωτοβουλία, υποθέτω. Αλλά, καλά, έκθεση υπήρχε, την ήξερε κανείς; Στο ίδιο άρθρο:

Πρόκειται για τα περίφημα 300 εκ. € που αναμένει να εισπράξει η τρόϊκα μέσω του ΤΑΙΠΕΔ για την πώληση του ψηφιακού μερίσματος.

Είπαμε (από ότι καταλαβαίνω από το άρθρο, ε;) στην Τρόικα δηλαδή, εντάξει, κανονικά κάνει 715 εκατομμύρια, εμείς άντε να εισπράξουμε 300. Και πήραμε δεκαοχτώ.

Μα δεν τελειώνει εδώ (σιγά μην τελείωνε) :/

Ναι, αλλά η Νέριτ πρέπει να εκπέμψει. Βγήκε. Δεν έχει δικαίωμα πια αναλογικής μετάδοσης, άρα πρέπει να εκπέμψει ψηφιακά. Δεν υπάρχουν όμως τα εργαλεία για να το κάνει. Τι κάνουμε τώρα;

Μη φοβού:

Η πρώτη απόφαση που υπέγραψε ως αρμόδια υφυπουργός της ΝΕΡΙΤ η Σοφία Βούλτεψη είναι αυτή της παράδοσης της ψηφιακής εκπομπής του κρατικού φορέα στην εταιρεία των ιδιωτικών καναλιών, τη Digea! Τρεις μόλις μέρες πριν το προγραμματισμένο σβήσιμο της αναλογικής τηλεόρασης στην Πελοπόννησο, ο υφυπουργός Μεταφορών Μ. Παπαδόπουλος και η Σ. Βούλτεψη διαπιστώνουν στην απόφαση τους πως «η ΝΕΡΙΤ Α.Ε. δεν διαθέτει τον αναγκαίο εξοπλισμό και υποδομή σε όλα τα κέντρα εκπομπής για την πλήρη ανάπτυξη και λειτουργία δικτύου επίγειας ψηφιακής ευρυεκπομπής εθνικής κάλυψης, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ανταποκριθεί στις ημερομηνίες διακοπής εκπομπών τηλεοπτικού προγράμματος με αναλογική τεχνολογία». Για αυτό το λόγο οι δυο υφυπουργοί αποφασίζουν να «νοικιάσει» η ΝΕΡΙΤ «προσωρινά κατά το χρονικό διάστημα από την έναρξη της διακοπής εκπομπών τηλεοπτικού προγράμματος με αναλογική τεχνολογία, μέχρι την
πλήρη ανάπτυξη και λειτουργία του δικτύου επίγειας ψηφιακής ευρυεκπομπής εθνικής κάλυψης της ΝΕΡΙΤ Α.Ε» στη Digea.

[…]

Σύμφωνα με δημοσίευμα του περιοδικού Digital TV info ο κρατικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας θα είναι έτοιμος να εκπέμψει ψηφιακά στις δυο δικές του ψηφιακές συχνότητες, μετά τον Μάρτιο του 2015.

Εδώ. Θα νοικιάσει! Από την Digea! Δηλαδή θα πληρώσει, αυτούς από τους οποίους θα εισπράξει – έστω και αυτά τα λίγα που θα εισπράξει, όταν τα εισπράξει (*είναι σε δόσεις)! Ωραίο; Αλλά.. πόσο θα κοστίσει; Α, αυτό θα το αποφασίσει η ΕΕΤΤ. Και θα είναι περίπου..

Έτσι η ΝΕΡΙΤ θα νοικιάσει την 4η ψηφιακή συχνότητα της Digea για την οποία η ιδιωτική εταιρεία θα πληρώσει στην ΕΕΤΤ περί τις 266.000 ευρώ το χρόνο, προς 450.000 ευρώ για ένα χρόνο! Αυτό είναι το ποσό που έχει ορίσει το τιμολόγιο της ΕΕΤΤ για την ψηφιακή εκπομπή πανελλαδικής εμβέλειας καναλιών μέσα από τις συχνότητες της Digea.

Εδώ. Τα-ντά! Έτοιμα όλα!

Update 23 Ιανουαρίου 2015: Πόσα είπαμε; 450.000 ευρώ; Γιατί, δεν μπορούν να δώσουν περισσότερα; Φυσικά και μπορούν!

