Παιχνιδάκι που μου είχε κάνει ο πατέρας μου, όταν ήμουν μικρός.

Αλλάζω τις ισοτιμίες (γιατί όταν ήμουν μικρός είχαμε ακόμα δραχμές – και λεπτά επίσης 🙂 ) και σας το παραθέτω:

Εγώ και η Ελεάνα, πάμε να φάμε σε μία ταβέρνα. Κάνουμε λογαριασμό ακριβώς τριάντα επτά ευρώ. Πληρώνουμε ο καθένας μας απο ένα εικοσάευρω, και του ζητάμε να κρατήσει ένα ευρώ πουρμπουάρ.

Το γκαρσόνι, παίρνει τα χρήματα, και επιστρέφει τα ρέστα. Ένα ευρώ για την Ελεάνα, ένα για μένα.

Υπάρχει όμως ένα θέμα:

Πληρώσαμε απο είκοσι ευρώ – άρα δώσαμε σαράντα ευρώ σύνολο.

Ο καθένας πλήρωσε όμως δεκαεννιά ευρώ αφού πήραμε ένα ευρώ ρέστα. Σύνολο δηλαδή τριάντα οχτώ.

Και ένα που κράτησε το γκαρσόνι; Τριάντα εννιά ευρώ.

Που είναι το ευρώ μέχρι τα σαράντα που δώσαμε αρχικά;

Ας ξεσηκώσουμε θύελλες. Ας χαλάσουμε τον κόσμο.

Στο κάτω – κάτω, γιατί όχι;

Αφορμή, το σχόλιο του αναγνώστη R0ufianou:

(Δ)ειραν έναν Κύπριο. Γιατί δεν μας κάνεις κανένα σχόλιο τώρα για τα αίσχη που κάνουν πάλι τα «παλικάρια» στο κέντρο της Αθήνας και μένουν ατιμώρητα; Η ευαισθησία σου περιορίζετε μόνο στους «ακροδεξιούς» και τους κακούς αστυνομικούς; Τέτοια επιλεκτική ευαισθησία βλέπω μόνο σε φασίστες τύπου παπαρίγα…κρίμα…

Εδώ.

Ξεκαθαρίζω την θέση μου: Οι (λεγόμενοι) αναρχικοί είναι μαλακισμένα κωλόπαιδα.

Αλλά είναι επίσης οι καλύτεροι που θα μπορούσαμε να έχουμε.

Δεν είναι η πρώτη φορά που με ρωτάνε για τους αναρχικούς. Για όλους αυτούς τους χούλιγκαν που κάνουν φασαρίες. Έχω φαίνεται δώσει το στίγμα του αριστερού, και πιστεύουν οτι μπορούν να με «πικάρουν» έτσι.

Γελιέστε.

Οι αναρχικοί, αυτά τα μαλακισμένα κωλόπαιδα που χαλάνε τον κόσμο, είναι η μοναδική στιγμή που εμείς οι «αγνοί πολίτες» ξυπνάμε.

Καίνε την σημαία γιατι είναι βλαμμένα – αλλά γελάω, γιατί εμάς μας πειράζει που την καίνε, ενώ άλλοι την πουλάνε και δεν διαμαρτυρόμαστε καθόλου.

Κατεβαίνουν στους δρόμους και πετάνε μολώτοφ γιατι είναι βλαμμένα – αλλά γελάω, γιατί εμείς, που θα είχαμε καλύτερους λόγους να το κάνουμε, καθόμαστε ήσυχοι – ήσυχοι στο πλεϊστέισιον μας.

Είναι πρεζόνια γιατι είναι βλαμμένα, αλλά εμείς, που νομίζουμε οτι είμαστε καθαροί, ναρκωνόμαστε με τα κανάλια μας, και τις Γιουροβίζιον μας.

Αυτοί, τουλάχιστον, διαμαρτύρονται για κάτι.

Για οτιδήποτε.

Εμείς;

Ας γελάσουμε λίγο με εμάς. Οταν πήγανε να μας αυξήσουνε τις τιμές στην ADSL και την σύνδεση στον internet, έφτιαξα λογότυπα, φώναξα, βάψαμε όλοι τις σελίδες μας μαύρες, κανάλια, ραδιόφωνα, εφημερίδες – δεν πέρασε το μέτρο.

Νόμιζα και εγώ, το ζώον, οτι είχαμε δύναμη. Οτι είχα δύναμη. Οτι μπορούσα να πολεμήσω το άδικο.

Και μετά.. Μετά, ο Antenna έκανε τηλεπαιχνίδι – απάτη, φώναζα, φώναζα, τίποτα δεν έγινε. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε χαράτσι στην κινητή τηλεφωνία, φώναζα, έκανα λογότυπα, έφτιαξα σελίδα – και; Τίποτα δεν έγινε. Καμια δεκαριά αντιγράψανε τα banner, και τα κατέβασαν και αυτοί, όταν είδαν οτι κανένας δεν ενδιαφέρεται.

Κανένας δεν ενδιαφέρεται. Γράφω άρθρα οτι όλοι ψηφίζουμε – λες και ξαφνικά είναι αντίσταση να αλλάξεις κανάλι.

Αντίσταση είναι να πετάξεις την τηλεόραση απο το παράθυρο, αυτό είναι αντίσταση.

Η κυβέρνηση μας κοροϊδεύει λέγοντας οτι – στο παράδειγμα των υποκλοπών- για έναν χρόνο το ήξερε, αλλά δεν το έλεγε, διότι έκανε «έρευνα». Βέβαια, τρείς μήνες μετά την αποκάλυψη (των ΝΕΩΝ, έτσι;) μάθαμε όσα τα τζιμάνια δεν βιαζόντουσαν να μάθουν έναν ολόκληρο χρόνο πριν. Τώρα, πανηγυρίζει που γλυτώνει την εξεταστηκή επιτροπή.

Και τι έγινε; Διαμαρτυρήθηκε κανείς;

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, λάβρος κατά του σχεδίου του The Mall όσο ήταν αντιπολίτευση! Όταν όμως έγινε κυβέρνηση, φρόντισε να ολοκληρώσει το έργο.

Και τι έγινε; Διαμαρτυρήθηκε κανείς;

Η κυβέρνηση, να ψηφίζει νόμους που επιτρέπει την δουλεία, την αγοραπωλησία και ενοικίαση υπαλλήλων, την κατάργηση του οκταώρου!

Και τι έγινε; Διαμαρτυρήθηκε κανείς;

Τα κανάλια και οι εφημερίδες που απο την μία προβάλλουν τηλεπαιχνίδια απάτες, και απο την άλλη μάχονται για την δημοκρατία και την δικαιοσύνη.

Και τι έγινε; Διαμαρτυρήθηκε κανείς;

Συμφωνώ, οι «αναρχικοί» που κάνουν φασαρίες είναι μαλακισμένα κωλόπαιδα. Αλλά δεν τα πιάνει κανείς, τόσα χρόνια τώρα. Γιατι βολεύουν.

Κάτι σαν την 17Νοέμβρη, που όλοι μεγαλοφώνως την καταδικάζαμε, και στις παρέες το μόνο που άκουγες ήταν γέλια επιδοκιμασίας μετά απο κάθε χτύπημα.

Γιατι κάπως εμείς οι αστοί, πρέπει να νιώθουμε οτι επαναστατούμε.

Εγώ, ο μαλάκας με το blog μου, που νομίζω οτι θα αλλάξω τον κόσμο. Περιμένετε σοβαρά να τσαντιστώ με τους μόνους -τους μοναδικούς, μαζί με κάτι ξεχασμένους αριστερούς, τον Θοδωράκη, την Σακοράφα – ακόμη – ακόμη και την Κανέλη, χριστέ βοήθα- Δον Κιχώτες, που λένε (και κάνουν) μια επανάσταση;

Όσοι λένε μαύρο σε μία χώρα που ομαδικά πιστεύει μόνο στο πράσινο και το μπλε, δεν έχουν ανάγκη την επιβεβαίωσή μου.

Πρέπει να πάνε φυλακή για κάθε πέτρα, για κάθε μολώτωφ, για κάθε καμμένη σημαία. Συμφωνώ. Και εμείς όμως, για κάθε ψέμα, για κάθε αδιαφορία, για κάθε παθητική απραξία.

Για κάθε φορά που στριφογυρίσαμε (απλώς) στον καναπέ μας.

Στο κάτω κάτω, είμαστε ευσυνείδητοι πολίτες, και αν είμαστε πολύ εκνευρισμένοι, μπορεί και να φτάσουμε στο σημείο να αλλάξουμε και κανάλι. Τέτοια αυτοθυσία.

Viva la revolution.

Μπήκα σε φοβερό πειρασμό να το κλέψω, και να το αναπαραγάγω στην ελληνική πραγματικότητα – αλλά σέβομαι την πρωτότυπη δουλειά του τύπου που το έφτιαξε, και επιπλέον, δεν μου περισσεύει και χρόνος.

Όχι οτι χρειάζεται και πολύς…

Η διαδικασία είναι απλή: Ανοίξτε το πρωτότυπο αρχείο (σε Firefox ή Explorer 7 είναι καλύτερα) και τυπώστε το (αφού το μικρύνετε όσο χρειαστεί για να χωρέσει στην σελίδα σας.

Υστερα, γράψτε επάνω του και στείλτε το με το ταχυδρομείο, ή περάστε το κάτω απο την πόρτα γνωστού (ή αγνώστου σας).

Στα συν: συνεχίζει να δουλεύει ακόμα και όταν κοπεί το ρεύμα… 🙂

Την Norah Jones, την ξέρετε, όχι;

Όχι;

Ακούστε λοιπόν:

Για μένα ίσως απο τις πιο ποιοτικές μουσικές προτάσεις – με απίστευτη φωνή, και εξαιρετική συλλογή τραγουδιών, ξέρετε, απο εκείνες που δεν ξέρεις ποιο να πρωτοαγαπήσεις απο κάθε δίσκο….

Σας προτείνω να τους ακούσετε, αν όχι να τους αποκτήσετε.

Έπεσα όμως, τελειώς τυχαία, σε αντίστοιχα εξαιρετική τραγουδίστρια απο την Γαλλία. Ονομάζεται Carla Bruni, και δεν έχει την ίδια δισκογραφική ιστορία με την Jones, αλλά οι φωνές (και η ομορφιά) μοιάζουν πολύ.

Ας απολαύσουμε λοιπόν άλλη μία φωνή που θα ζεστάνει τις καρδιές μας…

Μουσικούλα; ιδού:

Επιστρέφοντας απο την γερή ίωση (ή κρύωμα, δεν έμαθα ποτέ να τα ξεχωρίζω αυτά τα δύο), που με καθήλωσε, ετοιμαζόμουν να γράψω άρθρο για το StartPoint:

Απο τους πρώτους που κοιτούσα καθημερινά, ο startPoint.gr έχει σταματήσει να εκπέμπει. Δεν είναι η πρώτη φορά, αλλά όλες τις προηγούμενες υπήρχε μία εξήγηση (μία ασθένεια, προβλήματα συντήρησης κλπ).

Τώρα, δεν υπάρχει απολύτως τίποτα.

Γνωρίζει κάτι κανείς;

Η επικαιρότητα με πρόλαβε, φυσικά. Ο StartPoint ζει και βασιλεύει…. 🙂

Ξεκινάω με ένα γεγονός:

Δεν προσέχω ιδιαίτερα τι τρώω.

Υποπταύομαι που κάνω λάθος, καμιά φορά πέφτω μέσω, αλλά, τέλος πάντων, τρώω διάφορα.

Μεταξύ των άλλων, σπα-νι-ό-τα-τα, και τυρόπιττες.

~

Τόσο σπάνια, που ξεχνάω ότι έχω πολλές πιθανότητες να με πιάσει μιση ώρα μετά καούρα στο στομάχι.

Αλλά, όπως είπαμε, αφου δεν προσέχω τι τρώω, δεν το συνδέω.

Ανακαλύπτω όμως ότι μοιράζομαι το ίδιο πρόβλημα με τουλάχιστον 5-6 άτομα που το έχω συζητήσει! Όλοι έχουν συνδέσει καούρες – και τυρόπιττες!

Βρε μπας και είμαστε πολλοί εκεί έξω; Ξέρει κανείς;

Είναι δυνατόν άνθρωπος που ομολόγησε οτι αποπειράθηκε να δολοφονήσει συναδέλφους του, θέτοντας σε κίνδυνο όχι μόνο την ζωή των ίδιων αλλά και των ασθενών τους, να συνεχίζει να εργάζεται σε …Νοσοκομείο;

Κατέχοντας μάλιστα και …διευθυντική θέση;

Δεν τα λέω εγώ αυτά.

Αντιγράφω απο άρθρο των ΝΕΩΝ[14/06/2003]:

[…]Ο 48χρονος νευροχειρουργός Γεώργιος Ζορνατζής συνελήφθη χθες το πρωί επ’ αυτοφώρω στον χώρο του νοσοκομείου. Λίγη ώρα πριν είχε ρίξει κρυφά με σύριγγα στο φλιτζάνι τού ενός από τους δύο συναδέλφους του την ουσία μιδαζολάμη, η οποία είναι φάρμακο γενικής αναισθησίας και κυκλοφορεί με την εμπορική ονομασία Dormicum. Σε υπερβολικές δόσεις επιφέρει κώμα και άπνοια, ενώ μπορεί να προκαλέσει ακόμη και θάνατο.

Ο Γ. Ζορνατζής υποστήριξε στην Αστυνομία ότι είχε διαφορές με τους δύο συναδέλφους του, επειδή πίστευε ότι τον αδικούσαν στις εφημερίες. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία που συνέλεξε η Αστυνομία, ο γιατρός έριχνε παρόμοιες ουσίες στον καφέ των συνεργατών του ανά τακτά χρονικά διαστήματα κατά τους τελευταίους 20 μήνες!