Δεν πρόλαβε η Digea να διαδώσει πως δεν έχει χρήματα για να συνεχίσει την ψηφιακή μετάβαση επειδή δεν την πληρώνουν οι «πελάτες» της, περιφερειακά κανάλια και ΝΕΡΙΤ, και το κρατικό τηλεοπτικό μόρφωμα έτρεξε να τη συνδράμει. Με απόφαση του ΔΣ εγκρίθηκε η σύμβαση παραχώρησης μίας ψηφιακής συχνότητας που κατέχει η Digea, την οποία νοίκιασε η ΝΕΡΙΤ για να μεταφέρει ψηφιακά το σήμα των καναλιών της προς 719.000 ευρώ, χωρίς ΦΠΑ, για 10 μήνες, από τον Ιούνιο του 2014 έως και τον Απρίλιο του 2015. Κι αυτό επειδή η ΝΕΡΙΤ ήταν απροετοίμαστη, χωρίς ψηφιακούς πομπούς και προσωπικό, και δεν μπορούσε να κάνει την ψηφιακή μετάβαση σε Πελοπόννησο, Κεντρική Μακεδονία, Θεσσαλία και Στερεά Ελλάδα.

Η Digea, που πήρε από την ΕΕΤΤ συνολικά τέσσερις ψηφιακές συχνότητες, έναντι 15,6 εκατ. ευρώ για 15 χρόνια, κράτησε τη μία από αυτές κενή και την παραχώρησε στη ΝΕΡΙΤ για να συμμετάσχει στην ψηφιακή μετάβαση μαζί με τα ιδιωτικά κανάλια.

Εδώ. Να δώσουν 719.000 ευρώ! Και μάλιστα λίγους μήνες πριν… την αυτοτέλειά της που είχε υπολογιστεί στον Μάρτιο του 2015! Χα!

Και τα υπόλοιπα κανάλια; Μα αυτά, πρέπει να παίξουν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ μέσω Digea – με το αντίστοιχο κόστος, ε;

Για όλα τα παραπάνω οι περιφερειακοί σταθμοί υποχρεούνται να εκπέμψουν ψηφιακά το πρόγραμμα τους στην ΠΖ που αντιστοιχεί στην ΕΠΕ στην οποία εκπέμπουν ως σήμερα αναλογικά.

Εδώ. Ναι, αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα. Η Digea δεν παίζει καλά παντού. Για να γίνει αυτό, πρέπει να υπάρξουν καλύτεροι πομποί, ψηλότερα. Οπότε θα έχει κόστος, σωστά;

Σωστά;

Ε… όχι ακριβώς.

Για την Πελοπόννησο χρειάζονται 65 αναμεταδότες, που στοιχίζει 10-15 χιλιάδες ευρώ ο καθένας. Αυτά είναι τα χρήματα που θα πρέπει να καλυφθούν από τους δήμους. Κατά τη μεταβατική αυτή φάση δεν έχουμε πλήρη μετάβαση στην ψηφιακή εποχή. Δεν έχει γίνει το οριστικό switc off. Αυτό θα γίνει μέχρι το τέλος Νοέμβρη. Υπάρχουν κέντρα εκπομπής με προβλήματα (πχ Όσιος Πατάπιος, Σμέρνα, Φραγκοπήδημα) και πολλά προβλήματα αντιμετωπίζει και η Αργοναυπλία».

Εδώ. Χμ. Για να γίνει μετάδοση, πρέπει να υπάρχουν πομποί. Όπου δεν υπάρχουν, πρέπει να αγοραστούν από τον παροχ… όοοχι, από τους …Δήμους. Μα ναι.

Ειδικά για τους πομπούς, υπάρχουν και άλλα σχόλια, πολύ ενδιαφέροντα. Βλέπετε, για να εκπέμψει η Νέριτ καποια στιγμή, και να σταματήσει να πληρώνει ..ενοίκιο στην Digea, πρέπει να αγοράσει πομπους. Ναι, αλλά πόσους;

Στις 2 Ιουλίου 2014, η ΝΕΡΙΤ προκήρυξε τον πολυαναμενόμενο διεθνή διαγωνισμό για την προμήθεια των πομπών ψηφιακής τηλεόρασης. Πρόκειται για 355 πομπούς ισχύος τουλάχιστον 10W, 100W και 600W, προϋπολογισμού 5.430.000 € + ΦΠΑ 23%. Ως εδώ θα λέγαμε επί τέλους, τουλάχιστον τον προκήρυξαν.

Αλίμονο, όμως. Διαβάζοντας προσεκτικά τις 27 σελίδες των προδιαγραφών και τις δύο της περίληψης, διαπιστώνουμε ότι δεν υπάρχει πουθενά καμία αναφορά περί της κατανομής των ποσοτήτων των πομπών στις αντίστοιχες ισχείς των 10, 100 και 600W.

Με λίγα λόγια οι φωστήρες της ΝΕΡΙΤ μας λένε (σε ένα διαγωνισμό των 5,5 εκατομμυρίων) ότι θέλουν 355 πομπούς των 10, 100 και 600W, χωρίς να λένε πόσους των 10W, πόσους των 100W και πόσους των 600W. Επισημαίνουμε ότι η διαφορά τιμής ανάμεσα στους πομπούς αυτούς διαφορετικής ισχύος είναι τεράστια. Είναι σαν να πήγαιναν στο μανάβη και να του έλεγαν βάλε μου 10 πορτοκάλια, μήλα και πατάτες. Για όσους δεν γνωρίζουν από σύνταξη προδιαγραφών, θα διευκρινίσουμε ότι η πρώτη παράγραφος, πάντοτε, είναι η λεγόμενη “συγκρότηση υλικού”, στην οποία περιγράφονται τα είδη και οι ποσότητες της προμήθειας.

Η ανικανότητα, η προχειρότητα και η μωρία των επικεφαλής των τεχνικών υπηρεσιών της ΝΕΡΙΤ τους οδήγησε στην …”καινοτομία” της αφαίρεσης της συγκρότησης υλικού, που ήταν παρούσα σε όλες τις προδιαγραφές της ΕΡΤ, με αποτέλεσμα να γίνουν ρεζίλι διεθνώς, αφού ο διαγωνισμός αυτός δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

[…]

Είναι δε και άτυχοι, γιατί ο αριθμός 355 δεν διαιρείται δια 3, ώστε να δικαιολογηθούν ότι ήθελαν ίσες ποσότητες από κάθε ισχύ. Το αστείο είναι ότι ο διαγωνισμός αυτός ήταν έτοιμος από τις τεχνικές υπηρεσίες της ΕΡΤ και οι προδιαγραφές του είχαν περάσει από δημόσια διαβούλευση στις αρχές του 2013.

Θα αναρωτιέστε βεβαίως γιατί δεν προκηρύχτηκε τότε;

Η αιτία ήταν ότι ο κ. Μάναλης, τότε Δ/νων Σύμβουλος της ΕΡΤ μέχρι το μαύρο και αμέσως μετά Ειδικός Διαχειριστής της περιουσίας της, επί μήνες δεν εισήγαγε προς έγκριση στο ΔΣ της ΕΡΤ το διαγωνισμό, που ήταν προαπαιτούμενο για τη δημοσίευσή του. Οι φωστήρες της ΔΤ και της ΝΕΡΙΤ κατόρθωσαν να τον προκηρύξουν 1,5 χρόνο μετά και μάλιστα ξεχνώντας τη συγκρότηση υλικού. Ποιος ευνοήθηκε από αυτό; Μα φυσικά η Digea, η οποία ήδη πληρώνεται αδρά για την ψηφιακή εκπομπή της ΝΕΡΙΤ στην Πελοπόννησο (αλήθεια πότε θα δημοσιευτεί στη δι@ύγεια η σχετική σύμβαση μεταξύ ΝΕΡΙΤ και Digea), ενώ ακολουθεί η Αττική και πολλές ακόμα περιοχές μέχρι να ευδοκιμήσει ο συγκεκριμένος διαγωνισμός.

(στα σχόλια του άρθρου γίνεται τελικά επεξήγηση για το πόσα ήθελαν από τον κάθε πομπό – αλλά τα χαλάνε στο …νούμερο. Άλλο πριν, άλλο μετά. Διαβάστε το, είναι τραγελαφικό)

Και πριν συνεχίσω, να καταστήσω σαφές ότι αυτά αποκόμισα από μία απλή έρευνα στο διαδίκτυο προσπαθώντας να καταλάβω τι τρέχει, πιθανόν υπάρχουν και άλλες ενστάσεις/αντιρρήσεις, δεν τις βρήκα, δεν έχω γνώση και πλήρη εικόνα για τεχνικά ζητήματα. Να πούμε πάντως γενικώς ότι η δημοσιογραφία δεν έχει… προτεραιότητα το θέμα Digea. Αν με εννοείτε.