Τα δύο θύματά του αντιμετώπισαν σοβαρά προβλήματα υγείας. Ο ένας μάλιστα είχε πέσει σε κώμα και είχε νοσηλευθεί σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Ο νευροχειρουργός οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα και εις βάρος του ασκήθηκε δίωξη σε βαθμό κακουργήματος για παράβαση καθήκοντος, παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών και βαριές σωματικές βλάβες. Στην κατοχή του βρέθηκαν και κατασχέθηκαν ποσότητες διαφόρων αναισθητικών φαρμάκων – σε υγρή μορφή (συνολικά 10 αμπούλες) αλλά και χάπια, τσιρότα με ισχυρό αναλγητικό, καθώς και 7 φιαλίδια με χλωριούχο κάλιο – και σύριγγες. […]

Αντιγράφω απο επερώτηση βουλευτών[23.1.2006]:

[…]Ειδικότερα, ο κ. Ζορνατζής είχε απασχολήσει και στο παρελθόν με τη συμπεριφορά του. Tην περίοδο 1990-1993 (!), όταν εργαζόταν ως γιατρός στο αντικαρκινικό νοσοκομείο «Μεταξά», φέρεται να ετέθη θέμα δίωξής του κατόπιν περιστατικών υπεξαίρεσης φαρμάκων και ναρκωτικών στο νευροχειρουργικό τμήμα, που δε χρησιμοποιήθηκαν για ιατρικούς σκοπούς. Την περίοδο εκείνη τη θέση του Δ/ντη κατέλαβε ο κ. Μαριάτος, με αποτέλεσμα η σκοτεινή αυτή υπόθεση να μπει στο συρτάρι, γεννώντας έτσι πολλά ερωτηματικά και εντείνοντας τη φημολογία περί συγκάλυψης ενός μεγίστου σκανδάλου.[…]

Αντιγράφω απο παλαιότερο άρθρο του δικτυακού τόπου του ALPHA[10.1.2006]:

[…]Ο Γιώργος Ζορνατζής είχε συλληφθεί επ αυτοφώρω το 2003, να ρίχνει επικίνδυνο αναισθητικό στους καφέδες δύο συναδέλφων του και στον ορό ασθενούς του Τζάννειου Νοσοκομείου. Ο Ζορνατζής όχι μόνο αποφυλακίστηκε επικαλούμενος ψυχολογικά προβλήματα, αλλά και αποσπάστηκε από το Τζάννειο στο Αττικό Νοσοκομείο. Τρία χρόνια μετά τις απόπειρες ανθρωποκτονίας ο νευροχειρουργός δεν έχει ακόμη περάσει από το Πειθαρχικό Συμβούλιο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, ενώ η ποινή του από το Πειθαρχικό Συμβούλιο του ΕΣΥ ήταν μόλις τρίμηνη παύση. Συνήγορος του ήταν και τότε η κ. Χριστίνα Βαληνάκη-Χαρατσάρη. […]

Επίσης[10.1.2006]:

[…]Η τηλεφωνική συνομιλία του ALPHA με τη γραμματεία του Αττικού Νοσοκομείου αποδεικνύει ότι ο γιατρός εργάζεται στο νοσοκομείο, ενώ εκκρεμή η δίκη του. Εντύπωση προκαλεί μάλιστα και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος νευροχειρουργός προσελήφθη σε νοσοκομείο που δεν διαθέτει Νευροχειρουργική Κλινική[…]

Τέλος το ερώτημα: Τι γίνεται με αυτήν την υπόθεση; Εγινε η δίκη; Συνεχίζει πράγματι να εργάζεται σε νοσοκομείο ο γιατρός; Γνωρίζει κανείς;

To story, so far:

Σε κινητό συναδέλφου, έρχεται μήνυμα:

ΚΕΡΔΙΣΑΤΕ ΚΑΤΟΠΙΝ ΚΛΗΡΩΣΗΣ ΕΝΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΚΕΤΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΩΝ ΣΥΣΚΕΥΩΝ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΣ ΜΟΝΟ ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑΣ. ΚΑΛΕΣΤΕ ΣΤΟ 901-600-9889 ΑΠΟ ΣΤΑΘΕΡΟ ΤΗΛ

Δεν είναι αφελής να το πιστέψει – άλλοι όμως είναι.

Εκνευρίζομαι, και πιάνω δουλειά:

Σκοπός πρώτος: να βρω σε ποιόν είναι νοικιασμένος ο αριθμός.

Καλώ το 1888, την υπηρεσία καταλόγου του ΟΤΕ, που με την σειρά του με στέλνει στο 134, στις υπηρεσίες του ΟΤΕ.

Εκεί, νεαρός με τον οποίο μιλάω, με ενημερώνει οτι οι αριθμοί 901-600 9000 έως 9999 έχουν επινοικιαστεί στην Tellas. Επίσης, οτι ο συγκεκριμένος αριθμός έχει κόστος €3,5/λεπτό χωρίς ΦΠΑ και χωρίς όριο χρήσης.

Πιάνω την Tellas.

Αφού δυσκολεύομαι αρκετά (πως εξυπηρετούνται οι πελάτες τους;) καταφέρνω να μιλήσω με κύριο, που με εξυπηρετεί.

Παραδέχεται (δεν είναι ντροπή :)) πως οι αριθμοί αυτοί είναι πράγματι δικοί τους, αλλά δεν ξέρει αν έχει το νομικό δικαίωμα να με ενημερώσει για τον πελάτη τους.

Τον ενημερώνω με την σειρά μου, πως, αν κινηθώ νομικά, πρέπει να γνωρίζουν πως θα κινηθώ εναντίον τους – για να μου αποκαλύψουν τον πελάτη τους, στον οποίο θα ζητήσω να μάθω πως βρήκε το νούμερο και γιατί μου έστειλε μήνυμα που δεν ζήτησα.

Το οποίον, παρεπιπτώντως, είναι και παντελώς παράνομο.

Υπόσχεται πως θα διαβιβάσει το αίτημά μου στο νομικό τους τμήμα που με την σειρά του θα μου απαντήσει. Συμφωνώ, είναι απολύτως λογικό, του δίνω τα στοιχεία μου, μου δίνει τα δικά του. Του επισημαίνω μάλιστα πως ζητώ μόνο το απολύτως νόμιμο – καμία χάρη.

Η συζήτηση δε, είναι σε απόλυτα φιλικά και ταυτόχρονα επαγγελματικά πλαίσια.

Κλείνουμε το τηλέφωνο και περιμένω…

To be continued… 🙂

Η γνώμη σας: τι πρέπει να κάνω οταν (και αν) μάθω τον δικαιούχο του αριθμού; Είμαι νομικά καλυμένος να ενημερώσω την αστυνομία; Πρέπει να ακολουθήσει μήνυση; Γνωρίζετε σε ποιά υπηρεσία πρέπει να αποτανθώ;

Θυμηθείτε οτι το μήνυμα δεν στάλθηκε σε μένα, ούτε και γνωρίζω ως που η συνάδελφος έχει διάθεση να το τραβήξει…

Εσείς, τι θα κάνατε;

Ξημερώνει Κυριακή. Επιστρέφω σπίτι. Ξαφνικά, κάτι πατάω. Σχεδόν γλυστράει, σαν πετραδάκια.

Σπόροι, απλωμένοι στο πιο ανοιχτό σημείο της γειτονιάς μου. Δεκάδες, χιλιάδες. Απλωμένοι με μεράκι, περιμένουν τα πουλιά.

Flashback.

Έναν – δύο μήνες πριν, η Ελεάνα φεύγει απο το σπίτι – εγώ δεν έχω φύγει ακόμα. Όταν με παίρνει τηλέφωνο, μετά απο ώρες, ακούγεται στεναχωρημένη. Φεύγοντας, συνάντησε δεκάδες πτώματα δηλητηριασμένων πουλιών. Πεθαμένα, απλωμένα, νεκρά απο τον αγωνιώδη θάνατο της φόλας και τσακισμένα απο αυτοκίνητα που πέρασαν πάνω απο τα ετοιμοθάνατα κουφάρια τους. Εγώ δεν θα τα δω – οι δρόμοι είναι καθαροί όταν βγαίνω απο το σπίτι.

Επιστροφή.

Κάποιος ξαναέσπειρε θάνατο. Εκείνη την ώρα μιλάω με την Ελεάνα, αντιλαμβάνομαι τι ετοιμάζεται να γίνει. Είναι λίγο πριν τις δύο, απόλυτο σκοτάδι, κανείς στον δρόμο. Αυριο το πρωϊ, θα ξυπνήσουν τα πουλιά. Θα βρουν έτοιμη τροφή. Θα φάνε, και θα πεθάνουν. Όσα έχουν απομείνει.

Μου κολλάει μία ιδέα στο μυαλό.

Επιστρέφω σπίτι. Βλέπω τηλεόραση, τσεκάρω το δίκτυο, βάζω DVD του Μπόρατ. Ξεκαρδίζομαι, με τα χοντροκομμένα αστεία του. Έχω ξεχάσει τα πουλιά. Έτσι νομίζω, τουλάχιστον.

Τέσσερις.

Σταματάω τον Μπόρατ στην μέση, κλείνω τα φώτα, προσπαθώ να κοιμηθώ.

Είναι αδύνατον. Αρνούνται όλα να συνεργαστούν. Το αδιανόητο, το απόλυτα παράλογο, το τρελό και εντελώς βλακώδες έχει κολλήσει στο μυαλό μου.

Να σκουπίσω όλη την γέφυρα.

Έχω μία καλή ευκαιρία, να φανώ φυσιολογικός, να το ξεχάσω. Να κλείσω τα μάτια μου και να κοιμηθώ. Να αργήσω αν σηκωθώ το πρωϊ, ωστε να μην δώ τα νεκρά πουλιά. Είναι δυνατόν; Θα σηκωθώ τέσσερις το πρωϊ, μέσα στο κρύο, ενώ έχω ήδη ξαπλώσει, να ντυθώ και να σκουπίσω την γέφυρα; Είναι δυνατόν; Τι, θα γλυτώσουν; Δεν θα έρθει ξανά αύριο; μεθαύριο; όταν θα λείπω; τι θα κάνω, θα φυλάω σκοπιά; Αφου δεν θα αλλάξει τίποτα. Άσε που θα με περάσουν όλοι για παράξενο. Απο αυτούς που βλέπεις και γελάς. Θα με πάρουν στο ψιλό. Τρελέ.

Κλείνω τα μάτια μου, και βλέπω αθώα πουλιά, να κείτονται νεκρά.

Ούτε αυτό με σηκώνει. Για να είμαι ειλικρινής μαζί σας, αυτό που με σηκώνει είναι που θα έρθει το πρωϊ, και κανείς δεν θα τον έχει σταματήσει. Θα απολάυσει το έργο του. Θα νομίζει ότι όλοι συμφωνούν μαζί του. Θα πιστεύει οτι το να έχει το αμάξι του ή την αυλή του καθαρή, είναι πραγματικά σημαντικό πράγμα – σημαντικότερο απο δέκα – είκοσι μαλακισμένα περιστέρια. Οτι όλοι θα τον χειροκροτήσουν, αυτόν τον γενναίο, που πήρε την απόφαση που κανένας άλλος δεν τολμάει – αλλά όλοι ενδόμυχα (νομίζει ότι) σκέφτονται. Θέλω κάποιος να του (ή της) πει οτι διαφωνεί. Θέλω κάποιος να κάνει κάτι για αυτό. Και επίσης, είναι προσωπικό. Ας με περάσουν για παράξενο μαλάκα. Χέστηκα. Be your self. Ξέρετε εσείς.

Σηκώνομαι, ντύνομαι.

Κατεβαίνω να δω αν ο θάνατος είναι ακόμα εκεί.

Εκεί είναι. Απλωμένος σε όλη την γέφυρα. Υπολογίζω μισή ώρα με τρία τέταρτα σκούπισμα.

Επιστρέφω. Γράφω δύο χαρτιά με μαύρο μαρκαδόρο. Θα τα κρεμάσω όταν τελειώσω.

Παίρνω σκούπα, φαράσι, και μία σακούλα μέτριου μεγέθους.

Ξεκινώ, τέσσερις το πρωϊ, να σκουπίσω μία γέφυρα. Όταν φτάνω, ανατριχιάζω. Απο τα διπλανά δέντρα, ακούγονται κελαηδίσματα. Αρκετά.

Θα φροντίσω να ζήσετε και αύριο το πρωϊ.

Ξεκινάω. Σκουπίζω, δεν είναι εύκολο, η μέση μου με σκοτώνει, κάνει κρύο, μερικές πλάκες είναι σπασμένες και συγκρατούν σπόρους. Με συντροφεύουν τα τραγούδια των πουλιών, περαστικοί που επιστρέφουν κουρασμένοι απο πάρτι, αυτοκίνητα που δεν ξέρουν που ακριβώς πάνε. Τα σπόρια είναι βαριά, κάνω μικρά βουναλάκια.

Σας σκέφτομαι, εσάς που διαβάζετε το blog. Υπόσχομαι να σας το περιγράψω, τραβάω δύο-τρεις φωτογραφίες.

Τα σκουπίζω, τα μαζεύω στην σακούλα. Ισα-ίσα που τα χωράει. Όλη η γέφυρα καθαρή.

Κρεμάω τις δύο αφίσες, μία σε κάθε μεριά. Λένε με κεφαλαία γράμματα:

«Ψάχνεις για τα νεκρά πουλιά; Δεν υπάρχουν, γιατί ήρθα το βράδυ και σκούπισα τον θάνατο που έσπειρες. Αυτό που κάνεις είναι ανώμαλο και βλακεία. Σταμάτα.»

Κλείνω τα μάτια μου – ακούω τα πουλιά να κελαηδάνε. Σας ορκίζομαι, δεν είναι της φαντασίας μου: Δυνατά, ίσως δυνατότερα απο πριν.

Χαμογελώ, έχει προ πολλού ξημερώσει του αη γιαννιού.

Χρόνια μου πολλά. Επιστρέφω σπίτι.

Αντί του: Πω – πω, κουφάθηκα ρε πούστη!
Να γίνεται χρήση του: Σοβαρά; Απίστευτο! Εντυπωσιακό!

Αντί του: Μήπως θες να σου πάρω και καμία πίπα;
Να γίνεται χρήση του: Αυτή την στιγμή είμαι απασχολημένος.