Αυτά και το 2014

§

Να τα βάλουμε λίγο κάτω, να κάνουμε μία σούμα, να συνεννοηθούμε;

Ενα, η Digea είναι αποτέλεσμα συγχώνευσης των καναλιών Mega, Antenna, Μακεδονία, Σκαϊ, Σταρ (και πρώην Alter) – και των ιδιοκτητών τους. Είναι μία ιδιωτική επιχείρηση, από κανάλια που δεν έχουν (με ευθύνη του κράτους) καν δικαίωμα εκπομπής στις δημόσιες συχνότητες, και ιδιοκτήτες που ελέγχουν (μέσω εντύπων και ραδιοφώνων επίσης) την σημαντικότερη μερίδα του τύπου και της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα. Επιχειρηματίες που, μεταξύ των άλλων, διαχειρίζονται και δημόσια έργα, πάσης φύσεως.

Δύο, η Digea έχει …άποψη για το περιεχόμενο που βλέπουμε. Είναι σαφές: Αν θέλει, μπορεί να κατεβάσει την ποιότητα, ή να κλείσει το κανάλι με βάση το περιεχόμενό του. Το έκανε (όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοί της) με το Alter (επειδή μίλησε για εργασιακά δικαιώματα άλλων!) και το έκανε και με την ΕΡΤ (χωρίς καμία εισαγγελική ή άλλη παρέμβαση, αυτοβούλως -εξ όσων γνωρίζω) απαγορεύοντας και ..αναμετάδοση διαδικτύου. Εν πολλοίς, η Digea ελέγχει την εικόνα, ο,τι δεν θέλει, απλώς δεν θα το δεις. Και δεν θα διαμαρτυρηθεί κανείς. Δεν μιλάω για φαντασία ή τρομολαγνεία – έγινε. Δύο φορές.

Τρία, η Digea έχει τον αποκλειστικό έλεγχο ψηφιακού τηλεοπτικού περιεχομένου στην Ελλάδα. Αγόρασε αυτό το δικαίωμα για 18 εκατομμύρια ευρώ, για τα επόμενα 15 χρόνια – ποσό που σε κάθε περίπτωση κρίνεται για την χαλαρότητά του, ειδικά σ’ αυτούς τους καιρούς που συμπιέζουμε κάθε δικαίωμα των πολιτών. Κάθε κανάλι που θέλει να εκπέμψει είναι υποχρεωμένο να το κάνει ψηφιακά, να πληρώσει ο,τι ορίσει η ΕΕΤΤ, και να εκπέμψει μέσω Digea.

Ενα, δύο, τρία.

Δεν θέλει πολύ κλικλικ.

Καλώς ορίσατε στην νέα ψηφιακή εποχή. Είστε συντονισμένοι;

Οι λιμενικοί, άλλο που δεν ήθελαν. Στο πλευρό τους τάχθηκε, συλλήβδην, όλη η συγκυβερνητική εξουσία, μερικοί δημοσιογράφοι με τις εκπομπές τους, και κάθε ένας που ήθελε να προκαταβάλλει ένα αθωωτικό αποτέλεσμα για δικούς του λόγους.

Η κυβέρνηση, άλλο που δεν ήθελε. Θα ήταν ένα σοβαρό πλήγμα στην εικόνα της και στις τεταμένες σχέσεις της με τους ενστόλους ένα μέρος των ανθρώπων που φυλάνε τα σύνορα, είτε τίμια είτε όπως ζητά πλέον βουλευτής μας με αίμα για να γίνει κατανοητό, να έχουν παραβεί το βασικό καθήκον τους για την ασφάλεια των ανθρώπων.

Ο επιχειρηματίας, άλλο που δεν ήθελε. Στα φραουλοχώραφά του και των γύρω του ισχύουν ακριβώς τα ίδια, αν όχι χειρότερα, οι συνθήκες είναι οι ίδιες, οι εργάτες είναι τρομοκρατημένοι, τους χρωστάνε, πάλι, ακόμα, λεφτά. Το ίδιο και τα πρωτοπαλίκαρά του, άλλο που δεν ήθελαν να γλυτώσουν την απόπειρα φόνου.