Αντί του: Στ’ αρχίδια μου!
Να γίνεται χρήση του: Δε με απασχολεί το ζήτημα.

Αντί του: Γαμώ την τύχη μου, γαμώ! Κι άλλη στραβή!
Να γίνεται χρήση του: Μου αρέσουν οι προκλήσεις!

Αντί του: Τι στο διάολο έχω να κάνω εγώ μ’αυτή την παπαριά;
Να γίνεται χρήση του: Δεν είχα σχέση με το συγκεκριμένο εγχείρημα.

Αντί του: Να πάει να γαμηθεί, ας το κάνει μόνος του ο καργιόλης!
Να γίνεται χρήση του: Θα είναι δύσκολο να συντονίσουμε τις ενέργειες μας.

Αντί του: Ωραία! Και κερατάς και δαρμένος!
Να γίνεται χρήση του: Ναι, σήμερα θα μπορέσω να δουλέψω μερικές ώρες παραπάνω.

Αντί του: Είναι εντελώς μαλάκας!
Να γίνεται χρήση του: Δεν γνωρίζει ο συνάδελφος το συγκεκριμένο πρόβλημα.

Αντί του: Ε!Ε! Εσύ!
Να γίνεται χρήση του: Με συγχωρείτε.

Αντί του: Ε!Ε! Εσύ! Ναι, ΕΣΥ ρε μαλάκα!
Να γίνεται χρήση του: Με συγχωρείτε κύριε.

Αντί του: Είστε όλοι άχρηστοι!
Να γίνεται χρήση του: Ο προϊστάμενος δεν έμεινε ευχαριστημένος.

Αντί του: Δεν γαμιέσαι λέω γω!
Να γίνεται χρήση του: Λυπάμαι δεν μπορώ να σε εξυπηρετήσω.

Αντί του: Τι; Πήρε προαγωγή; Αναρωτιέμαι πόσους απ’το ΔΣ έχει τσιμπουκώσει!
Να γίνεται χρήση του: Επιτέλους αναγνωρίσθηκαν οι προσπάθειες της.

Αντί του: Τι τα έκανες τα κωλόχαρτα ρε;
Να γίνεται χρήση του: Μήπως θυμάσαι που τοποθέτησες τα έγγραφα;

Αντί του: Καλά ..σκατά έχεις στο μυαλό σου;
Να γίνεται χρήση του: Νομίζω η πρόταση σου είναι ανεφάρμοστη.

Αντί του: Πάλι τα αρχίδια μου πήρε!
Να γίνεται χρήση του: Το νέο αίτημα του για αύξηση απορρίφθηκε.

Αντί του: Όλοι μαζί, να τους γαμήσουμε τους κωλοκαπιτάλες!
Να γίνεται χρήση του: Συνάδελφοι ..πρέπει να συσπειρωθούμε

Αντί του: Θα ψοφήσεις και θα είσαι ακόμη κλητήρας ρε!
Να γίνεται χρήση του: Δεν υπάρχουν περιθώρια για περαιτέρω εξέλιξη.

Αντί του: Πάλι χάλασε η μπακατέλα!
Να γίνεται χρήση του: Το φωτοτυπικό έχει τεθεί εκτός λειτουργίας.

Αντί του: Πω πω – μπουρδέλο έχουμε καταντήσει!
Να γίνεται χρήση του: Οι συνθήκες εργασίας δεν είναι οι ιδανικότερες.

Αντί του: Απ’τα σκαλιά – και άμα σ’αρέσει!
Να γίνεται χρήση του: Ο ανελκυστήρας δεν λειτουργεί.

Αντί του: Είναι ακόμα τύφλα από χθες ο μαλάκας!
Να γίνεται χρήση του: Νομίζω πως ο προϊστάμενος είναι σε καλή διάθεση.

Αντί του: Σκουλήκια! Θα δουλέψετε μέχρι να λειώσετε!
Να γίνεται χρήση του: Πρέπει να ενταθούν οι προσπάθειες σας.

Αντί του: Καλά, τόση ώρα γι’αυτή την μαλακία;!
Να γίνεται χρήση του: Το αποτέλεσμα είναι μάλλον φτωχό.

Αντί του: Δώσε φόκο ρε!
Να γίνεται χρήση του: Μήπως έχετε αναπτήρα;

Αντί του: Ρε σεις! Τεκέ το κάναμε εδώ μέσα!
Να γίνεται χρήση του: Νομίζω πως πρέπει να περιορίσουμε το κάπνισμα στους κλειστούς χώρους.

Αντί του: Καλώς τα’αρχίδια μας τα δυό!
Να γίνεται χρήση του: Καλημέρα σας κύριε διευθυντά.

(*) Αντί του: Μαλάκες, κομμένες οι μαλακίες!

Πάει ο παλιός ο χρόνος… μας έφερε ωραία πράγματα, και άσχημα, και εμπνεύσεις, και, και, και…

Εμένα μου έφερε ωραία άρθρα, που είπα να τα μαζέψω, για να τα ξαναδώ. Τα καλύτερα -για μένα- άρθρα, είτε ως σοβαρά, είτε ως αστεία, αφού τα συγκέντρωσα τα μοιράζομαι μαζί σας.

Το κάθε άρθρο έχει και έναν κωδικό στην αρχή, μπας και σχολιάσει κανείς «το 0108 ήτανε πολύ μαλακία αδελφάκι μου» / το οποίο όμως προυποθέτει ότι α) έχετε διάθεση να σχολιάσετε, β) να ασχοληθείτε.

Μπρορεί όμως στο μέλλον να βοηθήσει στην σελιδοποίηση, που ξέρεις 😉

Όλα τα άρθρα δε, επειδή είμαι γαμώ τα παιδιά, ανοίγουν σε νέο παράθυρο.

Ξεκινάμε;

Ιανουάριος

Η χρονιά ξεκινάει με τσακωμούς, αναφέρεται για πρώτη φορά η Κιβωτός, ενώ η προσπάθεια για τα γραφικά ημερολόγια γίνεται η αποτυχημένη προσπάθεια της χρονιάς 🙂

0101 Δεν συνηθίζεται;
Εκεί που τσακώνομαι για τα αυτονόητα με τον ΟΤΕ..