Και άλλοι άλλο που δεν ήθελαν. Όσοι είχαν ευθύνη για τον θάνατο του Αχμάντ Φαρούκ στις φυλακές «φιλοξενίας» γιατί δεν υπήρχε γιατρό. Ο Κασιδιάρης, άλλο που δεν ήθελε να μην είναι ένοχος σε εκείνη την δίκη. Αυτοί που ήταν υπεύθυνοι για τον βασανισμό μέχρι θανάτου του Καρέλι, άλλο που δεν ήθελαν να ξεχαστεί. Αυτοί που ήταν υπεύθυνοι για τον θάνατο του Σακελλίων, άλλο που δεν ήθελαν να ξεχαστεί το θέμα και να αθωωθούν χωρίς πολλές ερωτήσεις. Αυτοί που αναμίχθηκαν στην «αυτοκτονία» Τσαλικίδη, άλλο που δεν ήθελαν να σβήσει σιγά-σιγά ως ανάμνηση η υπόθεση. Οι βασανιστές του Ουαλίντ, του Αιγύπτιου υπαλλήλου αρτοποιείου, άλλο που δεν ήθελαν να πάει από αναβολή σε αναβολή.

Άλλο που δεν ήθελαν.

Εμείς, που δεν θέλαμε άλλο όμως;

Όσοι από εμάς ζητήσαμε δικαιοσύνη, όσοι από εμάς σκεφτήκαμε τα παιδιά, όσοι από εμάς αναρωτηθήκαμε τις ευθύνες του κράτους, όσοι από εμάς δεν κλείσαμε τα μάτια στις τωρινές συνθήκες στα φραουλοχώραφα;

Εμείς, δεν ακουστήκαμε αρκετά.

Τι φταίει; Δεν φωνάξαμε δυνατά; Δεν μιλήσαμε αρκετά; Δεν κοντράραμε αρκετά; Δεν το είπαμε αρκετά; Είχαμε να πούμε για άλλα, ξεχάσαμε, δεν δώσαμε σημασία, δεν πιστέψαμε ότι χάνονται αυτές δίκες;

Δεν ακουστήκαμε αρκετά.

Αν δεν μιλήσουμε εμείς αρκετά, όμως, θα ακουστεί αυτό που δεν φανταζόμαστε.

Και ακούστηκαν αυτοί. Έκαναν τις δίκες τους όπως νόμιζαν, άλλοι με απειλές, οι κύριοι μάρτυρες δάρθηκαν, ψευδείς καταθέσεις ακόμα πλανώνται στα πρακτικά των δικών, η απόφαση βγήκε.

Βγήκε όπως ήθελαν.

Κανείς ένοχος. Καμία ενοχή.

Άλλο που δεν ήθελαν λοιπόν να μην ακουστούμε εμείς αρκετά.

Η οθόνη μου έχει πλημμυρίσει τραυματισμένα και νεκρά παιδιά.

Κάθε βόλτα μου στο Twitter είναι μία βόλτα σε μία πολύ δύσκολη κατάσταση, που ενώ οπτικά με αναστατώνει, αντιλαμβάνομαι γιατί συμβαίνει και την υπομένω σιωπηλός. Ναι, πρέπει να εμφανίζεται η εικόνα του τραυματισμένου παιδιού. Ναι, με ενοχλεί και εμένα, ναι, υπάρχει ο κίνδυνος να αναισθητοποιηθούμε αν την την βλέπουμε συχνά. Αλλα υπάρχει και ο κίνδυνος να μην καταλάβουμε για τι πράγμα μιλάμε, αν δεν την δούμε ποτέ.

Το πρόβλημα όμως, παραδόξως, δεν κάνει την εμφάνισή του μόνο στην Γάζα. Πολλά χιλιόμετρα πιο κοντά μας, οι εργάτες της Μανωλάδας, περσινοί «ήρωες» της προσοχής μας, σύμφωνα με ρεπορτάζ τραβάνε τα ίδια, ή και χειρότερα φέτος. Η δίκη για τους πυροβολισμούς του 2013 διεξάγεται σε άθλιες,ρατσιστικές συνθήκες, ενώ οι κεντρικοί μάρτυρες γρονθοκοπούνται για να μην καταθέσουν. Η βόλτα, όταν έγινε το περιστατικό του Δένδια στα φραουλοχώραφα, δεν άλλαξε τις συνήθειες των τσιφλικάδων που συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν, και σήμερα, τους εργάτες σαν δούλους, να τους βάζουν να κοιμούνται όλοι μαζί σε μία τέντα, να χρεώνουν ανα κεφάλι δέκα ευρώ για το κοινόχρηστο ρεύμα, για τουαλέτα να τους έχουν μία δύσοσμη τρύπα στο χώμα με δύο ξύλα, να τους χρωστάνε (πολλά) λεφτά ενώ οι εργάτες να κοιμούνται σε βάρδιες για να μην δεχθούν βραδυνές επιδρομές και «επισκέψεις» από την αστυνομία.

Όλα αυτά, τα ξέρουμε από το 2013. Δεν τα ξέραμε πριν, αλλά πέρσι τα μάθαμε από την καλή-και από την ανάποδη. Θυμώσαμε, διαμαρτυρηθήκαμε, κάποιοι κατέβηκαν και σε πορείες, το θέσαμε στην ατζέντα, αντιδράσαμε.

Και μετά… μετά τίποτα. Το μόνο που είχαν να κάνουν οι τσιφλικάδες, είναι σιωπηλή υπομονή. Στην Σκάλα Λακωνίας, οκτακόσιοι μετανάστες κατέβηκαν σε απεργία, διεκδικώντας, μεταξύ άλλων -θέλω λίγο την συγκέντρωσή σου εδώ, για να καταλάβεις καλά τι πρόκειται να σου πω- να μπορούν να κατεβαίνουν στην πλατεία και στις παραλίες. Τώρα, δεν τους επιτρέπεται. Μετά την αντίδρασή μας για το «νοσοκομείο» του Κορυδαλλού, το περιβόητο Κολαστήριο, έχουν άλλαξει πολλά – αλλά όχι αυτά που διεκδικούσαμε όσοι διαμαρτυρόμαστε: Τα κελιά τύπου Γ περιμένουν όποιον διαμαρτύρεται, όποιον ενοχλεί, άρα και τον άνθρωπο, ασθενής ο ίδιος, που εμφάνισε (παράνομα, αλλά δικαιώθηκε μετά) το ζήτημα στους πολίτες.

Όλα όσα περιγράφω έχουν την ελάχιστη επικοινωνία από τα κεντρικά ΜΜΕ. Η κατάσταση στις φυλακές, και η υπο ψήφιση διαδικασία των κελιών τύπου Γ οδήγησε πάνω από τέσσερις χιλιάδες ανθρώπους σε ταυτόχρονη απεργία πείνας στην Ελλάδα – ίσως την μεγαλύτερα ευρωπαϊκά μετά το 1924.

Αυτή η είδηση δεν έπαιξε ούτε ένα λεπτό στα κεντρικά ΜΜΕ, κανάλια και εφημερίδες.

Δεν μπορώ να μας (τους πολίτες) κατηγορήσω για αναισθησία. Για μένα είναι βέβαιο και προφανές, ότι κάθε μία από αυτές τις εικόνες μας ενοχλούν βαθιά, και επιθυμούμε άμεση και ανθρώπινη επίλυσή τους – όταν, η δημοσιογραφία αφήνεται να κάνει την δουλειά της, και φτάνουν σε εμάς οι άθλιες συνθήκες.

Δυστυχώς όμως, τίποτα, όπως έχω ξανααναφέρει, δεν είναι τσάμπα. Η ενόχληση απαιτεί συνέπεια, επιμονή, αναζήτηση, διαρκείς ερωτήσεις. Το πρόβλημα δεν λυνεται όταν σταματά να προβάλλεται (στο Facebook του καθενός μας ή στο δελτίο ειδήσεων ή την εφημερίδα ) το νεκρό παιδί, ο δούλος των φραουλοχώραφων, ο φυλακισμένος στην κόλαση των ελληνικών φυλακών. Το πρόβλημα εξαφανίζεται, μα δεν λύνεται.

Και εμείς, όσοι νοιαστήκαμε, και είμαι σίγουρος ότι νοιαστήκαμε αληθινά, έχουμε μία υποχρέωση να μην σταματάμε με τους ρυθμούς της αλλαγής της είδησης από το πρωτοσέλιδο που μας σερβίρεται. Να θυμόμαστε, όσο περισσότερο μπορούμε, να ρωτάμε, όσο περισσότερο γίνεται, να θυμίζουμε, ο ένας στον άλλον, πόσο και γιατί νοιαστήκαμε.

Γιατί η μόνη ήττα, είναι η λήθη.

Και η μόνη νίκη, το μόνο που κρατάει ζωντανές τις συνειδήσεις μας, είναι όχι απλώς να είμαστε άνθρωποι όταν βλέπουμε το άδικο, μα κυρίως να μην ξεχνάμε, κάθε μέρα, την υποχρέωσή μας να παραμένουμε έτσι.