0102 Για την γιορτή μου,
Ένα δωράκι με πολύ πλάκα, για την γιορτή μου,

0103 Στης Eurobank την πόρτα…
Πάλι τσακώνομαι για τα αυτονόητα 🙂

0104 Κιβωτός
Αν και για προσωπικούς λογους με στεναχώρησαν, παραμένει μία αξιόλογη προσπάθεια,

0105 Διαγωνισμός (για καλλιτέχνες)!
Η αποτυχία σε όλο της το μεγαλείο (δύο μηχανήματα καταστράφηκαν, περιμένατε να μείνει τίποτα ζωντανό;)

0106 Δίχως δικαιώματα, χωρίς ελευθερία…
Σχόλιο για το Γκουαντάναμο…

0107 ο Αγρυπνος (μην φοβάστε, ταινία είναι)
Θα την ξαναπάρω να την ξαναδώ, την έχω ξεχάσει, και διαβάζοντας το post ψήθηκα 🙂

0108 Τώρα δεν τον διώξανε;
ο Μαρκογιαννάκης επιστρέφει στο Υπουργείο ως ειδικός σύμβουλος του Βουλγαράκη! Αυτό τότε, που να βρίσκεται τώρα αυτός ο άνθρωπος; Μην μου πείτε ακόμα στο υπουργείο, ε;

Φεβρουάριος

Το blog αποκτά το domain και τον χώρο του, το The Mall κάνει την εμφάνισή του (και η αυθαιρεσία την δικής της), αλλάζω κινητό, η Γεωργία γεννάει (και εγώ υπόσχομαι blog στο μωρό…). Για την ιστορία, η φωτογραφία που κοσμεί το άρθρο για τον Αγιο Βαλεντίνο, είναι και η πρώτη φωτογραφία του καινούργιου μου κινητού…

0201 arkoudos.com
Ένα domain όλο χάρη,

0202 Μητρώο 13
Ποτέ δεν είναι αργά να γλυτώσετε απο το κάθε λογής spam

0203 Τρία σε ένα
Γεννήθηκε το μωρό της Γεωργίας,

0204 Για όλους (και μαζί, και μόνους)
Λίγο πριν του Βαλεντίνου, για τους μαζί και τους μόνους,

0205 Fuck TheM All
Αυθαιρεσία, και κοινωνική ντροπή (που συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας)

0206 Η γωνιά του καταναλωτή
Είναι ακόμα στα αγαπημένα,

0207 Αμμος ήτανε…
Όχι να το παινευτώ, αλλά η φωτογραφίες που τράβηξα απο την αμμοθύελα του Φλεβάρη ήταν τρομερές!

0208 Η Paris Hilton ψάχνει σπίτι στην Ελλάδα; (αποκλειστικό)
Εκ των ποιο απολαυστικών άρθρων της χρονιάς 🙂

Μάρτιος

Μια σκηνή απο την μουσική – εικαστική παράσταση του Μίκη Θοδωράκη μου σφάζει την καρδιά, η titania κάνει την καμεό εμφάνισή της, ενώ κλεινόμαστε στο θλιβερό, χρυσό κελί μας…

0301 Κινητή …παρακολούθηση
Πολύ πριν τον Ευαγγελάτο, έ;

0302 Σαν Γυναίκα (αφιερωμένο, για την ημέρα σας…)
Ωραίο ανεκδοτάκι…

0303 Η ενδεκάτη εντολή
Η Μούσχουρη τραγουδά στο παρελθόν μου

0304 Μου απάντησε η Eurobank
Ω, ναι,

0305 Έρωτας χωρίς λιπαρά
Μια αληθινή ιστορία αγάπης, με ψεύτικα ονόματα (για την ιστορία, τα παιδιά δεν σμίξανε ξανά ποτέ)

0306 Ουδεν αστειέστερο του προσωρινού της οθόνης.
Σεβασμός στον Thas και στα κείμενα που με εμπνέει να γράφω – έτσω και σαν comment,

0307 Ο Μίκης, ο Θανάσης και το νεκρό παιδί.
Απολυτα συναισθηματικό post, (χωρίς ούτε ένα σχόλιο!),

0308 Με υπογραφή, ξ (aka titania)
H titania γράφει στο blog μου – δεν το ξανάκανε έκτοτε 🙂

0309 Μια του κλέφτη, δυό του κλέφτη, τρείς του κλέφτη, τέσσερις του κλέφτη…
Πριν τον Ευαγγελάτο είπαμε… Άραγε λειτουργούν ακόμα αυτά τα καταστήματα;

0310 Spammers vs arkoudos
Η πρόσθεση μπαίνει στην ζωή των σχολίων σας,

0311 ντίγκιντάγκας!
Ο άνεμος ανακαλύπτει απίστευτες καταστάσεις απο το παρελθόν (υπάρχουν ακόμα τέτοιοι άνθρωποι σήμερα; Αμφιβάλλει κανείς;)

0312 Σήμερα, μέρα Κιβωτού
Γιατί έχει μεγαλύτερη αξία όταν είναι εκτός «φιλανθρωπικής μέρας»,

0313 Θλιβερό, χρυσό κελί.
Τα κελιά που κλεινόμαστε μόνοι μας,

Απρίλιος

Το Χριστός Ανέστη γίνεται Χριστός Βασκριές, αρχίζουν (και σταματούν άδοξα) τα πετυχημένα κατά τα άλλα ερωτήματα, ο αρκούδος γίνεται …νησί!

0401 και κερατάς, και δαρμένος
Στην ζώνη του λυκόφωτος και του AIDS

0402 Δεν πωλείται (ρε) ο Αρκούδος!
Όχι ακόμα τουλάχιστον,

0403 Πολύτιμο νερό, με το …καλαμάκι
Δεν έχουν αλλάξει πολλά απο τότε, κυρίως επειδή δεν είναι τα παιδιά μας που διψάνε,

0404 Απο τι φοβάσαι να κρυφθείς;
Μία φώκια σκοτώνει τις συνειδήσεις μας

0405 Αρκουδογενέθλια!
Κάθε χρόνο γίνονται, σαν τις εθνικές εορτές,

0406 Αστείο (αντί σοβαρού κειμένου).
Δεν γέλασαν πολλοί για πολύ,

0407 Χριστός Βασκριές
Χριστός Ανέστη, απο άλλη ματιά,

0408 Το τέτρις πηγή όλων των κακών.
Game is not Over yet,

0409 Ερώτημα – φωτιά
Με τρώει να το ξανααρχίσω… :),

0410 Ερχεται, και σας υπόσχομαι πάταγο.
To pathfinder ετοιμάζει το νέο του blog πρόγραμμα,

Μάιος

Η Eurovision ξεκινάει κόντρες, ο Μπάκε του Παναθηναϊκού χρεώνεται να κατεβάζει …δωδεκάδες, κάνει την (εντυπωσιακή, και παντελώς παρεξηγήσιμη) εμφάνισή της η Μαρία και η ιστορία της με το AIDS καταπίνει το bandwith μου, 192 σχόλιά σας και τεσσερησίμιση χιλιάδες εμφανίσεις…

0501 Τα άχρηστα pixel που bloggάρουμε, και ο χρόνος του αναγνώστη: μία δική μου υπόθεση.
Μεγάλος τίτλος, μεγάλο ποστ,

0502 Ο πρώτος ιός των blog.
Τον κόλλησα και εγώ,

0503 Κανονικά, θα έπρεπε να σας χρεώσω γι’ αυτό…
Η …δωδεκάδα του Μπάκε 🙂

0504 Είδες, για να είμαστε στον “Πρώτο Κόσμο”;
Φάρμακα …φαρμάκι,

0505 Σαββατοκύριακο στο Ναύπλιο
Υπέροχο ταξίδι,

0506 Μια (όχι και τόσο αναπάντεχη) κόντρα στην Eurovision
Η κόντρα που έφερε τον τίτλο,

0507 Έχω μυστικά.
Εσείς;

0508 Σκίζοντας το Cosmopolitan
Είναι πάντα μία καλή συμβουλή

0509 Η Μαρία
192 σχόλια, στην πιο αμφιλεγόμενη παρουσίαση,

0510 Προδημοσίευση
Καλή τηλεθέαση,

Ιούνιος

Το τραγούδι ‘Καλημέρα Ελλάδα’ του ΝιΒο εμφανίζεται πρώτο σε λίστες αναζήτησης του Google, ξεκινώντας νέο γύρο αντιπαραθέσεων. Το pblogs ξεκινάει, το δικό μου blog κατεβαίνει προσωρινά, τρέχω για μια φωτιά που δεν υπάρχει, και ένα κόμικ κάνει μία μικρή, δοκιμαστική εμφάνιση….

0601 Φυλακή ή δουλειά;
Το ερώτημα παραμένει,

0602 Το δώρο του χειμώνα.
Κάποιος είπε ένα γεια, μεταξύ άλλων, και εγώ το έκανα ολόκληρο θέμα,

0603 Πικροί ύπνοι, τρελά όνειρα.
Ασε με να κοιμηθώ βρε!

0604 Καλημέρα Ελλάδα
Φυσικά, με τόσες καταστροφες σκληρών, το ξανάχασα το τραγούδι,

0605 Ένα Απλό Ερώτημα: Έχει σημασία ποιος το είπε;
Εχει;

0606 η Αγάπη
Χωράει Μάνος Χατζιδάκις σε τούτο το blog;,

0607 christina’s word
Η Χριστίνα γράφει στο blog μου (ούτε και αυτή ξανάγραψε)

0608 Πως Να Ψήσεις Ένα Αυγό, Χρησιμοποιώντας Μόνο Το Κινητό Σου
Το στοίχημα με τον Biafra ισχύει,

0609 Το pblogs ξεκίνησε!
Και ακόμα είναι μια αξιοπρεπέστατη ελληνική επιλογή,

0610 Βρείτε το λάθος στην εφημερίδα τα ΝΕΑ…
Στο εξώφυλλο, όχι στις μέσα σελίδες,

0611 Επέστρεψα (από την γη που δεν έχει blog)
Ο εφιάλτης του blogger,

0612 Μην κλέβετε ρε τα ξένα πράματα!
Απώλειες,

0613 Το ανθρώπινο πρόσωπο του μεγαθήριου…
Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα..

0614 Η Vodafone… μας ακούει, η ΤΙΜ μας κλέβει!
Απο την Σκύλα….,

0615 Η μάχη για την προάσπιση της Δημοκρατίας…
Ένα φιλόδοξο σχέδιο – όπως και πολλά άλλα 🙂

Ιούλιος

Ο μήνας του κάμπιγκ, και των άρθρων-κονσέρβα. Τα «ζωντανά άρθρα» έχουν λίγο απο τεχνολογία, ποδόσφαιρο, κουλαμάρες εταιρικές, και ο μήνας κλείνει με ένα απο τα καλύτερα άρθρα της χρονιάς, το «Αιτία θανάτου: Δειλία».

0701 ΙΜΕΙ, κλοπες και ιδιωτικότητα
Τί είναι πιο σημαντικό;

0702 Ευαίσθητο ποδόσφαιρο
Κόλλημα, τότε και τώρα,

0703 Ουρανός και κύμα.
Λογοτεχνία, απο καρδιάς,

0704 Στρουμφοκατάσταση
Είναι μακρυά ακόμα Μπαρμπα-στρούμφ;

0705 Ποιοί είστε εσείς;
Γνωριστείτε μεταξύ μας!,

0706 Με βάρκα την ελπίδα…
Προετοιμασία για κάμπιγκ,

0707 Η μουσική σκοτώνει την πειρατεία
Δεν χρειάζεται να είναι κλεμμένο, αρκεί να είναι δίκαιο,

0708 Οδηγίες ενός άχρηστου campingαδόρου για ένα επιτυχημένο (οργανωμένο) camping
Αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος,

0709 Παιχνίδια Πολέμου
Κέρδη Uber Alles,

0710 Μετρημένα κουκιά
Εταιρικοί παραλογισμοί,

0711 Για τα γιαούρτια… (ή αλλιώς στο σπίτι του κρεμασμένου…)
Μία ιστορία με συνέχειες,

0712 Αιτία θανάτου: Δειλία.
Διαβάστε το οπωσδήποτε,

Αυγουστος

Ενώ όλοι οι άλλοι λείπουν για διακοπές, προτείνω να αποκτήσετε προσωρινό mail, σας στέλνω στους STOMP (με δικά σας εισιτήρια, βεβαίως) αποκαλύπτω δύο τεχνολογικά παραπτώματα (στον internet explorer και τους εκτυπωτές και κάνω την μεγαλύτερη πλάκα της χρονιάς με το αμίμιτο «Τραγικό ατύχημα, αναποδογύρισε F1»

0801 Για τους φίλους και τις φίλες της Εθνικής Τράπεζας (και όχι μόνο)
Διάβασμα ικογνιτο,

0802 Ταχυδρόμοοοος! Γράμμααα…..
Αποκτήστε προσωρινό mail ,

0803 Τα δικά μου γράμματα.
Δώρο, απο μένα για σας,

0804 Ο Αριθμός Του Θηρίου
Όταν γίνομαι Χαρδαβέλλας ,

0805 Η αγάπη, αυτό που κρατάει.
Άλλη μία ιστορία .. αγάπης

0806 Φτάνει πιά με τις κομπίνες!
Και μετά απο αυτό, σταματήσανε όλοι!

0807 Παράπλευρες απώλειες.
Αφού βρέθηκε η εικόνα, θα βρεθεί και χρόνος για τις αναγκαστικές αναβολές,

0808 Stomp – ένα θέαμα που ανακουφίζει.
Να ξαναπάτε, όταν ξαναέρθουν,

0809 Σοβαρό bug στον internet explorer!
Σε μερικούς υπολογιστές, ισχύει ακόμα,

0810 Ο εκτυπωτής μου, ο ρουφιάνος!
βγάλε τον ρουφιάνο απο την πρίζα,

0811 Τραγικό ατύχημα, αναποδογύρισε F1
ακόμα γελάω,

Σεπτέμβριος

«Μια Αναρχική Ιδέα: Όλοι οι Μπλόγκερ ίσοι» ξεκινάει μία ενδιαφέρουσα κουβέντα, ξεσπαθώνω με τα αλητοτηλεπαιχνίδια – κάτι που δεν αλλάζει τίποτα απολύτως, τσαντίζομαι με Φώφη και Παναγιώτη (και ξαναβγαίνουν και οι δύο, αποκαλύπτοντας οτι είτε δεν υπάρχει κακή διαφήμιση, είτε δεν υπάρχουν αναγνώστες)… Τέλος, η μοιρασιά της πρότασης γάμου γλυκαίνει το blog μου απο τα σχόλιά σας.

0901 Βλακεία ανευ ορίων!
Παραμένει, ακόμα,

0902 Η κακή μέρα, (δεν) φαίνεται απο το πρωϊ!
η μέρα η δική μου (όχι της μαρμότας),

0903 Μια Αναρχική Ιδέα: Όλοι οι Μπλόγκερ ίσοι.
απαπαπα αναρχία,

0904 Η κοροϊδία συνεχίζεται…
Τι έλεγα πιο πάνω; σταματήσανε όλα τα αλητοτηλεπαιχνίδια, με μιας!

0905 Ξημέρωνε δεκατρείς Σεπτεμβρίου
Και κάποιος ζητούσε κάποια σε γάμο, μετά μουσικής,

0906 Το μαρτύριο των σταγόνων…
η απολαυση να μην κάνεις τίποτα, να χαζεύεις μόνο την βροχή,

0907 Ο μικρός Γιώργος.
μεγαλώνει…,

0908 Το γάλα και το μέλι…
Όχι ακόμα καρτέλ,

0909 Οτι μοιράζεσαι, σου μένει.
Τεχνολογία για όλους,

0910 Προεκλογικό: Νέα Πολιτική
Μμμμμ… πρωτότυπο,

0911 Αγαπητή μου Φώφη,
μια ματιά στις εκλογές…

0912 Αγαπητέ μου Παναγιώτη,
…αλλά και οι δύο βγήκανε(!) :),

0913 Το χρυσό του “αποτυχημένου”, και η ζήλια του θεατή.
παίξε για να παίξεις,

0914 Υπάρχουν οι άνθρωποι, οι πακιστανοί, και τα γαϊδούρια.
Και οι μπλόγκερ, και οι ψηφοφόροι,

Οκτώβριος

Μήνας αρραβώνα ο Οκτώβριος – με τρεξίματα και ανησυχίες. Ο blogme κατεβαίνει, ξεσηκώνοντας αντιδράσεις. Η κινητή τηλεφωνία με οδηγεί σε άγρια σχόλια, microsite, αλλά χωρίς αποτέλεσμα, παρότι ξαναδοκιμάζω λίγο αργότερα…

1001 Μαζί (εσύ και εγώ)
να και οι αρραβώνες,

1002 Ρούφα τονε, τράβα τόνε…
Οι βουλευτές σε κέφια,

1003 Περι δεσμού (ή αλλιώς, δεν σας τα ‘πανε καλά…)
Για διαβάστε το καλά αυτό,

1004 JailMe.gr (αντί του ορθού BlogMe.gr): Τραγελαφική ιστορία, με πραγματικά θύματα.
Καθυστερημένα, αλλά πάντως σωστά,

1005 Άθλιο Χαράτσι στην κινητή τηλεφωνία – ας αντιδράσουμε επιτέλους!
Η πιο τρανταχτή αποτυχία μου να σας εξαγριώσω και να αντιδράσετε,

1006 Αντιδράστε μωρέ!
Ναι, αμέ,

Νοέμβριος

Ο μήνας ξεκινάει με το διαμάντι «…για ένα καλό ξεκαύλωμα.», που συνιστώ να το διαβάσετε και να το στείλετε και σε άλλους. Ακολουθεί η «Φθηνή ψήφος» του καθενός απο εμάς, και σαν να μην έφταναν αυτά, ένας άτυχος νεαρός τρώει άγριο, αδικαιολόγητο ξύλο, η αστυνομία συλλαμβάνεται να ψεύδεται ασυστόλως, προκαλώντας αντιδράσεις -και απο μέρους μου. Ακόμα ένα άρθρο-ερώτημα για τον Μπατίστ, μπορεί να μην ξεσηκώνει ούτε μία φωνή απορίας, αλλά οδηγεί στο πρώτο hate comment του μπλογκ μου…

1101 …για ένα καλό ξεκαύλωμα.
Διαβάστε το απαραιτήτως

1102 Φθηνή ψήφος.
Και αυτό αξίζει την προσοχή σας,

1103 Taxi Boy
Χα-χα.

1104 Δεν θα πεθά- δεν θα πεθάνει ο Φασισμός…
Δεν παθαίνει τίποτα αυτός, εμείς τις τρώμε,

1105 Επιτυχία (Δημοσιογραφική)
Προσπάθησα να το παίξω πιτσιρίκος, αλλά καμία εφημερίδα δεν με κάλεσε,

1106 Μεγαλύτερη δεν σημαίνει απαραιτήτως καλύτερη.
Όχι αυτό που νομίζετε,

1107 Επιστρέφοντας στον τόπο του εγκλήματος…
Εχω ακόμη την απορία, και δέχομαι και το πρώτο hate-comment εξαιτίας αυτής της απορίας,

1108 Τώρα έχω, τώρα δεν έχω.
Ειρωνία της τύχης,

1109 Υπέροχο post
Δεν είναι δικό μου αλλά του αραχτού, και αξίζει τον κόπο,

Δεκέμβριος

Ο μήνας κλείνει με λίγα αλλά καλά άρθρα. Το όνομα αρκούδος γίνεται εξώφυλλο (αλλά δεν αφορά εμένα), οι προτάσεις μου γίνονται πιο περίεργες (απο DVD του συντρόφου Χαρδαβέλλα, μέχρι δονητές πέους – ρε τι κάνω για να τραβήξω τα βλέμματα) ενώ ότι καλό έγινε τις τελευταίες μέρες, είστε καταδικασμένοι να το μάθετε στο …2007!

1201 Όχι, όχι εγώ.
Μετά απο νησί για πούλημα, γίνομαι πολιτικός (φτου-φτου-φτου),

1202 Ωραία, την φάβα την είδαμε. Που είναι ο λάκκος;
Δεν τον εντόπισε κανείς,

1203 Ανάποδα PIN στο ΑΤΜ: Μύθοι και αλήθειες
Εσείς τα στέλνετε, εγώ τα ψάχνω,

1204 Η απενεχοποίηση του sex (ή αλλιώς, τολμάς να γράψεις την λέξη “πέος” στον τίτλο του ποστ σου;)
ε; τολμάς;

1205 Ενα δώρο που δεν πρέπει να χάσετε!
Ισχύει, αν το χάσετε θα το βρει η Νικολούλη!

Αυτά είναι όλα. Εκατόν είκοσι μία επιλογές απο το μπλογκ του 2006.

Θα χαρώ αν κάνετε το ίδιο για τα δικά σας να το διαφημίσετε στα σχόλια…

Ή, εν πάσει περιπτώσει, σχολιάστε το καλύτερο. Ή μην ασχοληθείτε καν. 🙂

Άλλωστε, έχουμε και άλλα χρόνια μπροστά μας…

..και ότι επιθυμείτε, στην αγκαλιά σας να το βρείτε. Μακριά απο γιατρούς, κοντά σε νέες γνωριμίες, σας εύχομαι να προτείνετε λύσεις, και να αποφύγετε προβλήματα 🙂

Χρόνια πολλά βρε!

Μια καταπληκτική ευκαιρία να αποτυπώσετε τις σημαντικές στιγμές του 2007. Αποσπάσματα που αλλάξανε την ζωή μας, και κάνανε τα βράδια μας ποιo ονειρικά.

Στιγμές σημαντικές, πολύτιμες, ουσιαστικές.

Στιγμές στις… Πύλες του Ανεξήγητου.

Μην χάσετε την ευκαιρία να το χαρίσετε σε όσους αγαπάτε πραγματικά!

(δείξτε ιδιαίτερη προσοχή στον τρόπο που ο παρουσιαστής βοηθάει το κοινό του με το να βάζει δύο -μάλιστα, δύο- εκπομπές σε κάθε DVD)